Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">မလိုအပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားနေရာများတွင် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်အတွင်း၌မူ စိတ်ချမ်းမြေ့စရာ အခြေအနေလေး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအခြေအနေမှာ အကြာကြီး မတည်မြဲခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ယွမ်ကျိုသည် လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး အရှေ့ဘက်ဆောင်ဘေးရှိ ပန်းပင်များကို အကုန်တူးခိုင်းတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ယွမ်ကုန်းကုန်း... ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ၊ ကောင်းကောင်းနေနေတဲ့ ပန်းပင်တွေကို ဘာလို့ တူးနေရတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ရှုက လာမေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်ဝန်းထဲမှ အေးစက်သောအကြည့်များထွက်ပေါ်လာပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "မင်း ကြည့်နေရုံပဲကြည့်... ခဏနေရင် သိရလိမ့်မယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက်အစေခံများအား တူးရွင်းများဖြင့် အလုပ်စခိုင်းတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံများကို အထဲရှိ ယဲ့ယွင်လည်း ကြားနေရသည်။ သူမသည် နေ့လည်စာစားပြီးကာစဖြစ်ပြီး နို့ထိန်းက ကလေးကို လာပြနေချိန်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အပြင်မှာ ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးမ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့က ဂါရဝပြုကာ တံခါးဖွင့်၍ ထွက်ကြည့်သည်။ ပိုင်ရှုက ယွမ်ကျိုပြောသော စကားများကို သူမအား ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် ဟွေယွဲ့ ပြန်ဝင်လာပြီးယဲ့ယွင်ကိုလျှောက်တင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">"ယွမ်ကုန်းကုန်းက လူတွေခေါ်လာပြီး အရှေ့ဘက်ဆောင်ဘေးက ပန်းပင်တွေကို တူးနေပါတယ်၊ ဘာလုပ်တာလဲဆိုတာတော့ မပြောဘူး... ခဏနေရင် သိရလိမ့်မယ်လို့ပဲ ဆိုပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ယွင်၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားတော့သည်။ သူမသည် နို့ထိန်းအား လက်ကာပြကာ - "ကလေးကို အရင်ခေါ်သွားလိုက်ဦး" ဟု စေခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်မှ အခန်းထဲရှိ အစေခံနှစ်ဦးကိုပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒီပန်းခင်းထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေမှာသေချာတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်ကျစ်နှင့် ဟွေယွဲ့တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို နားလည်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ဒီအတောအတွင်း သေသေချာချာ စောင့်ကြပ်ခဲ့တာပါ၊ အနားကလူတွေ လုပ်တာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်မျိုး ထင်တာကတော့... ပန်းပင်တွေ စိုက်တဲ့အချိန် ဒါမှမဟုတ် ဝင်းထဲကို ပြုပြင်တဲ့အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လက်စွမ်းပြသွားတာ ဖြစ်မှာပါ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့က သူမစဉ်းစားရသလောက်တင်ပြလ်ိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင် ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းတို့ကို ယုံပါတယ်၊ အခုတော့ ငါ့ကို ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးချင်နေတာလဲဆိုတာကိုအရင်စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ပြောနေစဉ် ယဲ့ယွင်၏ အကြည့်များမှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်လှသဖြင့် မည်သူမျှ စိုက်မကြည့်ဝံ့ပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုနောက်ကွယ်ကလူသည် သူမကိုသာမက သူမ၏ ကလေးကိုပါ ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နာရီပင်မပြည့်မီမှာပင် အပြင်ဘက်၌ တစ်စုံတစ်ခုကို တူးဖော်မိသွားသည်။ အရှေ့ဘက်ဆောင်နှင့် ကပ်လျက်ရှိသော မြေကြီး၏ အရောင်မှာ သာမန်မြေကြီးထက် ပို၍ ရင့်နေသလို မြေကြီးထဲတွင် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော သစ်သားမှုန့်ကဲ့သို့ အရာများ ရောနှောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုသည် သမားတော်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သမားတော်က စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ဤအမှုန့်များက မြွေများကို ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ မြွေများ မည်သည့်နေရာက ဝင်လာသလဲဆိုသည်ကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေ့ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေကြီးအရောင် မတူသောနေရာရှိ တံတိုင်းခြေရင်းတွင် အာလူးသီးခန့်ရှိသော အပေါက်ငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအပေါက်မှာ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ပိတ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ကျောက်တုံးငယ်များကို