Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၆၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြန်တက်လှမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်၏အသေးစိတ်တွေးပေးမှုကြောင့်ယဲ့ယွင်စိတ်ထဲကြည်နူးကာပြုံးရွှင်လျက်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်ကူးက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ ဒါပေမဲ့ချန်းချဲ့မှာ ပြန်ဆပ်စရာ ဘာမှမရှိလို့ ပန်းတွေပွင့်တဲ့အချိန်ကျရင် အရှင်မင်းကြီးကို အတူတူ ပန်းကြည့်ဖို့ပဲ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပါတော့တယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများမှာ အတော်လေး ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ တံခါး၊ ပြတင်းပေါက်နှင့် သစ်သားစင်္ကြံများကို ဆေးအသစ် သုတ်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်စက္ကူများကိုလည်း အသစ်လဲထားသည်။ အမိုးကို ကြည့်ရသည်မှာလည်း အသစ်စက်စက်ဖြစ်နေသဖြင့် အုတ်ကြွပ်များကို အသစ်လဲထားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ဝင်းမှ အသံများကို ကြားရသဖြင့် အနောက်ဘက်တွင် လုပ်ငန်းခွင်ကို ကြီးကြပ်နေသော အကြီးအကဲကုန်းကုန်းမှာ အပြေးအလွှား လာရောက် ဂါရဝပြုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုး လီယုံဟွိုင်၊ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မင်ရှိုးယွမ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ထတော့" နင်ချန်က လက်ကာပြကာ "ကျန်း နဲ့ မင်ရှိုးယွမ်က ဒီဝင်းပြုပြင်တာ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ လာကြည့်တာ၊ မင်းက တာဝန်ခံဆိုတော့ ကျန်းတို့ကို လိုက်ပြပေးဦး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လီယုံဟွိုင်က ထူးသံပေးကာ ဦးတိုက်ပြီးမှ ထရပ်လိုက်သည်။ထို့နောက်သူက ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် စတင်ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်က နှစ်ထပ်ဝင်း အမျိုးအစားပါ၊ ဒါပေမဲ့ တည်ဆောက်ပုံက နည်းနည်းကွဲပြားပါတယ်၊ ရှေ့ဝင်းက ပိုကျယ်ပြီး အနောက်ဝင်းက နည်းနည်းကျဉ်းပါတယ်၊ တံခါးမကြီးကနေ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ရှေ့ဝင်းကို ရောက်မှာပါ၊ အဲဒီမှာ အဆောင်မကြီးနဲ့ ဝဲယာအဆောင်နှစ်ခု ရှိပါတယ်၊ အနောက်ဘက်ကိုတော့ နံရံတစ်ခုနဲ့ ခြားထားပြီး ပန်းဆွဲတံခါးတစ်ခု ရှိပါတယ်၊ အနောက်ဘက်မှာတော့ အဆောင်မကြီးထက် နည်းနည်းကျဉ်းတဲ့ အဆောင်နဲ့ နားနေခန်း နှစ်ခန်း ရှိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် ဤကဲ့သို့သော အသေးစိတ်များကို သိပ်မလေ့လာဖူးပေ။ သူမ နေထိုင်ရာ ယွီရှို့အဆောင်မှာ ပုံမှန်ဝင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အဆောင်မကြီး တစ်ခုနှင့် အဆောင်ငယ် နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ သူမ နန်းတွင်းဝင်ကတည်းက အဆောင်မကြီးမှာသာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဘေးအဆောင်ငယ်များကို အစေခံများအား ပေးနေစေခဲ့သည်။ ယခု သေချာကြည့်လိုက်မှ ဘေးအဆောင်များမှာ တကယ်ပင် မကျယ်လှပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကြောင့်ယိရွှင်ရုန်၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရကာ ဝေ့ရွယ်အဆောင်၏ အရှေ့ဘက်အဆောင်ငယ်တွင် ကပ်နေရသော ယောင်ရှန်းကို သတိရသွားပြီး ယဲ့ယွင် ရင်ထဲတွင် ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်ရတာ အတော်လေး သဘောကျနေပုံပဲ၊ သိပ်တောင် မကြည့်ရသေးဘူး ချင်းချင်းက ပြုံးနေပြီပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြော၍ နင်ချန်က သူမလက်ကို ဆိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် အတွေးစကို ဖြတ်လိုက်ပြီး ဘေးမှ လူသားကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်</p> <p style="text-align:justify">လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "အရှင်မင်းကြီး ဆုချထားတာဆိုတော့ ချန်းချဲ့က ဘာမဆို သဘောကျပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ချစ်ကြည်မှုကို