Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေအောက် ခိုလှုံရေးစခန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက နင်တို့ ရေလူသား အသွင်ပြောင်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ သီးသန့် အစွမ်းလား"</p> <p>"အင်း... ဟုတ်လောက်တယ်... ငါးလူသား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဒီလိုအစွမ်းမျိုး သုံးနိုင်တာကို ကျွန်မ မတွေ့ဖူးသေးဘူး"</p> <p>"ငါးလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းက... ခွန်အား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေနဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူတယ်... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက အရမ်း အားကောင်းကြတာ"</p> <p>"ကျွန်မတို့ ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကတော့... စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေဘက်ကို နည်းနည်း ပိုယိမ်းတယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အသုံးချမှုက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေး များပြားလာလိမ့်မယ်"</p> <p>"ယေဘုယျပြောရရင်တော့... ငါးလူသားတွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းက... နည်းနည်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတယ်... ခြုံကြည့်ရင် တုံးအအကြီးတွေလို့ ခံစားရတယ်... ဟီဟီ"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီ ကိုယ်တိုင်ပင် အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော ရယ်မောသံကြောင့် ကူးစက်သွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့ အချင်းချင်းကြားမှာတောင် ခွဲခြားနှိမ်ချမှုတွေ ရှိနေတာလား"</p> <p>"အာ... မရှိပါဘူး... ကျွန်မက နောက်နေတာပါ"</p> <p>"ရှင်က ဘယ်လိုအခြေအနေလဲဆိုတာ မပြောရသေးဘူးနော်... ရှင်က တကယ်တော့ ငါးလူသားလား ဒါမှမဟုတ် ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်လား"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်မို့လို့... ပြောပြလို့ မရဘူး"</p> <p>"ဟွန့်... ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ" ဂျိရှောင်ယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန်၊ သူ့ကို ပင်ပန်းစေရန်နှင့် သင်ခန်းစာ အနည်းငယ် ပေးရန်အတွက် ရှေ့သို့ အရှိန်တင်ကာ ကူးခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူမ မည်မျှပင် အရှိန်တင်ပါစေ လင်းယွမ်က အမြဲတမ်း လွယ်ကူစွာဖြင့် သူမနောက်သို့ လိုက်မီနေခဲ့သည်။</p> <p>ခရီးတစ်အတော် အကွာအဝေးထိ ကူးခတ်သွားပြီးနောက်တွင် ဂျိရှောင်ယွီ ကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အနင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က သုံးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသဖြင့် လင်းယွမ်နှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက သူမ၏ အရှိန်ကျဆင်းသွားတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရှေ့ရှိ ရေအောက် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားတော့သည်။</p> <p>"ရောက်ပြီ... ရပ်လို့ရပြီ"</p> <p>သူမက အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p>တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသော်လည်း ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေသဖြင့် သူမ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော ရေပူပေါင်းများက သိသိသာသာ ပိုမို များပြားနေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း သူမကို ဖော်မထုတ်တော့ဘဲ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးကာ ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ဈေးဝယ်စင်တာကြီး တစ်ခုက ရေအောက်တွင် မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကားလမ်းမကြီးက ရွှံ့နွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုလမ်းမီးတိုင်များကလည်း စောစောစီးစီးပင် သံချေးတက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရေအောက်ရှိ အဆောက်အအုံကြီးက အုံ့မှိုင်းနေပြီး ထိုကွဲကြေနေသော ပြတင်းပေါက်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးများအလား ဖြစ်နေကာ ထက်မြက်ပြီး ချွန်ထက်သော မှန်ကွဲစများက ပြတင်းပေါက်ဘောင်များပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသည်။</p> <p>ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းများက လူကို စိုက်ကြည့်နေသော