Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၈၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆရာထက်သာသော တပည့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီး... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို စီရင်ရမလဲ?" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုက အလွန်သတိထားလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်သည် လက်ထဲတွင် ကစားနေသော ကျောက်စိမ်းပြားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှောင်မှိုင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျန်း အစောကြီးကတည်းက မိန့်ထားပြီးသားပဲ မဟုတ်လား၊ ချက်ချင်းသတ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အန်းရှီအပေါ် ထားရှိခဲ့သော သည်းခံမှုနှင့် ဂရုဏာတရားအားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် အန်းရှီ၏ လုပ်ရပ်မှာ နင်ချန်၏ နောက်ဆုံးစည်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ နင်ချန်သည် သံယောဇဉ်ကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း အမှားအမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်သူ မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ယဲ့ယွင်သည် နင်ချန်အတွက် ထူးခြားသော တည်ရှိမှု ဖြစ်နေရုံတင်မကဘဲ အန်းရှီ ထိခိုက်အောင်လုပ်ခဲ့သည်မှာ ယဲ့ယွင်သာမက သူတို့၏ ရင်သွေးလေးပါ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယဲ့ယွင်အား သားအမိနှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းစေရမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လုံးဝ လက်တွန့်နေလိမ့်မည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပိုးဖြူစ၊ အဆိပ်အရက်နဲ့ ဓားမြှောင်ကို ယူပြီး ချင်းရှင်းဆောင်ကို သွားလိုက်ကြစမ်း။ မင်းသားကြီးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး သူမရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုတော့ မပျက်စီးစေနဲ့။ ဒါပေမဲ့ အန်းရှီရဲ့ ဆွေမျိုးသုံးဆက်လုံးကို ရာထူးက ထုတ်ပယ်လိုက် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းယူပြီးစစ်မှုထမ်းဖို့ ပို့လိုက်။ ကျန်း သူမအပေါ် သည်းခံခဲ့တာ လုံလောက်သွားပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွမ်ကျိုသည် အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် - "ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်အတိုင်း အခုချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်" ဟု လျှောက်တင်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ခန်းမဆောင်ထဲက ထွက်လာချိန်တွင် ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီး နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးတို့ ရောက်လာကြသည်နှင့် ဆုံသည်။ ယွမ်ကျို စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။ ရှေ့တန်းတွင် စစ်ပွဲက ပြင်းထန်နေချိန်၌ အန်းရှီက ဤကဲ့သို့ ပြဿနာရှာခြင်းမှာ တကယ်ပင် မိမိအသက်ကို မိမိ တိုအောင်လုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">......</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းရှင်းဆောင်သို့ သွားရောက်ပြီး တစ်နာရီပင် မပြည့်မီမှာပင် အန်းချိုက်နွီ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် အဆုံးစီရင်ရန် ဓားမြှောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ကိုယ်တိုင် ထိုးစိုက်ကာ ရက်စက်စွာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျိုသည် အစေခံများကို အလောင်းအား ပိုးဖြူစဖြင့် သေသေချာချာ ထုပ်ပိုးခိုင်းကာ အပြင်သို့ သယ်ဆောင်စေခဲ့သည်။ သူမသည် ကိုယ်လုပ်တော် သင်္ချိုင်းသို့ ဝင်ခွင့်မရတော့ဘဲ ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်း၏ အပြင်ဘက် ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုတွင်သာ မြှုပ်နှံခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အန်းရှီကို