ဤကိစ္စအသေးအဖွဲလေးသည် နန်းတွင်း၌ ကြီးမားသောဂယက်ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် နန်းတွင်း၌ ပြဿနာတစ်ခု အမှန်တကယ်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ချီရှန်းနန်းဆောင်မှ ဝမ်ဝမ်ရုန်သည် ရုတ်တရက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး အနီစက်များ ထွက်လာခဲ့သည်။ သမားတော် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ မသန့်ရှင်းသော အရာများနှင့် ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်သောအခါ သူမ အသုံးပြုနေသော မျက်နှာလိမ်းပေါင်ဒါတွင် ပြဿနာရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
ထိုပေါင်ဒါမှာ သူမနှင့်အတူ ချီရှန်းနန်းဆောင်တွင် နေထိုင်သော ယွီပေါင်လင်က လက်ဆောင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှီသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထိုစဉ်ကပင် လူလွှတ်၍ ယွီပေါင်လင်၏ အနောက်ဘက်ဆောင်သို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းကာ ပေါင်ဒါဘူးကို သိမ်းယူပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပေါင်ဒါဘူးနှင့်အတူ ကျိုချန်နန်းဆောင် သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ချန်းချဲ့အနေနဲ့ ယွီပေါင်လင်နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ချန်းချဲ့ကို ဒီလို အဆိပ်သင့်ပေါင်ဒါတွေ ပေးပြီး မျက်နှာမှာ အနီစက်တွေ ထွက်အောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်၊ အခုဆို ချန်းချဲ့ရဲ့မျက်နှာက လူရှေ့ထွက်လို့တောင် မရတော့ဘူး၊ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ချန်းချဲ့အတွက် တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပါဦး!"
ပုဝါဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ထားသော ဝမ်ရှီကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအများစုကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း နဖူးပေါ်တွင် နီမြန်းရောင်ရမ်းနေသော အဖုများကို မြင်နေရသည်။
အခြေအနေမဟန်သဖြင့်နင်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"လူတွေ သွားခေါ်စမ်း... ယွီရှီကို ဒီကိုခေါ်လာခဲ့၊ ပြီးတော့ ဝမ်ဝမ်ရုန်ရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်ပေးဖို့ သမားတော်တစ်ယောက်ပါ ပင့်ခဲ့လိုက်"
ယနေ့ သူသည် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင် သို့သွား၍ ယဲ့ယွင်နှင့်အတူ နေ့လည်စာစားရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယခုတော့ နှောင့်နှေးရပေတော့မည်။
သိပ်မကြာမီမှာပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ယွီပေါင်လင်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ခန်းမထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ငိုယိုကာ ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးမ မလုပ်ပါဘူး၊ ဝမ်ဝမ်ရုန်ရဲ့ ပေါင်ဒါထဲမှာ မကောင်းတာတွေ ကျွန်တော်မျိုးမ မထည့်ခဲ့ပါဘူး၊ အဲဒီပေါင်ဒါက မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးမကို ဆုချထားတာပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးမက ဝမ်ဝမ်ရုန်နဲ့ အတူနေတာဆိုတော့ တစ်ဘူး လက်ဆောင်ပေးမိရုံတင်ပါ၊ ဘာမှမလုပ်ဝံ့ပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး သေချာ စုံစမ်းပေးပါဦး!"
ဝမ်ရှီသည် ထိုစကားကို ကြားရသည်နှင့် ဒေါသတကြီး ပြန်မေးခွန်းထုတ်လေသည်။
"မင်း မလုပ်ဘူးဆိုရင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတာလို့ ပြောချင်တာလား?"
သူမသည် ဒေါသလွန်သွား၍လား၊ သို့မဟုတ် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းလား မသိရသော်လည်း စကားပြောရင်းနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ဆွဲထည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွီရှီသည် ထိတ်လန့်သွားကာ ခေါင်းခါပြလျက် -
"ကျွန်တော်မျိုးမ မဝံ့ပါဘူး၊ အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ပါဘူး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဝမ်ရုန်ကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို မိဖုရားခေါင်ကြီးလည်း မဟုတ်ဘူး၊ မင်းလည်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ငါ့မျက်နှာကို ငါကိုယ်တိုင် အဆိပ်ခတ်ပြီး ဖျက်စီးပစ်
တယ်လို့ ပြောချင်တာလား!"
