Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၆၂</h2> <h2 style="text-align:center">စိတ်မပါခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ယဲ့ယွင်က နွဲ့နှောင်းစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ကာပြကာ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">" မလိုပါဘူးကွာ ဒီနေ့ကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအတိုင်းလုပ်နေရတာ</p> <p style="text-align:justify">လဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်းနှင့် သူက ယဲ့ယွင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလာပြီး နေမြဲအတိုင်း သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စည်းကမ်းဆိုတာ ဖောက်ဖျက်လို့ မရဘူးလေ" ယဲ့ယွင်က မျက်ခုံးလေးပင့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ပြီးတော့အရှင်မင်းကြီးက ချန်းချဲ့ကို မေမေနဲ့ တွေ့ခွင့်ပေးခဲ့လို့ ချန်းချဲ့အရမ်းကိုပျော်နေတာအဲ့တာကြောင့် ချန်းချဲ့က ဟောဒီကအရှင့်ကိုကျေးဇူးတင်စကား လာပြောတာလေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်းနှင့် သူမသည် နင်ချန်၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ ပျိုဖော်ဝင်စ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ချွဲနွဲ့မှုမျိုး အပြည့်ရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က သူမကို ထိုင်စေပြီးနောက် မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးများဖြင့် ကိုယ်လုပ်တော်လေး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အစေခံတွေ လာတင်ပြကြတယ်၊ မင်း စားလို့သောက်လို့လည်း မကောင်းဘူး၊ နေ့တိုင်း စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတယ်ဆိုပဲ... ဘာလို့ အိမ်လွမ်းနေတာကို ကျန်း ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမပြောခဲ့တာလဲ၊ ချင်မားမားကသာ အကြောင်းရင်းကို ရိပ်မိလို့ပေါ့၊ အခုရော ပျော်သွားပြီလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... ပျော်တာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က နှုတ်ခမ်းလေး တွန့်ရုံပြုံးကာပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒါပေမဲ့ နှစ်ကုန်ခါနီးပြီးဆိုတော့ထုံးစံအတိုင်းအရှင်မင်းကြီးက တိုင်းပြည်ရေးရာတွေနဲ့ အမြဲအလုပ်များနေတာလေ ပြီးတော့ချန်းချဲ့က နှစ်သစ်ကူးချိန်ကျ မေမေနဲ့ တွေရမှာပဲလို့တွေးပြီးအရှင်မင်းကြီးကို အလုပ်မရှုပ်စေချင်လို့ မပြောဖြစ်ခဲ့တာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်နောင် ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ကျန်းကို လူလွှတ်ပြီး ပြောလို့ရတယ်၊ အခု မင်းမှာ ကိုယ်ဝန်နဲ့လေ၊ တစ်ယောက်တည်း စားမကောင်း အိပ်မပျော်ဖြစ်နေရင် ကလေးကောမင်းပါထိခိုက်စေနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်တွင် မော့ယွီနှင့် လျန်ယွီတို့ ဝင်လာပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များကို ယဲ့ယွင် နှစ်သက်သည့်အရာများဖြင့်လဲလှယ်ပေးကြသည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် လက်ဖက်ရည် မသောက်တော့ဘဲ နို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သောက်စရာများကိုသာ ပြင်ဆင်ပေးထားကြသည်။ ဘယ်အရာမဆိုသတိထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် ဇီးယိုကိတ်တစ်ခုကို စားကြည့်ရာ အရသာ အတော်ကောင်းသဖြင့် နောက်တစ်ခုကို ထပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ စားနေသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ နင်ချန်က စူးစမ်းသလို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ကိုယ်ဝန်ကြောင့် အော့အန်တာမျိုး မရှိဘူးထင်တယ်၊ ကျန်း ကြားတာတော့ ဖန်းကျယ်ယွီက အခုဆို ဆိတ်သားနံ့တောင် မခံနိုင်ဘူးတဲ့၊ ညှီနံ့ရတဲ့ ဟင်းဆိုရင် စားပွဲပေါ်တောင် တင်လို့မရဘူးလို့ ပြောကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ရတာချန်းချဲ့ ဗိုက်ထဲက ရှောင်ပေါင်လေးက လိမ္မာလို့ ထင်ပါတယ်၊ အခုထိတော့ ဘာမဆို စားလို့ရနေတုန်းပဲ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က