Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၇၆</h2> <h2 style="text-align: center;">အမြစ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဤအမျိုးသမီးသည် မိမိအား ချော့မော့ပြောဆိုနေခြင်းမှန်း သိသာလှသော်လည်း သူမ၏ လှပနူးညံ့သော အပြုံးနှင့် ဖောင်းကားနေသော ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဗိုက်ကလေးကို ကြည့်ရင်း နင်ချန်၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပျော့ပြောင်းသွားရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အလိုအလျောက် အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ကောက်တက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီး ဟင်းတွေ အများကြီးထည့်စားပါဦး၊ ချန်းချဲ့ကတော့ အရှင်မင်းကြီး ပြုံးနေတာကို ပိုပြီး ခန့်ညားတယ်လို့ မြင်မိတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က မျက်ခုံးလေးပင့်ကာ အချိန်ကိုက်ပင် တူကိုယူ၍ နင်ချန်၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ဟင်းများ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက ဆက်ပြောပြန်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက ဒီလောက် ကြည့်ကောင်းတာဆိုတော့... ချန်းချဲ့ ဗိုက်ထဲက ရှောင်ပေါင်ပေ့လေးကလည်း အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တူမှဖြစ်မှာ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က သူမကို အားမလိုအားမရ တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ဘာလဲ... မင်းကရော မလှလို့လား၊ ကလေးက မင်းနဲ့တူရင်လည်း ကောင်းတာပဲလေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး" ယဲ့ယွင်က အလေးအနက်ထားဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပုံစံဖြင့် သူ့အား အနားသို့ လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ ထိုကဲ့သို့ နောက်ပြောင်လိုသော ပုံစံလေးကြောင့် နင်ချန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ပေါ့ပါးသွားရကာ အလိုက်သင့်ပင် သူမနားသို့ တိုးကပ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က သူ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ချန်းချဲ့က အရှင်မင်းကြီးကို ချစ်တာလေ... ပြီးတော့ချန်းချဲ့ အမြဲကြည့်ချင်တာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်နှာပဲ၊ အကယ်၍ ကလေးက ချန်းချဲ့နဲ့ တူနေမယ်ဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး အနားမှာမရှိတဲ့အခါ ချန်းချဲ့အနေနဲ့ ကလေးကို ကြည့်ပြီး အရှင်မင်းကြီးကို လွမ်းလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အွန်းဒီလို စကားချိုချိုလေးမျိုးကတော့...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန် ရင်ထဲတွင် ရယ်လည်းရယ်ချင်သလို၊ ဤအမျိုးသမီးမှာ တကယ်ပင် လူကို ချော့တတ်လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ 'အမှတ်တရပစ္စည်းကို ကြည့်ပြီး လူကို လွမ်းသည်' ဟုသာ ကြားဖူးသော်လည်း ယခုမူ 'သူတို့ကလေးကိုကြည့်ပြီး လူကို လွမ်းမည်' ဟု ဆိုနေပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယဲ့ယွင်၏ ဤကဲ့သို့သော မြှူဆွယ်မှုများက သူ့စိတ်ကို တကယ်ပင် ကြည်လင်သွားစေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထုံးစံအတိုင်းနေ့လည်စာ စားပြီးနောက် အစာခြေရန် လမ်းလျှောက်ထွက်ရပြန်သည်။ ကလေးမွေးခါနီးလေလေ လှုပ်ရှားမှု ပိုလုပ်ပေးရလေလေဖြစ်ပြီးထိုသို့လုပ်မှသာ မွေးဖွားချိန်တွင် ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ထုံးစံအတိုင်း သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါပေးခဲ့သည်။ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင် အနီးအနားတွင်ပင် လမ်းလျှောက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ရုတ်တရက်စကားစလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နယ်စပ်က သတင်းပို့လာတယ်၊ လျောင်</p> <p style="text-align:justify">နိုင်ငံမှာထူးခြားတဲ့သူပုန်လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိနေတယ်တဲ့၊ ကျားစခ်နယ်မြေက မင်းသား လေးပါးရဲ့ နယ်မြေအနီးမှာ စစ်သည်အင်အားတွေ စုရုံးနေပုံရတယ်၊ စစ်ပွဲဖြစ်လာမှာကို ကျန်း စိုးရိမ်မိတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် သူသည် နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို မပြောသင့်ပေ။ သို့သော် လျောင်နိုင်ငံသည် ကျားစခ်နယ်မြေနှင့်သာမက ယဲ့ကျယ်ရှိနေသော လင်ကျိုး ဒေသနှင့်လည်း နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။ အကယ်၍ စစ်ပွဲဖြစ်လာခဲ့လျှင် ယဲ့ကျယ်သည်လည်း သေချာပေါက် စစ်မြေပြင်သို့ တက်လှမ်းရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို ယဲ့ယွင်အား ဖုံးကွယ်ထားရန် မသင့်တော်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယဲ့ယွင်သည် ထိုသတင်းကို ကြားရသည်နှင့် မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားတော့သည်။ "ဒါက တကယ်ပဲလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အောက်ချီက လူလွှတ်ပြီး သတင်းပို့တာဆိုတော့ မှားစရာ မရှိပါဘူး" နင်ချန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် သူမ၏ လက်ကို ပို၍ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ "ဒါပေမဲ့ စစ်တကယ် ဖြစ်၊ မဖြစ်ဆိုတာကတော့ အခုထိ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး၊ မင်း အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်သည် မျက်ဝန်းများကို မှေးလိုက်ကာ သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုက ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေနဲ့အတူ စစ်တပ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာပါ၊ နယ်စပ်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့က သူ့တစ်ဘဝလုံးအမြဲတမ်းကြိုးစားနေတဲ့ အရာဖြစ်သလို အရှင်မင်းကြီးအပေါ် သစ္စာစောင့်သိဖို့ကလည်းအမြဲရင်ဘက်ထဲထည့်ထားတဲ့သူပါ၊ ချန်းချဲ့က အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သံယောဇဉ်တွေနဲ့ တားဆီးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်မှန်း သိပါတယ်၊ အကယ်၍ စစ်ပွဲတကယ် ဖြစ်လာခဲ့ရင်လည်း ချန်းချဲ့အနေနဲ့ အစ်ကို စစ်မြေပြင်ကို ချီတက်တာကို ထောက်ခံမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ထိုမျက်ဝန်းအစုံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုမျက်ဝန်းထဲရှိ ခံစားချက်များမှာ ပုံမှန်နှင့် မတူဘဲ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှသလို သာမန်အမျိုးသမီးများတွင် မရှိသော ထက်မြက်မှုနှင့် ခိုင်မာမှုများ ရှိနေသည်။ သူမ ပြောလိုက်သော စကားများမှာ တကယ့်ကို စစ်မှန်လှသည်။ ထိုမျက်ဝန်း အနက်ပိုင်းတွင် စိုးရိမ်စိတ်အချို့ ရှိနေသည်ကို နင်ချန် တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူမကမူ တာဝန်ကိုသာ အလေးထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရင်က ယဲ့ယွင်အား မောက်မာပြီး ချွဲနွဲ့တတ်သော အမျိုးသမီးငယ်လေးဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တိုင်းပြည်အပေါ် ထားရှိသော မဟာကရုဏာနှင့် သတ္တိများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က ကျားစခ်နယ်မြေတွင် လေးနှင့်မြှားကို ကိုင်စွဲကာ ဒိုလန်မင်းသမီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ယဲ့ယွင်၏ ပုံရိပ်ကို နင်ချန် ရုတ်တရက် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် ယဲ့ယွင်မှာ လှောင်အိမ်ထဲက ငှက်ငယ်လေး မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ထက်မြက်မှုများကို ခေတ္တ ဖုံးကွယ်ထားသော ရွှေလင်းတငယ် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ စစ်သူကြီးကြီး၏ သမီးပီပီ ရဲရင့်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းလို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုရထားတာက ကျန်း ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်မှာမူ သူ၏ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သော စကားကြောင့် ကြောင်သွားရသည်။ နန်းတွင်း စစ်ရေးကိစ္စများကို ပြောနေရင်းမှ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ချိုသာသော စကားများ ပြောလာရသနည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ကြောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နင်ချန်က ပြုံးလျက် သူမ၏ ဆံပင်လေးများကို ပွတ်သပ်ပေးကာပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နယ်စပ်ကိစ္စတွေကို မင်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျန်း မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်၊ မင်းကတော့ ကိုယ်ဝန်ကိုပဲ သေချာစောင့်ရှောက်ပြီး ကျန်း အတွက် ကျန်းမာတဲ့ ရင်သွေးလေးကို မွေးဖွားပေးရင်ရပါပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်လည်း စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားသဖြင့် ထပ်မမေးတော့ဘဲ ပြုံးလျက်သာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တော့သည်။ လမ်းခဏလျှောက်ပြီး ပြန်လာသောအခါ ယဲ့ယွင်မှာ အနည်းငယ် အိပ်ချင်လာတော့သည်။ နင်ချန်သည် သူမအား အခန်းထဲအထိ တွဲပို့ပေးခဲ့ပြီး သူသည် နယ်စပ်ကိစ္စများကို ဆက်လက် စီမံရဦးမည်ဖြစ်ရာ သူမနှင့်အတူ အိပ်စက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယဲ့ယွင် လဲလျောင်းသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ သူ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထွက်လာချိန်တွင် ဝင်းအတွင်းရှိ ပန်းပင်များမှာ အတော်လေး သန်စွမ်းနေသည်ကို မြင်သဖြင့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒီပန်းပင်တွေက တကယ် ကောင်းကောင်း ရှင်သန်နေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက ရယ်မောလျက် "ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ရဲ့ မြေဆီလွှာက လူကိုရော အပင်ကိုပါ ကောင်းကျိုးပေးတာကိုး "</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စကားတွေ အပိုမပြောနဲ့... သွားစို့" နင်</p> <p style="text-align:justify">ချန်က ထိုလေအိုအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲတွင်မူ ယဲ့ယွင်သည် အိပ်မပျော်ဘဲ ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလွန့်နေမိသည်။ အကယ်၍ စစ်ပွဲတကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ဘေးကင်းရေးကို သူမ မည်သို့ စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုနှစ် ၈လပိုင်းကုန်တွင် မရီးဖြစ်သူ ယင်ရှီက သမီးလေးတစ်ဦးကို ဖွားမြင်ထားခဲ့ရာ ယခုဆိုလျှင် တူမလေးမှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။ အကယ်၍ ယဲ့ကျယ်သာ စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် တူမလေးမှာ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဖခင်မဲ့ ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။ ယဲ့ယွင်အတွက်မူ ဖခင်ကွယ်လွန်ပြီးနောက် အစ်ကိုဖြစ်သူ ယဲ့ကျယ်မှာ အစ်ကိုလိုရော ဖခင်လိုပါ အားကိုးရသူ ဖြစ်သည်။ လူချင်း ခဏခဏ မဆုံရသော်လည်း သွေးသားရင်းချာမို့ အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤစစ်ပွဲမှာ ယဲ့ကျယ်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူမ နားလည်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ပြင်ပလူများ သိထားကြသည်မှာ ယဲ့မိသားစုတွင် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို အသက်ပေး ကာကွယ်ခဲ့သော၊ စစ်မှုထမ်းကောင်းစစ်သူကြီးကြီး တစ်ဦးသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်ဟူ၍ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ သားဦးဖြစ်သော ယဲ့ကျယ်၊ ယခု ကျုံးယုံဟို မှာလည်း လူငယ်စွမ်းဆောင်ရှင် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ လူအများ မသိကြသေးပေ။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ် စစ်မြေပြင်တွင် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့လျှင် ယဲ့မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပလာမည် ဖြစ်သလို ယဲ့ကျယ်သည်လည်း ယဲ့မိသားစု၏ ဂုဏ်ဆောင်သူအဖြစ် အမှန်တကယ် ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သေဆုံးသူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အကြာကြီး မတည်မြဲနိုင်ဘဲ ရှင်သန်နေသူများကသာ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အများကြီး တွေးနေလျှင်လည်း အကျိုးမရှိလှပေ။ မဖြစ်လာသေးသော ကိစ္စများကို စိတ်ပူမနေရန် မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းချုပ်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အတွေးများကို ဖျောက်ပစ်ပြီးမှသာ သူမ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ဝေ့ရွယ်အဆောင် အတွင်း၌ ယောင်ရှန်းမှာမူ အိပ်မပျော်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစစ်ပွဲသည် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး နန်ချီနိုင်ငံက အနိုင်ရရှိမည်ကို သူမ တစ်ယောက်တည်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခင်ဘဝက ယဲ့ကျယ်သည် ယခုဘဝကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က နန်းတွင်းတွင် အချစ်တော်ဖြစ်သော ယဲ့ယွင်ဟူသော ညီမလေး မရှိခဲ့သဖြင့် ငါးနှစ်အတွင်း အရှင်မင်းကြီးက ယဲ့မိသားစုကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ကျယ်မှာ စစ်မြေပြင်သို့ တက်လှမ်းခွင့် မရခဲ့ပေ။ အစားထိုးအနေဖြင့် ဟိုချိုက်ရန်၏ အစ်ကို ဟိုဖျင်ပေ က စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင် ဟိုရှီ (ဟိုချိုက်ရန်) သည်လည်း ရာထူးများ တရစပ် တိုးမြှင့်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုဘဝတွင် ယဲ့ကျယ်သည် လင်ကျိုးဒေသတွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိထားဆဲဖြစ်ရာ စစ်မြေပြင်သို့ သွားရမှာ သေချာသလို ဟိုဖျင်ပေလည်း သွားရမှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံး အဆင်ပြေပြေနှင့် အောင်မြင်မှုရသွားသည်ကို သူမ ကြည့်မနေနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်မိသားစုသည် ယခုအခါ ပညာတတ်အရာရှိများ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ယခင်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာတွင်လည်း အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယောင်ရှန်း၏ အစ်ကိုမှာ စာပေရော စစ်ရေးပါ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မြန်မြန်... စာရေးဖို့ ပြင်ပေးစမ်း၊ အစ်ကို့ဆီကို စာရေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျီကျူးက နားလည်သဖြင့် အမြန်ပင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ ယောင်ရှန်းသည် စာတစ်စောင်ကို အမြန်ရေးသားကာ ကျီကျူးအား ပေးအပ်လိုက်ပြီး နန်းပြင်သို့ထွက်၍ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ လက်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် စစ်ပွဲကို အသုံးချ၍ ယဲ့ကျယ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့လျှင် ယဲ့မိသားစုမှာ စစ်တပ်အတွင်းရှိ အာဏာများကို ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ယဲ့ယွင်၏ ကျောထောက်နောက်ခံ အင်အားကို တစ်ဝက်ခန့် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့မျိုရိုးသာမရှိပါက ချူမိသားစုဟူသော ကုန်သည်မျိုးရိုးလေးက ဘာများ လုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်နေသော အမွှေးတိုင်အိုးကို ကြည့်ရင်း ယောင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်ရက်စက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ရှီ... ငါ့ကိုတော့ အပြစ်မတင်နဲ့၊ အရှင်မင်းကြီးက နင့်ကို အရမ်းချစ်လွန်းသလို မင်းရဲ့ မိသားစုနောက်ခံကလည်း အရမ်းကောင်းလွန်းနေလို့ပဲ၊ နင့်ကိုအခု မဖယ်ရှားရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာကို စိတ်အေးလက်အေး တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခွင့်အရေး ရတုန်းမှာ ယဲ့ယွင်၏ အရာအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမြစ်ဖြတ် ပစ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save