Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မြို့သခင်ချန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"သခင်မကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်က တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ ဒီနေ့ ဝေ့ဝေ့နဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက တော်တော်လေး ထူးခြားနေတာကို သတိထားမိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သခင်မနဲ့ အသေးစိတ် လာရောက်ဆွေးနွေးတာပါ"</p> <p>ရှောင်မို၏ လေသံက လှည့်ပတ်ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ ရိုးသားပွင့်လင်းလှသည်။</p> <p>"ဘာလို့ ကျင့်ကြံသူတွေချည်း ဖြစ်နေရတာလဲ"</p> <p>ရှောင်မို၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သခင်မဝမ်က မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ အနည်းငယ်လွှဲကာ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူမသည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မပတ်သက်လိုပေ။</p> <p>သို့သော် ဤသခင်လေး၏ ထူးကဲသော အသွင်အပြင်နှင့် သပ်ရပ်သော ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ လူဆိုးတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ တကယ်တော့ သူက အတော်လေး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး စကားပြောဆိုရာတွင်လည်း သိမ်မွေ့ယဉ်ကျေးလှသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူကသာ ဝေ့ဝေ့အပေါ် တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် သူမကို စောစောစီးစီးကတည်းက ခေါ်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် ဒီအထိလာပြီး စကားပြောနေစရာ လိုတော့မည်နည်း။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း... သခင်လေး အထဲဝင်ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့"</p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သခင်မဝမ်က ရှောင်မိုအား ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ။ အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်" ရှောင်မိုက ထပ်မံ၍ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>နင်ဝေ့က သူ၏အနောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး တံခါးကို ပိတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှောင်မိုက ပြုံးကာ တားဆီးလိုက်သည်။ "ဝေ့ဝေ့... နားလည်မှုလွဲတာမျိုးတွေ မဖြစ်ရအောင် တံခါးကို ဖွင့်ထားလိုက်ပါ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>တံခါးပိတ်လိုက်ခြင်းက မည်သို့သော နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းမျိုးကို ဖြစ်စေမည်ကို နင်ဝေ့တစ်ယောက် သိပ်နားမလည်သော်လည်း သူမက ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် သိပ်မတွေးတော့ဘဲ ခြံဝင်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးသွားကာ ကြက်ပေါက်လေးများကို ပျော်ရွှင်စွာ အစာကျွေးနေတော့သည်။</p> <p>ရှောင်မို၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သခင်မဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဤသူစိမ်းသခင်လေးအပေါ် ပို၍ပင် လေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"အိမ်မှာက ရေနွေးကြမ်းပဲ ရှိပါတယ်။ သခင်လေး အပြစ်မယူပါနဲ့ရှင်"</p> <p>ရှောင်မိုကို ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် သခင်မဝမ်က သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်မက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ" ရှောင်မိုက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>"စောစောက သခင်လေးပြောတဲ့ ဝေ့ဝေ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက..." သခင်မဝမ်က ဘေးတွင်ထိုင်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုပါ"</p> <p>ရှောင်မိုက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။</p> <p>"ဝေ့ဝေ့ ပိုင်ဆိုင်ထားတာက ယင်ယန်မျက်လုံးလို့ခေါ်တဲ့ မျက်လုံးတွေပါ။ သူမက ဝိညာဉ်တွေနဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေကို သဘာဝအတိုင်း မြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သူမသာ ယင်နဲ့ယန် သက်ဆိုင်တဲ့ မှော်ပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ပါရမီတွေ ရှိလာပါလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီမျက်လုံးတွေက ထူးခြားလွန်းနေတဲ့အတွက် သူမက အန္တရာယ်တချို့နဲ့လည်း ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်"</p> <p>"သူမသာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့ရင် သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးဖော်စပ်မယ့်ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာမို့ ကျင့်ကြံသူများစွာရဲ့ တပ်မက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒီနေ့ ဝေ့ဝေ့နဲ့ ဆုံတွေ့ရတာက ကံကြမ္မာရဲ့ ရေစက်တစ်ခုလို့တောင် မှတ်ယူလို့ရပါတယ်"</p> <p>"အကယ်၍ သခင်မနဲ့ ဝေ့ဝေ့တို့သာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှာ အခြေချဖို့ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်"</p> <p>"ဝေ့ဝေ့က ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သခင်မကလည်း တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်နိုင်ပါတယ်။ လုံခြုံရေးအတွက် ဘာမှပူပန်စရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>"အကယ်၍ သခင်မက ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်"</p> <p>"ကျွန်တော်က လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး ဝေ့ဝေ့ရဲ့ ယင်ယန်မျက်လုံးတွေကို ယာယီချိတ်ပိတ်ပေးထားလို့ ရပါတယ်"</p> <p>"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျင့်ကြံသူအများစုက သူမမျက်လုံးတွေရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အခြေအနေကို သိရှိဖို့ ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်"</p> <p>"အဆုံးမှာတော့ ဒီအရာအားလုံးက သခင်မနဲ့ ဝေ့ဝေ့တို့ရဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်"</p> <p>ရှောင်မို၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် သခင်မဝမ်၏ မျက်ခုံးများက ပိုမိုတွန့်ချိုးသွားကာ ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ပို၍နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ သခင်မ။ ကျွန်တော် အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာတွေကို သံသယရှိနေတုန်းပဲလား" ရှောင်မိုက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး" သခင်မဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက အနီးနားတွင် ကြက်ပေါက်လေးများကို အစာကျွေးနေသော ဝေ့ဝေ့ဆီသို့ ရွှေ့လျားသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>သူမက အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်မိုအား ပြန်လည်ကြည့်ရှုကာ လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး စောစောက ပြောတာက... ဝေ့ဝေ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အနာဂတ်မှာ ဆေးလုံးပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်လား"</p> <p>"အမှန်ပါပဲ" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သခင်မဝမ်က သူမ၏ စကတ်အနားစကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ မျက်ခုံးများ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွန့်ချိုးသွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>"စောစောက ခြံဝမှာ သခင်မနဲ့ သခင်မရဲ့ ဆွေမျိုးတို့ ပြောနေတဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ဘဲ ကြားလိုက်ရပါတယ်" ရှောင်မိုက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်မ စိုးရိမ်နေတာက ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"</p> <p>သခင်မဝမ်က ချက်ချင်းမဖြေဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကိုသာ တစ်ဖန် ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်မိသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူမအား အလျင်မလိုစေဘဲ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သခင်မဝမ်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ "သခင်လေး ခန့်မှန်းတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်မ စိုးရိမ်နေတာက ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကိုပါပဲ"</p> <p>"သခင်လေးကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မတို့ ဖုန်းယဲ့မြို့တော်က မူလတုန်းက ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိမနေခဲ့ပါဘူး။ လွတ်လပ်တဲ့ မြို့တစ်မြို့ပါ"</p> <p>"အရင်မြို့သခင်က သာမန်ပြည်သူတွေအပေါ်မှာ ကြင်နာသနားတတ်ပြီး သဘောကောင်းပါတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်ကပဲ အရင်မြို့သခင်ကြီးက ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက ဖုန်းယဲ့မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ပြီး ချန်ကျိန်းဟောင်လို့ခေါ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို မြို့သခင်အသစ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာပါ"</p> <p>"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် အဲဒီမြို့သခင်ချန်က ကျွန်မသမီးရဲ့ အခြေအနေကို သိရှိသွားခဲ့တယ်"</p> <p>"ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းက အရင်ကလည်း ကျွန်မသမီးကို တောင်ပေါ်တက်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ လူလွှတ်ဖူးပါတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်က... တကယ်ကို မကောင်းပါဘူး"</p> <p>"ကျွန်မလို သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တောင် အဲဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းဆိုတာကို သိနေပါတယ်"</p> <p>ဤနေရာသို့အရောက်တွင် သခင်မဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ စေ့ပိတ်သွားပြီး သူမ၏ အသံမှာ ဖိနှိပ်ထားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ကျွန်မ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ငြင်းဆိုလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ရဲ့ လက်စားချေမှုကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက သူတို့က ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မသမီးကို အခက်အခဲ မပေးတဲ့အပြင် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပို့ပေးခဲ့တယ်"</p> <p>"အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ကျွန်မက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး လက်မခံခဲ့ပါဘူး"</p> <p>"အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့က