မြင်လိုက်ရသော လီယုံဟွိုင်မှာ ပို၍ပင် သတိထားကာ စေ့စပ်စွာ ရှင်းပြတော့သည်။ အရှင်မင်းကြီးက မင်ရှိုးယွမ်ကို ဤမျှ ချစ်မြတ်နိုးနေမှတော့ သူမကို မည်သည့်နည်းနဲ့မျှ အပြစ်မလုပ်ဝံ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အခြားနေရာများကိုပါ လိုက်လံ မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အခြေခံအားဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့ဘက်အဆောင်ကို သားဖွားခန်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ အလွန်ပါးနပ်စွာ ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် ကလေးမွေးပြီးလျှင်လည်း မူလအတိုင်း ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် လွယ်ကူလှသည်။ ၎င်းကို လူနေခန်းအဖြစ် ပြန်သုံးနိုင်သလို ဂိုဒေါင်ငယ်အဖြစ်လည်း သုံးနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက်ဆောင်မှာမူ ကလေးအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းတွင် ကလေးများကို မိခင်နှင့်အတူ သိပ်လေ့မရှိဘဲ သီးသန့်အဆောင်တွင်သာ ထားလေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အစေခံအချို့ ဆေးသုတ်ခြင်းနှင့် အုတ်ကြွပ်လဲခြင်းများ လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် အထဲသို့ ဝင်မကြည့်တော့ပေ။ ရှေ့ဝင်းသို့ ပြန်လှည့်လာကာ အဆောင်မကြီးထဲသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အခန်းအပြင်အဆင်မှာ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း အတော်လေး ကျယ်ဝန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျန်း ကြည့်ရတာ မင်းဆီမှာ ဟွမ်လီမူသစ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်တွေ များနေသလိုပဲ၊ ဒါကြောင့် အားလုံးကို အဲဒီသစ်နဲ့ပဲ လဲခိုင်းလိုက်တယ်၊ အခုလောလောဆယ် သုံးကြည့်လိုက်ဦး၊ မကြိုက်ရင် ထပ်လဲပေးမယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ပြောရင်း ဘေးမှ စားပွဲတစ်ခုကို ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ အထိအတွေ့မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်လည်း သဘာဝအတိုင်း ကျေနပ်သွားကာ ပြုံးရွှင်လျက် အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကြည့်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် အခင်းများ မခင်းရသေးသော်လည်း ဝတ်ရုံဗီဒိုနှင့် ခုတင်မှာမူ အသင့်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် သူမ အံ့သြသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီခုတင်က နန်မူသစ်နဲ့ လုပ်ထားတာလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ချောင်းဟန့်ကာပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အင်း... ကျန်း က သီးသန့် လုပ်ခိုင်းထားတာ၊ နန်မူသစ်က ခိုင်ခံ့ပြီး တာရှည်ခံတယ်၊ ခုတင်လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းနေပြီလား မသိဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က မျက်ခုံးလေးပင့်ကာ</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒါက သာမန် နန်မူသစ်ပါ၊ ရွှေမျှင်နန်မူမှ မဟုတ်တာ၊ မင်းက ကျန်း ကို ခုတင်ကောင်းကောင်း တစ်လုံးတောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးက ချန်းချဲ့အပေါ် တကယ် ကောင်းလွန်းပါတယ်၊ ချန်းချဲ့တောင် နည်းနည်း ကြောက်လာပြီ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က နင်ချန်ရှေ့တွင်တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်</p> <p style="text-align:justify">လိုက်၏။ ယဲ့ယွင်၏မျက်ဝန်းထဲရှိ ဝမ်းနည်းရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နင်ချန် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူက လက်ကိုလှမ်း၍ သူမကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ကျန်း က မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားတာပဲ၊ ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့ ကြောက်တာက တစ်နေ့ကျရင် အရှင်မင်းကြီး