Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၆၈</h2> <h2 style="text-align:center">ထိန်းကျောင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီး စိတ်ချပါ၊ ချန်းချဲ့ အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်၊ သမားတော်က တစ်ရက်ခြားတစ်ခါ လာစမ်းသပ်ပေးသလို တစ်ခါတလေလည်း သမားတော်တွေ အပြောင်းအလဲလုပ်ပြီး ကြည့်ခိုင်းပါတယ်၊ ကိုယ်ဝန်က အားလုံး တည်ငြိမ်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းသည် အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး လိမ္မာပါးနပ်သော ပုံစံဖြင့် လျှောက်တင်လေသည်။ ယခုအခါ သူမတွင် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကိုယ်ပိုင်သမားတော် မရှိတော့သဖြင့် တစ်ဖက်မှ လက်လှည့်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သမားတော်များကို တမင်အပြောင်းအလဲလုပ်၍ စစ်ဆေးခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သူ့စကားကိုမျှ အပြည့်အဝ မယုံကြည်ဝံ့သော်လည်း ဤသို့ နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပေသည်။ နေနောက်ကွယ်မှတစ်ဦးဦးက မရိုးမသားလုပ်ပါက ချက်ချင်း ရိပ်မိနိုင်လိမ့်မည်။ထို့ပြင် ယခုအခါ သူမအနားတွင် ဆေးပညာဗဟုသုတရှိသော ဟိုင်ရှန့် ရှိနေသည်မှာလည်း စိတ်အေးစရာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့" မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ နှစ်သိမ့်သောအသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "မင်ရှိုးယွမ်က စိတ်ကစားတတ်တဲ့ သဘာဝရှိတော့ လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုရတတ်တယ်၊ ငိုတတ်တဲ့ကလေးက နို့ပိုရတယ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... အရှင်မင်းကြီးက ပုံမှန်ဆိုရင် သူမကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်မိတာပေါ့၊ မင်းကတော့ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သူဆိုတော့ နည်းနည်းလျစ်လျူရှုခံရသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်၊ အရှင်မင်းကြီးအပေါ်တော့ အပြစ်မမြင်ပါနဲ့ဦး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြကာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဟန် ပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့ အရှင်မင်းကြီးအပေါ် အပြစ်တင်ဖို့ နည်းနည်းလေးတောင် မတွေးရဲပါဘူး၊ ချန်းချဲ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒကတော့ ဒီကိုယ်ဝန်ကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးအတွက် သားတော်၊ သမီးတော် တစ်ပါးပါး ဖွားမြင်ပေးဖို့ပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ထိုပုံစံကို မြင်လိုက်ရသော မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပို၍ပင် ပြေလျော့သွားတော့သည်။ တရစပ် ရာထူးချခံရရုံတင်မကဘဲ မျက်နှာသာလည်း မပေးခံရသဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရှိသည့်တိုင်အောင် ယောင်ရှန်းတစ်ယောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကသာ အကြိမ်ကြိမ် ပြဿနာရှာခဲ့သဖြင့် အရှင်မင်းကြီး၏ အသက်ကယ်ကျေးဇူးတရားများမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့တွေးမိသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ယောင်ရှန်းအား ပို၍ ချော့မော့ရန် လွယ်ကူမည်ဟု ယူဆလိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် အလိုက်သင့် ဂရုဏာသက်ဟန် ပြလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းကလည်း အရမ်းကို သတိထားလွန်းနေတာပဲ၊ အရှင်မင်းကြီးက မင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ပြန်ပေးထားကတည်းက မင်းအပေါ် အပြစ်မမြင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲလေ၊ နေ့တိုင်းကြီးတော့ စိတ်ပူမနေပါနဲ့၊ ကိုယ်ဝန်ရှိတာချင်း အတူတူပဲ... မင်ရှိုးယွမ် ရသင့်တာမှန်သမျှ မင်းလည်း ရသင့်တာပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့ နားလည်ပါပြီ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ နှစ်သိမ့်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ယောင်ရှန်းက မျက်လွှာချကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး ပြုံးလိုက်ကာ နှိမ့်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">" ပန်ကုန်းက မင်းကို ဘယ်လောက်အထိ နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်မှာလဲ၊ အရှင်မင်းကြီးကသာ မင်းရဲ့ စိတ်ကို အကောင်းဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်မှာပါ၊ ကဲ... ပန်ကုန်းဆီမှာ စစ်ဆေးရမယ့် စာရင်းဇယားတွေ ရှိသေးတယ်၊ မင်းလည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင် ပန်ကုန်း အရင်ပြန်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းသည် ကျီကျူး၏ လက်ကိုတွဲကာ ထရပ်ပြီး ခါးလေးကို အနည်းငယ်ကိုင်လျက် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူမ၏ဗိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး ထွက်သွားသည်နှင့် ယောင်ရှန်းသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး အသုံးပြုခဲ့သော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လွှင့်ပစ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်ဘဝက ဆက်ခံသူမိဖုရားခေါင်ကြီးအထိဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း