ထုတ်ယူလိုက်လျှင် မြွေများ ဝင်လာနိုင်သော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မြွေများသည် မြေကြီးထဲရှိ အနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရကာ ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ဝင်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတွေ့ရှိချက်များကို ယဲ့ယွင်အား မဖုံးကွယ်ဘဲ ချက်ချင်း လာရောက်တင်ပြကြသည်။ သို့သော် ယဲ့ယွင်က မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ အဲဒီမြွေတွေက ဝင်းထဲရောက်တာနဲ့ တခြားနေရာတွေကို မသွားဘဲ ကျွန်မရှိတဲ့ ပင်မအဆောင်ကြီးဆီကိုပဲ တန်းတန်းမတ်မတ် လာကြတာလဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာလည်း သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်တစ်ခုပင်။ မြွေဆိုသည်မှာ လူစကား နားလည်သည်မဟုတ်ရာ ခိုင်းသည့်အတိုင်း သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မရဲ့ အခန်းထဲမှာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လားလို့ သံသယဖြစ်မိတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်သဖြင့် သမားတော်များမှာ အခန်းအတွင်း အနှံ့အပြားကို စစ်ဆေးကြတော့သည်။ ထုတ်တန်းများပေါ်သို့ပင် လှေကားဖြင့် တက်၍ စစ်ဆေးကြသော်လည်း မည်သည့်ပြဿနာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်သမားတော်တစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မြွေဆိုတာ အအေးကြောက်တဲ့ သတ္တဝါတွေပါ၊ အဲဒီညက မိုးကလည်း အရမ်းသည်းတော့ ရာသီဥတုကအေးနေပါတယ်၊ မြေကြီးထဲဆိုပြောမနေပါနဲ့တော့ ဝင်းတစ်ခုလုံးမှာ ရှိုးရီရဲ့ ပင်မအဆောင်ကြီးကပဲ အနွေးဆုံးဖြစ်နေတာကြောင့် အဲဒီကို လာကြတာလို့ပဲ သုံးသပ်ရပါလိမ့်မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာမှမတွေ့သဖြင့် ထိုအကြောင်းပြချက်ကသာ အဆီအလျော်ဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်က ပြဿနာကို တွေ့ရှိပြီဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရရှိထား၍ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျို၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းလှသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အမှန်အတိုင်း လျှောက်တင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လက်သည်က... အန်းချိုက်နွီပါပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အန်းရှီ?" ယဲ့ယွင် အံ့သြသွားကာ "သူက အကျဉ်းချခံထားရတာ မဟုတ်လား၊ ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ကို ထွက်နိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အန်းရှီ ရာထူးချခံရချိန်တွင်သူမ၏နန်းဆောင်က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကုန်းကုန်း ကောင်းချန်းက လင်ရှီးဥယျာဉ်ကို လိုက်မသွားခဲ့ရဘဲ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီကောင်းချန်းက နန်းတွင်းမဝင်ခင်ကတည်းက အန်းရှီနဲ့ ရင်းနှီးခဲ့သူဖြစ်ပြီး တစ်ခါက သူဖျားနာလို့ သေလုနီးပါးဖြစ်ချိန်မှာ အန်းချိုက်နွီက ငွေပေးပြီး ကုသပေးခဲ့လို့ အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက အန်းရှီအပေါ် အရမ်းသစ္စာရှိပါတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အန်းရှီ အကျဉ်းချခံရပြီးနောက်ပိုင်းနန်းဆောင်က အစေခံတွေကို လူစုခွဲလိုက်တော့ အဲဒီကောင်းချန်းက အထွေထွေအလုပ်သမားဌာနကို ရောက်သွားပါတယ်၊ ဖြစ်ချင်တော့ သူကကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ကို ပြုပြင်တဲ့နေရာမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး တံတိုင်းခြေရင်းမှာ အခုလိုမသမာတဲ့လုပ်ရပ်ကိုလုပ်ခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်း ပန်းပင်တွေ လာစိုက်တဲ့အခါမှာလည်း သူက ရောနှောပါဝင်လာပြီး အဲဒိအမှုန့်တွေကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့မြေမြှုပ်ပြီး မနေ့ညကလိုအခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့တာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီညမှာ ဖန်းကျယ်ယွီက အရင်မွေးတော့ လူတွေအားလုံး အဲဒီဘက်ရောက်နေတာကို သူတွေ့သွားတယ်၊ မိုးရွာနေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အခုလိုယုတ်မာတဲ့ကိစ္စကို လုပ်ခဲ့တာပါ၊ ရှိုးရီ ကလေးမွေးဖွားနေချိန်မှာ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို စုံစမ်းခိုင်းလို့ ရှာကြည့်တော့ အဲဒီကောင်းချန်းဟာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှဲစိုနေရုံတင်မကဘဲ အမူအရာကလည်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတာနဲ့ ဖမ်းဆီးလိုက်တာပါ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးမှ အခုလိုအကြောင်းစုံကို သိရတာပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုပြောပြီးနောက် အခန်းထဲရှိလူအားလုံး ရင်တုန်သွားကြရသည်။ ဤမျှအကြာကြီး အချိန်ယူ၍ ကြံစည်ခဲ့သည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်လေးအတွက်ပါလားဟု တွေးမိကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်လည်း ရင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်မိသော်လည်း မည်သို့ အပြစ်ပေးမည်ကိုသာ ပို၍ သိချင်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်လိုမိန့်လဲ?