ကျွန်မရဲ့ ယောက်ဖကိုသာ တစ်ခါတလေ ကျွန်မတို့ကို လာပြီးဖျောင်းဖျဖို့ စေလွှတ်တော့တယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကတော့ အဲဒီမြို့သခင်ချန်က စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးနေပုံရတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ အခုလေးတင် သခင်လေးပြောတာကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျွန်မ ပိုပြီးတော့တောင် စိုးရိမ်လာမိတယ်... အကယ်၍ သခင်လေးပြောသလို တကယ်သာ မှန်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့က ဝေ့ဝေ့ကို တိုက်ရိုက် လုယူသွားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကျွန်မတို့ကို သဘောတူလာအောင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖျောင်းဖျနေတာပဲ"</p> <p>"သူတို့ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ဝေ့ဝေ့ကို ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ လုပ်နေတာဖြစ်မှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်... သူမသာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့ရင် ဝေ့ဝေ့က..."</p> <p>စကားပြောနေရင်း သခင်မဝမ်၏ မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း ဖြူရော်သွားကာ ဆက်လက်တွေးတောရန်ပင် မရဲတော့ပေ။</p> <p>ရှောင်မိုနှင့် သခင်မဝမ်တို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ထပ်မံကြီးစိုးသွားခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သခင်မဝမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လာပြီး သူမ၏ အကြည့်များက လေးနက်တည်ကြည်လျက် ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး... သခင်လေးက တကယ်ပဲ ဝေ့ဝေ့ကို သေချာစောင့်ရှောက်ပေးမှာလား"</p> <p>သူမ၏သမီး ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်း၏ ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ခံရမည်ကို ထိုင်ကြည့်နေမည့်အစား။</p> <p>သခင်မဝမ်က သူမရှေ့မှ ဤထူးကဲသော သခင်လေးထံ ဝေ့ဝေ့အား ယုံကြည်စွာ အပ်နှံပြီး စွန့်စားကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"သူမကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ရှောက်ပေးမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ခရီးတွေ အများကြီး ထွက်ရဦးမှာဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ အချိန်ကြာကြာ နေမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမက တော်တော်လေး ယုံကြည်စိတ်ချရပါတယ်။ ပြီးတော့ သခင်မကလည်း ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ ရှိနေမှာဆိုတော့ စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်"</p> <p>ရှောင်မိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခဏရပ်ကာ လေးနက်စွာ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါ့အပြင် သခင်မကို ကျွန်တော် ရှင်းပြရမယ့် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်ပါဝင်တဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကလည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲက ခန်းမဆောင်တွေနဲ့ တောင်ထွတ်တွေက အတော်လေး လွတ်လပ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းဆောင်တွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကလည်း တူညီမှုမရှိကြပါဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဝေ့ဝေ့သာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့က သူမကို မကောင်းဆိုးဝါး ပညာရပ်တွေ ကျင့်ကြံဖို့ လုံးဝ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှာမဟုတ်သလို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုလည်း လုပ်ခိုင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>"ဒီအချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး သခင်မ စိတ်ချလက်ချနဲ့နေနိုင်ပါတယ်"</p> <p>သခင်မဝမ်မှာ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေကာ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေသည်။</p> <p>ဤမျှကျက်သရေရှိသော သခင်လေးက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုမှ လာလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ပေ။</p> <p>သခင်မဝမ် ဘာတွေးနေသည်ကို ရှောင်မိုက သိရှိသည်။ သူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မ ဆုံးဖြတ်ဖို့ အလျင်စလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သေချာစဉ်းစားလို့ရပါတယ်။ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော် ကူညီဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"</p> <p>"ဒါက... ကျွန်မ သခင်လေးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခပေးရက်ပါ့မလဲ..." သခင်မဝမ်က ရှက်ရွံ့သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>"ဒုက္ခမများပါဘူး"</p> <p>ရှောင်မိုက ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက မြို့သခင်အိမ်တော်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှည့်သွားကာ သူ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တင်းမာခက်ထန်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီ မြို့သခင်ချန်ကို သွားတွေ့ချင်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save