ချန်းချဲ့ကို မချစ်တော့မှာကိုပါ၊ အခု အရှင်မင်းကြီး ချန်းချဲ့အပေါ် ကောင်းပေးသမျှတွေက နောက်တစ်ချိန်ကြတခြားလူတွေအတွက်ဖြစ်သွားမှာကြောက်သလို အဲ့လူတွေကချန်းချဲ့ကို ဒုက္ခပေးမှာလည်းကြောက်တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လေးလံနေသည်။ သူမ၏ ခေါင်းကို နင်ချန်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် မှီထားလိုက်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ဒဏ်ရာရထားသော ယုန်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နုနယ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးမှာ အလွန်ရှားလှသဖြင့် နင်ချန်၏ စိတ်နှလုံးမှာ နာကျင်သွားရသည်။ ရင်ခွင်ထဲက လူသားလေးမှာ ပုံမှန်ဆိုလျှင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ရိုးသားဖြူစင်သော အမျိုးသမီးငယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။ ယဲ့မိသားစုကဲ့သို့ ပွင့်လင်းရိုးသားသူတစ်ဦးသည် လှည့်ဖြားတတ်ပြီး ဟန်ဆောင်ကောင်းသူများကြားတွင် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စိတ်ချပါ... ကျန်း က မင်းကိုရော မင်းတို့သားအမိနှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ယဲ့ယွင်၏ ကျောကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်မှာ အလွန်ပင် နူးညံ့လှသည်။ ယဲ့ယွင်သည်ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရောင်အဝါများ လက်သွားပြီးမှ ပြန်လည်ပြုံးရွှင်သော ပုံစံသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်ဝန်းအနက်ပိုင်းတွင်မူ တည်ငြိမ်အေးစက်မှုများ ကိန်းအောင်းနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်မှ ထွက်လာချိန်တွင် ယဲ့ယွင် လမ်းသိပ်မလျှောက်နိုင်တော့ပေ။ မိမိ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို အထင်ကြီးမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါးလအရွယ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ဦးမှာ ဆောင်းရာသီ အဝတ်အစား ထူထူများနှင့်ဖြစ်သောကြောင့်အတော်လေး ပင်ပန်းလှသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဝေါယာဉ်က အနောက်မှ လိုက်လာသဖြင့် စီး၍ ပြန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ အပြင်ထွက်ခြင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားသဖြင့် နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးသိသွားကြတော့သည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် မင်ရှိုးယွမ်နှင့်အတူ နေရာသစ်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ကိုယ်လုပ်တော်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် မနာလိုဝန်တိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ဝေ့ရွယ်အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကြွလာကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် ယောင်ရှန်းမှာ အံ့သြသွားသော်လည်း ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းမှာ ကိုယ်ဝန်နဲ့မို့လို့ ဒီလို စည်းမျဉ်းအတိုင်းလုပ်နေဖို့မလိုပါဘူး မြန်မြန် ထ။” </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပြုံးလျက် သူမကို တွဲထူလိုက်သည်။ ယောင်ရှန်းသည် အလိုက်သင့်ထရပ်လိုက်ကာ မိဖုရားကြီးအားဦးညွှတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘာလို့ ချန်းချဲ့ဆီကို ရုတ်တရက် ကြွလာတာလဲ မသိဘူး၊ အပြင်မှာ အေးတယ်၊ အခန်းထဲဝင်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပူပူလေး သောက်ပါဦး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ" မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခေါင်းငြိမ့်ကာ အဆောင်မကြီးဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးကအဆောင်မကြီးဘက်သို့ဦးတည်နေသဖြင့် ယောင်ရှန်း မတတ်နိုင်တော့ပဲ ပြောရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဒီဘက်ကို ကြွပါဦး" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး မျက်နှာတွင် နားမလည်</p> <p