Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"လုံမိသားစုသာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရင် တစ်နေရာကို မဖြစ်မနေသွားရမယ်၊ အဲ့ဒီမှာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လူတွေ လာကြိုလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်လိုက်ရင် လုံမိသားစုကို ပြန်လည်ထူထောင်ခွင့် ရနိုင်တယ်။" လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးက မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ပြောပြဖူးသော စကားဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုံမိသားစုခေါင်းဆောင်ကလည်း ဤအကြောင်းကို သားသုံးယောက်စလုံးအား ပြောပြထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရောက်တော့မယ်... နီးလာပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုံဆန်းရွှေသည် စိတ်အေးလက်အေး အနားယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူ့နားထဲသို့ စကားသံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တတိယသခင်လေး... တော်တော်ဝေးဝေး ပြေးလာရတာဆိုတော့ ခဏလောက် အနားယူပါဦးလား။ ရေလေးဘာလေး သောက်လိုက်ပါဦး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် လုံဆန်းရွှေကို သဘောကောင်းစွာဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီး ဘူးသီးခြောက်လေးတစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ၊ လုံဆန်းရွှေမှာ လန့်ဖျပ်ပြီး ခြေခလုတ်တိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့ ဟေ့... ငါ့မှာ သူ့ကို တိုက်စရာ ရေ ဘယ်ရှိမလဲ။" ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးက မကျေမနပ် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းလီက သူ့ကို စကားမပြောရန် မှာထားသော်လည်း၊ ယခု ဤနေရာတွင် လူလည်း သိပ်မရှိ၊ ချင်းလွန့်တို့ သုံးဦးမှာလည်း ကိုယ့်လူများသာဖြစ်ပြီး၊ ဤလုံဆိုသောကောင်မှာလည်း သက်တမ်းစေ့တော့မည် မဟုတ်ရာ စကားပြော၍ ရလောက်ပြီဟု ယူဆလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရတနာများ အသိဉာဏ်ပွင့်လာသည့် အချိန်မှစ၍၊ ရတနာများ စကားပြောခြင်းမှာ အဆန်းတကြယ် မဟုတ်တော့သဖြင့် ချင်းလွန့်တို့မှာလည်း မအံ့သြကြတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းမှာ 'ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီး' ဟူသော နတ်ဘုရားလက်နက်မှန်း သူတို့သာ သိခဲ့မည်ဆိုပါက အမူအရာ တစ်မျိုး ပြောင်းသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်း... မင်းတို့ တစ္ဆေတွေလိုပဲ လိုက်နှောင့်ယှက်နေပါလားကွာ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လုံဆန်းရွှေတွင် မည်သည့် အမုန်းတရားမျှ မကျန်တော့ပေ။ အကယ်၍ တောင်းပန်၍သာ ရမည်ဆိုပါက သူသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်ချမ်းသာပေးရန် အသနားခံမိမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တစ္ဆေလို နှောင့်ယှက်တယ် (ယင်ဝိညာဉ် မကွဲကွာခြင်း) ဆိုတာက နားထောင်ရတာ အရုပ်ဆိုးပါတယ်။ 'ယန်ဝိညာဉ် မကွဲကွာခြင်း' လို့ ခေါ်မှ မှန်မှာပေါ့။" ကျန်းလီက အလေးအနက် ပြင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ လုံမိသားစုကလည်း ပျက်စီးသွားပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်ဆိုရင် လူကောင်း ပြန်လုပ်ပါ့မယ်၊ တစ်သက်လုံး ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေပဲ လုပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီက ခေါင်းလှည့်ကာ မေးလိုက်သည် - "သူပြောတာ မင်းတို့ ကြားတယ်မလား၊ လူကောင်း ပြန်လုပ်မယ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ပြောတာနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒါဆိုရင်..." စုန့်ယင်မှာ ကျန်းလီ၏ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ပေ။ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့မလို့လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး - "လူကောင်းပြန်လုပ်မယ်ဆိုမှတော့... ဝင်စားဖို့ လိုတာပေါ့။ တတိယသခင်လေးက သေချင်နေမှတော့ ငါတို့ သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် အဲ့ဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။" လုံဆန်းရွှေက အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိတ်ဆွေလေးယောက်... လွှတ်ပေးသင့်တဲ့ အချိန်မှာတော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်က လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ နည်းနည်း သိကျွမ်းဖူးပါတယ်။ သူ့ကို ထွက်မကူညီပေးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မျိုးဆက်ကိုတော့ ချန်ထားပေးချင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံမှာ တည်နေရာကို ခန့်မှန်း၍မရဘဲ၊ ကျောချမ်းစရာကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ဝူရှင်းသည် သတိဝင်သွားပြီး အမြန် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် သူ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံဆန်းရွှေ၏ဘေးတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်းက ဘိုးဘေးကြီးပြောခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းက လူလား။" လုံဆန်းရွှေမှာ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးကြီးလုံက အဖွဲ့အစည်းအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ 'လူသားလောင်စာ' တွေ အများကြီး ပို့ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ မင်းက လုံမိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဆိုတော့၊ အဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ခွင့်ရတဲ့အပြင် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပါ တောင်းခွင့်ရှိတယ်။ ငါ လုပ်ပေးနိုင်သမျှပေါ့လေ။" အဘိုးအိုက သဘောကောင်းသည့်ပုံစံဖြင့် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေကို သတ်ပေးပါ။" လုံဆန်းရွှေက ကျန်းလီတို့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး - "ဒီလူတွေက ငါ့ကို မြင်သွားပြီဆိုမှတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပါပဲ။ မင်း နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်တောင်းလို့ ရပါသေးတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုံဆန်းရွှေ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးလွှမ်းနေပြီး အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် - "ကျွန်တော့်မှာ တခြား တောင်းဆိုစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီလူတွေကို သေလုမျောပါး ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်လို့ပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရတာပေါ့။" အဘိုးအိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေ အစောပိုင်းတစ်ယောက်၊ ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းနှစ်ယောက်နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းတစ်ယောက်... ဒီလူတွေ အားလုံးပေါင်းရင်တောင် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ဝူရှင်းမှာမူ ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ အလွန်တင်းမာသွားသည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ပါစေ၊ ချင်းလွန့်၊ စုန့်ယင်နှင့် ဟွမ်လီတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နေပါဦး... တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ၊ သူ ကာကွယ်ပေးစရာ မလိုတဲ့သူ တစ်ယောက် ပါနေသလားလို့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွန့်ကလည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်သာရှိသော ဟွမ်လီသည် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဘာလုပ်မည်ကို သိချင်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကတော့ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သူက ထင်ပါ့မလဲ။ ကျန်းလီသည် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော ဖာရှန်းထျန်းတိကိုယ်ပွားကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် လုံဆန်းရွှေကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ကာ၊ အဘိုးအိုကိုလည်း သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟိုလေ... ရှင့်ရဲ့ ခုနက တိုက်ကွက်တွေက ရွှေအမြုတေအဆင့် လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေနဲ့ မတူဘူးနော်။" စုန့်ယင်က တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဪ... တကယ်တော့ မင်းတို့ မသိကြလို့ပါ။ ငါ့ရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ မဟာယာနအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ် ရှိနေတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို ခဏတာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လေ။" ကျန်းလီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ငါ ဒါကို မထုတ်သုံးချင်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က အခြေအနေက ထူးခြားနေလို့။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို မထုတ်ရင် သေရမှာမို့လို့ပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ထားပေးရမယ်နော်။" ကျန်းလီက ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးရာ၊ စုန့်ယင်မှာ မသိမသာ ခေါင်းညိတ် သဘောတူမိတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။" အဘိုးအိုမှာ အလွန် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနှင့် သူ၏ အသက်တစ်ဝက်ခန့်ကို နှုတ်ယူသွားနိုင်သူမှာ သေချာပေါက် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဟွမ်လီ ပါ။" ကျန်းလီက မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း သရဲကို သွားလိမ်လိုက်။" အဘိုးအိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်တွင်းမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ကုသပေးလိုက်ကာ နောက်သို့ လှည့်၍ ပြေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းအားကို အာရုံရလိုက်သည်နှင့် ကျန်းလီ၏မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဟန်ဆောင်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဖာရှန်းထျန်းတိဖြင့် အဘိုးအိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အဲ့ဒီစွမ်းအားက ဘာလဲ။ ဘယ်က ရလာတာလဲ။ မင်းလို လူသတ်ဖို့ ဝန်မလေးတဲ့ကောင်ဆီမှာ ဒီလို စွမ်းအားမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်းက ဖာရှန်းထျန်းတိဂိုဏ်းက အကြီးအကဲလား။" အဘိုးအိုသည် ကျန်းလီ၏ တိုက်ကွက်ကို မှတ်မိသွားသည်။ ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်းထဲမှ ဖာရှန်းဂိုဏ်းသာလျှင် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဖာရှန်းထျန်းတိကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ ဘယ်က ရလာတာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟက်... ငါက ပြောပြလိုက်ရင် မင်းက ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးမှာမို့လို့လား။" အဘိုးအိုသည် ယနေ့ မိမိ သေရတော့မည်ကို သိရှိထားသဖြင့် သူ့စွမ်းအားအကြောင်းကို လုံးဝ ထုတ်မပြောတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်ကျရင် ငါ့ကို သတ်ပေးပါလို့ မင်း မတောင်းဆိုဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ကျန်းလီသည် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်းပန်သံများနှင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုန့်ယင်မှာ ထိုအသံကို ကြားရုံနှင့်ပင် ကြက်သီးထလာပြီး၊ အဘိုးအို မည်သို့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရမည်ကိုပင် တွေးမကြည့်ရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို သတ်... သတ်ပေးပါတော့။" အဘိုးအိုမှာ ကျန်းလီ၏လက်ချက်ဖြင့် လူရုပ်ပင် မပေါက်တော့ပေ။ "မင်း... ဘာသိချင်လဲ မေးပါ... အကုန်ပြောပြပါ့မယ်... မြန်မြန်သာ သတ်ပေးပါတော့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလောကတွင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု အဘိုးအို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘာလဲ? ဘယ်လိုရလာတာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက 'နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအား' ပါ။ ဂိုဏ်းသားတိုင်း ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပြီးတာနဲ့... 'နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်' ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ရင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာဂိုဏ်းလဲ?"</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးသလို၊ 'နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်' ဆိုသည်ကိုလည်း မသိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် နတ်ဘုရားဘုံမှ နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်သည့် ဂိုဏ်းများစွာရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ‘ကျန့်ဝူဧကရာဇ်’၊ 'ထိုက်ယင်ရှန်းကျွင်း ' နှင့် 'ထိုက်ယန်ရှန်းကျွင်း '၊ 'ဟွမ်ကျောင် နတ်ဘုရားကြီး' စသည်တို့ကို ကိုးကွယ်ကြသည်။ လူသားဧကရာဇ်ဆိုသည်မှာလည်း အခြေခံအားဖြင့် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပြီး၊ လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှ ရရှိသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများမှာ ထိုအချက်ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားဘုံလှေကား မပြတ်တောက်မီက နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်သော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများသည် နတ်ဘုရားဘုံသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားများကလည်း တန်ခိုးပြလေ့ ရှိကြသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားဘုံလှေကား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရာ၊ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများလည်း မပို့နိုင်တော့သလို နတ်ဘုရားများလည်း မဆင်းသက်လာနိုင်တော့သဖြင့်၊ ထိုဂိုဏ်းများမှာ ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က 'နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်း' ကပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောတယ်... ကျွန်တော်တို့ လူတိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အဆုံးအစမရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အသိဉာဏ် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် မခံစားမိကြတာပါ။ နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ပြီး 'လူသားလောင်စာ' ကို သုံးလိုက်ရင်၊ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူသားလောင်စာ ဆိုတာက ဘာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လူကို ပြောတာပါ။ လူကောင်းဖြစ်ဖြစ် လူဆိုးဖြစ်ဖြစ် ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး။ လူသတ်လိုက်တာနဲ့ နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားကို တူးဖော်နိုင်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ မဟုတ်လား။" ချင်းလွန့်က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်ရာ၊ ယွမ်ဝူရှင်းကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းရီရှင်းကို ပြန်လည် သတိရသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာမိစ္ဆာလမ်းစဉ်လဲ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေက နာကြည်းချက်တွေပါတယ်၊ နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားက အဲ့ဒီလို မဟုတ်ဘူး။" အဘိုးအိုက မျက်လုံးပြူးကာ ပြောရင်း သူ၏ နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားကို ချင်းလွန့်အား ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားမှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး နွေးထွေးနူးညံ့လှကာ၊ အေးစက်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပမာ ကွာခြားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီစွမ်းအားကို ငါ ဘယ်လိုခေါ်လဲ မင်း သိလား။" ကျန်းလီက တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုခေါ်လို့လဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားလို့ ခေါ်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွန့်နှင့် ယွမ်ဝူရှင်းတို့သည် ခြေဖဝါးမှသည် ခေါင်းအထိ အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save