Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းရိုကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက တာအိုမေးမြန်းခြင်း ယဇ်ပလ္လင်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>ဒီ ရက်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ဘဝဖြတ်သန်းမှုကို အပြီးသတ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဆိုသည်ကို ရှောင်မို သိထားသော်လည်း အလွန်အမင်း အလျင်စလို မလုပ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူက နားလည်ထားသည်။</p> <p>ဒီဘဝတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပိတ်ဆို့မှုဖြင့် ကြုံတွေ့နေရလေသည်။ သူက ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လေလေ၊ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုနည်းလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူကျင့်ကြံနေသည်က သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်း ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်သွေဖည်ခြင်းကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဆိုသည်ကိုတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်ထားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဒီဘဝရဲ့ တာဝန်ကို အပြီးမသတ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်လည်း ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ပါစေတော့။ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးမှပဲ သူ ဖြေရှင်းတော့မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက လောကအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်ခဲ့ပြီး သူ၏ လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်းက ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိလာသော အသိပညာများကို စုစည်းကာ နာမည်ကြီး ကျင့်ကြံသူများကို ရှာဖွေပြီး သူ၏ ဓားတာအိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ရှောင်မိုက အခြားသော သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ကိုးယောက်၏ သတင်းအစအနများကိုလည်း စုံစမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ဒီ သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ကိုးယောက်က ဝမ်ရှင်းကို သတ်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေဖို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပါက သူတို့ကို သတ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ ပြောခဲ့သော ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုကို စိန်ခေါ်ရမည့် ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍မူ ရှောင်မိုက စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်သေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့်သာ ထို ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ခဲ့ပါက သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သူ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>အထက်တန်းအဆင့်သုံးခုသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသွားသည်နှင့် သူ ထွက်ခွာချင်ပါက မည်သူကမျှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ရှောင်မိုက ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုဆီသို့ မသွားရောက်မီ ရှောင်မိုက သူ၏ အစ်ကိုကြီးများကိုလည်း တွေ့ချင်နေသေးသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ အစ်ကိုကြီးလေးယောက်ကို မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို မေ့ပျောက်သွားခြင်း မရှိဘဲ ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်ဆုံတွေ့နိုင်မလဲဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က သူ၏ အစ်ကိုကြီးများက မသေမျိုးများကို ရှာဖွေရန် နဂါးနက်ဂိုဏ်းသို့ သွားမည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက နဂါးနက်ဂိုဏ်းသို့ အရင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ အမည်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အနောက်ဘက်ဒေသရှိ နာမည်ကြီး လမ်းမှန်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးကို အနက်ရောင် နဂါးပျံတစ်ကောင်က ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြပြီး ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့်နှင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင်ကို တကယ့်နဂါးစစ်စစ် ဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နဂါးနက်ဂိုဏ်းဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ရှောင်မိုက သူ၏ အဆင့်ကို အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး တစ်လအတွင်းမှာပင် ရှောင်မိုက မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ သူတို့တွေ စောစောစီးစီးပဲ နောက်ဘဝကို ပြောင်းသွားကြတာ သဘာဝပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရှောင်မိုကသာ သူ၏အဆင့်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ထားမည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူအများစုက သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်ဝံ့မည် မဟုတ်သော်လည်း ရှောင်မိုက ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက ခရီးစဉ်ကို အရမ်းပျင်းစရာကောင်းသွားစေမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ငါးမျှားရခြင်းကလည်း အတော်လေး ပျော်စရာကောင်းပေသည်။</p> <p>ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူသတ်လိုက်တဲ့သူတွေက သနားဖို့ မထိုက်တန်တဲ့သူတွေချည်းပါပဲ။</p> <p>နှစ်လကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဖုန်းရွက်မြို့ဟုခေါ်သော မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>မြို့တံခါးဝတွင် ရပ်နေရင်း ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြို့တစ်ခုလုံးက သွေးချီဓာတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤအရာက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ရှောင်မိုက အတိအကျ သိရှိထားသည်။</p> <p>ဘယ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကများ ဒီမြို့ကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုပြီး မြို့ထဲက သောင်းနဲ့ချီတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကို သန့်စင်ပစ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲလို့ သူက တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ဝင်ကာ ဟင်းပွဲအချို့ကို မှာယူလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မို ထိုင်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ့အနီးရှိ စားသုံးသူအချို့၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်—</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ကြားပြီးကြပြီလား။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတယ်တဲ့။"</p> <p> </p> <p>"သိတယ် သိတယ်။ သူ့နာမည်က ရှောင်မို မဟုတ်လား။"</p> <p>"ဒီ ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီ ဓားသိုင်းက လူသတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့။ သူ လူပိုသတ်လေလေ၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုမြင့်လာလေလေပဲတဲ့။"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ဟုတ်တယ်မလား။ အဲဒီ ရှောင်မိုက တောင်ပေါ်က ဆင်းဆင်းချင်းပဲ ရွာတစ်ရွာလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တာတဲ့။"</p> <p>"ဒီ ရှောင်မိုက အဓမ္မကျင့်တာတွေ၊ စော်ကားတာတွေ၊ နှိပ်စက်တာတွေ လုပ်ပြီး