ဝမ်ဝမ်ရုန်က ညဏ်ကောင််းသူပီပီတရစပ် ဖိအားပေး မေးမြန်းတော့သည်။
ယွီရှီအား ပြန်ပြောခွင့်ပင်မပေးဘဲ သူမသည် နင်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ချန်းချဲ့က ယွီပေါင်လင်ထက်စာရင် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ရတဲ့ အကြိမ်ရေ ပိုများပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူမက မနာလိုဖြစ်ပြီး အဆိပ်သင့်ပေါင်ဒါတွေ ပေးခဲ့တာ သေချာပါတယ်၊ ပြီးတော့လည်းမိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ ဆွဲထည့်ဖို့ ကြံစည်နေတာပါ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက နန်းတွင်းရဲ့ မိခင်ပဲ... ဒီလို ကိုယ်လုပ်တော်တွေကို ဒုက္ခပေးမယ့် ကိစ္စမျိုး ဘယ်လုပ်ပါ့မလဲ!"
နင်ချန်သည် အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော ကိုယ်လုပ်တော် နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှီက ဒေါသထွက်နေသလို ယွီရှီကလည်း ငိုယိုကာ ငြင်းဆိုနေသည်။
ယနေ့ နန်းတွင်း၌ ကျားစခ်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲ အောက်ချီ ဆီမှ သတင်းရရှိထားရာ နယ်စပ်ရှိ ကျင်းလူမျိုးများမှာ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေကြောင်း သိရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် အနောက်ဆောင်၌ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေခြင်းမှာ သူ့အား စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလှသည်။
အပြင်ဘက်တွင် ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေချိန်၌ နန်းတွင်း၏ အခြေအနေကို ယိုင်နဲ့အောင် လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ဤကိစ္စတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို လုံးဝ ပတ်သက်
ခွင့် မပေးရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ရှီ ပြောသကဲ့သို့ပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် တရားဝင် ဇနီးမယားဖြစ်ရာ ပြည်ပရန်ရှိနေချိန်တွင် ကိုယ်လုပ်တော်များကို ဒုက္ခပေးသည်ဟု သတင်းထွက်ပါက လူပြောစရာ ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် နင်ချန်သည် အလေးအနက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကိစ္စကို အမြန်အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ယွီရှီက ကိုယ်လုပ်တော်တွေအပေါ် မနာလိုစိတ်ထားပြီး အဆိပ်ခတ်ဒုက္ခပေးရုံတင်မကဘူး မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပါ စွပ်စွဲဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ယွီရှီကို သာမာန်အရပ်သားအဖြစ်ရာထူးချပြီး ဟန်လုဆောင်ကို ပြောင်းရွှေ့စေပြီး ၆လအကျဉ်းချထားလိုက်။"
"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးမ မလုပ်ပါဘူး၊ မတရားပါဘူး... မတရားဘူး..."
ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ယွီရှီကို အစေခံ နှစ်ဦးက ဆွဲခေါ်သွားသဖြင့် အသံများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"မင်းလည်း ဒီတစ်ခါ တကယ် စိတ်ဆင်းရဲသွားရပြီ၊ ကျန်း သမားတော်တွေကို လွှတ်ပြီး သေချာ ကုသပေးခိုင်းလိုက်မယ်၊ အခုတော့ အနားယူဖို့ ပြန်တော့၊ ဒီအတောအတွင်း ကျန်းမာရေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ပါ၊ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်ကိုလည်း ဂါရဝပြု သွားမနေနဲ့တော့"
နင်ချန်က ဝမ်ရှီကို နှိမ့်သိမ့်၍ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ချန်းချဲ့ ခွင့်ပြုပါဦး"
လိုချင်တာရပြီးနောက်ဝမ်ဝမ်ရုန်သည် လိမ္မာစွာပင် ဦးတိုက်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
....
