Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၄ </h2> <h2 style="text-align: center;">ယင်ယန်မျက်လုံး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကလေးမလေး၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ချန်ကျိန်းဟောင် ဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုလူသည် သူ၏ အကိုနှင့် နာမည်တူနေခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်မည်လောဟု ရှောင်မိုက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး"</p> <p>သူမရှေ့ရှိ အစ်ကိုကြီးမှာ အတွေးနယ်လွန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကလေးမလေးက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်မို၏ အင်္ကျီလက်စကို ဖွဖွလေး ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ညီမလေး... ညီမလေး မြင်ရတဲ့အရာတွေအကြောင်းကို တခြားသူတွေကိုကော ပြောပြဖူးသေးလား"</p> <p>"အင်း... သမီးအမေကိုတော့ ပြောပြဖူးတယ်"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ကလေးမလေးက ခေါင်းငုံ့သွားကာ သူမရင်ခွင်ထဲရှိ အဝတ်အရုပ်လေးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အမေက သမီးကို မယုံဘူး။ ပြီးတော့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှလည်း လျှောက်မပြောနဲ့လို့ မှာထားတယ်။ မဟုတ်ရင် လူတွေက သမီးကို ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်တဲ့။ ပြီးတော့ မြို့သခင်ကိုများ ပြစ်မှားမိသွားရင် သမီးတို့ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်တဲ့လေ"</p> <p>"ညီမလေးရဲ့အမေ ပြောတာမှန်ပါတယ်။ အဲဒီလိုကိစ္စတွေကို လျှောက်ပြောတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်" ရှောင်မိုက ကလေးမလေး၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း "ဒါဆို ညီမလေးက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက လမ်းတွေပေါ်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ လူတွေကို အများကြီး မြင်ခဲ့ရတာပေါ့။ သူတို့က များသောအားဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်ရတဲ့ ပုံစံမျိုးတွေဖြစ်ပြီး တခြားသူတွေကတော့ မမြင်နိုင်ကြဘူးလေ။ ညဘက်တွေဆိုရင် သူတို့က ပိုတောင်များသေးတယ်မလား"</p> <p>"ဟင်" ကလေးမလေးက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်သွားပြီး "အစ်ကိုကြီးက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ"</p> <p>စိတ်တူကိုယ်တူ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ကလေးမလေး၏ မျက်လုံးလေးများက အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။ "သမီး အရမ်းငယ်ငယ်လေးကတည်းက လမ်းတွေပေါ်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ လူကြီးတွေကို အများကြီး မြင်ဖူးတယ်"</p> <p>"အရင်တုန်းကဆိုရင် သမီးအမေကိုလည်း ပြောပြခဲ့သေးတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အမေက သမီး အမြင်မှားတာလို့ပဲ အမြဲပြောတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှလည်း လျှောက်မပြောနဲ့လို့ မှာတယ်"</p> <p>"သမီးအတွက် နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်ပေးဖို့ တာအိုဆရာတွေကိုတောင် ပင့်ပြီး ယဇ်ပူဇော်တာတွေ လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမထူးပါဘူး။ သမီးက အခုထက်ထိ မြင်နေရတုန်းပဲ"</p> <p>"ဘာမှမထူးတာက သဘာဝပါပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ညီမလေးကို ပေးသနားထားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ" ရှောင်မိုက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လက်ဆောင်" ကလေးမလေးမှာ နားလည်သလိုလို နားမလည်သလိုလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ညီမလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ယင်ယန်မျက်လုံးလို့ ခေါ်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားထားတဲ့ လက်ဆောင်ပေါ့။ အစ်ကိုကြီးက ညီမလေးတို့အိမ်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး အမေနဲ့ တွေ့လို့ရမလား။ ညီမလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေအကြောင်း အစ်ကိုကြီးက ညီမလေးရဲ့အမေနဲ့ သေချာဆွေးနွေးချင်လို့ပါ" ရှောင်မိုက ပွင့်လင်းစွာပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ယင်ယန်မျက်လုံးသည် အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားနှင့် မွေးရာပါ ဓားအရိုးတို့လောက် ရှားပါးခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းက အထူးခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ယင်ယန်မျက်လုံးနှင့် မွေးဖွားလာသူများသည် ယင်နှင့်ယန် တာအိုမှော်ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အလွန်သင့်တော်လှသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အချို့သောသူများက ယင်ယန်မျက်လုံးကို ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုတတ်ကြသည်။</p> <p>ဂူဗိမာန်အဆင့်ရှိ ယင်ယန်မျက်လုံးများကို ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သော ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤကလေးမလေးကိုသာ ကျင့်ကြံသူများ တွေ့ရှိသွားပါက အလွန်အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမ၏မိခင်ကို သွားရောက်မေးမြန်းကြည့်မည်။ အကယ်၍ သားအမိနှစ်ယောက်စလုံးက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ သွားရန် ဆန္ဒရှိပါက သူတို့အား ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် လူလွှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ကမူ အနည်းဆုံးတော့ အနည်းငယ် ပုံမှန်ဆန်သေးသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သွေးမိစ္ဆာကလည်း သိပ်ပြီးပြောဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက တောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်သော်လည်း ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်နှင့် ပတ်သက်သမျှ ကိစ္စအဝဝကို ခေါင်းဆောင်တပည့်ဖြစ်သူ သူကသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပုံရသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့က ထွက်မသွားချင်ဘူးဆိုပါက ရှောင်မိုက သူမ၏ ယင်ယန်မျက်လုံးများကို ယာယီချိတ်ပိတ်ပေးထားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းတို့ကို အာရုံခံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ သူမအနေဖြင့် အေးချမ်းသောဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ရတာပေါ့။ အစ်ကိုကြီးကို သမီး ခေါ်သွားပေးမယ်"</p> <p>အပြစ်ကင်းစင်သော ကလေးမလေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုကြီးနှင့် ယခုမှ စတင်သိကျွမ်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်ငြားလည်း။</p> <p>ကလေးမလေး၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဤအစ်ကိုကြီးသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p>"ဒါဆိုလည်း သွားကြတာပေါ့"</p> <p>ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကလေးမလေးက သူမ၏ အဝတ်အရုပ်လေးကို ပွေ့ဖက်ကာ ရှောင်မိုအား သူမ၏အိမ်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်မိုက ကလေးမလေးနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့ရာ သူမ၏အမည်မှာ နင်ဝေ့ဖြစ်ပြီး သူမ၏ဖခင်မှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူမနှင့် သူမ၏မိခင်တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားကိုးကာ နေထိုင်နေကြရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ရှောင်မိုတစ်ယောက် ကလေးမလေးအိမ်၏ ခြံဝသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် အိမ်ထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ အချင်းများနေသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ခယ်မ... ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောပြီးပြီလေ။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခွင့်ရတာက နင်ဝေ့အတွက် ကံကောင်းမှုကြီးပဲ။ နင်ဝေ့ကသာ သေချာကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး အဆုံးမဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကို ရရှိလာလိမ့်မယ်။ ဘာလို့ နားမထောင်ရတာလဲ။ လူဘယ်နှယောက်လောက်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အိပ်မက်မက်နေကြရလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား"</p> <p>"ဘာဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာလဲ။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ဆိုးကို ရှင် မကြားဖူးဘူးလား။ သူတို့က မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ လူတွေကို စားသောက်နေကြတဲ့ မိစ္ဆာကောင်တွေပဲ"</p> <p>"ဘာ မိစ္ဆာကောင်တွေလဲ။ သူတို့က မသေမျိုးတွေဗျ။ ကျုပ်တို့ ဖုန်းယဲ့မြို့တော်ရဲ့ မြို့သခင်ကိုယ်တိုင်က ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ" အမျိုးသားဖြစ်သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မ... ခင်ဗျား အဲဒီစကားတွေကို အပြင်မှာသွားပြောရင် ခေါင်းဖြတ်ခံရနိုင်တယ်ဗျ"</p> <p>"ခေါင်းဖြတ်ခံရရင်လည်း ခံရပါစေတော့။ နင်ဖူကွေ့... ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက ရှင့်ကို ဒီလာပြီး ဖျောင်းဖျပေးဖို့အတွက် အကျိုးအမြတ် ဘယ်လောက်တောင် ပေးထားလို့လဲ။ ထွက်သွားစမ်း။ ကျွန်မ ပြောပြီးပြီနော်... ဝေ့ဝေ့ကို ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲကို လုံးဝ ဝင်ခိုင်းမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဝမ်ချန်... ကောင်းကောင်းပြောနေတာကို နားမထောင်ဘဲ အတင်းအကျပ် လုပ်ရတဲ့အထိ မရောက်ပါစေနဲ့။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက ငါ့တူမလေးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီရှိတာကို မြင်လို့ ငါ့ကို အထူးတလည် လာပြီး ဖျောင်းဖျခိုင်းတာ။ မဟုတ်ရင် သူတို့လို ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအတွက် နင့်လို တောသူမတစ်ယောက်က ဘာမျက်နှာရှိလို့လဲ"</p> <p>"ထွီ"</p> <p>"ဝမ်ချန်... ငါ နင့်ကို ပြောထားမယ်။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက လူကြီးတွေ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးနေပြီ။ နောက်တစ်ခါလာရင် ငါလာမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက လူကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဘယ်သူပဲလာလာ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ထွက်သွားစမ်း"</p> <p>"ကောင်းကောင်းပြောနေတာကို အတင်းအကျပ် လုပ်ရတဲ့အထိ မရောက်ပါစေနဲ့"</p> <p>"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ပြောမယ်။ ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ ထွက်သွားစမ်း"</p> <p>စားပွဲပေါ်သို့ ဒလှိမ့်တုံးဖြင့် "ဒိုင်း" ခနဲ ရိုက်ချလိုက်သံနှင့်အတူ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကျိန်ဆဲမြည်တွန်ရင်း ခြံဝင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်ဖူကွေ့သည် သူ၏တူမလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပထမတော့ ကြက်သေသေသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပွင့်လန်းစွာဖြင့် ပြုံးရွှင်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဝေ့ဝေ့ ပြန်လာပြီပဲ။ နောက်ရက်ကျရင် ဦးလေးတို့အိမ်ကို အလည်လာခဲ့ဦးနော်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး" နင်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုကြောင့် ရှောင်မို၏ ကျောဘက်တွင် ဝင်ပုန်းလိုက်မိသည်။</p> <p>ဝမ်ဖူကွေ့က ရှောင်မိုကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ဤမျှရုပ်ရည်ချောမောလှပသော လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဘယ်ကနေ ရောက်လာသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>"ဘာလို့ မထွက်သွားသေးတာလဲ"</p> <p>ဝမ်ဖူကွေ့တစ်ယောက် ဤလူငယ်လေးနှင့် သူ၏ခယ်မတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခြံဝင်းထဲမှ အမျိုးသမီးဖြစ်သူက သူ့အား မောင်းထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ဖူကွေ့လည်း အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ဒလှိမ့်တုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဒေါသကြောင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ဘေးတွင်ရပ်ကာ ထိုအမျိုးသမီးအား အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အမျိုးသမီးမှာ အသက်သုံးဆယ်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ပြေပြစ်ကာ သာမန်အမျိုးသမီးများထက် ပို၍ အသားအရေ ဖြူဝင်းလှသည်။</p> <p>အသားဖြူခြင်းက အပြစ်အနာအဆာ တစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်း ဤအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကလည်း အတော်လေး နူးညံ့သိမ်မွေ့နေသည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုမျိုးလည်း ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသေးသည်။</p> <p>သူမက ပုံပြင်စာအုပ်များထဲမှ လှပသော မုဆိုးမလေး တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က ရှောင်မိုပါ။ သခင်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ရှောင်မိုက အမျိုးသမီးအား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင်" သခင်မဝမ်က သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏သမီးဘေးရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "သခင်လေးက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ဘယ်ကိစ္စများရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲဆိုတာ မေးခွင့်ပြုပါ"</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ဓားအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ၏ပုံစံက ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ကျက်သရေရှိမှုနှင့်အတူ သိုင်းလောကသူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များကိုပါ ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>"အမေ... ချန်ဝမ်တို့က သမီးရဲ့ အဝတ်အရုပ်လေးကို လုယူပြီး သမီးကို အနိုင်ကျင့်ကြတယ်။ အစ်ကိုကြီးက သမီးကို ကူညီပြီး သူတို့ကို ပညာပေးခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သမီးရဲ့ အဝတ်အရုပ်လေးကိုလည်း ပြန်ယူပေးတယ်" နင်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီလိုလား" သခင်မဝမ်က မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်သွားပြီး "ကျွန်မရဲ့ သမီးလေးကြောင့် သခင်လေး ဒုက္ခရောက်ရပြီ"</p> <p>"ကိစ္စသေးသေးလေးပါဗျာ" ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဝေ့ဝေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတချို့ကိုတော့ သခင်မနဲ့ ဆွေးနွေးလို့ ရနိုင်မလားမသိဘူး"</p> <p>"ဝေ့ဝေ့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေ"</p> <p>သခင်မဝမ်မှာ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး သူမ၏သမီးကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save