Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်း။</p> <p>ဤဘောလုံးပုံစံ ပူဖောင်းနှင့် လင်းယွမ်က အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။</p> <p>ယင်းမှာ လီချင်းဟွာ၏ သီးသန့် အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်အထိ ဤအစွမ်းကို အသုံးပြုနိုင်သော ဒုတိယမြောက်လူကို လင်းယွမ် တစ်ကြိမ်မျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>"လီချင်းဟွာ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုအချက်ကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားပြီး ဤဘက်သို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် မြွေကြီးများ အလွန် များပြားလှပြီး အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး ကောင်ရေ ဒါဇင်နှင့်ချီ ရှိနေသည်။</p> <p>မြွေတစ်ကောင်စီတိုင်းက အရှည် ပေနှစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ရှိပြီး လက်မောင်းတစ်လုံးစာခန့် တုတ်ခိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤမြွေကြီးများ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက အပြာရောင်သန်းသော မီးခိုးရောင် ဖြစ်ပြီး အကြေးခွံများ၏ အစွန်းများက လွှသွားကဲ့သို့ ရှိကာ သစ်ရွက်ပုံစံနှင့် တူညီပြီး အမြီးပိုင်းက ပြားချပ်ကာ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်နှင့်ပင် တူညီနေသည်။</p> <p>၎င်းတို့က ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းကို လှည့်ပတ်၍ အဆက်မပြတ် ကူးခတ်နေကြပြီး အချို့က ဤဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းကို အစွမ်းကုန် ဝင်တိုက်နေကြသည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းထဲတွင်လည်း အလားတူ မြွေကြီး ဆယ်ကောင်ကျော်ခန့် ပိတ်မိနေပြီး ယခုအခါတွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါတွေကလည်း ဓားမြီးပင်လယ်မြွေတွေပဲလား... ပြီးတော့ သားပေါက်အရွယ် ဓားမြီးပင်လယ်မြွေတွေပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ရေဓာတ်အသွင်ဖြင့် ဤနေရာရှိ သားပေါက် ဓားမြီးပင်လယ်မြွေအုပ်နှင့် အနီးကပ် ထိတွေ့လိုက်သည်။</p> <p>ဤအနီးတစ်ဝိုက်တွင် သိသာထင်ရှားသော တိုက်ခိုက်ထားသည့် အရာများကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>မာကျောသော ချယ်ရီပင်များပင် အတော်များများ ခုတ်ဖြတ်ခံထားရပေသည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွှံ့နွံများတွင်လည်း ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးများ ထင်ကျန်နေပေသည်။</p> <p>"လီချင်းဟွာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမှာ လာပေါ်တာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းအနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းအတွင်း၌ အလောင်းတစ်လောင်း ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော စိတ်စွမ်းအင်က ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p>"ဖောင်း"</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်က ချက်ချင်းပင် တွန့်လိမ် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေကြီးရေလျှံမှုများက ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲသို့ ဝေါကနဲ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။</p> <p>အနီးနားတွင် ဝိုင်းရံနေကြသော ဓားမြီးပင်လယ်မြွေများကလည်း အက်ကြောင်းထဲသို့ ချက်ချင်း လိပ်ဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ကျန်ရှိနေသော ဓားမြီးပင်လယ်မြွေများက အသက်လု ထွက်ပြေးကြပြီး ပြားချပ်နေသော ဓားမြီးများကို ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရမ်းကာ ရေစီးကြောင်းကြီးများကို ဖန်တီး၍ ကျယ်ပြန့်လာသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားပြီး ထိုဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း အတွင်းပိုင်းသည် လုံးဝ မှောင်မိုက်နေခြင်း မရှိဘဲ အလင်းရောင် တစ်စု စိမ့်ထွက်နေသည်ကို ထက်မြက်စွာ သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>ရေမြုပ်နေသော အဆောက်အအုံ အချို့နှင့် ရေပေါ်တွင် မျောပါနေသော အမှိုက်သရိုက် အမြောက်အမြားကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ဒီအက်ကြောင်းက ဟင်းလင်းပြင်မတည်ငြိမ်လို့မဟုတ်ပဲ... တစ်ဘက်ခြမ်းမှာ တခြား ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တစ်ခုများလား"</p> <p>သူက စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီး ဤခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင်က မူလကတည်းက ခေါက်ချိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါက အက်ကြောင်း၏တစ်ဘက်သည် သာမန်အားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်မတည်ငြိမ်ခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာ (သို့မဟုတ်) ဤနေရာနှင့် ချိတ်ဆက်နေသော အခြား ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ဝင်မသွားခဲ့ဘဲ တစ်ဖက်တွင် မည်သည့်နေရာ ဖြစ်သည်ကို သူ သေချာ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ ဝင်သွားပြီးမှ ပြန်ထွက်လာလို့ မရရင်ရော။</p> <p>သူက ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်သောကြောင့် မဆင်မချင် မစွန့်စားရဲပေ။</p> <p>အဝေးတွင် ရပ်နေရင်း လင်းယွမ်က ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပိတ်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထွက်မပြေးနိုင်ခဲ့သော သားပေါက် ဓားမြီးပင်လယ်မြွေအချို့မှာ အထဲတွင် လုံးဝ ပိတ်မိသွားကြတော့သည်။</p> <p>တစ်ဝက်ခန့် ထွက်ပြေးလာနိုင်သည့် အချို့မှာလည်း ဂွပ်ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း၏ ညှစ်ချေမှုကြောင့် အသားနှစ်များအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p>ဤဒေသ တစ်ခုလုံး လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည့်တိုင်အောင် လင်းယွမ်က မည်သည့် ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ မခံစားရတော့ပေ။</p> <p>"လီချင်းဟွာ ဒီမှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဒီဓားမြီးပင်လယ်မြွေတွေနဲ့လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်"</p> <p>"အခု သူ ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>"စောစောက ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းထဲက အလောင်းက ဘယ်သူ့အလောင်းလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဝင်လာကာ ချယ်ရီလမ်းမကြီးပေါ်တွင် နေရာအနှံ့ ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သို့သော် ချယ်ရီလမ်းမကြီး အနီးတစ်ဝိုက် နှစ်မိုင်သုံးမိုင်ခန့်အတွင်း သူ တစ်ပတ်ပတ်ကာ ရှာဖွေခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဓားမြီးပင်လယ်မြွေများ၏ ကြီးမားသော ကူးခတ်မှု လမ်းကြောင်း အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဓားမြီးပင်လယ်မြွေများ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p>"ဒီမှာ မရှိဘူးလား... မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>ကျီရှောင်ယွီနှင့် ကွမ်ယဲ့တို့၏ အဆိုအရ ဤကဲ့သို့ မျိုးရိုးဗီဇအဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲများသည် မိမိ နယ်မြေကို ကာကွယ်လိုစိတ် အလွန် ပြင်းထန်ကြသည်။</p> <p>၎င်းက ချယ်ရီလမ်းမကြီးကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်နေနိုင်ခြေ အလွန် များပြားပေသည်။</p> <p>ထိုသားပေါက် ဓားမြီးပင်လယ်မြွေများကလည်း ဤအချက်ကို သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဓားမြီးပင်လယ်မြွေ မိခင်ကြီးသာ ဤနေရာတွင် မရှိပါက ဤမျှများပြားသော သားပေါက်လေးများကို မည်သို့ မွေးဖွားနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ရဲတင်းသော ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။</p> <p>"လီချင်းဟွာက ဝူယောင်ပန်း လက်ထဲကနေ ထွက်ပြေးလာတုန်းက ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို မတော်တဆ ဆုတ်ဖြဲမိပြီး ဒီချယ်ရီလမ်းမကြီး နားကို ကျလာတာများလား"</p> <p>"ပြီးတော့ သူက ဓားမြီးပင်လယ်မြွေတွေကို အလန့်တကြား ဖြစ်အောင်လုပ်မိပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးဖို့အတွက် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို ထပ်ဖွင့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာများလား"</p> <p>"ဒီဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်းက သူ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်လို့ ကျန်ရစ်ခဲ့တာလား"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ဓားမြီးမြွေ အမေကြီးက လီချင်းဟွာကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရင်း... သူနဲ့အတူ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲကို ဝင်သွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား"</p> <p>လင်းယွမ်က စဉ်းစားလိုက်ရာ တွေးလေတွေးလေ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေဟု ခံစားလာရသည်။</p> <p>ထိုသို့မှမဟုတ်လျှင် ကြီးမားလှသော ဓားမြီးပင်လယ်မြွေကြီးက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို ရှင်းပြနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p>သူက ဤချယ်ရီလမ်းမကြီးပေါ်တွင် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အရင် ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်း ရှိခဲ့သော နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းယွမ်က ဤနေရာကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>"လီချင်းဟွာက ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုတော့... သူက ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်တွေအပေါ် ထူးခြားတဲ့ ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"</p> <p>"သူက ဒီနေရာမှာပဲ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်တာက... ဒီနေရာက ခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ဆုံမှတ် တစ်ခု ဖြစ်နေလို့များလား"</p> <p>"တကယ်လို့ ဆုံမှတ်သာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်... ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်ရင်တောင်... ငါ့စွမ်းအားနဲ့ ဒီက ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်နိုင်မလား"</p> <p>သာမန်အားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ် ရှိနေသော နေရာသည် ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံ အတော်လေး အားနည်းသော နေရာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ခေါက်ချိုးဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်မျိုးတွင် ၎င်း၏ ဆုံမှတ်နေရာက ပို၍ပင် ပျက်စီးလွယ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ စောစောက ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်း ရှိခဲ့သော နေရာသို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>လက်သီးစွမ်းအင်က မြည်ဟည်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနီးနားရှိ ရေလှိုင်းများက လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် ပေါက်ကွဲ လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးလေဟုန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိအားက ရေစီးကြောင်း အများအပြားကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော လေဟာနယ်နယ်မြေ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဆက်တိုက် လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>လက်သီးတစ်ချက်က တစ်ချက်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"</p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံကြီးများက အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ လေဟာနယ် နယ်မြေက တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာကာ ရေစီးကြောင်းများက အဝေးသို့ ညှစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုလေဟာနယ် ရှိနေသော နေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက် အလွှာများပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သိထားရမည်မှာ ဤအရာက လီချင်းဟွာ၏ ဟင်းလင်းပြင် ပူဖောင်း မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံက ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်၍ ရနိုင်သည်မျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှင်းပြနိုင်စရာ တစ်ချက်သာ ရှိသည်မှာ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းသော ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ် တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ် တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ဤအားနည်းသည့် အမှတ်ကိုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်သီးပေါင်း တစ်ဆယ့်ခုနစ်ချက် တိတိ ထိုးချလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ရုတ်တရက် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အံ့သြဝမ်းသာသည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ အကြမ်းနည်းနဲ့ ခွန်အားကို အားကိုးပြီး... ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံကို ချိုးဖျက်လို့ ရတာပဲ"</p> <p>လင်းယွမ် ဝမ်းသာနေစဉ်မှာပင် ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိ အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်"</p> <p>နှလုံးသားက ရူးသွပ်စွာ ခုန်လှုပ်နေပြီး သွေးအမြောက်အမြားက သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ကြွက်သားများက ချက်ချင်း ဖောင်းကြွလာပြီး သွေးကြောစိမ်းများ ထောင်တက်လာသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ ခွန်အားက တိုက်ရိုက် နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>အရှေ့ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p>ဤလက်သီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်ကြီးကို အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ ကွဲအက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်က ပြိုကျပျက်စီးလာခဲ့သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းပိုင်းက အခြားကမ္ဘာ တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းယွမ်က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ခုန်တက်လိုက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဝှီး"</p> <p>သူ တစ်ကိုယ်လုံးက မီးတန်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပိတ်သွားသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူ၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ရုတ်တရက် လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဝှီး"</p> <p>သံမဏိချောင်း တစ်ချောင်းက ပြင်းထန်စွာ ပစ်ထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းကာ လာရာလမ်းရှိ ဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>ထိုသံမဏိချောင်းကို