သေဆုံးသွားသော ရှဲ့ရှီ (ပထမမိဖုရားခေါင်ကြီး) ကိုသာ အမြဲတစေ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဂါရဝပြုခဲ့ရသဖြင့် ထိုခံစားချက်က တစ်ဘဝလုံး သူမကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် ရှဲ့မျိုးနွယ်နှင့် ပတ်သက်သောအရာမှန်သမျှကို အနည်းငယ်မျှပင် မပတ်သက်လိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျယ်ယွီ... မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ၊ တကူးတက လာပြီးတော့ ကြည့်ရုံပဲလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျီကျူးက လက်ဖက်ရည် ပြန်ထည့်ပေးရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်ရမလဲ၊ ငါ့ကို မြှောက်ပေးပြီး ယဲ့ရှီနဲ့ အပြိုင်လုခိုင်းချင်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ကျယ်ယွီကောဘယ်လိုတွေးလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> ကျီကျူးက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးကလည်း တကယ်ကို ဘက်လိုက်လွန်းပါတယ်၊ ကျယ်ယွီမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိကတည်းက လာတာ အရမ်းနည်းတယ်၊ ယွီရှို့အဆောင်ဘက်ကိုတော့ ခဏခဏ သွားနေတာပဲ!"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူ သွားရုံနဲ့ အဲဒီ ယဲ့ရှီက ရွှေသားကလေး မွေးလာမှာမို့လို့လား" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify"> "ဒီယဲ့ရှီ ဗိုက်ထဲမှာ ရှိနေတာက ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလားတောင် မသိရသေးဘူး၊ တစ်နေ့ကျရင် သမီးလေး မွေးလာမှ အရှင်မင်းကြီး စိတ်ပျက်သွားတာကို မြင်ချင်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးတွင် မီးသွေးထည့်နေသော နျန်ဝမ်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... အရပ်စကားမှာတော့ ချဉ်တာကြိုက်ရင် သား၊ စပ်တာကြိုက်ရင် သမီး တဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ကျယ်ယွီက ချဉ်တာတွေပဲ စားနေတာဆိုတော့၊ ဗိုက်ကလေးကလည်း ချွန်နေတာပဲ၊ သားတော်လေး မွေးမှာ သေချာပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားက ယောင်ရှန်းကို အလွန်ပင် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ သူမ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ထက်မြက်သော အရောင်များ လက်သွားကာ အလွန်ပင် ဝင့်ကြွားနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားသူများ မသိသော်လည်း ယောင်ရှန်း ကိုယ်တိုင်ကမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေသည်။ သူမသည် ယခင်ဘဝက အရှင်မင်းကြီး၏ စတုတ္ထမင်းသားကို ဖွားမြင်ပေးခဲ့သူပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အချိန်ရော၊ အစဉ်လိုက်စာရင်းရော အကုန်ကိုက်ညီနေသဖြင့် သူမ သားတော်လေး မွေးဖွားမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ဗိုက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ နန်ချီ၏ အနာဂတ် ဧကရာဇ်ဖြစ်သလို သူမဘဝအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ယောင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဤကိုယ်ဝန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အမှားခံ၍ မဖြစ်ပေ။ မိဖုရားခေါင်ကြီး မည်မျှပင် မြှောက်ပေးပါစေ သူမ ဘာမှလုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ ကိုယ်ဝန်ကို သေချာစောင့်ရှောက်ပြီး သားတော်လေးကို အေးအေးဆေးဆေး မွေးဖွားရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေဟန်ပြလျှင် မိဖုရားခေါင်ကြီး လာရကျိုးမနပ်ဖြစ်မှာစိုးသဖြင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ဝေ့ရွယ်အဆောင်မှ ကိုယ်လက်မအီမသာ ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ အရှင်မင်းကြီးကို လာကြည့်ရန် လူလွှတ်လိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ခြေထောက် အနည်းငယ် ကြွက်တက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သမားတော်က နင်ချန်အား ရှင်းပြသည်မှာ ကိုယ်ဝန်ရင့်လာချိန်တွင် ဤသို့ဖြစ်တတ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ယောင်ရှန်း၏ ကိုယ်ဝန်မှာ ခြောက်လနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့က ပထမဆုံး ကိုယ်ဝန်ဆိုတော့ ဒါတွေက ပုံမှန်မှန်း မသိလို့ စိုးရိမ်သွားတာပါ၊ အရှင်မင်းကြီးကို တကူးတက ကြွလာအောင် လုပ်မိလို့ တကယ်ကို အားနာမိပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက အားနာဟန်ဖြင့် လျှောက်တင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က လက်ကာပြကာ "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ မင်း သတိထားတာက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ၊ ကျန်း လည်း မင်းဆီ မလာဖြစ်တာ ကြာပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ နေ့လည်စာ အတူတူစားပြီးမှ ပြန်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့" ယောင်ရှန်းက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ဤသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရာရာကို ကြိုတင်သိနေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ယောင်ရှန်းက တစ်ခုခုတော့ ပြန်လုပ်ပြသားပဲ၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းက ကောင်းပါသည်၊ သူမသည် ယဲ့ရှီတစ်ယောက်တည်း