Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၉</h2> <h2 style="text-align: center;">လျန်မားမား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ကိုယ်ဝန်ရှိတာ ကောင်းတာပေါ့။ တော်ဝင်မျိုးဆက် ပြန့်ပွါးတာ နန်ချီအတွက်ကောင်းချီးပဲလေ။ မင်းတို့လည်း ငယ်ကြသေးတော့ အားမကျနဲ့။ နောက်ကျ ကလေးရလာမှာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အခု နန်းတော်ထဲမှာ ကလေးငါးယောက် ရှိနေပြီဆိုပေမဲ့ နည်းတယ်လို့ပြောရမယ်။ အဲ့တာကြောင့် မင်ရှိုးရုန် ကိုယ်ဝန်ရသွားလို့ အရှင်မင်းကြီး ပျော်နေပြီး မနေ့ကပဲ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ကို ပြင်ဆင်ပြီး နောက်နှစ် သူ့ကို ပြောင်းခိုင်းမယ်လို့ ပြောနေတယ်။ နှစ်သစ်ကူးကျရင် ရာထူးတိုးပေးမယ် ထင်တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က လူမသိစေရဘူးလို့ မပြောခဲ့ပေမဲ့ နှစ်သစ်ကူးထိ စောင့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာဆိုတော့ စောင့်စေချင်တဲ့ သဘောပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးက စကားကို တိတိကျကျ မပြောဘဲ ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရာရခေါင်ကြီး၏ရည်ရွယ်ချက်သည်သတင်းဖြန့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က နည်းလမ်းရှာကာ ယဲ့မျိုးရိုး ရာထူးတိုးမှာကို တားဆီးပေးမလားလို့ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးပြီမို့ မိဖုရားခေါင်ကြီးလည်း စိတ်မကြည်သဖြင့် အားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ကိုယ်လုပ်တော်များ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် အဓိကပစ်မှတ်နှစ်ဦးမရှိသည့်အပြင် မနေ့ညက မိဖုရားခေါင်ကြီး အိပ်ဆောင်ဝင်ခဲ့သဖြင့် မနာလိုစရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်ထက်ဂါဝရပြုပွဲသည်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်ယိရွှင်ရုန် သည် လမ်းလျှောက်ထွက်လာသော ယောင်ရှန်း ကို တွေ့သောအခါ အကြီးအကျယ် စကားနာထိုးတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အို... ဒါညီမလေးယောင်ပါလား။ မင်းရှို့ရုန်နဲ့ အတူတူ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရတာဆိုတော့ ဘယ်လိုတောင်တိုက်ဆိုင်တာလဲ။ ဒါပေမဲ့အရှင်မင်းကြီးကလည်းလေ ယွီရှို့အဆောင် ကိုပဲ သွားနေတယ်။ ဝေ့ရွယ်</p> <p style="text-align:justify">ဆောင်ကို နည်းနည်းပါးပါးမျက်နှာသာပေးအုံးပေါ့။ ဩော်... မဟုတ်သေးဘူး။ မကြာခင် မင်ရှိုးရုန်က ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ကို ပြောင်းတော့မှာ။ ဝေ့ရွယ်ဆောင်ထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ်လို့ကြားတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း မျက်နှာမဲသွားသော်လည်း ရှေ့မှလူက ရာထူးမြင့်နေသဖြင့် သည်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရွှင်ရုန် နောက်နေပါပြီ။ ဒီချန်းချဲ့က ကျယ်ယွီ အဆင့်ပဲ ရှိတာပါ။ ကျိုဖင်အဆင့်ရှိတဲ့ မင်ရှိုးရုန်နဲ့ ဘယ်ယှဉ်လို့ရမလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ညီမလေးယောင်ပြောမှပဲ သတိရတော့တယ်။ ကျိုဖင်အဆင့် မဟုတ်တော့ရင် ဝေ့ရွယ်ဆောင်ရဲ့ အဓိက အဆောင်မကြီးမှာ နေလို့မရတော့ဘူးလေ။ ဘေးဆောင်ကို မြန်မြန် ပြောင်းမှ ဖြစ်မယ်မလား။ စည်းကမ်းဖောက်လို့ မဖြစ်ဘူး။ အမအရင်သတိရလို့ တော်သေးတာပေါ့။ တခြားလူတွေ သိသွားရင် နင်က တမင် စည်းကမ်းဖောက်တယ်လို့ ထင်သွားဦးမယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယိရွှင်ရုန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးနားက ယွင်ရှို့ ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖန်းကျယ်ယွီဆီမှာ လူအင်အား နည်းနေလောက်တယ်။ နင် လူနှစ်ယောက်လောက် ခေါ်သွားပြီး ပစ္စည်းတွေ ကူသယ်</p> <p style="text-align:justify">ပေးလိုက်ပါ။ စိတ်ထဲမထားနဲ့နော်ညီမလေးယောင် ဒါအမရဲ့စေတနာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း ငြင်းခွင့်မရလိုက်ခင်မှာပင် ယွင်ရှို့က မိန်းမစိုးလေး လေးယောက်ကို ခေါ်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း ဒေါသထွက်ပြီး အံကြိတ်ထားသော်လည်း သူမဘက်က မှားနေသဖြင့် သည်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် မနက်ခင်း