နက်ရှိုင်းသည့် မျက်လုံးရှည်ကြီးများအလားပင်။</p> <p>ရေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်မိုက်နေပြီး လူကို အမြဲတမ်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုရှေ့ရှိ ကြီးမားသော ဈေးဝယ်စင်တာကြီးကတော့ အခြားနေရာများရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။</p> <p>ဈေးဝယ်စင်တာ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် သိပ်သည်းများပြားလှသော ရေညှိပင်များ ပေါက်ရောက်နေသည်။</p> <p>ထိုရေညှိပင်များက တောရိုင်းပင်များနှင့် မတူဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် စိုက်ပျိုးထားပုံရသည်။</p> <p>ရေညှိပင်များ၏ အမြင့်က အလွန် မြင့်မားလှပြီး အထပ် ခုနစ်ထပ်၊ ရှစ်ထပ်ခန့်ရှိ အမြင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကာ ထိုကြီးမားသော ဈေးဝယ်စင်တာကြီးကို တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။</p> <p>ရေညှိပင်များ၏ သိပ်သည်းမှု အတိုင်းအတာကလည်း အလွန် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် စပါးခင်းများ လှိုင်းထနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ အမိုးပေါ်တွင်လည်း မြင့်မားသော သန္တာကျောက်တန်း တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသေးသည်။</p> <p>အကယ်၍ သေသေချာချာ မကြည့်ပါက အောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော ဈေးဝယ်စင်တာကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်ကိုပင် သင် မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒီရေညှိပင်တွေက နင်တို့ စိုက်ထားတာလား"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အင်း... ရေအောက်မှာ သန္ဓေပြောင်း သက်ရှိတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေလည်း မနည်းဘူး"</p> <p>"ဒီရေညှိပင်တွေရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့... ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေကို တားဆီးပေးနိုင်ရုံသာမကဘဲ... ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိသေးတယ်"</p> <p>"ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အကာအကွယ် ဖြစ်တာလဲ" လင်းယွမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရေညှိပင်တွေက အရမ်း သိပ်သည်းတယ်... ပြီးတော့ ခံနိုင်ရည်လည်း အရမ်း ကောင်းတယ်... အထဲကို ကူးဝင်သွားရင် ရေညှိပင်တွေရဲ့ ရစ်ပတ်တာကို ခံရဖို့ အရမ်း လွယ်ကူတယ်"</p> <p>"ဒီရေညှိပင်တွေရဲ့ ရစ်ပတ်တာကို တစ်ခါ ခံလိုက်ရတာနဲ့... ရုန်းကန်လေလေ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရစ်ပတ်ခံရလေလေပဲ... နောက်ဆုံးကျရင် အထဲမှာ လုံးဝ ပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါကတော့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သက်ရှိတွေအတွက် ပြောတာပါ... ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် သေးတဲ့အကောင်တွေဆိုရင် ဒီရေညှိပင်တွေထဲ ဝင်သွားတာက လူတွေ တောအုပ်ထဲ ဝင်သွားတဲ့ ခံစားချက်မျိုးနဲ့ တူတူပဲ... လာ... ရှင့်ကို အထဲခေါ်သွားပြီး ခံစားကြည့်ခိုင်းမယ်"</p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် ဂျိရှောင်ယွီက ရေညှိတောထဲသို့ ချက်ချင်း ကူးခတ်သွားရာ လင်းယွမ်ကလည်း သူမနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားပြီး ရေညှိတောထဲသို့ အလျင်အမြန် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သိပ်သည်းနေသော သစ်တောကြီးတစ်ခုထဲသို့ တိုးဝင်သွားရသကဲ့သို့ပင် တကယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ကြီးမားသော ရေညှိပင်ကြီးများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုရေညှိပင်များက အစိမ်းရင့်ရောင် ရှိပြီး မျက်နှာပြင်က စေးကပ်နေကာ ရေလှိုင်းများနှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ရေညှိပင်တစ်ပင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ အထိအတွေ့က ချောမွတ်နေလေသည်။</p> <p>သူက အားသုံးကာ ဆိတ်ဆွဲကြည့်လိုက်ရာ ဂျိရှောင်ယွီ ပြောသကဲ့သို့ပင် ဤအရာက တကယ်ကို ခံနိုင်ရည် အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး သူက အင်အား မနည်းမနော သုံးလိုက်ရမှသာ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဒီရေညှိပင်တွေက စားလို့ရတယ်... ကျွန်မတို့ ဒီရေညှိပင်တွေကို စိုက်ပျိုးထားတာက စားနပ်ရိက္ခာအနေနဲ့ သုံးဖို့လည်းပါတယ်"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီကလည်း အနည်းငယ် နိမ့်သော ရေညှိပင်၏ အညွန့်လေးကို ဆိတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ စားချင်တယ်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး နုတဲ့ အဖျားလေးတွေကို ရွေးရမယ်... မြည်းကြည့်ပါဦး"</p> <p>သူမက ထိုရေညှိ အညွန့်လေးကို လင်းယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လှမ်းယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ရေညှိ အညွန့်လေးကို သွားဖြင့် ဖွဖွလေး ကိုက်ဖောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်ရေမှော်ကဲ့သို့ အရသာမျိုး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ဤရေညှိပင်ကို ပါးစပ်ထဲ ဝါးနေရသည်မှာ သားရေကို ဝါးနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အခြား ထူးခြားသော အရသာ ဘာမှ မရှိပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့ ဒါကိုပဲ စားနေကြတာလား"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရသာ ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>"ဘာအရသာမှ မရှိဘူး"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက တစ်ခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ကျွန်မက ကုန်းပေါ်မှာ သွားနေချင်နေသေးလဲဆိုတာကို... အခု ရှင် သိပြီမလား"</p> <p>"ခစ်ခစ်... ကျွန်မတို့ ခေတ်လူတွေက ကုန်းပေါ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုပဲ စားနေကျဖြစ်နေပြီလေ... အစွမ်း နိုးထလာပြီး ရေအောက် အသက်ရှင်သန်မှုနဲ့ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တောင်...  ကျွန်မတို့ရဲ့ စားသောက်မှု အလေ့အထကိုတော့ ပြောင်းလဲလို့ မရသေးဘူး"</p> <p>"သန္ဓေပြောင်းငါးတွေကို အစိမ်းစားရတာနဲ့...  ဒီရေညှိအပင်တွေကို စားရတာက တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ စားနေရတာပဲ"</p> <p>"ကြက်ကြော်...  ဘဲကင်နဲ့ မွှေးကြိုင်နေတဲ့ ဟော့ပေါ့တွေကိုသာ စားရမယ်ဆိုရင်...  ဘယ်သူက ဒီလိုဟာတွေကို စားချင်မှာလဲ"</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်ချိန်တွင် ဂျိရှောင်ယွီမှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံရသည်။</p> <p>"ကြက်ကြော်တို့ ဘဲကင်တို့ကတော့ ထားလိုက်ပါတော့... အခုဆိုရင် ကုန်းပေါ်မှာတောင် ဒီလိုအစားအစာတွေ ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>"ရေကြီးပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း...  ကျွန်မတို့ လူသားတွေရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လူနေမှုဘဝ အခြေအနေတွေက...  တကယ်ကို ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျသွားသလို ဆိုးရွားသွားခဲ့တာ"</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မှန်ပေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရေကြီးမှုကြီး အပြီးတွင် လူသားများမှာ အသက်ရှင်သန်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများမှာ ဗိုက်ဝရန်သာ တတ်နိုင်သဖြင့် အခြား ဘာတောင်းဆိုစရာ ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက စကားပြောရင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ကူးခတ်သွားကြသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် ရေညှိတောထဲရှိ ကျယ်ဝန်းသော ရေညှိရွက်ကြီး တစ်ရွက်၏ အနောက်မှ လူမျက်နှာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ရှောင်ယွီ... နင်... နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြင်လူကို ခေါ်လာရတာလဲ"</p> <p>ဤမျက်နှာက အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သော်လည်း နဖူးတွင် အပြာရောင် အကြေးခွံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လက်မောင်းများတွင်လည်း အပြာရောင် အကြေးခွံများ ရှိနေသည်။</p> <p>ခြေထောက် နှစ်ဖက်နေရာတွင်လည်း သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အလွှာပါးလေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ငါးအမြီး ဖြစ်တည်နေသည်။</p> <p>သူမက ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက သူမကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမယွဲ့... အမကိုး"</p> <p>သူမက လင်းယွမ်ကို ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမယွဲ့... သူလည်း ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ... ပြီးတော့ သူက အရမ်း တော်တယ်... ဝူယောက်ပန်းရဲ့ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို သူက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ... အခု ရှောင်မောင်းတောင်က သူ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"</p> <p>ကွမ်ယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်၏ လက္ခဏာများ တကယ် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ရင်းနှီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် သူမက မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်ကြီးလား... ဟုတ်လို့လား... ဧဒင်ဥယျာဉ်ရဲ့ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့က ရင်ဆိုင်ဖို့ သိပ်လွယ်တာ မဟုတ်ဘူးနော်... သူတို့ဆီမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အများကြီး ရှိတာ"</p> <p>လင်းယွမ် ရှင်းပြရန်ပင် မစောင့်တော့ဘဲ ဂျိရှောင်ယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်ပေါ့... အစ်ကိုလင်းရဲ့ အစွမ်းတွေကို အမမှ မမြင်ဖူးတာ"</p> <p>"ဟို ဝူယောက်ပန်းဆီမှာ ဘာလို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် လက်အောက်ငယ်သားတွေ အများကြီး ရှိနေလဲဆိုတာ အမ သိလား"</p> <p>"ဟိဟိ... ခေါင်းကွဲမတတ် စဉ်းစားရင်တောင် အမ ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်တော့ မသေနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ်ပွား ဖန်တီးတာပဲ"</p> <p>"အရင်က ကျွန်မတို့ အားလုံး အရူးလုပ်ခံခဲ့ရတာ... အဲ့ဒီကောင်က သူ့အစွမ်းကို အသုံးချပြီး မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနေနဲ့ ဟန်ဆောင်ပြီး ကျွန်မတို့ အားလုံးကို လှည့်စားခဲ့တာ"</p> <p>"ကုန်းပေါ်က လူတွေကလည်း တုံးတုံးအအနဲ့ သူ့ရဲ့ စကားတွေကို ယုံကြည်ပြီး...  သူ့ရဲ့ ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲ ဝင်သွားကြတာလေ... အခုတော့ အားလုံး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်ကုန်ကြပြီ"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ကွမ်ယွဲ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေလောက်မည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ဆက်တိုက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>"ဘာ... ဝူယောက်ပန်း သေသွားပြီ... ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>"သူ့အစွမ်းက မသေနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ကိုယ်ပွား ဖန်တီးတာလား"</p> <p>"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ကွမ်ယွဲ့က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ရှောင်မောင်းတောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို အတိုချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>ကွမ်ယွဲ့မှာ နားထောင်ပြီးသွားသည့်တိုင် မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့လို ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များထဲတွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သောသူ ရှိနေသည်မှာ တကယ်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အစအဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဂျိရှောင်ယွီနှင့် အလိုက်သင့် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြနေခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်က ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူ့အတွက် ရှောင်ယွီက အလိုအလျောက် ရှင်းပြပေးနေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမယွဲ့ မဟုတ်လား... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းထဲကို ဝင်ကြည့်လို့ ရမလား"</p> <p>"ရှောင်ယွီက ကျွန်တော်နဲ့ အပေးအယူ ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ထားလို့... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘဝကို မဖျက်ဆီးပါဘူး"</p> <p>"ဘာ အပေးအယူလဲ" ကွမ်ယွဲ့က ချက်ချင်း သတိဝင်သွားပြီး ဂျိရှောင်ယွီကို အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက သူမ၏ နားနားကပ်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှ ကွမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ဖြေလျှော့သွားပြီး သူမက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ယွီက နားမလည်လို့ပါ ကိုလင်းယွမ်... ကျွန်မ ရှင်နဲ့ ကြိုတင်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ"</p> <p>"သူ ပြောတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲက သာမန် မဟုတ်ဘူး... စွမ်းအား အရမ်းကြီးတယ်... အရင်တုန်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိနေတဲ့အချိန်တုန်းကတောင်...  