ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားတွင် ဆန်းကြယ်သော အသုံးဝင်မှုများစွာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ စိတ်မိစ္ဆာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၊ ကောင်းကင်၏အလိုတော်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်း စသည်ဖြင့် အသုံးဝင်လှသဖြင့်၊ ယခင်က ကျင့်ကြံသူတိုင်း တောင့်တခဲ့သော ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားဘုံလှေကား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၉၀၀၀ အတွင်း၊ ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားသည်လည်း ကျိုကျိုးတွင် နှစ်ပေါင်း ၉၀၀၀ တိုင်တိုင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။ လူသားများ မည်မျှပင် ကြီးမားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်များ ပြုလုပ်ပါစေ၊ ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှပင် ကျဆင်းလာခြင်း မရှိတော့ပေ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား ရှိခဲ့သည်ကိုပင် မေ့လျော့သွားကြတော့သည်။
ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား အများဆုံး ကျန်ရှိနေသည့် အင်အားစုမှာ မုန့်ကျန်းအင်ပါယာဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ချန်းနတ်သမီးအတွက် ရွှေအိမ်ကိုပင် ကုသိုလ်တော်ရွှေအုတ်များဖြင့် တည်ဆောက်ပေးနိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မုန့်ကျန်းဧကရာဇ်၏ အသိလွတ်နေစဉ် လုပ်ရပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ရွှေအုတ်များကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းကာ နိုင်ငံတော်ရတနာတိုက်ထဲတွင် တမြတ်တနိုး သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
ဘိုးဘေးများ၏ အမှာစကားအရ 'နိုင်ငံတော်၏ သေရေးရှင်ရေးနှင့် မသက်ဆိုင်လျှင် ဤကုသိုလ်တော်ရွှေအုတ်များကို လုံးဝ အသုံးမပြုရ' ဟု ဆိုထားသည် မဟုတ်လား။
ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားမှာ အလွန်ရှားပါးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ထိုစွမ်းအားကို မှတ်မိသော ကျင့်ကြံသူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင်ပင် ထိုစွမ်းအားကို မိမိ၏ နတ်ဘုရားသိုက်မှ ရရှိလာသော စွမ်းအားဟုသာ ထင်မှတ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ကုသိုလ်တော်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
တာအိုဂိုဏ်းက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြထားသည်မှာ "ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား အားလုံးသည် နတ်ဘုရားဘုံ၌ ပိတ်မိနေသဖြင့် အောက်သို့ မဆင်းလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား ကျဆင်းလာမည့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။
လူသတ်ရုံဖြင့် ကုသိုလ်တော် ရနိုင်သည်တဲ့လား။
မဟုတ်သေးဘူး... သူကိုယ်တိုင် လူသတ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ မနည်းတော့ပေ။ ခုလေးတင် လုံဆန်းရွှေကို သတ်လိုက်သော်လည်း ကုသိုလ်တော်စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှပင် မရရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် အခြားသော စည်းကမ်းချက်များ ရှိနေရမည်။
"စည်းကမ်းက ဘာလဲ? ဒီ 'နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်း' ထဲကို မဖြစ်မနေ ဝင်ရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခမ်းအနား တစ်ခုခု လုပ်ရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတဲ့ 'နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်' ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရမှာလား။" ကျန်းလီက စဉ်းစားရင်း အဘိုးအိုအား မေးလိုက်သည်။
အဘိုးအိုသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မထွက်လာသေးမီမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘောလုံးတစ်လုံးအလား ဖောင်းကားလာပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းလီက အလျင်အမြန်ပင် အဘိုးအို၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်အောင်မူ မလုပ်နိုင်ဘဲ ဘောလုံးပုံစံဖြင့်သာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ ကျန်းလီက အချုပ်အနှောင်ကို ဖြေလိုက်သည်နှင့် အဘိုးအိုသည် ပေါက်ကွဲသွားမည်မှာ သေချာသည်။
"... ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကျိန်စာ။"
ကျန်းလီသည် ကျိန်စာများနှင့် ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်များကို ဖတ်ဖူးသည်။ အချို့သော အကြောင်းအရာများကို တွေးမိသည်နှင့် သို့မဟုတ် ပြောလိုက်သည်နှင့် ယခုလို ပေါက်ကွဲခြင်းမျိုးကဲ့သို့သော ပြစ်ဒဏ်များကို ခံရတတ်သည်။