မကောင်းမှုမျိုးစုံကို လုပ်တယ်လို့လည်း ကျွန်တော် ကြားတယ်။ သူက တိရစ္ဆာန်ထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"အခုဆိုရင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရော လမ်းမှန်ဂိုဏ်းကပါ ဒီ ရှောင်မိုကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့စကားမစပ် ဒီ ရှောင်မိုက ဘယ်အဆင့်မှာလဲ။"</p> <p>"သူက နဂါးတံခါးအဆင့်မှာလို့ ကြားတယ်။"</p> <p>"သူ ရွှေအမြူတေအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။"</p> <p>"သူ ဂူဗိမာန်အဆင့်မှာလို့ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ကြားရတာလဲ။"</p> <p>သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မိုက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ အေးဆေးစွာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေကာ ဒေါသထွက်နေခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် သူသည် ချောက်ချခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သူ့ကို ချောက်ချသူများမှာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အခြားသော သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ကိုးယောက် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မိုက ဂရုမစိုက်သလို ရှင်းလင်းပြောဆိုရန်လည်း ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။</p> <p>အနောက်ဘက်ဒေသကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် အသုံးအမကျဆုံးအရာမှာ မိမိ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ရှင်းလင်းပြောဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တကယ်တမ်း မိစ္ဆာဆန်တဲ့ သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံနေတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ ရှင်းပြရင်တောင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။</p> <p>ဗိုက်ဝအောင် စားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ကျသင့်ငွေရှင်းကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဖုန်းရွက်မြို့တစ်ဝိုက်တွင် ဆက်လက်လှည့်လည်သွားလာနေရင်း မှော်ဝင်္ကပါကိုလည်း အာရုံခံနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် သွေးပူဇော်ခြင်း မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီးပါက ၎င်းကို အသက်မသွင်းမီ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>မှော်ဝင်္ကပါမှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးချီဓာတ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းကို နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်အတွင်း အသက်သွင်းမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဤမှော်ဝင်္ကပါ၏ အဆင့်က မနိမ့်ပေ။ ရွှေအမြူတေအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ငါ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေပြီး အဲဒီ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်ပစ်ပြီးမှ ထွက်သွားတော့မယ်။"</p> <p> </p> <p>ရှောင်မိုက အဲဒီအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ပေ။</p> <p>ဒါက ဓားချက်အနည်းငယ်လောက် ခုတ်ပိုင်းရုံပါပဲ။</p> <p>ရှောင်မိုက တည်းခိုရန် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှ ကလေးအချို့၏ ဆော့ကစားနေသော အသံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်မိုက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်လေးငယ်အချို့က အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး အပြန်အလှန် ပစ်ပေါက်နေကြစဉ် အလယ်တွင် ဝိုင်းခံထားရသော ကလေးမလေးက အရုပ်ကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံဖမ်းယူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ ဖမ်းမိတော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် အရုပ်က အခြားတစ်ဖက်သို့ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ကျစ်ဆံမြီးလေး ကျစ်ထားသော ကလေးမလေးမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ငိုတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကလေးမလေးက မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဒူးများကို ပွေ့ဖက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မရဘူးလေ၊ မရဘူးလေ။"</p> <p> </p> <p>"ငကြောက်မလေး၊ မရဘူးလေ။"</p> <p>ကောင်လေးငယ်များက ကောင်မလေးကို ဝိုင်းရံကာ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အား။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူက ငါ့ကို ရိုက်တာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"အား"</p> <p> </p> <p>"လူကြီးဖြစ်ပြီးတော့ ကလေးတွေကို အနိုင်ကျင့်ရသလား မရှက်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"အို"</p> <p>မကြာမီမှာပင် ကလေးမလေးက ကောင်လေးများထံမှ အော်ဟစ်သံ အချို့ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်က သူတို့၏ ခေါင်းများကို နှစ်ချက်လောက် ခေါက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့က ခေါင်းများကို ကိုင်ကာ ငိုယိုပြီး ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။</p> <p>"ရော့ ဒီမှာ။"</p> <p>ရှောင်မိုက အရုပ်ကို ကောက်ယူကာ ဖုန်ခါလိုက်ပြီး ကလေးမလေးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကလေးမလေးက မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ အစ်ကိုကြီးကို ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကလေးမလေးက နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာပြီး အရုပ်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းယူကာ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"</p> <p>"ရပါတယ်။" ရှောင်မိုက ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး"</p> <p>ရှောင်မို ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လျှောက်ရသေးချိန်တွင် သူ၏ အနောက်မှ ကလေးမလေး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဟင်" ရှောင်မိုက လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက ဖုန်းရွက်မြို့ကလား" ဟု ကလေးမလေးက သူမ၏ လေသံတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ဖြတ်သွားဖြတ်လာပါပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p>"အစ်ကိုကြီး၊ ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်တယ်။" ကလေးမလေးက တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"</p> <p> </p> <p>"အန္တရာယ်များတယ်"</p> <p> ရှောင်မိုက အနီးသို့ တိုးသွားကာ ကလေးမလေး၏ ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "ညီမလေး၊ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ... ကျွန်မ မသိဘူး။"</p> <p>ကလေးမလေးက ဖုန်းရွက်မြို့၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ချန်ကျိန်းဟောင်လို့ခေါ်တဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် ကျွန်မတို့ရဲ့ မြို့သခင် ဖြစ်လာကတည်းက ဒီနေရာကို ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ သွေးမြူခိုးတွေလိုမျိုး အရမ်းကို ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။"</p> <p> </p> <p>ကလေးမလေး၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်မိုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p>"ညီမလေး၊ ခုနက အဲဒီလူကြီးရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"ချန်ကျိန်းဟောင်။"</p> <p> </p> <p>ကလေးမလေးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save