အဲ့ဒီအကောင်ကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ဘူး"</p> <p>"အမယွဲ့... ကျွန်မ လိမ်ပြောနေတာမှ မဟုတ်တာ... သူက ကျွန်မကို ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲရဲ့ တည်နေရာကိုပဲ မေးခဲ့တာလေ... အင်အားကြီးတာ မကြီးတာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး... သတ်မှတ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ" ဂျိရှောင်ယွီက အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက လင်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ရှင်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာကို... ကတိမဖျက်ရဘူးနော်"</p> <p>"အဲ့ဒီ ဓားမြီး ပင်လယ်မြွေက တကယ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း သားရဲပါ... ကျွန်မ လိမ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအကောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းလို့ ရှင် သတ်လို့ မရဘူးဆိုရင်တော့... ကျွန်မကို အပြစ်လာတင်လို့ မရဘူးနော်"</p> <p>လင်းယွမ်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဓားမြီး ပင်လယ်မြွေလား... ဒီသန္ဓေပြောင်း သားရဲရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မတို့ရဲ့ အပေးအယူက အတည်ပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အပေးအယူ ကိစ္စကတော့... နင်တို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းထဲကို ငါ့ကို အရင် ဝင်ကြည့်ခွင့်ပေးဦး"</p> <p>"ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် နင်တို့ လူဦးရေက သိပ်မများဘူးဆိုရင်... ရှောင်မောင်းတောင်ရဲ့ နေရာ တစ်ဝက်ကို နင်တို့ကို ပေးဖို့က နည်းနည်း များလွန်းမနေဘူးလား"</p> <p>"ရှောင်မောင်းတောင် တစ်ခုလုံးက သိပ်မြင့်ပြီး သိပ်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး... နောက်ပိုင်း ငါက ဒီမှာ လူတွေ နေရာချထားပြီး ခိုလှုံရေးစခန်း တည်ဆောက်ရဦးမှာ"</p> <p>"တစ်ဝက်ကို ခွဲပေးဖို့ဆိုတာ သိပ်ပြီး လက်တွေ့မကျဘူး"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ကို နေရာ ဘယ်လောက် ခွဲပေးနိုင်မလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "နင်တို့ဆီမှာ လူဘယ်လောက် ရှိလဲဆိုတာ အရင် ပြောပြပါလား"</p> <p>ဂျိရှောင်ယွီမှာ မတတ်သာဘဲ ကွမ်ယွဲ့ကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရသည်။</p> <p>ကွမ်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်က ဧည့်သည်ဆိုတော့... အထဲကိုအရင် ဝင်ထိုင်ပါဦး"</p> <p>ပြောနေရင်းဖြင့် သူမက ဦးဆောင်ကာ လင်းယွမ်ကို သူမနောက်သို့ လိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်ကာ ရေညှိတောထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ကူးခတ်သွားလေသည်။</p> <p>လမ်းခရီးတွင် လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "အမယွဲ့ ခုနက ရေညှိတောထဲမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"</p> <p>"ကိုလင်းယွမ်က ကျွန်မကို ကွမ်ယွဲ့လို့ပဲ ခေါ်ပါ... အမယွဲ့ဆိုတာက ရှောင်ယွီတို့လို ကလေးတွေ ခေါ်ကြတာပါ"</p> <p>"ကျွန်မတို့ အခု စားလို့ရတဲ့ အရာတွေက ရေထဲက ငါးတွေ၊ ပုစွန်တွေနဲ့ ဒီရေညှိပင်တွေပဲ ရှိတော့တာ... ကုန်းပေါ်က ပစ္စည်းတွေကို အရင်က ဝူယောက်ပန်း ထိန်းချုပ်ထားတော့ ကျွန်မတို့လည်း ကုန်းပေါ်ကို မတက်ရဲကြဘူးလေ"</p> <p>လင်းယွမ်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် စားနပ်ရိက္ခာပိုင်းတွင် အလွန် ကျပ်တည်းနေပုံရသည်။</p> <p>နောက်ဆုံး ရေညှိပင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားပြီး ကြီးမားသော ဈေးဝယ်စင်တာ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အချို့သော သန္ဓေပြောင်းငါးများ ရေညှိတောကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဈေးဝယ်စင်တာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြိုးပိုက်ကွန်များ တပ်ဆင်ထားပြီး အဆောက်အအုံ၏ ပတ်လည်တွင် ခိုင်ခံ့စွာ တပ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>ထိုဈေးဝယ်စင်တာထဲတွင် အမှောင်ကျနေခြင်း မရှိဘဲ အတွင်းဘက်တွင် အစိမ်းရောင်၊ အဝါရောင် အလင်းတန်းများ အများအပြား လင်းလက်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရေလူသား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် ငါးလူသား အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြားက အထဲတွင် ကူးခတ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။</p> <p>အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက ရေအောက်တွင် ဖွင့်လှစ်ထားသော ဈေးဝယ်စင်တာကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေတော့သည်။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save