Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">မိသားစု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဖန်းကျယ်ယွီက ကျယ်ဝန်းတဲ့ အဆောင်ကြီးမှာ နေသားကျနေတော့ အခု ဘေးဆောင်ကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာ နေရတာ အဆင်ပြေပါ့မလား မသိဘူးရှင်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုကျီ က သဘောကျပြီး မျက်ခုံးများ ပင့်တက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် လည်း သူမကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နေသားကျလား၊ မကျလား သူ ဆုံးဖြတ်လို့ ရတာမှ မဟုတ်တာ။ ကျိုဖင်အဆင့် မဟုတ်ရင် အဆောင်ကြီးမှာ နေခွင့်မရှိဘူး။ ယိရွှင်ရုန် လုပ်တာ မှန်ကန်တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှန်ကန်ရုံတင်မကဘူး။ တကယ်စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းတာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်မျိုးရိုးက အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ကြံခဲ့တာတွေ ပြန်တွေးကြည့်ရင် ယဲ့ယွင်တွင် ထိုတစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေစေချင်စိတ် မရှိပေ။ ဒါပေမဲ့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နင်က သတင်းစုံစမ်းတာ တော်တယ်။ အခု ငါ့ကိုယ်ဝန်ကိစ္စကို အပြင်လူတွေ သိကုန်ပြီဆိုတော့ ပိုသတိထားရမယ်။ ငါက အလုပ်ရှုပ်တယ်လို့ ထင်မသွားနဲ့။ သတင်းနည်းနည်းလေး ကြားတာနဲ့ ငါ့ကို လာပြော။ ပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုကျီ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စိတ်ချပါ ရှိုးရုန်။ ကျွန်တော်မျိုးမက မျက်လုံးနှစ်လုံးကို လေးလုံးလို သဘောထားပြီး စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲတွင် စကားပြောနေစဉ် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့ နှင့် နန်ကျစ် တို့ ဝင်လာကြသည်။ အနောက်တွင် ပိုင်ရှု နှင့် မိန်းမစိုးလေး လေးဦး သေတ္တာကြီးနှစ်လုံး သယ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် အိပ်နေတုန်း အပြင်က သခင်မကြီးက ပစ္စည်းတွေ ပို့လိုက်တယ်လို့ သတင်းရလို့ ကျွန်မတို့ သွားယူလာတာပါ။ သေတ္တာနှစ်လုံးတောင် ပါလာတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေတ္တာကြီးနှစ်လုံးဆိုတော့ ပစ္စည်းအများကြီး ပါမှာ သေချာတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားပြီး ဖွင့်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမသေတ္တာထဲတွင် ချူရှီ ကိုယ်တိုင် ချုပ်ထားသော အဝတ်အစားများ ပါဝင်သည်။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွင်အတွက်ပဲ ပါပြီး ကလေးအဝတ်အစား မပါသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်အတွက် အဝတ်အစား ၁၀ စုံခန့်ချုပ်ပေးထားခဲ့သည်။ ကြည့်ရတာ အားလပ်ချိန်တွေမှာ ကြိုချုပ်ထားပုံရသည်။ ရင်းနှီးနေသော ချုပ်ရိုးချုပ်သားများကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ယွင် မျက်ရည်ဝဲလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့ တွေ့သွားပြီး အမြန် ချော့မော့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန်... ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။ ဒါတွေက သခင်မကြီးရဲ့ မေတ္တာတွေပါ။ ရှိုးရုန် ဝမ်းနည်းနေရင် သခင်မကြီး သိသွားရင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ ကြည့်ပါဦး။ ဒီအစတွေက ရှိုးရုန်ရဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီအစတွေနဲ့ အတူတူပဲ။ နူးညံ့တယ်။ သခင်မကြီးက သခင်လေးအတွက် ချုပ်ဖို့ ပို့ပေးလိုက်တာ ဖြစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်း အဝတ်စတစ်ခုကို ယူပြီး ယဲ့ယွင်ကို