ပြုံးပြုံးလေး ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်း ကိုယ်ဝန်ကြောင့် အော့အန်ခြင်းသည်တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီနိုင်ပေ၊ သူမက ကိုယ်ဝန်ရင့်မှ စတင်နိုင်သလို အခုချိန်တွင်မသိသာတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ စိတ်ကြိုက် စားနိုင်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">(သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းကျမှ ယဲ့ယွင် သိလိုက်ရသည်မှာ သူမ ဗိုက်ထဲက ကလေးမှာ လုံးဝ မလိမ္မာခြင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။)</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု လက်ရှိတွင်မူ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် သူမ စားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မသိမသာ ပြုံးမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းအခုလို ပါးစပ်မပျက်ပဲစားနိုင်တာလည်း ကောင်းတာပဲ စားချင်တာရှိရင် အားမနာနဲ့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို နင်ချန်က ပြောစရာပင် မလိုပေ။ ယဲ့ယွင်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမလာလည်သည့်အတွက် နင်ချန်က ပြန်မလွှတ်တော့ဘဲ ညစာ အတူစားစေကာ ကျိုချန်းနန်းဆောင်၌ပင် အိပ်စက်စေခဲ့သည်။ ဘာမှ မလုပ်နိုင်သည့်တိုင် အမွှေးလုံးလေးကိုပွေ့ဖက်ထားရသည်မှာ အလွန်ကောင်းပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်လုပ်တော်လေး၏ ကိုယ်သင်းနံ့သင်းသင်းလေးနှင့် နူးညံ့သော ကိုယ်လုံးလေးကို ဆောင်းတွင်းဘက်တွင် ဖက်အိပ်ရသည်မှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုညတွင် အပြင်၌ နှင်းများ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ၁၂ လပိုင်း အစောပိုင်းဖြစ်သဖြင့် ယခင်နှစ်များထက်စာလျှင် အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့သည်။ နှင်းကျသဖြင့် အေးလာသောကြောင့်လားမသိ၊ ယဲ့ယွင်သည် အိပ်မက်ထဲတွင် နင်ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်မှာ သူမကြောင့် နိုးလာခဲ့ပြီး အနည်းငယ် အေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အစေခံများကို အပြင်ကနေ သိုးမွေးစောင် တစ်ထပ် ထပ်ခြုံခိုင်းလိုက်သည်။ အစေခံများ ခြေဖွဖွဖြင့် ဝင်လာသော်လည်း ယဲ့ယွင် နိုးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရမ်းအေးတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက တတွတ်တွတ် ညည်းညူရင်း နင်ချန်၏ လည်ပင်းနားသို့ ခေါင်းဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နှင်းကျနေလို့လေ၊ စောင်ထပ်ခြုံပေးထားပြီ၊ ဆက်အိပ်တော့နော်" နင်ချန်က သူမကျောကို အသာပုတ်ပေးရင်း နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသဖြင့် အနွေးဓာတ်ရသည်နှင့် ယဲ့ယွင်ချက်ချင်း ပြန်အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ နိုးလာချိန်တွင် နင်ချန်မှာ ညီလာခံသို့ သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမအား မနက်စာ စားပြီးမှ ပြန်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။ ယဲ့ယွင်သည်လည်း သဘောအတိုင်းပင် ကျိုချန်းနန်းဆောင်၌ မနက်စာ စားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြင်သို့ ထွက်လာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူသော နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ်ကဦးစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန်... ဝေါယာဉ်စီးပါလား၊ လေတိုက်နေတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေ့က ပထမဆုံးနှင်းကျတဲ့နေ့လေ၊ လမ်းလျှောက်ချင်သေးတယ်၊ ဝေါယာဉ်ကိုတော့ အနောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ခိုင်းလိုက်ပါ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အဝတ်အစား ထူထူဝတ်ထားသဖြင့် အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ပေ၊ ထို့အပြင်နှင်းများနှင့်ပင် ကစားချင်သေးသည်။ သို့သော် အစေခံများက ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ကူးထဲမှာသာ တွေးလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့သို့ သိပ်မဝေးခင်မှာပင် အခြားလူတစ်စုနှင့် ဆုံမိသည်။ မျက်နှာစိမ်းများဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ယွင် မမှတ်မိပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူမကို သိသဖြင့် အရင်ဦးဆုံး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးမ ပေါင်လင် ယွီရှီ၊ မင်ရှိုးရုန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က မိမိကို မမှတ်မိကြောင်း ရိပ်မိပုံရသဖြင့် သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထပါ" ယဲ့ယွင်က ပြုံးပြလိုက်ကာတည်ကြည်စွာစကားပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ယွီပေါင်လင်က အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်နေတာလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခုဆိုလျှင် အချိန်မစောတော့ရာ အခြားသူများကို ဂါရဝပြုချိန်မှာ ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယွီရှီက ခေါင်းခါပြကာ အားနာဟန်ဖြင့် -</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် ခါးပတ်တစ်ခု လုပ်ပေးထားတာပါ၊ ဒီနေ့ ဂါရဝပြုချိန်မှာ ယူလာဖို့ မေ့သွားလို့ အခု သွားပို့မလို့ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဪ... မင်းက တကယ် သိတတ်တာပဲ၊ ဒါဆိုလည်း အမြန်သွားတော့၊ တို့ မင်းကို အချိန်မဆွဲတော့ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ အစေခံမလေး ကိုင်ထားသော သစ်သားဗန်းလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အထဲက ဘာမှန်းတော့ မသိနိုင်သော်လည်းစိတ်မဝင်စားပေ။ ထို့နောက်ယွီရှီသည် အရိုအသေပြုကာ အမြန်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ နန်းတွင်းဝင်လာကတည်းက မင်ရှိုးရုန်အကြောင်း သတင်းများစွာ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ဧကရာဇ်၏ အချစ်တော် ဖြစ်သလို ဆက်ဆက်ထိမခံစွာစိတ်တိုတတ်သည်ဟုလည်း နာမည်ကြီးရာ ယခု ကိုယ်ဝန်နှင့်ဆိုတော့ ပို၍ပင် မထိဝံ့ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီရှီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွင်က မျက်လုံးလေး မှေးလိုက်ကာ -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ အမြင်က မဆိုးဘူးပဲ၊ ဒီယွီရှီက ကတာတော်ပုံရတယ်၊ သူ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က တကယ်ကို နွဲ့နှောင်းနေတာပဲ၊ လမ်းလျှောက်တာတောင် ကြည့်လို့ကောင်းတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရင်က ယန်ရှီလည်း ကတာတော်တာပဲလေ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဒီလိုလူမျိုးတွေကိုပဲ သီးသန့် ရွေးချယ်တာများလား။” ဟု နန်ကျစ်က ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က ပြုံးလိုက်ကာ "ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ဒါပေမဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ရွေးတဲ့လူတွေက နွယ်ပင်တွေလိုပဲ နုနုနယ်နယ်လေး ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးကတော့ အဲဒီလိုလူမျိုးတွေကို သိပ်ကြိုက်ပုံမရဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် ပြောမှပဲ သတိထားမိတော့တယ်၊ ကျန်းဝမ်ရုန်နဲ့ ဒီယွီပေါင်လင်က ကြည့်ရတာ အရမ်းကို နုနယ်ပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုးတွေပဲ" နန်ကျစ်က နှုတ်ခမ်းလေး မဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ရတာ မနုနယ်ရင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်မှာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က မျက်ဝန်းများကို တစ်ချက်ဝှေ့ကြည့်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် လှောင်ပြုံးလေး တစ်ချက် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘက်တော်သားလည်း မွေးထုတ်ချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျားမွေးရောပါမှာလည်း ကြောက်နေသေးတယ်၊ ဒီလို သတ္တိမရှိဘဲ လူကိုလည်း သေချာမသုံးတတ်တော့ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်ဖြစ်မှာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခင်က ကျောက်ရှီသည် နောက်ဆုံးတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ပြန်လည် သစ္စာဖောက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့ပေမဲ့လည်းအကြောင်းအရင်းမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီးက သဘောထားသေးလွန်းပြီး သူမကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ထားကာ ကိုယ်လုပ်တော်ဘွဲ့တစ်ခုပင် မပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်၏ အမြင်တွင်မူ ယခုရှူးဖေးကို စွန့်ခွာ၍ မိဖုရားခေါင်ကြီးထံ ခိုလှုံနေသော ကျန်းရှီမှာလည်း ရိုးသားသူ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင်ရည်မှန်းချက် မရှိလျှင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကျန်းရှီ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော အခါတွင် ကျန်းရှီသည် ကျောက်ရှီထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်းတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုယ်တိုင်က ပြတ်သားမှုမရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်နက်ကောင်းတစ်ခုကို မိမိအတွက် အသုံးချချင်သော်လည်း ထိုလက်နက်က ထက်လွန်းလျှင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအတိုင်းဆိုလျှင် အခြားသူများကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ နင်ချန်ကသာ အရာရာကို ထိုးထွင်းသိမြင်သူဖြစ်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အမြဲ လေးစားသမှု ပြုနေခဲ့ခြင်းမရှိလျှင် မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ဟိုကတည်းက ရာထူးပြုတ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှိုးရုန် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ အပြင်မှာ လေစတိုက်နေပြီ၊ အမြန်ပြန်ကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ်က ယဲ့ယွင်၏ ဝတ်ရုံကို သေချာပြင်ပေးရင်း နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ထိုအခါမှ အတွေးစကို ဖြတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လောလောဆယ်တွင် သူမသည် ထိုဇာမဏီထိုင်ခုံ (မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာ) ကို စိတ်မဝင်စားသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ရင်းနှီးပြီးသားလူ ထိုင်နေသည်က ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် အခြေအနေအရ သူမ တိုက်ခိုက်ရတော့မည်ဆိုလျှင်လည်း လက်နှေးနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုနေ့သို့ ရောက်မလာစေဖို့ သူမ မျှော်လင့်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ်တွင် ဧကရီဟူသောဂုဏ်ပုတ်သည်ထင်ထားသလောက် ကောင်းမနေပေ။တိုင်းပြည်၏မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် မြင့်မြတ်ပြီး သဘောထားကြီးရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်လုပ်တော်တွင်တော့ မောက်မာရိုင်းစိုင်းခွင့် ရှိသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် မိဖုရားခေါင်ကြီး နေရာကို ရရှိသည့်တိုင်အောင် ဧကရီအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရပြီး ခင်ပွန်းအား မယားငယ်များနှင့်ဝေမျှနေရဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အင်း... အချစ်တော်ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်ရတာကပိုပြီးသက်သောင့်သက်သာရှိသေးတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူတိုင်းက သူမကဲ့သို့ မတွေးကြပေ။ အချို့လူများမှာ ဘဝနှစ်ခုစာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည့်တိုင် အခြားသူ၏ ပစ္စည်းများကို မက်မောနေတတ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လောလောဆယ်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ နေရာမှာ တည်မြဲနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတွင်း၏ တည်ငြိမ်မှုများကြားတွင် နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်သော နှစ်သစ်ကူးအကြို ညစာစားပွဲကြီးမှာ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save