Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၆၄</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ဦးတည်းသော အထူးအခွင့်အရေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့အကြောင်း ဘာတွေများ ပြောနေကြတာလဲ၊ ယိရွှင်ရုန်က တကယ်ကို စိတ်</p> <p style="text-align:justify">ဝင်တစား ရှိနေပါလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က မျက်ခုံးလေးပင့်ကာ အေးအေးလူလူပင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဘေးမှ လီချိုက်ရန်က ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခုနတင် ချီဝမ်ရုန်က ကဗျာတစ်ပုဒ် ရွတ်ပြလို့ အားလုံးက ဝိုင်းချီးကျူးနေကြတာလေ၊ ယိရွှင်ရုန်ကလည်း အရင်တုန်းက ရှိုးယွမ်တို့ ကျားစခ် မြက်ခင်းပြင်မှာ မြားပစ်စွမ်းရည်ပြပြီး နယ်စပ်မင်းသမီးကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောပြနေတာပါ၊ ရှိုးယွမ်နဲ့ ချီဝမ်ရုန်ကို တစ်ဦးက စာပေ၊ တစ်ဦးက အတတ်ပညာနဲ့ တစ်ခေတ်မှာ တစ်ယောက်ဆိုပြီး ချီးကျူးနေကြတာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်လား" ယဲ့ယွင်က နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ယိရွှင်ရုန်ကတော့လေချန်းချဲ့ကို ချီးကျူးလွန်းလို့ အားတောင်နာရတော့မယ်၊ စာပေနဲ့ အတတ်ပညာကို ချန်းချဲ့နဲ့ ချီဝမ်ရုန်ကပဲ ယူထားတယ်ဆိုရင် ယိရွှင်ရုန်ကိုယ်တိုင်ကရော ဘာမှမတော်ဘူးလား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရေအတွက်ဖြည့်ရုံသက်သက် လူတစ်ယောက်လိုတော့ မပြောပါနဲ့ဦး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤခေတ်ကာလသည် အမျိုးသမီးများ ကိုယ်ခံပညာတော်သည်ကို ချီးကျူးလေ့ရှိသော ခေတ်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ နာမည်ကြီး စစ်သူကြီးဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ယွင်ကို မြားပစ်နှင့် မြင်းစီးကိုသာ သင်ယူခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုပင် အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်ကွင်း၌ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့၏ အနီးကပ်စောင့်ကြပ်မှုအောက်တွင်သာ လေ့ကျင့်ရပြီး သူစိမ်းများ မြင်တွေ့၍မရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်က ကျားစခ်တွင် သူမ လက်စွမ်းပြခဲ့ခြင်းမှာ နင်ချန်၏ မျက်နှာကိုထောက်ထား၍လည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ ထင်ပေါ်စေရန်အတွက်လည်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယိရွှင်ရုန်က စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိကြီးများရှေ့တွင် သူမနှင့် ချီရှီအား 'တစ်ဦးက စာပေ၊ တစ်ဦးက အတတ်ပညာ' ဟု နှိုင်းယှဉ်ပြောဆိုခြင်းမှာ သူမတို့အား လက်ဝဲလက်ယာ ကိုယ်ရံတော်များသဖွယ် ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စာပေတော်ခြင်းကိုမူ ရှေးယခင်ကတည်းက ပညာရှိအမျိုးသမီးများအဖြစ် အမွှမ်းတင်လေ့ရှိသော်လည်း မည်သည့်အမျိုးသားက လက်ရုံးရည်ကိုသာ အားကိုးသော အမျိုးသမီးကို နှစ်သက်ပါ့မလဲ။ ထို့ကြောင့် ဤအပြုအမူမှာ ချီးမွမ်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိအားသွယ်ဝိုက်၍ နှိမ့်ချခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းပြပေးသော လီချိုက်ရန်မှာမူ... ဤလူသစ်စုထဲတွင် မိသားစုနောက်ခံကောင်းသော်လည်း မျက်နှာသာပေးမခံရဆုံးသူ ဖြစ်ရာ ယိရွှင်ရုန်၏ အုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်ရှိုးယွမ်က တကယ် နောက်ပြောင်</p> <p style="text-align:justify">တတ်တာပဲနော်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယိရွှင်ရုန် မျက်နှာ ပျက်သွားသော်လည်းအလျင်အမြန်ထိန်း၍ သူမက အရင်ဦးဆုံး ချီးကျူးခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့်ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံး ရှာမရဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ဝမ်ဝမ်ရုန်က ပြုံးလျက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့ မှတ်မိသလောက်တော့ ယိရွှင်ရုန်ကလက်ရေးလှရုံတင်မကဘူး၊ ပန်းချီလည်း ဆွဲတတ်သေးတယ်လေ၊ အဲ့ဒါကိုမှ အရေအတွက်ဖြည့်ရုံလို့ပြောရင် တခြားသူတွေ ဘယ်လိုမျက်နှာရှိတော့မှာလဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ မင်ရှိုးယွမ်တစ်ယောက်တည်းကပဲ တကယ်ကို ထူးခြားတယ်ပြောရမယ်နော် ချန်းချဲ့တို့ မသင်ဖူးတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို တတ်မြောက်ထားသောအံ့ဩစရာပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ယွင် ပြန်မပြောရသေးခင်မှာပင် စစ်သူကြီးမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသော ဟိုချိုက်ရန်က အရင်ဝင်ပြောတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မသင်ဖူးဘူးဆိုရင်လည်း ခဏခဏ ထုတ်မပြောမနေနဲ့အုံး ဝမ်ဝမ်ရုန်သာ တစ်နေ့နေ့မှာ သင်ယူလို့ မင်ရှိုးယွမ်ရဲ့ ခြေဖျားတောင် မှီလာဦးမလား မသိဘူးနော်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟိုရှီသည်လည်း စစ်သူကြီးမိသားစုမှ သမီးပျိုပင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွင်နှင့်မတူညီစွာသူမမှာ ကိုယ်ခံပညာကို စနစ်တကျတတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဟိုမိသားစုမှာ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ စစ်မြေပြင်တွင် အမှုထမ်းရာမှ ရာထူးတက်လာခြင်းဖြစ်ပြီးမူလက သာမန်မိသားစုသာဖြစ်သည်။ သူမသည် သူဌေးသမီးလေးမဟုတ်ဘဲ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့ထံမှ များစွာသင်ယူခဲ့ရသူဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူမသည် စစ်သူကြီးသမီးများကို ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု သွယ်ဝိုက်၍ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ယဲ့ယွင်ထက်ပင် ပို၍ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှီမှာ အချေခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာ ညိုသွားကာ "ဟိုချိုက်ရန်က ဒေါသကြီးလှချေလား၊ ညီအစ်မတွေကြား စနောက်နေတာကို ဒီလောက်အထိ အတည်ပေါက် လုပ်နေရလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နန်းတွင်းက လူတွေကိုအလကားတင်ကျွေးတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူးနော်၊  ဝမ်ဝမ်ရုန်လည်း နောက်နောင် အတင်းအဖျင်းတွေ လျှော့ပြောပါဦး"။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က သူမကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတိပေးသည့် အရိပ်အရောင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ဝမ်ရှီမှာ အငိုက်မိသွားကာ ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤပဋိပက္ခကြားတွင် အမည်အမြဲပါနေသော ချီဝမ်ရုန်မှာမူ အစမှအဆုံး တစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။ သူမသည် တစ်ယောက်တည်း အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသည်။ တကယ့်ကို အထက်တန်းဆန်ပြီး မောက်မာသောပုံစံဖြင့် မည်သည့်အငြင်းအခုံတွင်မျှ ပါဝင်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းကပင် ယဲ့ယွင်ကို သူမအား နှစ်ချက်မျှ စိုက်ကြည့်မိစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် စကားဝိုင်းထဲ ဝင်မပြောရသေးသော ရှူးဖေးက မဆီမဆိုင် ဝင်ပါလာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရင်ကတော့ မင်ရှိုးယွမ် တစ်ယောက်တည်းပဲ စကားတတ်တယ် ထင်နေတာ၊ အခုတော့ ဟိုချိုက်ရန်ပါ တိုးလာပြီပဲ၊ ဒါက 'ဆရာထက် တပည့်လက်စောင်းထက်' ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲလား၊ မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြမှပဲ မျက်နှာသာပေးခံရမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် လူသစ်ရွေးချယ်စဉ်ကတည်းက