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် နင်ချန်သည် ဟွိုက်အန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။
"ယွီရှီကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားအစေခံတွေ သူ့ကို နှိပ်စက်တာမျိုး မရှိစေနဲ့။”
ဤကိစ္စတွင် သူသည်အမှန်ပင်ယွီရှီအပေါ် မတရားသလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမမှာ သူတစ်ပါး၏ အသုံးချခံဖြစ်သွားရသည်မှာ သိသာလှသလို၊ နင်ချန်သည်လည်း သူမကို သေဆုံးသွားသည်အထိတော့ မဖြစ်စေချင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အပေါ်
ရက်စက်တတ်သူမဟုတ်ပေ။
ဟွိုက်အန်းက နားလည်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် စီစဉ်တော့သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုချန်နန်းဆောင်မှ ထွက်လာသော ဝမ်ရှီ၏ မျက်နှာတွင် ခုနကဲ့သို့ဒေါသရိပ်များ မရှိတော့ဘဲ တည်ငြိမ်မှုများသာ ရှိနေတော့သည်။
"ဝမ်ရုန်... ရှင်လည်း တကယ်ပါပဲ၊ အဲဒီပစ္စည်းက ပုံမှန်မဟုတ်မှန်း သိရက်နဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို တင်သုံးရလား။”
သူမ၏ အနီးကပ်အစေခံ ရှီချင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။
ဝမ်ရှီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး
ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်ကလူက ငါနဲ့ ယွီရှီကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းစေချင်တာလေ၊ ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း ယွီရှီကို မကြည်တာနဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်ရုံပဲ"
ပေါင်ဒါတွင် ပြဿနာရှိနေသည်ကို သူမ စောစောစီးစီး သိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယွီရှီမှာ ကြောက်တတ်သူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို လုံးဝ လုပ်ရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမအနားကလူ အဝယ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ယွီရှီအနားတွင် သူလျှိုရှိနေခြင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်။
နှစ်ဦးလုံး ကိုယ်လုပ်တော်များဖြစ်ကြသော်လည်း ယွီရှီက သူမထက် ပိုလှသလို မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မြှောက်စားမှုကိုလည်း ခံနေရရာ အတူတူနေထိုင်ရသည်မှာ သူမအတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင်။ ထို့ကြောင့် ယွီရှီကို နှိပ်ကွပ်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်သလို မိမိအနားရှိလူများ သစ္စာဖောက်ခြင်း ရှိမရှိကိုပါ စစ်ဆေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယွီရှီသည် အလွန်အမင်း အချစ်ခံရသူမဟုတ်သဖြင့် သူမကို ဒုက္ခပေးရန် မည်သူမျှ တကူးတက ကြိုးစားမည်မဟုတ်သော်လည်း သူမတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ 'နယ်ရုပ်' ဖြစ်သည်ဟူသော အချက် ရှိနေသည်။ ထိုနောက်ကွယ်ကလူမှာ ယွီရှီကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမမှာမူ ထိုကိစ္စတွင် အသုံးချခံရုံသက်သက်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ အဆိပ်က ပြင်းထန်ခဲ့လျှင် သူမမျက်နှာပါ ပျက်စီးသွားပြီး တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ယှဉ်နိုင်သူမှာ သားတော်ရှိသော သူများသာဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူမ မထိဝံ့သော သူများပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှီသည် လူမိုက်လုပ်ကာ ယွီရှီကိုသာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကိစ္စကို ထပ်မံစုံစမ်းခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူမ၏ အခြေအနေမှာ မခိုင်မြဲသေးသဖြင့် များများစားစား သိနေရန် မလိုအပ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဝမ်ရုန် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည့်အတိုင်းပင် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ယွီရှီ ရာထူးချခံရသည့် သတင်းကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက် အစုံလိုက်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။ သူမ အသည်းအသန် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော နယ်ရုပ်မှာ အစပင် မပျိုးရသေးမီ ပျက်စီးသွားရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် တကယ်ပင် နာကျင်လှသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စမှာ သူမနှင့်ပါ သွယ်ဝိုက်၍ ပတ်သက်နေသလို အရှင်မင်းကြီးကလည်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်ရာ ဘာမှလုပ်၍ မရတော့ပေ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေဖြင့် မသိကျိုးကျွန်ပြုကာ ဤအရှုံးကို လက်ခံလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
.....
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်၌...
နင်ချန်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ယွင်ရှိရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ချင်ဘဲ ယဲ့ယွင်နှင့်အတူ ခဏတာ အနားယူချင်မိသည်။ သူ ရောက်ရှိချိန်တွင် ယဲ့ယွင်က ညစာ (သို့မဟုတ် နေ့လည်စာ) ပြင်ဆင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာလို့ ဒီနေ့ ဒီလောက်နောက်ကျမှ စားတာလဲ?"
နင်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောတော့သည်။
"မနေ့က အရှင်မင်းကြီး ချန်းချဲ့နဲ့အတူ နေ့လည်စာ စားမယ်လို့ ကတိပေးထားတာလေ၊ ဒီနေ့ကျတော့ အရှင်မင်းကြီး ကြွမလာသလို ဝမ်ဝမ်ရုန် ကျိုချန်နန်းဆောင်ထဲ ဝင်သွားတာကို ပိုင်ရှုက တွေ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်၊ အဲ့တာနဲ့အရှင်မင်းကြီးမှာ အဖော်ရှိနေပြီထင်လို့ မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ အခုမှပဲ ကိုယ့်ဘာသာ စားဖို့ ပြင်နေတာပါ"
ယဲ့ယွင်က နူးညံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
နင်ချန်သည် နဖူးကို အသာအယာ ပွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို တွဲထူလိုက်သည်။
" ကျန်း ကတိပေးထားရင် သေချာပေါက် လာမှာပေါ့၊ ကျန်း ရဲ့ အမှားပါ... မင်းကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိသွားတယ်၊ ကျန်း နဲ့အတူ စားကြစို့"
ထိုအခါမှ ယဲ့ယွင်သည် နင်ချန်၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် လှည့်လိုက်ချိန်တွင် ဘေးနားက လုကျစ် ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။ လုကျစ်က နားလည်သဖြင့် သတင်းစုံစမ်းရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားတော့သည်။
ထမင်းစားပွဲတွင် နှစ်ဦးသား ထိုင်လိုက်ကြရာ စားပွဲပေါ်တွင် ပန်းကန်၊ ဇွန်း နှစ်စုံ အသင့်ရှိနေသည်ကို နင်ချန် တွေ့လိုက်ရသည်။ ယဲ့ယွင်က သူ့ကို တကယ်ပင် စောင့်နေခဲ့သည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားတော့သည်။
သူသည် ယဲ့ယွင် ကြိုက်တတ်သော ဟင်းကို သူမ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးရင်း နူးညံ့စွာ ဆိုသည်။
"နောက်တစ်ခါကျန်း လာတာ နောက်ကျရင် အကြာကြီး စောင့်မနေပါနဲ့၊ ဗိုက်ဆာရင် မင်းကျန်းမာရေး ထိခိုက်မှာစိုးလို့ အကယ်၍အဲ့လိုဖြစ်ခဲ့ရင်ကျန်းပဲစိတ်မကောင်း ဖြစ်ရမှာ"
"ချန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်း စောင့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ယဲ့ယွင်က ပြုံးလျက် သူမ၏ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ခုနတင် ချန်းချဲ့ အရင်စားဖို့ ပြင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဗိုက်ထဲက ဒီလူသားလေးက လှုပ်ပြီး ကန်နေတာလေ... သူက ခမည်းတော်ကို လွမ်းလို့ စောင့်ခိုင်းနေတာ ဖြစ်မှာပါ၊ အခုတော့ တကယ်ပဲ အရှင်မင်းကြီးကို စောင့်ရင်းနဲ့ တွေ့လိုက်ရပြီလေ။”
***