ပြန်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ဤဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းက နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အပြင်ပန်းမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လေးဘက်လေးတန်ကို တစ်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်က အဆုံးအစမဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီး ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမှိုက်သရိုက် အမြောက်အမြား မျောပါနေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မိုးရေများက အေးစက်နေပေသည်။</p> <p>ယင်းက လင်းယွမ်ကို သူသည် ထိုခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင်မှ ထွက်ခွာလာနိုင်ခြေ များပြားကြောင်း သိရှိစေခဲ့သော်လည်း ယခု သူ မည်သည့်နေရာတွင် ရောက်နေသည်ကိုမူ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>သူက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ အချို့မှာ အမိုးအထိပင် ရေမြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်စလို မသွားသေးဘဲ မူလနေရာတွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ တစ်စုံတစ်ရာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေလိုက်သည်။</p> <p>ခဏကြာပြီးနောက် သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"သံမဏိချောင်းပေါ်က ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းတဲ့အစွမ်းရဲ့... အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင် ရှိနေသေးတယ်"</p> <p>စောစောက သူ ပစ်လိုက်သော သံမဏိချောင်းပေါ်တွင် အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်ကို သူ စောစောစီးစီးကတည်းက ရစ်ပတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်က ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ နေရာပြ တစ်ခုအနေဖြင့် တစ်ဖက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် စိုက်ထားရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယင်းက အမှတ်အသား တစ်ခု ပြုလုပ်ထားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူသာ ပြန်သွားချင်ပါက ဤနေရာကို ပြန်ရှာကာ ဤဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်ကို အသုံးချ၍ ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံကို ချိုးဖျက်ပြီးမှသာ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က သူ ရောက်ရှိနေသော ဤဒေသကို စတင် အကဲခတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေမြုပ်တော့မည့် အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံ တစ်ခုဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်သည်။</p> <p>ယင်းမှာ ပုံမှန် မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သော သုံးဆယ့်နှစ်ထပ် အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး အမိုးပေါ်ရှိ လှေကားဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>တံခါးကြီးက သံချေးများ တက်နေပြီး သံတံခါးမှာ သော့ခတ်မထားသဖြင့် သူက ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းလိုက်သည်နှင့် တံခါးက ပွင့်သွားတော့သည်။</p> <p>လှေကားလမ်းခုလပ်အတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ညစ်ညမ်းသော အပုပ်နံ့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသက်အောင့်ထားလိုက်သည်။</p> <p>သူက တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နေ့စဉ်သုံး အမှိုက်အချို့ ရှိနေပြီး ငါးရိုးကဲ့သို့သော အရာများစွာလည်း ရှိနေပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လှေကားအောက်သို့ ဆင်းသွားလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ၃၂၁၂ ဆိုသည့် စာလုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ယင်းမှာ သုံးဆယ့်နှစ်ထပ် ခေါင်မိုးထပ် ဖြစ်သည်။</p> <p>အခန်းတံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အခန်းထဲတွင် မည်သည့် အသံမျှ မရှိပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အထဲသို့ စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဟင်... အသက်ရှင်တဲ့သူ ရှိနေသေးတာလား"</p> <p>သူက အနည်းငယ် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤအဆောက်အအုံကြီးက ရေမြုပ်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် လူ နေထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက လက်လှမ်းကာ တံခါးကို တိုက်ရိုက် ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်"</p> <p>အခန်းထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ပင့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က အခန်းထဲရှိ လူသည် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တွားသွားနေပြီး ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရကြောင်းကို ခံစားသိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအင်က ဤမြင်ကွင်းကို