ဟိုရှီကို ကြည့်မရဖြစ်နေခဲ့ရာ အခွင့်အရေးရသည်နှင့် နှိပ်ကွပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှူးဖေးမှာ အခြေအနေကို လုံးဝ နားမလည်သေးပေ။ သူများတွေက စကားဝိုင်းပြီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူမပြီးမှ တကူးတက လာ၍ ပြဿနာရှာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် မျက်နှာ ညိုမည်းသွားကာ အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရှူးဖေး... မင်း ဗိုက်ဝပြီဆိုရင်လည်း အရင်ပြန်နားလိုက်တော့၊ ဒီနေ့ ဝိုင်တွေ အများကြီး သောက်ထားပုံရတယ်၊ စားပွဲပေါ်မှာ လျှောက်မပြောနဲ့ဦး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှူးဖေး ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ငုံ့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒီချန်းချဲ့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်မှ နင်ချန်က အကြည့်လွှဲကာ ယဲ့ယွင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ယဲ့ယွင်မှာမူ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုံးလျက် သူမရှေ့ရှိ နို့ပူပူလေးထည့်ထားသော ခွက်ကလေးကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဝိုင်သောက်သကဲ့သို့ ဟန်ပန်ဖြင့် တစ်ကျိုက်တည်း မော့ပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနက မိန်းမများ၏ အငြင်းပွားမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်နေသော နင်ချန်မှာ သူမ၏ ထိုအပြုအမူကြောင့် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောမိသွားတော့သည်။ သူသည်လည်း ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ အတူတူ သောက်လိုက်လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ထိုပဋိပက္ခမှာ အပြီးတိုင် ငြိမ်းအေးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ပွဲ တစ်ဝက်ကျော်ချိန်တွင် ယဲ့ယွင် အိပ်ချင်လာသည်။ သူမမှာ အတင်းအကျပ် အောင့်မထားဘဲ အခြေအနေကို ရှင်းပြကာ အရင်ဦးဆုံး ပြန်လာခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးကလည်း ယောင်ရှန်းကိုပါ တစ်ပါတည်း ပြန်</p> <p style="text-align:justify">ခိုင်းလိုက်၍ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နှစ်ဦးကို ဘက်လိုက်သည်ဟု နောက်ကွယ်တွင်လျှောက်မပြောစေရန်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယနေ့သည် ထိုက်မြောက် (နတ်ကွန်း) တွင် ဒူးထောက်ဂါရဝပြုရမည့် နေ့ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများ ထင်ရှားလာသည်။ တော်ဝင်သွေးသားလွယ်ထားရသော ယဲ့ယွင်မှာ သွားရန်မလိုပေ။ မနေ့ညက စောပြန်လာသည့်တိုင် အိပ်ချိန်နောက်ကျခဲ့သဖြင့် ယနေ့တွင် အိပ်ရေးဝဝအိပ်ကာအားပြန်ဖြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့တွင်ပင် ကျိုချန်းနန်းဆောင်မှ သေတ္တာလေးတစ်လုံး ရောက်လာသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် အကြီးတစ်လုံး၊ အသေးတစ်လုံးဖြစ်သော ဖူအိတ် (ကံကောင်းခြင်းအိတ်) နှစ်လုံးကို တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွိုက်အန်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီဖူအိတ်တွေက အရှင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင် မင်သွေးပြီး ကိုယ်တိုင် စုတ်တံကိုင်ပြီး ရေးပေးထားတဲ့ 'ဖျင်အန်း' (ဘေးကင်းလုံခြုံခြင်း) အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေပါ အထဲမှာ ထည့်ထားပေးပါတယ်၊ ပြီးတော့ တရားပြဆရာကြီးဆီမှာလည်း ပရိတ်ရွတ်ပြီး သိဒ္ဓိတင်ထားပြီးသားပါ၊ ရှိုးယွမ်အနေနဲ့ ဒါကို ကုတင်ခေါင်းရင်းမှာ ချိတ်ထားပေးဖ်ို့မမေ့ပါနဲ့၊ ၁ လပိုင်းကုန်လောက်မှပြန်</p> <p style="text-align:justify">ဖြုတ်ပေးပါ၊ အဆောင်လေးကရှိုးယွမ်နဲ့ ဗိုက်ထဲက သခင်လေးကို ဘေးကင်းပျော်</p> <p style="text-align:justify">ရွှင်စေမှာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က