style="text-align:justify">ဟန် ပြလိုက်ကာပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "မင်းက ဘာလို့ ဘေးအဆောင်ငယ်မှာ သွားနေနေတာလဲ၊ ကိုယ်ဝန်နဲ့ဆိုတော့ အဆောင်ငယ်က ကျဉ်းပြီး နေရတာ အရမ်း ကျပ်ညပ်မနေဘူးလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်၊ ချန်းချဲ့က ကျိုဖင်ဘွဲ့ မရှိသေးတော့ စည်းကမ်းတွေကို မလွန်ဆန်ရဲလို့အဆောင်မကြီးမှာ နေရင် စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်သလို ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ၊ အရင်ရက်က ယိရွှင်ရုန်ကလည်း သတိပေးတာနဲ့ ချန်းချဲ့ ချက်ချင်းပြောင်းလာခဲ့တာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စကို မိဖုရားခေါင်ကြီး မသိဘဲ မနေမှန်း သူမ သိသော်လည်း ယခုတွင်မူ အတူတူ ဟန်ဆောင်ကပြနေကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစောပိုင်းက အရှင်မင်းကြီး သူမအပေါ် ဂရုမစိုက်သဖြင့် အဆောင်မကြီးမှ ပြောင်းရသည်ကို မသိသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသူဖြစ်ရာ သတင်းမရဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပြောရလျှင် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ယခုတွင် သူမအား ကျေးဇူးတင်စရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးရန် တကူးတက လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စကို တမင် ထုတ်ပြောခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက သက်ပြင်းချကာ သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အို... ပန်းကုန်း မင်းကို တကယ် အားနာမိပါတယ်၊ ကိုယ်ဝန်နဲ့ကို ဘေးအဆောင်ငယ်မှာ ကပ်နေရတယ်လို့၊ ကဲ... ပန်ကုန်း ကပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်မယ်၊ မင်း အဆောင်မကြီးဆီကို အခုပဲ ပြန်ပြောင်းနေလိုက်တော့၊ ကလေးမွေးပြီးရင်လည်း ရာထူးတက်မှာပဲဆိုတော့ နည်းနည်းစောတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက ခါးလေးကို ကိုင်ကာ အရ်ိုအသေပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကျေးဇူးကိုမူ သူမ လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ကိုယ်တိုင် နေရထိုင်ရသက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်ရေးက အရေးကြီးသောကြောင့်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းသည် ယခင်ဘဝကတည်းကပင် တစ်ဘဝလုံး တန်ဖိုးကြီးစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုဘဝတွင်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း နေရခြင်းကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်နှစ်ဦးသား ဘေးအဆောင်ငယ်ထဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အစေခံများက မုန့်နှင့် လက်ဖက်ရည်များ ချပေးပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ လက်ဖက်ရည်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အခန်းတွင်းရှိ ပစ္စည်းပရိဘောဂများကို သေချာကြည့်လိုက်လျှင်လည်း အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ထိုက်ကွေ့ဖေး၏ စောင့်ရှောက်မှုကိုလည်း ရရှိထားရာ ရာထူးအဆင့်ဆင့် ကျဆင်းသွားသည့်တိုင်အောင် နေထိုင်မှုမှာ ခက်ခဲပုံမရပေ။ သို့သော် နေရထိုင်ရ မခက်ခဲခြင်းကအရေးမကြီးပင်၊ အနောက်ဆောင်တွင်ထင်ပေါ်ကျော်ကြားချင်ခြင်းကပင် အရေးကြီးပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျသွားသောမြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးများသာလျှင် ထိုနေရာသို့ ပြန်လည် တက်လှမ်းလိုစိတ် ပို၍ ပြင်းပြတတ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် မျက်ဝန်းများကို မှေးလိုက်ကာ ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီရက်ပိုင်း အစားအသောက်၊ အဝတ်အစားတွေရော အဆင်ပြေရဲ့လား? ကိုယ်ဝန်ကရော တည်ငြိမ်ရဲ့လား၊ ပန်ကုန်း က သမားတော်ဆီက သတင်းကြားရရုံနဲ့ စိတ်မအေးနိုင်လို့ ကိုယ်တိုင်လာကြည့်တာပါ၊ စူးကျယ်ယွီ ရဲ့ သင်ခန်းစာလည်း ရှိထားတာဆိုတော့လေ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save