Book List

<h2 style="text-align:center">အပိုင်း(၅၀၅)</h2> <h2 style="text-align:center">တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>"စွန်း... စွန်းကောဝေပါ" စွန်းကောဝေက မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူက အပိုလှုပ်ရှားမှု ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ရဲဘဲ သူ့ရှေ့ကလူက ချက်ချင်း လက်ပါပြီး သတ်ပစ်လိုက်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရေကြီးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လူ့အသက်က တန်ဖိုးမရှိတော့ပေ။</p> <p>အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်ကဆိုလျှင် သူက မည်သူ့ကိုမဆို အော်ဟစ်ဆဲဆိုရဲပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ရှေ့သို့ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုက်ကြည့်လိုက်စမ်းဟုပင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောရဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ရာ သူက တကယ်ပင် စကားတစ်ခွန်း ပိုမပြောရဲတော့ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က အေးစက်သော အသံဖြင့် "မင်းဘေးက မိန်းမက ဘယ်သူလဲ... မင်းတို့က ဘယ်လိုပတ်သက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သူ... သူက ဧဒင်ဥယျာဉ် သူတော်စင်အဖွဲ့ကပါ... ကျွန်တော့်အစ်မ စွန်းဝေဝေပါ... သူက ဘုရားသားတော်ရဲ့ အချစ်တော်ပါ... အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်အစ်မဆီမှာ စားစရာတွေ ရှိပါတယ်... စားစရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... အစ်ကို ဘာလိုချင်လဲ... ကျွန်တော်တို့ အကုန်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်နှာတည်သွားပြီး "မင်း အပိုစကားတွေ ထပ်ပြောကြည့်လိုက်"</p> <p>စွန်းကောဝေက အလျင်အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က "မင်းတို့ လမ်းဆုံမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>စွန်းကောဝေ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ယိမ်းယိုင်သွားပြီး "ဘာ... ဘာမှမလုပ်ပါဘူး... ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အစ်မ ကိစ္စနည်းနည်း တိုင်ပင်နေကြတာပါ" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤမောင်နှမနှစ်ယောက် ကိစ္စကောင်း ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး "ဘာကိစ္စလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒါက... ကျွန်တော့်အစ်မက မိန်းမတစ်ယောက်ကို မောင်းထုတ်ချင်လို့... ကျွန်တော့်ကို အကြံဉာဏ် တောင်းနေတာပါ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤစွန်းဝေဝေ မောင်းထုတ်ချင်နေသော လူက တင်းယန်များ ဖြစ်နေမလားဟု ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>သူက "မင်းတို့ ဘယ်သူ့ကို မောင်းထုတ်ချင်နေကြတာလဲ" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အာ... သူ့မျိုးရိုးနာမည်က တင်းတဲ့... တင်းယန်လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး "တင်းယန်... သူ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p>စွန်းကောဝေက မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးအိမ်ကို အလျင်အမြန် လက်ညိုးထိုးပြကာ "အဲ့ဒီ အခန်းထဲမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဤမောင်နှမနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲမလိုက်ပြီးနောက် အဝေးမှ နိချီကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>နိချီနှင့် ကျိရှောင်ယွီတို့က ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က စွန်းကောဝေကို မေ့လဲသွားအောင် ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် "သူတို့နှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ထား... ငါ တင်းယန်ကို ရှာတွေ့ပြီ" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့တာဝန် ထားလိုက်" နိချီက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ကျောက်တုံးအိမ်အနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိသည်ကို သေချာစေပြီးနောက် တံခါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>အခန်းထဲမှ သတိထားနေပုံရသော အသံတစ်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ"</p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"တင်းယန်... ငါပါ"</p> <p>အခန်းထဲရှိ တင်းယန်က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားစေပြီးနောက် တံခါးကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မိုက်နေသော်လည်း တံခါးဝရှိ လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် လာသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူမ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။</p> <p>"လင်းယွမ်"</p> <p>တင်းယန်က ဝမ်းသာအံ့သြသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "အထဲရောက်မှ ပြောကြတာပေါ့" ဟု တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တင်းယန်က သူမ၏ ကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ဖယ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ညလင်းကျောက်နှင့် တူသော အရာတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာကာ လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအနီးသို့ ကပ်၍ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ ရှင်လား... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီရက်ပိုင်းလေးတင် ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူးလား"</p> <p>တင်းယန်က ခေါင်းကို ဆက်တိုက်ခါရမ်းလိုက်ပြီး "အခု အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းမျိုးစုံ ရှိကြတယ်လေ... လီချင်းဟွာ ဘေးက အမဝမ်ကို ရှင် မေ့သွားပြီလား... သူ့ရဲ့ ပုံတူကူးချအစွမ်းက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပြောင်းလဲလို့ ရတယ်လေ"</p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "အပြင်ပန်းပုံစံကို ပြောင်းလဲလို့ ရပေမဲ့ အစွမ်းကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး"</p> <p>ပြောရင်းဖြင့် သူက လက်ကို တစ်ချက် ပင့်လိုက်ရာ မီးတောက်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက် လက်ကို တစ်ချက် လှန်လိုက်ရာ မီးတောက်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်လွှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တင်းယန်ကိုပါ အထဲတွင် ဖုံးအုပ်ကာ အပြင်ဘက်မှ အသံများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p>ဤအမှတ်အသားဖြစ်သော လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်းယန်က လုံးဝ စိတ်အေးသွားပြီး သူ့ကို ဝမ်းသာအားရ ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူမ၏ ကျောပြင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး "နင်တို့တွေ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ရှာဖို့ ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲကို သွားကြတယ်လို့ နိချီပြောတာ ကြားလို့ ငါ အမြန် လိုက်လာခဲ့တာ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"နင်တို့ဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့ နင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာလဲ... လီချင်းဟွာတို့ရော"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တင်းယန်က မနေနိုင်ဘဲ အံကြိတ်ကာ "ကျွန်မတို့က သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အစွမ်းကို အထင်သေးခဲ့ကြတာ"</p> <p>"ရှင့်ဆီမှာ ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ကျွန်မလို ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ သင့်တော်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ မရှိဘူးလို့ တွေးမိတာနဲ့ ကျွန်မဘာသာ ထွက်ရှာခဲ့တာ"</p> <p>"ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက အရမ်းစွမ်းနေမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး... ကျွန်မတို့က အစက တစ်ကောင်တည်းကိုပဲ အမဲလိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့  သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အကောင်ရေ အတော်များများကို ဆွဲဆောင်မိသွားတယ်"</p> <p>"ကျွန်မတို့အဖွဲ့က ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ လိုက် သတ်တာကို ခံရပြီး လူစုကွဲသွားတာ... လီချင်းဟွာနဲ့ ကျိုးချင်းမင်က ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာ"</p> <p>"ဦးလေးကောနဲ့ ရှမင်တို့က ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲ မသိဘူး"</p> <p>တင်းယန်တို့ သုံးယောက်က တစ်လမ်းလုံး ထွက်ပြေးခဲ့ကြပြီး လီချင်းဟွာက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းများကို အသုံးပြုကာ အကာအကွယ် တံတိုင်းများကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက ဟင်းလင်းပြင် တံတိုင်းများကို လွယ်ကူစွာပင် ချိုးဖျက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းများက တူညီသော အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကြားတွင် အတော်လေး အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်တော့ အနည်းငယ် အားနည်းနေခဲ့သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့သုံးယောက် ထွက်ပြေးရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲရှိ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက အလွန် များပြားလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ သုံးယောက်က ပထမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ နှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့မှုမှ အတင်း ရုန်းထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် တစ်ဝက်ခန့် ရေမြုပ်နေသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲသို့ အနိုင်နိုင် ဝင်ရောက် ပုန်းခိုခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် စိတ်ဖောက်ပြန်နေသော သန္ဓေပြောင်းလူ တစ်ယောက်နှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>ဤသန္ဓေပြောင်းလူကလည်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လီချင်းဟွာက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့သုံးယောက် ထွက်ပြေးရန် ကာပေးခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသန္ဓေပြောင်းလူက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန္ဓေပြောင်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ကျိုးချင်းမင်၏ သွေးမြူခိုး တစ်ဝက်ကျော်ကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲကာ မျိုချပစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး သံဘူးတစ်ဘူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ တင်းယန်က သိမ်းဆည်းပေးခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ သုံးယောက် သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်နေချိန်တွင် ရှောင်မောင်းတောင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့နှင့် အတိအကျ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p>ဤရှောင်မောင်းတောင် ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့သောအခါ ထိုသန္ဓေပြောင်းလူကိုပါ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲအတွင်း တင်းယန်နှင့် လီချင်းဟွာတို့က အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မေ့လဲကျသွားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်နိုးလာချိန်တွင် တင်းယန်က ရှောင်မောင်းတောင်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ဘုရားသားတော်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွေးကြော်ထားသော ဝူယောင်ပန်းဆိုသည့် လူက သူတို့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်နေသော်လည်း တင်းယန်က သူတစ်ပါး လက်အောက်တွင် ရောက်နေကြောင်းကို သိထားသဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဖွင့်ချခြင်း မပြုဘဲ လီချင်းဟွာ ဘယ်ရောက်နေလဲဟုသာ မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p>ထိုသို့ မေးလိုက်ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက လီချင်းဟွာက ဤနေရာတွင် မရှိကြောင်း၊ ထိုအချိန်က တိုက်ပွဲမှာ အလွန် အလျင်လိုနေခဲ့သဖြင့် ဤလူများက သူမကိုသာ ကယ်ဆယ်ရန် အချိန်ရခဲ့ပြီး လီချင်းဟွာကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။</p> <p>တင်းယန်က အစပိုင်းတွင် အံ့သြဒေါသထွက်သွားပြီး အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ညဘက်ရောက်သောအခါ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ သံဘူးထဲမှ ကျိုးချင်းမင်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တကယ်တော့ ကျိုးချင်းမင်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သတိရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သံဘူးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူက ဤလူများ လီချင်းဟွာကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>၎င်းက တင်းယန်ကို နားလည်သွားစေခဲ့ပြီး သူမရှေ့ရှိ ဤလူအုပ်က လီချင်းဟွာကို ဖမ်းဆီးသွားကာ သူမကို ချန်ထားရခြင်းမှာ အခြား ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု တွေးမိစေသည်။</p> <p>တကယ်ပင် နောက်ရက်များတွင် ထိုဘုရားသားတော် ဝူယောင်ပန်းက တမင်တကာဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ သူမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူမ၏ ဇာစ်မြစ်ကို အဆက်မပြတ် မေးမြန်းပြီး သူမ၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လာခဲ့သည်။</p> <p>တင်းယန်က သူမ ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကွဲပြားသော စွမ်းအင်တစ်စု နေရာယူထားကာ မည်သို့မျှ ထိုးဖောက်၍ မရကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သူမ အစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ဤစွမ်းအင်၏ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရလေသည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ တင်းယန်အပေါ် သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး တမင်တကာဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ သဘောကောင်းဟန်ပြကာ သူမကို လိုက်လံ ပိုးပန်းရန်ပင် စတင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဤအရာက တင်းယန်ကို အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>"လီချင်းဟွာကို ရှာဖို့သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဒီမှာတစ်စက္ကန့်တောင် ဆက်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>တင်းယန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ "နင့်အပေါ် ကြံရဲတယ်ပေါ့... ဒီကောင်သေချင်နေတာပဲ"</p> <p>သူ ဤမျှ ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တင်းယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြည်နူးမှု တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာနေပါစေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မိန်းမတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချစ်ရသော အမျိုးသားက ဤမျှ ဂရုစိုက် စိုးရိမ်ပေးသည်ကို ခံရသောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် ဝမ်းသာမိသည်။</p> <p>သူမက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ကိုင်ကာ ပြုံးရင်း "ရှင် သဝန်တိုနေတာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း စကားဆွံ့အသွားပြီး "နင်က ငါ့မိန်းမလေ... ငါ သဝန်တိုသင့်၊ မတိုသင့် နင်ပဲ ပြောကြည့်"</p> <p>"ခစ်ခစ်... ဒါဆို ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"</p> <p>"ဟက်... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... သေချာပေါက် သူ့ကို ဖမ်းပြီး သတ်ပစ်ရမှာပေါ့"</p> <p>တင်းယန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကမှ သူမ သဘောကျရသော အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် "ရှင် သတိထားမှဖြစ်မှာ... ဒီဝူယောင်ပန်းက သာမန်မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"</p> <p>"အခုချိန်ထိ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီဧဒင်ဥယျာဉ်က လူတွေဆီကနေ အကြမ်းဖျင်းတော့ ကြားထားတယ်"</p> <p>"ဒီလူက မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လို့ ကြွေးကြော်ထားတယ်... ဘယ်လောက်ပဲ သေသေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ပေါ်လာနိုင်တယ်တဲ့"</p> <p>"ဒီလောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အစွမ်း ရှိနေလို့ပဲ သူ့ကို ဘုရားသခင်ရဲ့ သားတော်အဖြစ် ကိုးကွယ်ခံနေရတာ"</p> <p>"လူတိုင်းရဲ့ လေးစားကြောက်ရွံ့မှုကို ခံနေရတာပဲ"</p> <p>"ဒါ့အပြင် သူ့ဘေးက အဲ့ဒီ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဆိုတာကလည်း လူတိုင်းလိုလိုက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြလို့ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ ဆိုတာက တကယ်တမ်း ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ... ငါ ဝင်လာပြီး တစ်ပတ်လောက် ကြည့်လိုက်တော့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲမှာ ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ပဲ ဒီလို အစွမ်းမျိုး ရှိတာကို တွေ့ရတယ်"</p> <p>"တခြားလူတွေထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"</p> <p>တင်းယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါရမ်းလိုက်ပြီး "ဒါကိုတော့ ကျွန်မလည်း မသိဘူး... ဒီကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့က အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်... စကားလည်း သိပ်မပြောကြဘဲ အားလုံးက အရမ်း ခက်ထန်ကြတယ်"</p> <p>"ဧဒင်ဥယျာဉ်က သာမန်လူတွေတောင် သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သေချာ မသိကြဘူး... မျက်နှာဖုံးအောက်က သူတို့ရဲ့ ပုံစံ ဘယ်လိုရှိလဲ ဆိုတာကို မြင်ဖူးတဲ့လူဆို ပိုလို့တောင် မရှိသေးဘူး"</p> <p>"ဧဒင်ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အဲ့ဒီဝူယောင်ပန်းကလွဲပြီး သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိတဲ့လူ မရှိသလောက်ပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ သံဘူးက ရုတ်တရက် ဂျွတ်ခနဲ အသံမည်သွားပြီး ချက်ချင်း ပိန်လိမ်သွားသည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သွေးမြူခိုး အမြောက်အမြားက ဝှစ်ခနဲ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလာပြီး အခန်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဦးလေးကျိုး... အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" တင်းယန်က လင်းယွမ်၏ အပေါ်မှ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျိုးချင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်၏ ယခုအခြေအနေက အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး သွေးမြူခိုး အခြေအနေမှ လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာမက မျက်နှာကလည်း နီမြန်းကာ သွေးသားအားအင်များ ပြည့်ဝနေပေသည်။</p> <p>သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဆရာလင်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့တွေ ဒီမှာ ဘယ်အချိန်အထိ သောင်တင်နေဦးမလဲ မသိဘူးလေ"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး "ဆရာလင်း ရောက်လာတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ... အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"</p> <p>တင်းယန်က သူ၏ စကားကို မနေနိုင်ဘဲ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး "အခု လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီလား" ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီသွေးအဆီအနှစ်က တကယ်ပဲ ပြန်လည်ကုသနိုင်တဲ့ အာနိသင် အရမ်း ကောင်းတယ်... ဒဏ်ရာတွေကို ကုဖို့အတွက် လုံးဝ အဖိုးတန် ဆေးတစ်ခွက်ပဲ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်က ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါမျိုးကို မွေးမြူနိုင်မယ်ဆိုရင်... သေချာပေါက် အာနိသင် ပိုကောင်းတဲ့ ကုသရေး ဆေးရည်တွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပဲ... ဟမ်"</p> <p>စကားသံဆုံးသည်နှင့် သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးသားများက ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ထိန်းချုပ်၍ မရသော ကာမရာဂစိတ် တစ်ခုက ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်၏ အသက်ရှူသံက ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ "တစ်ခုခု မှားနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တင်းယန်၏ မျက်နှာထားကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အနားသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ကျိုးချင်းမင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ကိုယ်က တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး တင်းယန်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် သူက တင်းယန်အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မျက်မြင်မရသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုက သူ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်၏ ကိုယ်က ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်၍ မရဘဲ လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနီရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>တင်းယန်က လန့်ဖြန့်သွားပြီး ခြေလှမ်းများကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ကာ "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု အလန့်တကြား အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး "သူ့ရဲ့ သွေးသားထဲမှာ ရမက်ကို နှိုးဆွတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပါနေတယ်"</p> <p>တင်းယန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားကာ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"စွန်းဝေဝေပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align:center">***</p>


Save