လှမ်းယူလိုက်ပြီး အိတ်ကြီးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ နင်ချန်၏ လက်ရေးစစ်စစ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးသူမ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ လွှမ်းသွားတော့သည်။ သူမသည် ပစ္စည်းကို ဟွေယွဲ့အား သိမ်းခိုင်းလိုက်ပြီးမှ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အမ် ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းရတာလား၊ တခြားသူတွေလည်း ရကြလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အို... ရှိုးယွမ်မယ်မယ်လို တခြားသူတွေမှာ ဘယ်မှာ ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုး ရှိမှာလဲ၊ ဒါက အရှင်မင်းကြီးက မယ်မယ့်အတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားတာပါ" ဟု ဟွိုက်အန်းက လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကို ခါယမ်းရင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောပြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မယ်မယ့်ရဲ့ မွေးနေ့တုန်းကတည်းက ရေးပြီးသားပါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးဆီမှာ သိဒ္ဓိတင်</p> <p style="text-align:justify">ခိုင်းထားလို့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတာပါ၊ ကျောင်းထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး ထားပြီးမှ အခု ပို့ပေးလိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမအတွက်သာ ဖြစ်သော 'တစ်ဦးတည်းသော အထူးအခွင့်အရေး' အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်သွားပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ဟွိုက်အန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကုန်းကုန်း လာရတာ ပင်ပန်းသွားပြီ၊ ဒါကကျွန်မပေးတဲ့ နှစ်သစ်ကူးလက်ဆောင်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ဆံပင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများမှာ သာမန်လက်ဝတ်လက်စားများမဟုတ်ပေ။ ဟွိုက်အန်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဆုတောင်းစကားများစွာ ပြောဆိုကာ ပြန်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူထွက်သွားပြီးနောက် ဟွေယွဲ့နှင့် နန်ကျစ်တို့လည်း ဝမ်းသာနေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုဖူအိတ်ကို အမြန်ပင် ချိတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာမျိုးမဟုတ်ပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စေတနာကတော့ အပြည့်ပဲနော်၊ အခုဆို အရှင်မင်းကြီးက ရှိုးယွမ်အပေါ် တကယ်ကောင်းတာပဲ၊ ဖန်းကျယ်ယွီမှာလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဖူအိတ်ကိုတော့ ရှိုးယွမ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ရတာလေ" ဟု ဟွေယွဲ့က ဝမ်းသာအားရ ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် ကုတင်ထောင့်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အကြီးအသေး ဖူအိတ်နှစ်လုံးကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးရိပ်များသန်းနေသည်။ ကလေးရလာခြင်းက တကယ့်ကို ထူးခြားသော အဆင့်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရင်တုန်းက သူမဆီမှာ ရှိတာတွေက တခြားသူတွေဆီမှာလည်း ရှိနေတတ်သော်လည်း ယခုမူ တကယ့်ကို ထူးခြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးပေ။ နင်ချန်က သူမအပေါ် ရံဖန်ရံခါ အထူးဂရုစိုက်ခြင်းကို အကျင့်တစ်ခုဖြစ်သွားအောင် သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြစ်မှသာ မည်သည့်အခါမျှ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော နေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်မည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save