စမ်းခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်ပဲ နူးညံ့သော ဝါဂွမ်းသားစများ ဖြစ်သည်။ ကလေးအဝတ်အစား ချုပ်ပါကအလွန်ကောင်းမွန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် မျက်ရည်သုတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လျန်မားမား ကို ခေါ်လိုက်ပါ။ သုံးလို့ရတာတွေ အခု သုံးမယ်။ မလိုသေးတာတွေ သိမ်းထားမယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမေ့ ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ လျန်မားမား ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစေခံများက သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝတ်အစား၊ အဝတ်စ၊ ဆေးဝါးများ၊ ယဲ့ယွင် အပျိုဘဝက ကြိုက်နှစ်သက်သော သရေစာများ (ဇီးခြောက်၊ အသားခြောက်၊ မုန့်များ) နှင့် ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက် ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူရှီအပြင် အဒေါ်ဖြစ်သူ ယန်မျိုးရိုး ထည့်ပေးလိုက်သော ပစ္စည်းအချို့လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက မိသားစုမေတ္တာပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်ထဲမှာ စည်းစိမ်ချမ်းသာနဲ့ နေရပေမဲ့ မိသားစုက စိတ်ပူပြီး ပစ္စည်းတွေ ပို့ပေးနေတုန်းပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျက်ရည်ကျလာသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဟော်မုန်းကြောင့်လား မသိပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစိတ် ထိန်းမရ ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိခင်၊ အစ်ကိုနှင့် လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်က ဆုံးပါးသွားသော အဖေဖြစ်သူတို့ကို လွမ်းဆွတ်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့အဖေသည်စစ်သူကြီးဖြစ်သည့်အတွက်</p> <p style="text-align:justify">နယ်စပ်မှာပဲနေရသောကြောင့် ယဲ့ယွင်တို့မောင်နှမနှင့် အမြဲတမ်းအတူမရှိနိုင်ခဲ့ပေ။သူမအဖေ၏နောက်ဆုံးအချိန်တောင် မတွေ့လိုက်ရပေ။ အခု ဖခင်ပုံရိပ်က ပြန်ပေါ်လာတော့ ပိုဝမ်းနည်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငိုရှိုက်သံ ကျယ်လာသဖြင့် အစေခံများ စိုးရိမ်သွားကြသည်။ လျန်မားမား ရောက်လာတော့ မင်ရှိုးရုန် ငိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လုကျီကို မေးကြည့်ပြီးနောက်အကြောင်းစုံ သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ကာပြပြီး တခြားသူများကို အပြင်ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဟွေယွဲ့နှင့် နန်ကျစ်ကိုသာ ချန်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန်... အိမ်လွမ်းနေတာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မားမား နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မကြာခင် နှစ်သစ်ကူး ရောက်တော့မယ်။ သခင်မကြီးက ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ်ရှိတော့ နန်းတွင်း ဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်မှာ တွေ့လို့ရသလို၊ နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့မှာလည်း သီးသန့် တွေ့ခွင့်ရမှာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အနည်းငယ် သက်သာသွားသော်လည်း ရှိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စည်းကမ်းအရ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ကိုယ်လုပ်တော်တွေ မိသားစုနဲ့ တွေ့ခွင့်ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး ခွင့်ပြုရင် ညအိပ်</p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခွင့်တောင် ရနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိူးမက ချင်မားမား နဲ့ ရင်းနှီးတော့ သူ့ကို အကူအညီတောင်းပြီး အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ခိုင်းလို့ ရပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီစကားကြားမှ ယဲ့ယွင် အငိုတိတ်သွားပြီးရှက်ရွံ့စွာ မျက်ရည်သုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားပြောရင် ထင်ပေါ်လွန်းနေမလား။ မားမား ပြောသလို နောက်တစ်လဆို နှစ်သစ်ကူး ရောက်တော့မှာပဲ။ အဲ့ဒီကျမှ တွေ့တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ ကျွန်မက ရုတ်တရက် လွမ်းသွားလို့ ငိုမိတာပါ။ အားနာစရာကြီး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မားမား ပြုံးလိုက်ကာ နန်ကျစ်ကို မျက်နှာသစ်ရေ ယူခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန်... ရှက်စရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတွေက စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်တတ်ပါတယ်။ စိတ်ဆိုးလွယ်တယ်၊ ဝမ်းနည်းလွယ်တယ်။ ပုံမှန်ပါပဲ။ မိသားစုကို တွေ့ချင်တာလည်း သဘာဝပါ။ အရမ်း မထင်ပေါ်ချင်ရင် ဖန်းကျယ်ယွီ ရဲ့ မိသားစုကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒီခံစားချက်ကို တခြားလူတွေ နားမလည်နိုင်ပါဘူး။ စိတ်ခံစားမှုက ရုတ်တရက် တက်လာရင် ထိန်းရခက်တယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်မားမားက အလုပ်လုပ်တာ မြန်ဆန်ပြီး ပါးနပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အကြာတွင် နင်ချန်သည် ချင်မားမားထံမှ ကိုယ်ဝန်ဆောင် နှစ်ဦး စိတ်မကြည်မလင်ဖြစ်နေကြောင်း ကြားသိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် ယဲ့မိသားစု နှင့် ယောင်မိသားစု မှ သခင်မကြီးများကို နန်းတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး တစ်ညအိပ် တည်းခိုခွင့် ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျိုချန်နန်းဆောင် နှင့် ယွီရှို့အဆောင်တို့က သတင်းမထုတ်ပြန်သဖြင့် အပြင်လူများက အရှင်မင်းကြီး သဘောထားကြီးလို့ ခွင့်ပြုတာဟုသာ ထင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယောင်ရှန်းကတော့ ရိပ်မိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ဒီလောက် အသေးစိတ် ဂရုစိုက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။သေချာပေါက်တစ်ယောက်ယောက် သတိပေးလို့ ဖြစ်ရမယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမကတော့ မိသားစုကို လွမ်းတယ်လို့ မပြောမိဘူး။ ဒါဆိုရင် ယဲ့မျိုးရိုးက ပြောလို့ သူမပါ အဆစ်ပါသွားတာ ဖြစ်မယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုနဲ့ တွေ့ရမှာ ဝမ်းသာသော်လည်း ယဲ့မျိုးရိုးကြောင့် တွေ့ရတာမို့ စိတ်မသန့် ဖြစ်နေသည်။ ယဲ့ယွင်ကို ပိုမုန်းတီးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရင်ဘဝက ဒီအချိန်ဆို ယဲ့မျိုးရိုး အရိုးပြာတောင် ဖြစ်နေပြီ။ အခုတော့ အချစ်ခံနေရတုန်းပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ပျော်</p> <p style="text-align:justify">နေသည်။ မနက်ဖြန် အမေဖြစ်သူနဲ့ တွေ့ရတော့မယ်ဆိုတော့ အိပ်ရာခင်းတွေ အသစ်လဲခိုင်း၊ အမေဖြစ်သူကြိုက်တဲ့ မုန့်တွေ လုပ်ခိုင်းနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ညလုံး စောင့်မျှော်ပြီးနောက် မနက်စောစော ထလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနက်စာ စားပြီးသည်နှင့် ပိုင်ရှုကို နန်းတော်တံခါးဝသို့ သွားကြည့်ခိုင်းသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနက် ၉ နာရီလောက်မှ ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချက်ချင်း တွေ့ခွင့်မရသေးပေ။ ချူရှီ နှင့် ယောင်သခင်မကြီးတို့သည် ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဂါရဝပြုရဦးမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC) -261</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် အိမ်တော်မှသခင်မနှစ်ဦးနှင့် စကားများစွာပြောလိုစိတ် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဝတ်ကျေတန်းကျေ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်တိုက်ကာ ပြန်လွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ပိုင်ရှုသည် အပြင်တွင် အသင့်စောင့်နေပြီးဖြစ်ကာ ဝေါယာဉ်ကိုလည်း ပြင်ဆင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်ယောင်ကတော် (လျန်ရှီ) မှာမူ အတော်လေး နေရခက်သွားရသည်။ သမီးဖြစ်သူက သူမကို လာကြိုရန် လူလွှတ်မထားသည့်အပြင် နန်းတွင်းအစေခံတစ်ဦးကသာ သူမကို ဝေးရွီအဆောင်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားရသဖြင့် ယဲ့ကတော်နှင့် ယှဉ်လျှင် အရှက်ရစရာဟုခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယောင်ကတော်... ဖြည်းဖြည်းကြွပါဦး၊ ကျွန်မကတော့ အရင်သွားနှင့်ပါပြီ" ဟု ချူရှီက ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ကတော်ကလည်း အားနာစရာမလိုပါဘူး" ဟု ယောင်ကတော်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူရှီသည် ဝေါယာဉ်ပေါ်တက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ ရင်ထဲ၌ မချိတင်ကဲ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ သိပ်အဝေးကြီး မလျှောက်ရသေးခင်မှာပင် နျန်ဝမ် ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ချူရှီကဲ့သို့ ဝေါယာဉ်စီးပြီးသက်သောင့်သက်သာ သွားရသည်မျိုးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှို့အဆောင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် အစေခံများ၏ တားမြစ်မှုကို နားမထောင်ဘဲ တံခါးဝတွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေခဲ့သည်။ မိခင်ဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမသည် ဂါဝန်စကိုမကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူရှီသည်လည်း သမီးဖြစ်သူကို မြင်</p> <p style="text-align:justify">သောအခါ ရင်ထဲ၌ခံစားချက်များ လှိုက်တက်လာပြီး ဝေါယာဉ်ကို အမြန်ရပ်ခိုင်းကာ ဆင်း၍ ဂါရဝပြုရန် ပြင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မေမေ!" ယဲ့ယွင်က သူမကို အမြန်ဆွဲထူလိုက်ပြီး ငိုသံပါပါဖြင့် ခေါ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူရှီသည် "ရှိုးရုန်မယ်မယ်" ဟု ခေါ်ရန် ပြင်သော်လည်း လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေပြီး ထွက်မလာခဲ့ပေ။ သူမသည် မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလျက် သမီးဖြစ်သူကို ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ယွင်အာ... မေမေ့ရဲ့ ယွင်အာလေးရယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သားအမိနှစ်ဦးစလုံး စိတ်လှုပ်ရှားကာ တံခါးဝမှာတင် မျက်ရည်ကျနေကြသဖြင့် အစေခံများက အထဲသို့ဝင်ရန် အမြန်ဖျောင်းဖျကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် ပုံမှန်ဆိုလျှင် အလွန်ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားသူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ချူရှီ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် မှီတွယ်နေကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။ လျန်မားမားသည် တံခါးဝမှ ကြည့်နေပြီး ဝင်မနှောက်ယှက်ဘဲ ဟွေယွဲ့နှင့် နန်ကျစ်တို့ကိုပါ အပြင်ထွက်ရန် အချက်ပြလိုက်ကာ သားအမိနှစ်ဦးကိုသာ သီးသန့် အချိန်ပေးရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အခု သမီးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဆိုတော့ အရာရာကို သတိထားရမယ်နော်၊ နန်းတွင်းထဲက ပရိယာယ်တွေက အရမ်းများလွန်းတယ်၊ မေမေ တကယ်စိုးရိမ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူရှီက သမီး၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လုံးဝစိတ်မချနိုင်ဖြစ်နေရှာသည်။ ယဲ့ယွင်က သူမလက်ကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်ရင်း အသာအယာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မေမေ စိတ်ချပါ၊ အရှင်မင်းကြီးက သမီးအပေါ် အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ ပြီးတော့သမီးရဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလအတွင်းနေထိုင်စားသောက်တာအပြင်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့လည်းအတွေ့အကြံရှိတဲ့မားမားတစ်ယောက်ကို သမီးကိုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ပို့ထားပေးတယ်၊ ကိုယ်ဝန်ကို ကြည့်ပေးတဲ့ သမားတော်ရှန်ကလည်း ဦးလေးနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူမို့လို့ စိတ်ချရပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့" ချူရှီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "မင်းရဲ့ မရီးတုန်းကလည်း ကိုယ်ဝန်နဲ့လင်ကျိုးမှာဒုက္ခခံခဲ့ရတာ ဝေးနေတော့ မေမေ သွားပြီး မစောင့်ရှောက်နိုင်ဘူး၊ အခု မင်းကလည်း ကိုယ်ဝန်နဲ့ နန်းတွင်းထဲမှာဆိုတော့ မေမေ ခဏခဏ လာမတွေ့နိုင်ဘူး၊ မေမေ မင်းတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက်အပေါ် တကယ်အားနာမိတယ်၊ မင်းတို့ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် မေမေ မင်းတို့အဖေကို ဘယ်လိုမျက်နှာပြရပါ့မလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏သမီးနဲ့မြေးနှစ်ယောက်အတွက် ချူရှီသည် တကယ်ပင် စိတ်ရှိသလောက် ကိုယ်မပါနိုင်ဖြစ်နေရသည်။ သမီးက နန်းတွင်းထဲမှာ၊ သူမကတော့ သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် သမီးကိုကျောထောက်နောက်ခံ မပေးနိုင်ပေ။ သာဖြစ်သူကလည်း စစ်တပ်ထဲမှာမို့ ဝေးလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ဤကလေးနှစ်ယောက်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုအားထားနေကြရပြီး သူမကိုပင် ပြန်လည်စောင့်ရှောက်နေကြရသည်။ သမီးဖြစ်သူ၏ အကြံအစည်များသာ မရှိလျှင် မိမိ၏ အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော ချူမိသားစုမှာ ယခုကဲ့သို့ စည်ပင်ဝပြောလာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ချူရှီကောင်းကောင်းသိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မေမေ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့၊ ဖေဖေ မရှိတော့တဲ့နောက် မေမေက သမီးနဲ့ အစ်ကို့အတွက် အဓိက မှီခိုရာပဲလေ၊ မေမေ ရှိနေသရွေ့ ယဲ့မိသားစုက ဘယ်တော့မှ ပြိုကွဲမှာမဟုတ်ဘူး။” ဟု ယဲ့ယွင်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမီးဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် ချူရှီ ရင်ထဲ၌ နွေးထွေးသွားပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တော့သည်။ သားအမိနှစ်ဦးသည် တစ်မနက်လုံး အခန်းထဲတွင် အတွင်းရေးစကားများ ပြောဆိုနေကြပြီး အပြင်ရှိ အစေခံများမှာ သခင်မထံမှ ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ရယ်မောသံများကို ကြားရမှ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယောင်ရှန်းနှင့် မိခင်ဖြစ်သူ လျန်ရှီတို့မှာ ထိုမျှအထိ ကြည်နူးစရာ မကောင်းလှပေ။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တွေ့ဆုံသည်နှင့် လျန်ရှီသည် မိသားစုက ယောင်ရှန်းထံသို့ ပါးလိုက်သော စကားများကို အရင်ဦးဆုံး အလျင်အမြန် ပြောဆိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဓိကမှာ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိအောင် ပို၍ ကြိုးစားရန် ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်း