ခံစားသိရှိလိုက်သည်နှင့် လင်းယွမ်က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လက်လှမ်းကာ အားကုန် လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဒိုင်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အခန်းတံခါးကြီးကို သူက အရှင်လတ်လတ် ဖြုတ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>သူက အခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်သွားလိုက်ရာ ဤအခန်းထဲတွင် လူနေထိုင်သည့် အငွေ့အသက်များ သိသာစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>အခန်းကို သပ်ရပ်စွာ ရှင်းလင်းထားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် စားကြွင်းစားကျန် ဟင်းလျာများပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့သြသွားသည်။ ဤရေများက နှစ်ဆယ့်ခြောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ထပ်အထိ ရေမြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီကို ဤနေရာတွင် နေထိုင်သော လူများက စားစရာ ရှိနေသေးသည်လား။</p> <p>စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်ထဲတွင် ဆန်စေ့များ ရှိနေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ယင်းက မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရေကြီးရေလျှံမှု ကြီးမားလာသည်မှ ယခုအချိန်အထိ ဤကဲ့သို့သော စားနပ်ရိက္ခာများ စောစောစီးစီးကတည်းက မရှိသင့်တော့ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က လသာဆောင်ဆီသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးသွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ဘေးဘက် အိပ်ခန်းမ လသာဆောင်ကို တွယ်ကပ်နေပြီး ခပ်သွက်သွက် ခုန်ချကာ အောက်ထပ်သို့ ခုန်ဆင်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ဝက်ခန့် ခုန်ထွက်သွားချိန်တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုက သူမကို လေထဲတွင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ လသာဆောင်ပေါ်ရှိ လင်းယွမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားတော့သည်။</p> <p>"ရှင်..."</p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် စိတ်စွမ်းအင်က တိုက်ရိုက် လိပ်တက်လာပြီး သူမကို လသာဆောင်ပေါ်သို့ ပြန်ဆွဲတင်လိုက်သည်။</p> <p>သူက စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို တပ်လိုက်ပြီး မိန်းကလေး၏ ပင်မ အရည်အသွေး အားကောင်းမှုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>၄၇ မှတ်။</p> <p>ဤကိန်းဂဏန်းသည် သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကြားတွင်ပင် အတော်လေး မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာမီ အချိန်အတွင်း မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်သို့ပင် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်ရပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူမကို ချုပ်နှောင်ကာ အခန်းထဲသို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူက မိန်းကလေးကို တစ်ချက် အကဲခတ်လိုက်ပြီး "မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>မိန်းကလေးက ခေါင်းငုံ့ကာ စကားမပြောဘဲ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒီအဆောက်အအုံကြီးထဲမှာ တခြားလူတွေ ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမက စကားမပြောသေးပေ။</p> <p>ထိုအခါ လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားပြီး "ထပ်ပြီး စကားမပြောရင် မင်း အင်္ကျီတွေကို ငါ ချွတ်ပစ်လိုက်မယ်နော်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>မိန်းကလေးက ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လာပြီး ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာကာ "ရှင် လုပ်ရဲလို့လား..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"သြော်... မင်းက စကားပြောတတ်သားပဲ... ငါ လုပ်ရဲလား မရဲလား မင်း စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်နော်"</p> <p>လင်းယွမ်က ခပ်ပေါ့ပေါ့လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မိန်းကလေးကို တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>သူမက နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီးမှ "ကျွန်မ... ကျွန်မ နာမည် လင်းမြောင်မြောင်ပါ... ဒီအဆောက်အအုံကြီးထဲမှာ တခြားလူတွေ မရှိပါဘူး... ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာပါ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ပင့်လိုက်သည်။ "မင်း တစ်ယောက်တည်းလား... တခြားလူတွေရော... မင်း တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် မင်း ဘယ်လို အသက်ရှင်နေတာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ဤစကားကို အနည်းငယ် မယုံကြည်ပေ။ ဤမျှကြီးမားသော အဆောက်အအုံကြီးထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်နေသည်မှာ လက်တွေ့ကျပါသလား။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save