Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၈၈</h2> <h2 style="text-align: center;">အတည်ပြုချက်ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးနေသည်ကာလအတွင်း က်ိုယ့်ကိုကိုယ်သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ခဲ့တဲ့သူရှိသလို၊ သေသေချာချာ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့တဲ့သူလည်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချုံးဟွာနန်းဆောင်အတွင်း၌ ယဲ့ယွင်သည် ယောင်ရှန်းကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ယောင်ရှန်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ပိန်ကျသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မေးစေ့မှာ ချွန်ထွက်နေပြီး ပါးပြင်များမှာလည်း ချောင်ကျကာ မျက်တွင်းများပင် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေချေပြီ။ အဝတ်အစားနှင့် အပြင်အဆင်များမှာ အလွန်တရာ စေ့စပ်လှပနေသော်လည်း သူမ၏ ကျန်းမာရေးမကောင်းမှုကိုမူ အလွယ်တကူ မြင်နိုင်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်ပင် သတိပြုမိသည်ဆိုလျှင် အခြားသူများလည်း သတိပြုမိကြသည်မှာ အမှန်ပင်။ အထူးသဖြင့် လူတိုင်းက သူမနှင့် ယောင်ရှန်းကို ယှဉ်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ ယဲ့ယွင်သည် ပျားရည်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကလေးမွေးပြီးကာစဖြစ်၍ ခါးမှာ အရင်ကလောက် မသေးသေးသဖြင့် ခါးသိမ်ဝတ်စုံ မဟုတ်ဘဲ လည်ပိုင်နှင့် ပုခုံးသားကို ပေါ်လွင်စေသော ဝတ်စုံကို ရွေးချယ်ထားရာ အလွန်ပင် ကျော့ရှင်းလှသည်။ ဆံပင်ကိုလည်း မြင့်မြတ်သော ချောင်ယွမ်ဆံထုံး ထုံးထားကာ ရွှေကြိုးဖြင့် ကျစ်ထားသော ခေါင်းဆောင်းနှင့် ပတ္တမြားဥဒေါင်းဆံထိုးကို ဆင်မြန်းထားသဖြင့် အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းစရာအလှဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် မီးနေသည်ကာလအတွင်း အာဟာရပြည့်ဝစွာ စားသောက်ခဲ့သလို တစ်လလုံး နေရောင်မထိခဲ့သဖြင့် အသားအရေမှာလည်းဥခွံခွာထားသော ကြက်ဥကဲ့သို့ ဝင်းမွတ်နေတော့သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၁၆၊ ၁၇ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် မခြားသော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်လျှင်မူ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အရင်ကထက် ပို၍ နူးညံ့ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်ရှိ ယောင်ရှန်းမှာမူ ယနေ့ ခရမ်းဖျော့ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ပုလဲဆံထိုးများကို ဆင်မြန်းထားသည်။ အဝတ်အစားနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိဘဲ သန့်ရှင်းကျော့ရှင်းသော စတိုင်လ်ဖြစ်သော်လည်း ပိန်လှီပြီး အသားအရေမှာ ဖယောင်းရောင်သန်းကာ ဝါကျင့်ကျင့်ဖြစ်နေသော ယောင်ရှန်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကြည့်လို့သိပ်မကောင်းတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖန်းရှိုးရုန်ရဲ့ ကျန်းမာရေးက သိပ်မကောင်းသေးဘူး ထင်တယ်၊ အရင်ကထက် အများကြီး ပိန်သွားတာပဲ၊ သမားတော်ကို သေသေချာချာ ပြကြည့်ပါအုံး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်း၏မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသော်လည်း အားယူ၍ ပြုံးပြလိုက်ရာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ချန်းချဲ့က မင်းသမီးလေးကို မွေးတုန်းက မွေးရခက်ခဲ့တော့ အင်အားတွေ ကုန်ခမ်းသွားလို့ပါ၊ အခုတော့ အားဆေးတွေ သောက်နေရလို့ အများကြီး သက်သာနေပါပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်ဆိုတော့ ကျန်းမာရေးကို သေသေချာချာ ပြန်ဂရုစိုက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် နောင်ကျရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်</p> <p style="text-align:justify">မယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိဖုရားခေါင်ကြီးက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်ရှိုးရီကတော့ အမြဲတမ်းကျန်းမာနေတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ပန်ကုန်းတို့ စတုတ္ထမင်းသားလေးက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ရှိုးရီရဲ့ မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပါဦး... အသားအရေက ဖွေးဥလို့ ကလေးမမွေးခင်ကထက်တောင် ပိုပြီး ဖြူဝင်းနေသလိုပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ စတုတ္ထမင်းသားလေးက ကံကောင်းသည်ဆိုလျှင် တတိယမင်းသမီးလေးမှာ ကံမကောင်းသဖြင့် ဖန်းရှိုးရုန် မွေးရခက်ကာ ကျန်းမာရေး ထိခိုက်ရသည်ဟု ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားကာ အလိုက်သင့်ပင် ပြုံးလျက် ပြန်လည် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မိဖုရားခေါင်ကြီးက မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ၊ အဲ့နေ့ညကချန်းချဲ့သေဘေးက လွတ်လာလို့ရတဲ့ကံကောင်းမှုဖြစ်မှာပါ။ အမှန်တော့အဲဒီညက ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်မှာ မြွေတွေပေါ်လာတုန်းက ချန်းချဲ့ တကယ်ပဲ လန့်သွားခဲ့တာ၊ တကယ်ပါရှင်နောက်ထပ်အဲ့လိုကံကောင်းမှုမျိုးကိုတော့ ထပ်မလိုချင်တော့ပါဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောနေစဉ် သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး တုန့်ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ လွတ်မသွားစေရန် သတိထားနေသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည်လည်း သူမအား ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ အကြည့်လွှဲကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းလည်းအဲ့ကိစ္စကြောင့်တကယ်</p> <p style="text-align:justify">ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရမှာပဲ ဒါပေမဲ့ အန်းရှီလည်း သေသွားပြီဆိုတော့... မင်းတို့ သားအမိနှစ်ယောက်အတွက် တရားမျှတမှုရှိသွားပါပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီးက အမျှော်အမြင်ရှိယုံမကပဲ ချန်းချဲ့နဲ့ စတုတ္ထမင်းသားလေးကို ရင်ထဲမှာ အမြဲသိမ်းထားတော့ ချန်းချဲ့တို့လည်း အရှင်မင်းကြီးကိုရင်ဘက်ထဲကနေကျေးဇူးတင်နေတာ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားထဲတွင် အရှင်မင်းကြီးကိုသာ ရည်ညွှန်းပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ထည့်မပြောခြင်းမှာ သိသာလှသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးလည်း သူမအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စကားဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ယောင်ရှန်းသည် ယဲ့ယွင်၏ နောက်ကွယ်မှ နို့ထိန်းပွေ့ချီထားသော ကလေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ စကားစလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ချန်းချဲ့က စတုတ္ထမင်းသားလေးကို မတွေ့ရသေးဘူးပဲ၊ တစ်ရက်တည်း မွေးတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုဆိုတာ တကယ်ကို ရှားရှားပါးပါးပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... ချန်းချဲ့လည်း တတိယမင်းသမီးလေးကို မတွေ့ရသေးဘူး၊ လူတိုင်းကြည့်နိုင်အောင် ကလေးတွေကို ရှေ့ကို ခေါ်လာခဲ့ကြ။” ယဲ့ယွင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် နို့ထိန်းကို အနားသို့ လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ယောင်ရှန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်နေသော်လည်း သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် သိသာနေသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ယွင်မှာ ယောင်ရှန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဤအပြုအမူမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အသည်းအသန် အတည်ပြုချက်ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းနှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောင်ရှန်းက ကလေးကို တစ်ခုခု ဒုက္ခပေးမှာစိုးသဖြင့် ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ ဘေးသို့ မသိမသာ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။ သို့သော် ယောင်ရှန်းမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကလူများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ စတုတ္ထမင်းသားလေးအပေါ်မှာသာ အာရုံစိုက်နေတော့သည်။သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ကလေးငယ်၏ မျက်နှာနှင့် လုံးဝ မတူညီသော ကလေးငယ်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်ခဲသွားရသည်။ သူမ၏ သားတော် 'ယန်အာ' မှာ သူမနှင့် ပိုတူပြီး မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းမှာ သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ရှေ့က ကလေးငယ်မှာမူ နင်ချန်နှင့် အလွန်တူလှသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုမျက်လုံးအစုံမှာ တစ်ပုံစံတည်း ထွင်းထားသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမ လက်မလျှော့သေးဘဲ ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုသေးသည်။ သူမ၏ သားတော်လေး မွေးဖွားချိန်တွင် ဘယ်ဘက် ပခုံးရိုးနေရာ၌ ပဲစေ့ခန့်ရှိသော အနီရောင် အမှတ်ကလေးတစ်ခု ပါရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကလေး၏ အဝတ်ကို ချွတ်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သွယ်ဝိုက်၍ မေးမြန်းရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ပြုံးလျက် ယဲ့ယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify"> “စတုတ္ထမင်းသားလေးက တကယ်ကို ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ တတိယမင်းသမီးလေးက်ိုမွေးတုန်းက သိပ်မလေးဘူး၊ ကိုယ်အလေးချိန် ၃ ကီလို ပဲ ရှိတာ။ မီးနေသည်ကာလတုန်းက ကလေးရဲ့ မျက်ခွံလေးပေါ်မှာ အရောင်ခြယ်သထားသလိုမျိုးလေးနီနီလေးဖြစ်နေလို့ မှည့်များလားလို့ စိတ်ပူခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ပျောက်သွားတာပဲ။ စတုတ္ထမင်းသားလေးမှာကော အဲဒီလိုမျိုး ပါသေးလား?" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ သာမန်စကားစမြည် ပြောခြင်းသာဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ယွင်က သံသယရှိနေသဖြင့် ထိုစကားထဲမှ ထူးခြားမှုကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အတည်ပြုချက် ရယူလိုခြင်းနှင့် ပိုတူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ယွင်အနေဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာအကြောင်းမရှိသဖြင့်အမှန်အတိုင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> "စတုတ္ထမင်းသားလေးမှာတော့ ဘာမှည့်မှ မပါပါဘူး၊ အသားအရေကတော့ ချန်းချဲ့နဲ့တူလို့ထင် အရမ်းဖြူတာပဲ။ အစေခံတွေ ပြောတာတော့ ကလေးက နှာခေါင်းလေးပဲ ချန်းချဲ့နဲ့တူပြီး ကျန်တာတွေကတော့ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ အကုန်တူတယ်တဲ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ဤသို့ပြောနေစဉ်တွင် ယောင်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် သူမက ကလေး၏ နှာခေါင်းက သူမနှင့်တူသည်ဟု ပြောလိုက်ချိန်တွင် ယောင်ရှန်း၏ အကြည့်များက စတုတ္ထမင်းသားလေးကို အသေအချာ ပြန်လည်စစ်ဆေးနေတော့သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏတွင် ယောင်ရှန်းက မသဘာဝကျစွာဖြင့် - "ဟုတ်လား... ချန်းချဲ့တော့ သေသေချာချာ မကြည့်မိဘူး၊ ယောက်ျားလေးက အရှင်မင်းကြီးနဲ့တူတာ အကောင်းဆုံးပေါ့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြည့်နေပါလျက်နှင့် သေသေချာချာ မကြည့်မိဘူးဟု ပြောနေခြင်းမှာ တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ယောင်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း သူမ၏ စိတ်အခြေအနေ မဟန်မှန်း သိသဖြင့် ခံစားချက်များ ပေါက်ကြားမှာစိုး၍ ဂါရဝပြုကာ တတိယမင်းသမီဍလေးထံ ပြန်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က စကားများကိုပင် မကြားရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် နင်ချန်သည် တော်ဝင်ဆွေမျိုးအချို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် အားလုံးက ဂါရဝပြုကြသည်။ စည်းမျဉ်းများအတိုင်းဆောင်ရွက်ပြီးနောက် နင်ချန်သည် ကလေးများကို ကြည့်ရှုတော့သည်။ တတိယသမီးတော်လေးက အရင်မွေးသဖြင့် နင်ချန်သည်သူမအား ဦးစွာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ သို့သော် မင်းသမီးလေးမှာ အိပ်ပျော်နေသဖြင့် မနှိုးချင်သောကြောင့် စကားအများကြီး မပြောခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စတုတ္ထမင်းသားလေးကို ပွေ့ချီလိုက်ချိန်တွင်မူ ထိုကလေးငယ်မှာ အလွန်ပင် နိုးကြားနေတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးလည်း ရောက်ရှိလာကာ ကလေးကို ကြည့်၍ ပြုံးရယ်လျက်ပြောတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">- "ဒီကလေးက ဧကရာဇ် ငယ်ငယ်တုန်းကနဲ့ တကယ်တူတာပဲ၊ မျက်လုံးလေးတွေကတော့ လုံးဝကို တူတယ်" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားရှိ ဖူမားမားကလည်း အလိုက်သင့်</p> <p style="text-align:justify">ပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက မယ်တော်ကြီးနဲ့ တူတာပဲလေ၊ အခု စတုတ္ထမင်းသားလေးကလည်း နဂါးမျက်ဝန်းပါပဲ။ ဒီလိုမျက်လုံးမျိုးက ကြည့်လို့ကောင်းသလို ကံကောင်းခြင်းတွေလည်း ဆောင်ကျဉ်းပေးပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်လား?" မယ်တော်ကြီးမှာ ဤကိစ္စကို တစ်ခါမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေမိသည်။ သူမသည် နင်ချန်ကိုကြည့်လိုက်၊ စတုတ္ထမင်းသားလေးကိုကြည့်လိုက်၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်နှင့်... တကယ်ပင် တူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် မြေးဖြစ်သူ စတုတ္ထမင်းသားလေးကို ပို၍ ကြည့်လို့ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထမင်းသားလေးရဲ့ မယ်တော်က ယဲ့ရှီ မဟုတ်ရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ယွင်သည်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးနေမိသည်။ မယ်တော်ကြီးဆီက ရုပ်ရည်ဗီဇကိုပဲ ယူတာ ကောင်းပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ဉာဏ်ရည်ဗီဇတွေကိုတော့ မယူတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ဖြင့် အချင်းချင်း မကြည်ဖြူမှုများကို ဖုံးကွယ်ရင်း ယနေ့၏ တစ်လပြည့်ပွဲတော်ကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save