စီရင်ပြီးနောက် ယွမ်ကျိုသည် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်သို့ ကိုယ်တိုင်တစ်ခေါက် သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ယွင်ကမူ ဘာမှထွေထွေထူးထူး မပြောခဲ့ပေ။ သေဆုံးသူမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ရန်ငြိုးရန်စများလည်း လွင့်ပျယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်</p> <p style="text-align:justify">ဘဝလုံး ထိုအရာများကို သယ်ပိုးမနေနိုင်</p> <p style="text-align:justify">ပေ။ </p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူမလုပ်ရမည့်အရာမှာမီးနေသည်ကာလအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုသေသေချာချာ ပြန်လည် ပြုစုရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ရွယ်အဆောင်မှ ယောင်ရှန်းမှာ တစ်ရက်တည်းမှာပင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သတိလစ်သွားခဲ့ကြောင်း ကြားရသဖြင့် ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ ကျန်းမာရေးကို ပို၍ ဂရုစိုက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်။</p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မျက်နှာတွင် အပြုံးရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မားမား ကြည့်ပါဦး... အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ အချစ်ခံရပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ပဲ သေရတာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းမားမားက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မယ်မယ်တစ်ယောက်တည်းကပဲ နန်းတွင်းရဲ့သခင်မအစစ်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီးနဲ့အတူ ထာဝရ လက်တွဲနိုင်တာလည်းမယ်မယ်ပဲ ရှိပါတယ်၊ တခြား ကိုယ်လုပ်တော်တွေဆိုတာ မယားငယ်တွေပါပဲ... ဘယ်သူကမှမယ်</p> <p style="text-align:justify">မယ်ရဲ့ ဘုန်းကံကို မမီနိုင်ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများက တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုတွေးမိကာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အန်းရှီ သေသွားတော့လည်း ယဲ့ရှီ ပေါ်လာပြန်တာပဲ၊ တကယ်ကို စိတ်ပျက်</p> <p style="text-align:justify">စရာ ကောင်းလိုက်တာ၊ ယဲ့ရှီက တကယ်ပဲ အသက်ပြင်းတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တင်းမားမားက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သရော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "အခုတစ်ခေါက်လွတ်သွားပေမဲ့ နောက်ကြအချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်၊ သူမ အမြဲတမ်းတော့ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တော်ပြီ... အရှင်မင်းကြီးက ယဲ့ရှီကို ချစ်သလို စတုတ္ထမင်းသားလေးကိုလည်း ချစ်တယ်ဆိုတော့ ပန်ကုန်း ကလည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးပီပီ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ စိတ်ချင်း တစ်ထပ်တည်း ရှိရမှာပေါ့။ မင်ရှိုးရီ သားဖွားပြီး ရာထူးတက်တာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ မားမားပဲ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်ကို လက်ဆောင်တွေ သွားပို့လိုက်ပါဦး" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">......</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိပ်မကြာမီမှာပင် စုချင်သည် လက်ဆောင်များစွာဖြင့် ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက စတင်လိုက်သဖြင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များအားလုံးလည်း လက်ဆောင်ကိုယ်စီဖြင့် ရောက်ရှိလာကြရာ ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်မှာ တစ်ခဏအတွင်း အလွန် စည်ကားသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကပင် ယဲ့ယွင်အား တစ်နေ့လုံး ဆူညံမှုဒဏ်ကို ခံစားရစေပြီး စိတ်တိုစေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများမှာ တမင်တကာ လာနှောင့်ယှက်ခြင်းမှန်း သူမ သိသော်လည်း စည်းကမ်းနှင့်အညီဖြစ်နေသဖြင့် ငြင်း၍ မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်နေ့လုံး အောင့်အည်းသည်းခံပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ဧည့်သည်မတွေ့ဘဲ တံခါးပိတ်ထားရန် အတိအလင်း ကြေညာလိုက်တော့သည်။ အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်ပီပီ မောက်မာမှု အနည်းငယ်တော့ ပြရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စများပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွင်သည် နေ့တိုင်း အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်စက်နေတော့သည်။ အစက သူမ၏ ကျန်းမာရေး တစ်ခုခုဖြစ်နေသလားဟု သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ရှန်ဖိန်ကျစ်က ၎င်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်ကြောင်း၊ ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ သွေးသားအားနည်းစေသဖြင့် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ လျန်မားမားသည်လည်း နေ့တိုင်း ယဲ့ယွင်၏ ခါးကို အားစိုက်၍ နှိပ်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်လုံးလှလိမ်းဆေးများနှင့် တွဲဖက်နှိပ်နယ်ပေးသဖြင့် အလွန် ထိရောက်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">.....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခန့်အတွင်းမှာပင် ယဲ့ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ ပြန်လည် ကျစ်လစ်လာခဲ့သည်။ စတုတ္ထမင်းသားလေးမှာလည်း ကျန်းကျန်းမာမာဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ကလေးလေးမှာ မွေးကာစက ၄ ကီလိုဂရမ် ရှိခဲ့ရာ အတော်လေး ထွားကျိုင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ ယခု နှစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် ပို၍ ဖောင်းအိလာချေပြီ။ မျက်နှာပေါက်မှာ မည်သူနှင့် တူသလဲဆိုသည်ကို မသိရသေးသော်လည်း မျက်လုံးအစုံမှာမူ သူ၏ခမည်းတော် နင်ချန်ကဲ့သို့ နဂါးမျက်ဝန်းဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကလေးမှာ အိပ်စက်ရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း ယဲ့ယွင်ကမူ နေ့တိုင်း ကလေးကို ကြည့်၍ မဝနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကလေး၏ ခုတင်ငယ်ကိုပါ သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ရွှေ့ခိုင်းကာ သားအမိနှစ်ယောက် အတူတူ အိပ်စက်ကြတော့သည်။ နို့တိုက်ချိန်မှသာ ကလေးကို ခဏခေါ်သွားစေခဲ့သည်။ မူလက ယဲ့ယွင်ကိုယ်တိုင် နို့တိုက်ချင်ခဲ့သော်လည်း နန်းတွင်းတွင် ထိုကဲ့သို့ စည်းကမ်းမရှိသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ စတုတ္ထမင်းသားလေးအတွက် နို့ထိန်း လေးဦး စီစဉ်ပေးထားပြီး နေ့ည အလှည့်ကျ စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်အတွက် အခက်ခဲဆုံးအရာမှာ အစေခံများက သူမအား ခေါင်းလျှော်ခွင့် လုံးဝမပေးခြင်းပင်။ နေလို့မကောင်းလျှင် ဘီးဖြင့်သာ အသာအယာ ဖီးခိုင်းရသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ၅လပိုင်းသာ ရှိသေးသဖြင့် ယဲ့ယွင် တော်သေးသည်ဟု တွေးမိသည်။ မဟုတ်လျှင် အလွန်ပင် ခံရခက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် နင်ချန်မှာလည်း အလုပ်များနေသဖြင့် နန်းတွင်းသို့ မလာနိုင်ခြင်းမှာ သူမအတွက် ကံကောင်းခြင်းပင်။ မဟုတ်လျှင် သူမ၏ ယခုပုံစံကို သူ မြင်သွားပါက ချက်ချင်းပင် အချစ်တော်ဘဝမှ ကျဆင်းသွားမည်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ သူမ၏ အတွေးသာ ဖြစ်၏၊ အစေခံများက သေသေချာချာ သန့်ရှင်းပေးထားသဖြင့် မည်သည့် အနံ့အသက်မျှ မရှိပေ။ မီးနေသည်ကာလ ရက်ပေါင်း ၂၀ ရောက်ရှိချိန်တွင် ယဲ့ယွင် အစိုးရိမ်ဆုံးကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာနင်ချန် ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုကျစ်က လာရောက် သတင်းပို့ချိန်တွင် ယဲ့ယွင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ထူပူသွားကာ ချက်ချင်းပင် မတွေ့ချင်ကြောင်း၊ လိုက်ကာ အပြင်ဘက်ကနေသာ စကားပြောရန် ငြင်းဆိုလိုက်တော့သည်။ ၎င်းက နင်ချန်အား နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့က မီးနေသည်ကာလမို့ ခေါင်းလည်း မလျှော်ရ၊ ရေလည်း မချိုးရသေးပါဘူး၊ ဒီလို ၅လပိုင်းရာသီမှာ နံစော်နေမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ၊ အရှင်မင်းကြီး အနားကို မလာပါနဲ့၊ လုံးဝလည်း မကြည့်ပါနဲ့ဦး... မဟုတ်</p> <p style="text-align:justify">ရင် ချန်းချဲ့ ရှက်လွန်းလို့ သေသွားပါလိမ့မယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ကခေါင်းမာစွာအတင်းအကြပ် ငြင်းဆိုနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အသံထဲမှ ငြင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နင်ချန်လည်း မတတ်သာဘဲ လိုက်ကာအပြင်ကနေသာ စကားပြောရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ အစ်ကိုက နောက်ထပ် အောင်ပွဲတစ်ခုရပြန်ပြီ။ လျောင်နိုင်ငံရဲ့ ဝါရင့်စစ်သူကြီးကို မြင်းပေါ်ကနေ တိုက်ချပြီး ကွပ်မျက်နိုင်ခဲ့တယ်။ လျောင်စစ်တပ်နဲ့ ကျန်းတို့တပ်တွေ တစ်လကျော်ကြာ တိုက်ခိုက်နေရတာ... အခုမှပဲ သိသိသာသာ တိုးတက်မှု ရှိလာတော့တယ်။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုက တကယ်ကို ဆရာထက်သာတဲ့ တပည့်ပါပဲ... တကယ်ကို တော်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လိုက်ကာအပြင်က ဆိုသော်လည်း နင်ချန်၏ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းနေမှန်း ယဲ့ယွင် သိလိုက်ရသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားရသဖြင့် သူမလည်း အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကိုသတင်းကောင်းပဲ၊ လျောင်စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အကြီးအကျယ် ချိုးနှိမ်လိုက်နိုင်တော့ စစ်သည်တော်တွေလည်း စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာမှာ သေချာပါတယ်၊ ချန်းချဲ့ အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နင်ချန်က ပြုံးလျက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာစိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်းပြောပြနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခုတော့ တိုးတက်မှု ရှိလာပြီဆိုပေမဲ့ စစ်ကတော့ အကြာကြီး ဆက်ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ လျောင်နိုင်ငံက အခုအချိန်မှာ မြက်ခင်းတွေ ကောင်းသလို နွားတွေ မြင်းတွေလည်း အားအင်ပြည့်ဝနေတဲ့ အချိန်လေ၊ သူတို့က နွေရာသီကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာမှာပဲ။ ရှေ့လျှောက် တိုက်ပွဲတိုင်းက တကယ်ကိုပြင်းထန်လာတော့မှာမို့ ကျန်းစိုးရိမ်မိတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိသွားပါက လျောင်နိုင်ငံသားများတွင် ရိက္ခာလုံလောက်စွာ မရှိတော့သလို မြင်းများမှာလည်း စားစရာမရှိသဖြင့် စစ်မြေပြင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ လျောင်နိုင်ငံသားများ စစ်ကို ရပ်တန့်ပေလိမ့်မည်။ လျောင်နိုင်ငံကဲ့သို့သော ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ကုန်သည်မျိုးနွယ်စုများသည် နန်ချီကဲ့သို့ စိုက်ပျိုးရေးနိုင်ငံများနှင့် ယှဉ်လျှင် ရိက္ခာသိုလှောင်မှုမှာ အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် လျောင်နိုင်ငံသားများသည် ယခုအချိန်တွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့က စစ်ရေးစစ်ရာတွေကို နားမလည်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ချန်းချဲ့ တစ်ခုပဲ သိပါတယ်... အရှင်မင်းကြီးကို ယုံကြည်သလို ချန်းချဲ့ရဲ့အစ်ကို့ကိုလည်း ယုံကြည်တယ်၊ ပြီးတော့ နန်ချီရဲ့ စစ်သည်တော်အားလုံးကို ယုံကြည်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကျော်ကြားခဲ့သလို အရှင်မင်းကြီးကလည်း ဧကရာဇ်ဟောင်းထက် နိမ့်ကျမှာမဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် သူမကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် စစ်မြေပြင်ကို သွား၍ မညွှန်ကြားနိုင်သော်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ အားပေးစကား ပြောကြားခြင်းသာရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save