Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရှင်ဖမ်း၍ စစ်မေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ဤဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်နေရာကို သိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>သူ အပြင်ထွက်ဖူးပြီး အပြင်ကမ္ဘာနှင့်လည်း ထိတွေ့ဖူးပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်သာ အပြင်ဘက်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ် နားမလည်နိုင်သည့် အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ဤဝူယောင်ပန်းက မည်သို့ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရသနည်း ဆိုသည်ပင်။</p> <p>ကွမ်ဖူ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့တွင် ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အသတ်ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌတို့သည်ပင် သူ့ရှေ့တွင် တိုက်ကွက်အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုသူတို့၏ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ်က အလွန်ဆုံး ၇၀ မှတ်ခန့်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>သို့ဆိုလျှင် ဤဝူယောင်ပန်းက မည်သို့လုပ်ပြီး အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၈၇ မှတ်အထိ ရှိနေရသနည်း။</p> <p>သူက ဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ။</p> <p>ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စရပ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းမှုများ ရှိစမြဲ ဖြစ်ရာ ဤဝူယောင်ပန်း၌လည်း ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ... မင်းက အမြစ်ပြတ် စူးစမ်းချင်နေတာလား"</p> <p>"ငါ့ဆီလာပြီး မင်း ဘာလိုချင်နေတာလဲ"</p> <p>"မင်းလို အစွမ်းထက်တဲ့လူက အပြင်မှာဆိုရင် နာမည်မရှိတဲ့လူတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းမှာ ဘာမှ လိုအပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် သွားယူလိုက်ရုံပဲ... ငါ လုံးဝ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ငါတို့ကြားမှာ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာမှ မရှိတာ... ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ထိုသို့ပြောဆိုရာတွင် တိုက်ရိုက် အရှုံးမပေးသော်လည်း အခြေအနေကို အလျှော့ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>ယခုအချိန်အထိ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့မှ လူများကို သေစေရန် ပေါက်ကွဲစေပြီး ရန်သူကို ထိခိုက်စေခြင်းမှလွဲ၍ လင်းယွမ်ကို အနိုင်ယူရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ် အနေဖြင့်လည်း သူ၏ "ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်" အစွမ်းကို နားမလည်သရွေ့ သူ့ကို အသေအချာ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဖမ်းထားတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ငါတို့ ဆက်ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ကြောင်အသွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း သူငယ်ချင်းက ဘယ်သူလဲ"</p> <p>"သူ့နာမည်က လီချင်းဟွာတဲ့... တင်းယန်နဲ့ အတူတူ လာတာ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒီလိုဆိုတော့ မင်းက တင်းယန်တို့ဘက်က လူပေါ့လေ"</p> <p>လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် "လီချင်းဟွာ ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မင်း ပြောနေတာ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ကိုလား... သူ ငါ့ဆီမှာ မရှိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဟက်... ငါ့ကို လိမ်နေတာလား... မင်းတို့ သူ့ကို ခေါ်လာတာ ငါ့လူတွေ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပဲ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မှန်တယ်... အဲဒီတုန်းက သူတို့ တိမ်ပင်လယ်ဖျံကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားလို့ ငါ့လူတွေက ဝင်ကူညီပြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင် သူငယ်ချင်းက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်... ပြန်ရောက်ပြီးတာနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေရဲ့ မတည်ငြိမ်တဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို အသုံးချပြီး ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်"</p> <p>"ငါ သိတယ်... တင်းယန်က ငါ့ဆီမှာ ဆက်နေနေတာလည်း သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကယ်ဖို့အတွက် မဟုတ်လား"</p> <p>"နှမြောစရာပဲ... သူ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားသည်။ "မင်းရဲ့ ယုတ္တိမတန်တဲ့ စကားတွေကို ငါက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လိုလုပ်မှ ယုံမှာလဲ"</p> <p>"မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်လိုက်... မင်း လိမ်နေလား မလိမ်ဘူးလားဆိုတာ ငါ အလိုလို သိနိုင်တယ်"</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ချက်ချင်းပင် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်လေ... ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်လိုက်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ သေတွင်းထဲ ပို့နေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်... မင်းပြောတော့ အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်ဆို... ဘာလို့ သေရမှာကို ကြောက်နေရတာလဲ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ဆွံ့အသွားသော်လည်း ခေါင်းခါကာ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ဆွေးနွေးလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>"ဝှစ်"</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးပေါ်မှ ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"မင်းအမေကိုပဲ သွားဆွေးနွေး... ငါ့မိန်းမကိုတောင် မင်းက ကြံစီရဲသေးတယ်"</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် အဆုံးအစမဲ့ ရေခဲမြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သော ရေခဲစွမ်းအင်များက ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။</p> <p>ဤဘုရားကျောင်းက ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော်လည်း လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အတိုင်းအတာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ သေးငယ်နေသေးသည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အတိုင်းအတာက ပေပေါင်း တစ်ထောင့်သုံးရာကျော်ခန့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုအောက်တွင် ပေတစ်ထောင့်သုံးရာကျော် ပတ်လည်အတွင်း၌ ရေခဲမြူများ အလျင်အမြန် စုစည်းလာခဲ့သည်။</p> <p>ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးက မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ အေးခဲပိတ်လှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ့ကို တားထားကြ"</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဝင်များက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမည့် စနစ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက လွှမ်းခြုံလာကာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာသော ရေခဲလွှာများကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်က ဒုတိယထပ်၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝူယောင်ပန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲမြူများက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း လှည့်ပြေးတော့သည်။</p> <p>ထိုစဉ် သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ အားကုန် စိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>သူက အဖမ်းခံရမည့်အစား သေရသည်ကိုသာ ရွေးချယ်ချင်နေသည်။</p> <p>"ဝီ"</p> <p>ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း တစ်ကိုယ်လုံးက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။</p> <p>ဓားမြှောင် ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်မောင်းကလည်း လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း "ဂျွတ်" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် လိမ်ဖယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြဒေါသထွက်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ဘေးနားရှိ လူများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြန်မြန်... မြန်မြန် ဖောက်ခွဲကြ"</p> <p>"ဝုန်း... ဒိုင်း"</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆူညံသော အသံကြီးများက ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများက ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် တစ်ခုက ဝူယောင်ပန်းကို တိုက်ရိုက် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရေခဲလွှာ အမြောက်အမြား ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ့ကို အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အေးခဲသွားစေသည်။</p> <p>"နေဦး... မလုပ်နဲ့"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လျှာကိုပင် ထုတ်ကာ ကိုက်ဖြတ်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လေထုထဲ၌ စူးရှသော လေခွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အဝေးတွင်ရှိသော လင်းယွမ်က ရှည်လျားသော ရေခဲအပ် တစ်ချောင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဝှစ်"</p> <p>ရေခဲအပ်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဝူယောင်ပန်း၏ ပါးပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ရေခဲအပ်ကို ကိုက်မိသွားရာ ကြွပ်ဆတ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်က လွှမ်းခြုံလာပြီး သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို ထုံကျင်အေးခဲသွားစေသည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ သွားများက တုန်ယင်နေပြီး မျက်ဆန်များက ကျုံ့ဝင်သွားသည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ခေါင်းကို ဖိကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဂျွတ်"</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ခေါင်းဆောင်းက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လင်းယွမ်၏ ဆုပ်နယ်မှုကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ကြိုးမျှင် တစ်ချောင်းက ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>"ဝီ"</p> <p>ကြိုးမျှင်က ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက် အာရုံကြောဗဟိုချက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဂုတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးက လုံးဝ ရေခဲရိုက်ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ဝင်များက လင်းယွမ် ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ရေခဲတုံးများကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားကာ ဘုရားကျောင်းထဲတွင် အသေအချာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်းကို ဆွဲကိုင်ထားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် သူက တင်းယန်တို့ ရှိနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ကျီရှောင်ယွီနှင့် နိချီတို့က ဘေးတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ကျိုးချင်းမင်မှာမူ ပြန်လည်သက်သာလာပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ မီးပင်လယ်ကြီးကို ငေးကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>တင်းယန်မှာမူ ယခုအခါ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး အဖြူရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ သူမ၏ အစွမ်းများလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ရာ လက်ကျန် အားဖြည့်ဆေးရည်ကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဖုတ်"</p> <p>လေထုထဲမှ တုံးအသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လေထု ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဆရာလင်း ပြန်ရောက်လာပြီ"</p> <p>"ဆရာလင်း"</p> <p>တင်းယန်ကလည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး အစွမ်းများကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းကာ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "လင်းယွမ်" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဝူယောင်ပန်းကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပြီး မျက်လုံးတစ်စုံမှလွဲ၍ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ မည်သည့်နေရာကိုမျှ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဝူယောင်ပန်း"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ဝူယောင်ပန်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဖုန်း"</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပတ်လိမ့်သွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သောက်ခွေး... မင်းက ဘုရားသားတော် မဟုတ်ဘူးလား... လာလေ... လာခဲ့စမ်းပါ"</p> <p>တင်းယန်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သံသယဖြင့် လင်းယွမ်ကို မေးလိုက်သည်။ "ရှင် သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်လာတာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီလူ့ဆီမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိတယ်... ငါ့ကို မြင်တော့ သူက အဖမ်းခံရမယ့်အစား သေဖို့ကိုတောင် ရွေးချယ်ချင်နေသေးတာ... ငါ ထင်တာတော့ သူ့ပါးစပ်ကနေ ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ သူ မသေနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေးလို့ ရနိုင်လောက်တယ်"</p> <p>တင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "မရရအောင်မေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "အင်း" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာက ကျွန်တော်အကျွမ်းဆုံးပဲ... ကျွန်တော့်တာဝန်ထားလိုက်"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်နှာဖြူရော်နေသော ဝူယောင်ပန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ခင်ဗျားကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်မယ်"</p> <p>"အရင်ဆုံး သူ မသေနိုင်တဲ့ အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာကို မေးကြည့်... နောက်ပြီး သူက ဒီဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ချိုးနယ်မြေကနေ ထွက်သွားမယ့် နည်းလမ်းကို သိလား... အပြင်ကိုရော ထွက်ဖူးလားဆိုတာပါ မေးကြည့်လိုက်"</p> <p>"ပြီးတော့ လီချင်းဟွာ ဘယ်မှာလဲဆိုတာကိုပါ ပြောလာအောင် အတင်းအကျပ် မေးလိုက်"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ဝူယောင်ပန်းကို ဆွဲကိုင်၍ စတင် စစ်မေးတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။ "အရင်ဆုံး သူ့သွားတွေကို ချိုးပစ်လိုက်... မဟုတ်ရင် သူ လျှာကိုက်လိမ့်မယ်"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>သူက လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ 'ဖြန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဝူယောင်ပန်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိ သွားများအားလုံးက ရိုက်ချက်ကြောင့် အပြင်သို့ ထွက်ကျလာတော့သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံးက ဖောင်းအစ်လာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုလို ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဝူး... ဝူး..."</p> <p>ဝူယောင်ပန်းက ပါးစပ်ကို ဟကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ သွားများနှင့် သွေးရည်များ အားလုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ အသံကြိုး ထိန်းချုပ်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း ရုပ်သေးကြိုးမျှင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဝူယောင်ပန်း၏ အခြား မည်သည့်နေရာကိုမျှ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘုရားသားတော်... အသင့်ဖြစ်ပြီလား"</p> <p>"မင်းက သေရမှာကို မကြောက်ပေမဲ့ နာကျင်ရမှာကိုတော့ ကြောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"</p> <p>"အတော်ပဲ... ငါ့မှာ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သီးသန့် လက်ရာလေးတွေ ရှိတယ်"</p> <p>သူ၏ ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး စတင်နိုင်မည့် နေရာကို ရွေးချယ်နေပုံရသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးချင်းမင်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားကို အလွှာဘယ်နှစ်လွှာအထိ ခွာလို့ရလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p>"ဘယ်အလွှာက အနာကျင်ဆုံးလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p>"နာကျင်မှုကို ခံစားရတဲ့ အာရုံကြောက ဘယ်အလွှာမှာ ပုန်းနေလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p>"ဟက်... မသိဘူးလား... ကိစ္စမရှိပါဘူး... ခဏနေရင် မင်း သိလာတော့မှာပါ"</p> <p>"ငါ အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အမွေးတွေကို ရိတ်ပေးမယ်"</p> <p>"ရွှပ်... ရွှပ်"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်၏ ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်တိုက်သွားသည်။</p> <p>ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်က သူ၏ အမွေးအမျှင်များကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းလင်းသွားစေသည်။</p> <p>တမင်တကာ လုပ်ခြင်းလား မသိသော်လည်း ကျိုးချင်းမင်၏ လက်က ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p>"ရွှစ်"</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဓားမြှောင်က ဝူယောင်ပန်း၏ အရေပြား တစ်နေရာကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဟပြဲသွားသော အရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p>ထိုအခိုက် သွေးများက တစ်ဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာပြီး ဝူယောင်ပန်း တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း လျှပ်တစ်ပြက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ ရုပ်သေးကြိုးမျှင်သည်ပင် ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်ယင်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ တုန်ယင်နေသော အော်ဟစ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်း... မင်း သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်ပါတော့"</p> <p>"ဟက်... ဆောရီး... ဆောရီး... လက်တုန်သွားလို့ပါ... ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေခွံ ခွာရမှာဆိုတော့ နည်းနည်းဟဖို့လည်း လိုတာပဲလေ"</p> <p>"အနှေးနဲ့အမြန်က အတူတူပါပဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်၏ စကားများကြောင့် ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားသည်အထိ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ရုတ်တရက် အသနားခံလာတော့သည်။</p> <p>"မလုပ်ပါနဲ့... လျှောက်မလုပ်ပါနဲ့... မင်း မေးပါ... ငါ အကုန် ပြောပြပါ့မယ်... မင်း မေးပါ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြိုကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူက တစ်ခါမှ သေရမည်ကို မကြောက်သောသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အထူးစွမ်းရည် ရှိနေသောကြောင့်သာ သေရမည်ကို မကြောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ စိတ်နှလုံးက အနည်းငယ်မျှပင် ခိုင်မာမှု မရှိပေ။</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ဆွံ့အသွားပြီး ဝူယောင်ပန်း ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အရှုံးပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ခဏတာမျှ သူ၏ ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ခွင့် မရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လင်းယွမ်က လျှောက်လာပြီး ကျိုးချင်းမင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်ပဲ မေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>ကျိုးချင်းမင်က ဘာမှမပြောဘဲ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဝူယောင်ပန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ အစွမ်းက တကယ်တော့ ဘာအစွမ်းလဲ"</p> <p>ဝူယောင်ပန်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး ပါးစပ်ကို လှုပ်ရှားကာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ငါ့... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်တော့ ပြန်လည်ကုသခြင်း အမျိုးအစား အစွမ်းတွေနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save