တစ်ပိုင်းအတွင်း ယွင်ရှို့၏ "စေတနာ" ကြောင့် ယောင်ရှန်းသည် ကျယ်ဝန်းသော အဆောင်မကြီးမှ ကျဉ်းမြောင်းသော ဘေးဆောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွင်ရှို့ ထွက်သွားသည်နှင့် ယောင်ရှန်း ဒေါသထွက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျီကျူး လန့်သွားပြီး အမြန် ချော့မော့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျယ်ယွီ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလေ။ ကျန်းမာရေး ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ ယိရွှင်ရုန်က တမင်စနေတာပါ။ သူ့အကွက်ထဲ မဝင်ပါစေနဲ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယီရွှင်ရုန်ပြောသလို အတူတူ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရတာပဲ။ ယဲ့မျိုးရိုးကျတော့ တန်ဖိုးထားခံရတယ်။ ငါ့ဗိုက်ထဲကဟာက ကျောက်ခဲမို့လို့လား။ အရှင်မင်းကြီးက ငါ့ကို အရေးမလုပ်တော့ ဒီကောင်မတွေက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲလာတာပေါ့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း ဒေါသထွက်လွန်း၍ နဖူးကြောများ ထောင်လာပြီး စိတ်မပြေနိုင်သဖြင့် လက်ဖက်ရည်အိုးကိုပါ ထပ်ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်ကျန်သေးသဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဖိတ်စင်သွားပြီး သူမ၏ ဂါဝန်စကို စိုစွတ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျီကျူးလည်း ဒေါသထွက်သော်လည်း ယောင်ရှန်း၏ ဗိုက်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အဝတ်အစား အရင်လဲရန် ချော့မော့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျယ်ယွီ... အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားတိုင်ကြမလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နျန်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တုံးလိုက်တာ။ အရှင်မင်းကြီး ငါ့ကို ပိုမုန်းသွားအောင် လုပ်မလို့လား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက ကျိုဖင်အဆင့် မဟုတ်တော့ အဆောင်မကြီးမှာ မနေသင့်တာ အမှန်ပဲ။ ယိရွှင်ရုန်က မမှားဘူး။ ငါက မိသားစုနဲ့ ဒီဗိုက်ကို အားကိုးပြီး ပြန်တက်လာရတာ။ ပိုသတိထားမှ ဖြစ်မယ်။ ဒီကိစ္စလေးနဲ့ ပြဿနာမတက်ချင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ငါက မှားနေတာပဲဟာ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နျန်ဝမ် အဆူခံရသဖြင့် မျက်နှာပူသွားပြီး ခေါင်းငုံ့တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း လက်ကာပြပြီး သူမကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ ကျီကျူးကိုသာ အနားခေါ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင် ယဲ့ယွင် နေ့လည်စာ စားပြီးနောက် ယွမ်ကျို ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်တွင် အသက် ၄၀ ကျော်ခန့်ရှိသော မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို သေသပ်စွာ စည်းနှောင်ထားကာ ငွေရောင် ဆံထိုးနှစ်ချောင်းသာ ထိုးထားသည်။ တခြားအလှဆင်ပစ္စည်း မပါပေ။ ကြည့်ရတာ သပ်ရပ်တဲ့ပုံပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ဒါက လျန်မားမား ပါ။ အရှင်မင်းကြီးက ရှိုးရုန်ကို ပြုစုဖို့နဲ့ ကိုယ်ဝန်စောင့်ရှောက်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျို ပြုံးပြီး မိတ်ဆက်ပေးကာ ဘေးဖယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မျိုးရိုးသည် အသားဖြူပြီး ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သည်။ ငယ်စဉ်က လှပခဲ့မည့်ပုံ ပေါက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီချန်းချဲ့ လျန်မျိုးရိုး... ရှိုးရုန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မားမား ထပါ။ နောက်နောင် ကျွန်မဗိုက်ကို မားမားပဲ တာဝန်ယူပေးပါတော့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ဖော်ရွေစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားမှ ဟွေယွဲ့က အလိုက်သိစွာငွေထုပ်ကြီးတစ်ထုပ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။ လျန်မျိုးရိုး ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လာတုန်းက ယွမ်ကျို ပြောပြထားသည်။ ဒီသခင်မက ရက်ရောတယ်၊ အလုပ်ကြိုးစားရင် ဆုချလိမ့်မယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးတွေ့တာနဲ့ ဒီလောက်အများကြီး ပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ထို့ကြောင့်ယူပြီးနောက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတွင်းအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူမို့ စိတ်ထဲ အံ့ဩနေသော်လည်း မျက်နှာတွင် မပေါ်စေပဲ တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချက်ကို ယဲ့ယွင် သဘောကျသွားခဲ့သည်။ ထိုမားမားအပေါ်ပထမအမြင်</p> <p style="text-align:justify">သည်အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ရှု က ယွမ်ကျိုကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် ယဲ့ယွင်က လျန်မားမားကို အခန်းထဲ ခေါ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီး စည်းကမ်းသတ်မှတ်ရမယ်လေ။ သူမက ပြုစုမယ့်သူကို ရှာတာ။ သူမကို ထိန်းချုပ်မယ့်သူ ရှာတာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မက စကားပြောရင် ဒဲ့ပြောတတ်တယ်။ အချိန်ကြာကြီး အတူနေရမှာဆိုတော့ ကြိုပြောပြထားချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် သဘောပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးမ နာခံပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မျိုးရိုး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရတာ ဉာဏ်ကောင်းပြီး အလိုက်သိမည့်ပုံပဲ။ ဉာဏ်ကောင်းသူနှင့် ဆက်ဆံရတော့ မပင်ပန်းဘူးပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က သူမ၏ စည်းကမ်းများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမအချက် - အစားအသောက်။ ဘေးကင်းရမယ်၊ အာဟာရရှိရမယ်၊ အရသာရှိရမယ်။ ဒီသုံးချက် ပြည့်စုံရမယ်။ မဖြစ်မနေမှလွဲရင် ပါးစပ်ထဲဝင်သမျှ ဒီအချက်တွေနဲ့ ညီညွတ်ရမယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယအချက် - ကိုယ်ဝန်ထိန်းဆေးနဲ့ တခြားဆေးတွေ မသောက်ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကို နင်ချန်လည်း သိတယ်၊ သမားတော်ရှန် လည်း သဘောတူထားတယ်။ လျန်မျိုးရိုး အံ့ဩသော်လည်း ဘာမှ မပြောပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တတိယအချက် - ယွီရှို့အဆောင် က အစေခံမလေးတွေကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခွင့် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗိုက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တခြားကိစ္စ ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဓိက ဒီနှစ်ချက်ပဲ ရှိတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မျိုးရိုး လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောရင်း သိလိုက်ရတာက လျန်မားမားသည်အရှင်မင်းကြီး၏အထိန်းတော်ကြီး ချင်မားမား၏ ဝမ်းကွဲညီမ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်းကွဲဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ရင် အရှင်မင်းကြီးက သေချာ သူမအတွက်စေတနာထားရွေးချယ်ပေးထားမှန်း သိသာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်မားမား ကိုယ်တိုင် ညွှန်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်လောက်တယ်။ ဒါဆိုရင် သူ့နောက်ကြောင်းက သေချာပေါက် ရှင်းလင်းနေမှာပဲ။ ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးနောက် နန်ကျစ်ကို ခေါ်ပြီး နေရာချပေးခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နှစ်နီးပါး နေရမှာ ဖြစ်သလို အရှင်မင်းကြီး ပေးလိုက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် အခန်းတစ်ခန်း သီးသန့် ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မျိုးရိုး ဒီလိုအခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်အံ့ဩဝမ်းသာသွားပြီး သခင်မအပေါ် အမြင်ကြည်လင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညနေပိုင်းတွင် ယဲ့ယွင် ပုံမှန်အတိုင်း တစ်ရေးအိပ်သည်။ နိုးလာသောအခါ လုမေ့နှင့် လုကျီ တို့ စောင့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထလာသည်နှင့် ရေနွေးတစ်ခွက် တိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လုကျီက ပြုံးစစဖြင့် ဒီနေ့ ဝေ့ရွယ်ဆောင်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save