နှစ်ပေါင်း ၉၀၀၀ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျိုကျိုးသည် အဆက်မပြတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ အမွေအနှစ်သစ်များ ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ အမွေအနှစ်ဟောင်းများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျိန်စာအတတ်ပညာသည်လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျိန်စာကို ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ကျိန်စာသင့်နေပြီး၊ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အထီးကျန်စွာ နေရမည့် ကံကြမ္မာ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိန်စာအတတ်ပညာသည် တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူစနစ်ဖြင့်သာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာလည်း မဆန်းပေ။
"မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို အပြင်မှာ လျှောက်မပြောနဲ့နော်၊ ဒီအထဲကိုလည်း ဝင်မပါနဲ့။"
ကျန်းလီက ချင်းလွန့်တို့ သုံးဦးအား လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ ဤသုံးဦး၏စရိုက်ကို သူ သိထားသဖြင့် လျှောက်မပြောတတ်မှန်း သိသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စ၏နောက်ကွယ်ရှိ အရှုပ်အထွေးမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။
ကျန်းလီသည် ဘောလုံးပုံစံ အဘိုးအိုကို သယ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲ၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"ပိုင်ဟုန်ထူ... ထွက်ခဲ့စမ်း။ ဒီဟာကို ဖြေလို့ရမလား ကြည့်ပေးဦး။" ကျန်းလီသည် တာအိုဂိုဏ်းသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကျင့်ကြံနေသော ပိုင်ဟုန်ထူကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်နှင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်တို့လည်း ကျန်းလီ၏အသံကို ကြားလိုက်သဖြင့် တစ်ခုခုဖြစ်ပြီမှန်း သိကာ အနားသို့ ရောက်လာကြသည်။
"ဘာကို ဖြေရမှာလဲ၊ အချုပ်အနှောင်ကို ဖြေရမှာလား။ ဖြေလိုက်ရင် သူက ပေါက်ကွဲသွားမှာပေါ့။" ပိုင်ဟုန်ထူမှာ ဘာမှနားမလည်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ရုတ်တရက်ကြီး ခေါ်ထုတ်ပြီး ဘာလုပ်ခိုင်းနေမှန်း သူ မသိပေ။
"... မင်းက ကျိန်စာကို မသိဘူးလား။"
"မသိဘူးလေ။" ပိုင်ဟုန်ထူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ဖြေလိုက်သည်။ "ကျိန်စာအကြောင်း ဖတ်ဖူးရုံနဲ့ ဒါဟာ ကျိန်စာလို့ ဘယ်လိုလုပ် အတည်ပြုနိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒါကိုမှ သတိထားတယ်လို့ ခေါ်တာကွ။"
"ဒါက တကယ်ကို ကျိန်စာပဲ။ ပြီးတော့ သတ်မှတ်ချက် အရမ်းတင်းကျပ်တဲ့ အာရုံခြောက်ပါး ပိတ်လှောင်ကျိန်စာ။ ကျိုကျိုးမှာ ကျိန်စာအတတ်က ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီကို၊ မင်း ဒီလူကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။" အသိပညာ ကြွယ်ဝသော ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်က အဘိုးအို ခံထားရသော ကျိန်စာကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
"ဖြေလို့ ရမလား။"
ချန်ချွန်းရှန်းဝမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သာမန် ကျိန်စာတွေဆိုရင်တော့ ငါ ဖြေပေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အာရုံခြောက်ပါး ပိတ်လှောင်ကျိန်စာရဲ့ သတ်မှတ်ချက်က အရမ်း တင်းကျပ်လွန်းလို့၊ ကျိန်စာတိုက်ခဲ့တဲ့သူကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဖြေလို့မရဘူး။"
"ကျိန်စာတိုက်ဖို့ ဘယ်လို သတ်မှတ်ချက်တွေ လိုအပ်တာလဲ။"
"ပထမအချက်က - တစ်ဖက်လူဟာ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ သိရှိပြီး မိမိသဘောဆန္ဒအရ လုံးဝ သဘောတူညီရမယ်။ အသက်အန္တရာယ်၊ မိသားစု အန္တရာယ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်လို့မရသလို၊ ရတနာတွေ၊ ပိုက်ဆံတွေနဲ့ မြှူဆွယ်လို့လည်း မရဘူး။ ဒုတိယအချက်က - ကျိန်စာတိုက်မယ့်သူဟာ အတိုက်ခံရမယ့်သူထက် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တစ်ဆင့်အပြည့် သာလွန်နေရမယ်။"
"ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအရ ကျိန်စာတိုက်ခံမယ့် ဒီလို ငတုံးမျိုးကို မင်း ဘယ်က သွားရှာလာတာလဲ။" ပိုင်ဟုန်ထူက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
ကျန်းလီ မဖြေပေ။ ဤကိစ္စကို သိသူ နည်းလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ "တံဆိပ်... မင်း ကြည့်စမ်း၊ ဒီလူက ဘယ်သူတွေနဲ့ ကံတရားပတ်သက်မှု ရှိဖူးလဲဆိုတာ။"
"... ဒီလူရဲ့ ကံတရားကို တစ်ခုခုက ဖုံးကွယ်ထားလို့ သေသေချာချာ မမြင်ရဘူး။ အကြမ်းဖျင်းပဲ မြင်ရတယ်။ ဒီလူက ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကနေ တစ်ခါမှ ထွက်မသွားဖူးဘူး ဆိုတာလောက်ပဲ သိရတယ်၊ အတိအကျတော့ မသိရဘူး။" ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ အလွန် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ ၎င်း အသိဉာဏ် ပွင့်လာပြီးကတည်းက ကံတရားစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အောင်မြင်ခဲ့သည်မှာ ဆရာကြီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း တစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းမှာလည်း ရုပ်အလောင်းသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တံဆိပ်ရေ... မင်း ကြိုးစားမှ ရတော့မယ်။ သေသေချာချာ မကျင့်ကြံရင် တစ်နေ့နေ့ ကျန်းလီက မင်းကို မီးဖိုထဲ ပြန်ပစ်ထည့်လိုက်မှာ သေချာတယ်။
ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ရတနာများ ကျင့်ကြံနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးရမည်။ ၎င်းသည် အသိဉာဏ် မပွင့်ခင်ကတည်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သန့်စင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိထားသည်။
ကျန်းလီသည် ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားက ကံတရားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်မှန်း သိလိုက်သည်။ ထိုသို့ ဖုံးကွယ်ထားသည့်တိုင် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က အကြမ်းဖျင်း မြင်နေရသေးသဖြင့်၊ ၎င်း၏ ကံတရားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးကြောင်း တွေ့ရသည်။
"ထျန်းယွမ်အင်ပါယာလား... ကောင်းပြီ။" ကျန်းလီသည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားကာ၊ အဘိုးအို၏ အချုပ်အနှောင်ကို ဖြေပေးပြီး ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။
တာအိုဂိုဏ်းကိုတော့ သွေးတွေ မပေကျံစေချင်ဘူးလေ။
ထို့နောက် ကျန်းလီသည် မဟာကျိုးအင်ပါယာရှိ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင် ဌာနခွဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်း ဧည့်ခန်းမတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော 《လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း》 ပန်းချီကားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လန့်သွားမိသည်။
ကျန်းလီသည် ကျိုးယုံဖူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ တစ်ခုခုကို တာဝန်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ ကျိုးယုံဖူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ထိုတာဝန်ကို မဖြစ်မနေ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည့် အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ယုတ္တိအရဆိုလျှင် မဟာယာနအဆင့်၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကို ပို၍ မှတ်မိနေသင့်သည်။ သို့သော် ကျန်းလီသည် မိမိ၏ မှတ်ဉာဏ်ကိုပင် သံသယ ဝင်လာမိသည်။
ကျိုးယုံဖူသည် လူသားဧကရာဇ် ရောက်လာကြောင်း ကြားသည်နှင့် အောက်ထပ်သို့ အပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အဆီများ တုန်ခါနေပုံမှာ ဝက်မကြီးတစ်ကောင် လှေကားပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာသည်နှင့် တူနေသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းလီသည် ကျိုးယုံဖူကို စိတ်ကူးယဉ်ခွင့် မပေးတော့ဘဲ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ "ငါ လာတာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်ကို စစ်ဆေးဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါ 'နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်း' နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် အကုန်လုံးကို ဝယ်ချင်လို့။"
"နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်း?" ကျိုးယုံဖူ၏ မျက်နှာမှာ အခက်တွေ့သွားသည်။ ရောက်ရောက်ချင်း ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်တောင် သိပ်မသိတဲ့ နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းအကြောင်း မေးနေပြီးတော့၊ လာစစ်ဆေးတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေသေးတယ်။
ကျိုးယုံဖူသည် နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို အမြန်ဆုံး စုစည်းကာ ကျန်းလီထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
"ဒီလောက်ပဲလား။" ကျန်းလီသည် ကျောက်စိမ်းပြားထဲရှိ အချက်အလက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးနေသည်။
"ဒီလောက်ပါပဲ။" ကျိုးယုံဖူက ရိုးရိုးသားသားပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတဲ့ ဒီဂိုဏ်းအကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မျှော်စင်လည်း သိပ်မသိပါဘူး။"
"အစတုန်းက ဒီဂိုဏ်းအကြောင်း သိလိုက်ရတော့ တပည့်တချို့ကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ အဲ့ဒီတပည့်တွေ အကုန်လုံး နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ သစ္စာအရှိဆုံး ဘာသာဝင်တွေ ဖြစ်သွားကြတာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို စုံစမ်းနေမှန်း သိသွားလို့ နေရာတိုင်းမှာ သတိထားနေကြတော့တာ။"
"တပည့်တွေ သစ္စာဖောက်သွားတာတောင်မှ၊ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ဆယ်ဖို့ နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းကို အသေအချာ စုံစမ်းဖို့ မစဉ်းစားမိဘူးလား။"
"လူသားဧကရာဇ်ကလည်း နောက်နေပြန်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့က ကုန်သည်တွေလေ။ တပည့် နည်းနည်းပါးပါး ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကနေ နောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ပြောင်းသွားတာပဲ၊ သစ္စာဖောက်တယ်လို့ ဘယ်ခေါ်လို့ ရမလဲ။ ပြီးတော့... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လာပေးမယ့် ဖောက်သည်မှမရှိတာ၊ ကျွန်တော်တို့က ဘာဖြစ်လို့ အပင်ပန်းခံပြီး နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းကို သွားစုံစမ်းနေရမှာလဲ။"
***