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးဆီကို မလျှောက်တင်ရသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက စုံစမ်းခိုင်းကတည်းက... နောက်ကွယ်ကလူကို သိတာနဲ့ ချက်ချင်းသတ်လို့ မိန့်ထားပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးပင့်</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ကာမေးခွန်းထုတ်လ်ိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အန်းရှီ ဖြစ်နေရင်တောင် သတ်မှာလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမေးခွန်းကြောင့် ယွမ်ကျို ကြောင်သွားရသည်။ ယဲ့ယွင်၏ ထက်မြက်ပြီး စူးရှသော အကြည့်များကြောင့် သူ အမြန်ပင် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရသည်။ သူ့ရင်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ မင်ရှိုးရီထံမှ ဤကဲ့သို့သော ဖိအားမျိုးကို သူ မခံစားဖူးပေ၊ ဧကရာဇ်၏ အနားတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုးကို သူ ခံစားဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်ကို မခန့်မှန်းဝံ့ပါဘူး၊ ရှိုးရီ ခွင့်ပြုရင် ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးဆီ အရင်သွားပြီး လျှောက်တင်ပါရစေဦး" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက ဖိအားများကြားမှ လက်အုပ်ချီ လျှောက်တင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ကုန်းကုန်းကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲ့လိုမပြောပါနဲ့... ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားပါ့မယ်" ယွမ်ကျို သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ လူများကို ဦးဆောင်၍ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်မှ အမြန်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူစု ထွက်သွားပြီးနောက် နန်ကျစ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ရှိုးရီက ခုနက ယွမ်ကုန်းကုန်းကို ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲ၊ အရှင်မင်းကြီးက တွေ့တာနဲ့ သတ်ခိုင်းထားတာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နှုတ်ကတော့ မိန့်ထားတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လုပ်ရပ်က ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်လေ" ယဲ့ယွင်က အေးဆေးစွာထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "အရှင်မင်းကြီး ထုတ်မပြောပေမဲ့ ငါသိတယ်၊ အန်းရှီက အကျဉ်းချခံထားရပေမဲ့ သူမကို ဘယ်သူမှနှိပ်စက်တာမျိုး မရှိဘူးဘေ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ သူမ ဒီလောက် သက်သောင့်သက်သာ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟွေယွဲ့၏ မျက်နှာ ညှိုးငယ်သွားကာပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးက ဒီတစ်ခါရော... အန်းရှီကို လွှတ်ပေးလောက်မလား?"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖြစ်နိုင်ချေတော့ နည်းပါတယ်" ယဲ့ယွင်သည် အပြင်ဘက်က ပုလဲလိုက်ကာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "အကယ်၍ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့... ငါလည်း နောင်မှာ သူ့အပေါ်ဘယ်လိုခံစားချက်မှ ထားဖို့မလိုအပ်တော့ဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် ယဲ့ယွင်၏ ရင်ထဲတွင် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်ချက် ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> ယခုအခါ နင်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် သူမ၏ အရေးပါမှုမှာ အန်းရှီထက် သာလွန်နေလိမ့်မည်။ အရင်တုန်းက သူမသည် စိတ်ကောင်းဝင်ကာ အန်းရှီ (ထိုစဉ်က ဝမ်ဖေး) ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအကျိုးဆက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနက်ရှိုင်းလှသော နန်းတွင်းထဲတွင် အပိုအလျှံ ဂရုဏာတရားများ ထားရှိရန် တကယ်ပင် မလိုအပ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကျိုချန်နန်းဆောင် အတွင်း၌...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုသည် စုံစမ်းတွေ့ရှိချက်အားလုံးကို အသေးစိတ် တင်ပြလိုက်သည်။ ဖြစ်စဉ်အားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နင်ချန်၏ မျက်နှာမှာ အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ တည်တင်းသွားတော့သည်။ နောက်ကွယ်က ခိုင်းစေသူမှာ အန်းချိုက်နွီ ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဒေါသအရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save