နန်းတွင်းမှာ အာဏာကြီးစိုးနေသည်ကို မကြည့်လိုပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ကိုယ်လုပ်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး မိသားစုနောက်ခံမှာလည်း မကွာခြားလှပေ။ အချစ်ခံရမှုတွင်သာ ကွာခြားနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဗိုက်ထဲက ရင်သွေးကို အသုံးချနိုင်လျှင် ထိုကွာဟချက်ကို အတန်ငယ် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ယောင်ရှန်းကို မြှောက်ပေးပြီး ယဲ့ယွင်ကို ထိန်းကျောင်းခိုင်းမထားလျှင် ယဲ့ယွင် ကလေးမွေးပြီးချိန်ကျမှဆိုလျှင် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">" ပန်ကုန်းဆီက သားဆုပန် ကွမ်ရင်မယ်တော်ရုပ်တုကို ဖန်းကျယ်ယွီဆီ သွားပို့ပေးလိုက်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီးက မင်ရှိုးယွမ်ကို ပိုပြီး မျက်နှာသာပေးနေတော့ ပန်ကုန်း အနေနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး ပီပီ အရှင်မင်းကြီးကိုယ်စား မျှတအောင် လုပ်ပေးရမယ်၊ ဖန်းကျယ်ယွီ စိတ်မကောင်းဖြစ်စေလို့မရဘူးလေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းမားမားက ထူးသံပေးကာ ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းမှာ နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို သတင်းပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည် ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှင်မင်းကြီးက မင်ရှိုးယွမ်ကို ပိုချစ်သော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ ဖန်းကျယ်ယွီကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားကြောင်းပင်။ ထိုသို့ပြထားမှ ယောင်ရှန်းကို မည်သူမျှ ဖိနှိပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်လျှင် မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေဖြင့် ယဲ့ယွင်ကိုဖိနှိပ်ရန်မည်သူ့ကိုမျှ အသုံးချနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယိရွှင်ရုန်ကိုဘေးဖယ်ထားရသည့်အကြောင်းအရင်းမှာ သူမသည် တတိယမင်းသားကို ဖွားမြင်ထားသော်လည်း အချစ်ခံရမှုမှာ ယဲ့ယွင်ထက် အမြဲတမ်း နိမ့်ကျနေပြီး ရေရှည်တွင် ယဲ့ယွင်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်ငယ်လေးများမှာလည်း အခြေမခိုင်ကြသေးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ယောင်ရှန်းတစ်ဦးတည်းသာ ယဲ့ယွင်ကို အနည်းငယ်မျှပြန်ကိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး၏အကြံအစည်များကို ယဲ့ယွင်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဝေ့ရွယ်အဆောင်ကိုသာ လက်ဆောင်များ ပို့နေကတည်းက ရိပ်မိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ယွင်က အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမနှင့် ယောင်ရှန်းမှာ အစကတည်းက ရန်သူများဖြစ်ကြရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်ကြရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ စောစောစီးစီး တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သူမ မကြောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ယောင်ရှန်းသည်လည်းထက်မြက်သူဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူမကို တိုက်ရိုက်ရန်စလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြခြင်းမှာ မြင်မကောင်းရုံတင်မကဘဲ အမှားအယွင်းတစ်ခုခုဖြစ်လျှင် မိမိကလေးကိုပါ ထိခိုက်နိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူမတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မနာလိုဝန်တိုပြရုံဖြင့် ဟန်ဆောင်နေကြဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ၁လပိုင်းပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၂လပိုင်း ၁ ရက်နေ့တွင် ယဲ့ယွင်သည် နန်းဆောင်သစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့စံမြန်းရမည့်ရက်ကို တရားဝင် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာန မှ တွက်ချက်ပေးချက်အရ ၂လပိုင်း ၁၀ ရက်နေ့သည် အကောင်းဆုံးရက် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၂လပိုင်း အစကတည်းက ပစ္စည်းများကို တဖြည်းဖြည်း စတင်ရွှေ့ပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နောက်ဆုံးမှ ပြောင်းရွှေ့မည် ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ပစ္စည်းများမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် ဂိုဒေါင်ငယ်လေးမှာပင် ပြည့်လျှံနေတော့သည်။ ကြိုတင်မရွှေ့ပြောင်းထားပါက တစ်ရက်တည်းနှင့် မည်သို့မျှ ပြီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ ပစ္စည်းများကို သေချာစာရင်းစစ်လိုက်မှ ယဲ့ယွင် သတိထားမိလိုက်သည်မှာ - သူမ နန်းတွင်းဝင်လာသည့် ဤနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နင်ချန်က သူမအား ဆုလာဘ်များ တကယ်ပင် မနည်းမနော ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယမန်နှစ်က ပေးထားသော ပိတ်စများမှာပင် မသုံးရသေးဘဲ ကျန်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုပစ္စည်းများကို အကြာကြီးထားလျှင်လည်း မကောင်းသဖြင့် သူမသည် အချို့သော ပိတ်စကောင်းများကို ရွေးထုတ်ကာ ဝမ်ရွှင်ရီ၊ ကျိုးဝမ်ရုန်နှင့် ကျန့်ချိုက်ရန်တို့ဆီသို့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save