လက်ထက်က ယောင်ထိုက်ကွေ့ဖေးသည် အလွန်မျက်နှာသာပေးခံရပြီး မင်းသားတစ်ပါးကိုပင် ဖွားမြင်ခဲ့သဖြင့် ယောင်မိသားစုမှာ ထိုစဉ်က အလွန်တန်ခိုးထွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုတိယမင်းသား နန်းမတက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ အာဏာမရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု ယောင်ရှန်းလက်ထပ်တွင် နန်းတွင်းသို့ ဝင်လာသော်လည်း ထိုက်ကွေးဖေးတုန်းကလောက် ဧကရာဇ်ဆီမှမျက်နှာသာမရသဖြင့်​</p> <p style="text-align:justify">ယောင်မိသားစုမှာဘေးကျပ်နံကျပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု ကိုယ်ဝန်ရလာချိန်တွင် မိသားစုက သူမအား သားတော်တစ်ပါး ဖွားမြင်ရန် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သားမွေးမည်၊ သမီးမွေးမည်မှာ ကံတရားကသာ ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်ရာ ယောင်မိသားစုသည် သူမအား ဤကိုယ်ဝန်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ကိုယ်ဝန်မရမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယောင်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နန်းတွင်းသို့ ထပ်မံပို့ဆောင်ရန် ကြံစည်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုနှစ်တွင် အသက်ပြည့်သူ မရှိသော်လည်း နောက်သုံးနှစ်တွင် အသက် ၁၂ နှစ် ပြည့်မည့် ယောင်မိသားစုမှ အဋ္ဌမမြောက်သခင်မလေးက်ိုအနောက်ဆောင်သို့ပို့ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ဤတစ်ကြိမ်လာတွေ့ခြင်းမှာ ယောင်ရှန်း၏ သဘောထားကို တောင်းခံရန်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သူမကို ဖိအားပေးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ နောက်သုံးနှစ်အထိ ယောင်ရှန်းဘက်က ထူးမခြားနားဖြစ်နေပါက မိသားစုက အဋ္ဌမမြောက်သမီးလေးကို နန်းတွင်းသို့ သေချာပေါက်ပို့ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်သူမသာ ရာထူးကြီးကြီး ရရှိထားပါက ထိုသို့အတင်းအကျပ်လုပ်ရန် မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက မိခင်ဖြစ်သူ လာတွေ့သဖြင့် ယောင်ရှန်း အနည်းငယ် ဝမ်းသာမိသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုဝမ်းသာမှုများမှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သူမကိုယ်ဝန်ရှိနေချိန်မှာပင် မိသားစုက အာဏာအတွက် နောက်သုံးနှစ်အရေးကို တွက်ချက်နေကြသည်မှာ တကယ်ပင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ဤသားအမိနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းမှာ မကြည်မလင်ဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယောင်ရှန်းသည် အဆောင်ဘေးခန်းတွင် နေထိုင်ရသဖြင့် နေရာသိပ်မကျယ်ရာ နှစ်ဦးတူတူနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မိခင်အတွက် အနောက်ဘက်ဆောင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးကာ နေစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်မိသားစုမှာ မြို့စားမင်းအိမ်တော်ဖြစ်ပြီးချမ်းသာကြွယ်ဝသဖြင့် လျန်ရှီသည် ယခုကဲ့သို့ နေရာကျဉ်းကျဉ်းတွင် မနေတတ်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုက်ကွေ့ဖေးက ယောင်ရှန်း၏ အခက်အခဲကို သိသဖြင့် သားအမိနှစ်ဦးကို စီအန်းနန်းဆောင်သို့ ခေါ်ကာ စကားပြောစေပြီး ထိုနေရာမှာပင် တည်းခိုစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှို့အဆောင်တွင်မူ ယဲ့ယွင်သည် ညဘက်တွင် ချူရှီကို ဘေးခန်းသို့ သွားမအိပ်ခိုင်းဘဲ သားအမိနှစ်ဦး တူတူအိပ်ခဲ့ကြသည်။ အိမ်ထောင်မပြုခင်ကမိခင်နှင့် တူတူအိပ်ခဲ့သည့်နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ ယဲ့ယွင်နန်းတွင်းမဝင်ခင် ညကပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်အတော်ကြာမှ ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေး ပြန်ရခြင်းဖြစ်ပြီး သားအမိနှစ်ဦးသည် မကုန်နိုင်သော စကားများကို ပြောဆိုရင်း သန်းခေါင်ကျော်မှသာ အိပ်ပျော်သွားကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယနေ့တွင် နှစ်ဦးစလုံး အိပ်ရာထနောက်ကျသွားကြသည်။ ချူရှီမှာ အနည်းငယ် အားနာနေသော်လည်း အစေခံများက ထိုအခြေအနေကို နေသားတကျ ရှိနေသည်ကို မြင်မှ သမီးဖြစ်သူ သည်ပုံမှန်လည်း ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သမီးပြောခဲ့သော နန်းတွင်းတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရသည်ဟူသော စကားကို အတော်အတန် ယုံကြည်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုနှင့် တွေ့ဆုံရချိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် နေ့လည်စာ စားပြီးနောက် ချူရှီသည် နန်းတွင်းမှ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွင်မှာ အလွန်ပင် တွယ်တာနေမိသော်လည်း နန်းတွင်းစည်းကမ်းကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။ ချူရှီ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ယွီရှို့အဆောင်မှ ပစ္စည်းများစွာကိုလည်း ပြန်လည် ထည့်ပေးလိုက်ရာ သူမ ယူလာသော ပစ္စည်းများထက်ပင် မနည်းလှပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သခင်မကြီး လာလည်တာကြောင့် ရှိုးရုန် တကယ်ကို ပျော်သွားတာပဲ" ဟု ဟွေယွဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ကာ "ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခါ လျန်မားမား တကယ်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကူညီပေးခဲ့တာ၊ နင်သွားပြီး ငါ့မှန်တင်ခုံထဲက မြစိမ်းရောင် သိန်းငှက်ပုံဆံထိုးကို မားမားကို ပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့မေမေနဲ့တွေ့ခွင့်ရအောင်လုပ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ပေးတာလို့သေချာပြောလိုက်နော်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ယူလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စေတနာဟု ပြောလိုက်ချိန်တွင် ယဲ့ယွင်သည် နင်ချန်ကို သတိရသွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် နင်ချန်က ခွင့်မပြုလျှင် လျန်မားမား မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ အလကားပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤသို့တွေးမိသဖြင့် ကျေးဇူးရှင်ကြီးကို သွားရောက် ကျေးဇူးတင်ရဦးမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်တွက်ကြည့်လျှင် ယခု နေ့လည်စာ စားပြီးစဖြစ်၍ အနားယူနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ယဲ့ယွင်သည် အဝတ်အစားလဲကာ ဝေါယာဉ်စီးပြီး ကျိုချန်းနန်းဆောင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ခန့်မှန်းသည်မှာ မမှားပေ။ နင်ချန်သည် တိုင်းပြည်ရေးရာများကြောင့် အလုပ်များနေသဖြင့် နေ့လည်စာကို နောက်ကျမှ စားခဲ့ရပြီး ယခုမှပင် အစာကြေရန် နန်းဆောင်အတွင်း လမ်းလျှောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်ရှိုးရုန် ရောက်လာကြောင်း အစေခံများကတင်ပြသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အထဲသို့ ဝင်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးဝတွင် ရှန်းဖေးရောင် (ပန်းရောင်ဖျော့) ဇီးပွင့်ပုံစံ ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပြင်တွင် ယုန်မွေးလည်ကတုတ်ပါသော အပေါ်ခြုံအင်္ကျီအဖြူလေးကို ဝတ်ထားသည့် ပုံရိပ်လေး ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံလေးကြောင့် သူမ၏ နီမြန်းနေသော နှုတ်ခမ်းလေးမှာ ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save