Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကွမ်းကျိုး တောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း ကိုယ်တိုင်သည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် အကောင်းဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖေးကို တစ်ကွက်ပင် ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>သို့မဟုတ် ချန်ဖေးရှေ့တွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် သိုင်းပညာကို လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိဘဲ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အခု သေချာ စကားပြောလို့ ရပြီလား..."</p> <p>ချန်ဖေးက လင်းဟန်ကျွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံမှု နှစ်ကြိမ်ကြားတွင် အချိန်အများကြီး မကွာခြားဘဲ နှစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ သိုင်းပညာရှင်များ၊ အထူးသဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် နှစ်နှစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ရပ်တန့်နေနိုင်လောက်အောင် တိုတောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဖျင်ရင်ခရိုင်တွင် လင်းဟန်ကျွင်းနှင့် ချန်ဖေး ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က တစ်ဖက်လူသည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>နှစ်နှစ် ကြာသွားသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ဤအ‌ခြေအနေမှာ</p> <p>လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများစွာအတွက် သာမန်အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်များ သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များ မရှိဘဲ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကိုပင် ထူးချွန်သော ပါရမီလက္ခဏာ တစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့အများစုသည် မိသားစုများစွာ၏ သက်တော်စောင့်များကဲ့သို့ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိကြဘဲ သွေးသားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြပေသည်။</p> <p>လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းနိုင်ပါက နေရာများစွာတွင် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများအဖြစ် မှတ်ယူခံရပြီး သူတို့ရရှိနိုင်သော ခံစားခွင့်များနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများစွာသည် သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာလုံး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ တစ်ဆို့နေတတ်ကြသည်။</p> <p>"စီနီယာ... ဘာမေးစရာ ရှိလို့လဲ... ကျွန်တော် သိသလောက် ဖြေပါ့မယ်..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းက တံတွေးကို အခက်အခဲဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် လူသတ်လိုစိတ်မျှ မပြသသော်လည်း အကယ်၍ သူသာ မေးခွန်းတစ်ခုကို အမှားဖြေဆိုမိပါက မနက်ဖြန် နေထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း လုံးလုံးလျားလျား ယုံမှားသံသယ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>"ဒီအရေခွံကို မှတ်မိလား..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏ လက်အင်္ကျီထဲသို့ နှိုက်လိုက်ဟန်ဆောင်ပြီး သူ၏ အာကာသသိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် "ကျင့်စဉ်" ဟု ရေးသားထားသော ဘက်ကို လင်းဟန်ကျွင်းအား ပြသလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ လက်ထဲရှိ သားရဲအရေခွံကို မြင်ချိန်တွင် လင်းဟန်ကျွင်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွား၏။ ဤသားရဲအရေခွံကို သူ အလွန်ရင်းနှီးပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များက  ရရှိပြီးနောက် ကျင့်စဉ်များကို လေ့လာရန် အိပ်ချိန် စားချိန်များကိုပင် လျစ်လျူရှုကာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ကျင့်စဉ်ကို အမှန်တကယ် နားမလည်သေးပါက  အကြောင်းအရာများသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းကပင် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်းကို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်သည် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။ ဆေးလုံးများကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များကို မဆိုထားနှင့် ကျင့်စဉ်များ ကိုယ်တိုင်ကပင် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော သူများအတွက် ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း လေ့ကျင့်ခဲ့သော ပထမဆုံး သိုင်းပညာကျင့်စဉ်မှာ အလွန် အခြေခံကျသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ကံကောင်းမှု အနည်းငယ်တို့ကြောင့် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ကျင့်စဉ်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လင်းဟန်ကျွင်းအတွက် အလွန် ခက်ခဲပေသည်။ ဤတိရစ္ဆာန်အရေခွံ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်ရန် သူ၏ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်း မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ၊ ကျင့်စဉ်ကို မည်မျှပင် အပြင်းအထန် လေ့လာစေကာမူ မည်သည့်အခါမျှ ကျွမ်းကျင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ နောက်ဆုံးတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို သူ၏ ညီအစ်ကိုကောင်း ကျန်လျန်ထံသို့ ပေးအပ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို နားလည်နိုင်ရန် သူတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်လျန်သည်လည်း  နားမလည်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ဖျင်ရင်ခရိုင်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို တိုက်ရိုက် ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် ဤတိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ရှာဖွေရန် ဖျင်ရင်ခရိုင် အနှံ့အပြားတွင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူပုန်များနှင့်ပင် ပူးပေါင်းခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p>နှစ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီးနောက် ယနေ့ ဤနေရာတွင် ဤတိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ထပ်မံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လင်းဟန်ကျွင်း လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သို့သော် လင်းဟန်ကျွင်း နားမလည်နိုင်သောအရာမှာ အလွန်အမင်း ခွန်အားကြီးမားသူက ဤတိရစ္ဆာန်အရေခွံနှင့် သူ ပတ်သက်နေကြောင်းကို မည်သို့ သိရှိနေသနည်း ဆိုသည်ပင်။</p> <p>"ဟင်..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း စကားမပြောသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ချန်ဖေးက အသံကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"မှတ်မိပါတယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်အရေခွံကို မှတ်မိပါတယ်... အဲ့ဒီတုန်းက အဲ့ဒီပေါ်မှာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို နားလည်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဉာဏ်နည်းလွန်းတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ မရခဲ့ပါဘူး…”</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် လိမ်လည်ရန် မဝံ့ရဲချေ။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ပြသလာကတည်းက သူ့နှင့် အရေခွံကြားက ဆက်ဆံရေးကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ရမည်။</p> <p>"စီနီယာ... ဒီအရေခွံကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ ချန်ဖေးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း သေချာပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ လင်းဟန်ကျွင်းသာ သူ့ကို မြင်ဖူးခဲ့ပါက သူ၏ စွမ်းရည်များနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တို့ကြောင့် သေချာပေါက် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်တစ်ခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာကို လုံးလုံးလျားလျား မှတ်မိခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ထို့ပြင် လင်းဟန်ကျွင်းက ချန်ဖေးကို "စီနီယာ" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ချန်ဖေးသည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပြီး အနည်းဆုံး သူ့ထက် ငယ်ရွယ်နိုင်ကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤမျှ ငယ်ရွယ်ပြီး ခွန်အားကြီးမားခြင်းမှာ ကျော်ကြားသော ဂိုဏ်းကြီးများမှ သူများသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် လင်းဟန်ကျွင်းသည် နေရာသေးသေးလေးတွင်သာ အမြဲနေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ထိုဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အရေး မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက ဒီအရေခွံကို မင်း ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်း၏ မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖြေရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယနေ့ ချန်ဖေး လင်းဟန်ကျွင်းထံ ရောက်လာခြင်းမှာ နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သိရှိရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ထဲရှိ တိရစ္ဆာန်အရေခွံပေါ်မှ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်းကျင့်စဥ်အကြောင်း ဖော်ပြချက်သည် မပြည့်စုံဘဲ ဆင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော စိတ်ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့၏ ဖော်ပြချက်များ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ဆုံးနေပေသည်။</p> <p>နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်ကို မလေ့ကျင့်မီက ထိုအချိန်က ကျင့်စဉ် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို သူ မသိရှိခဲ့သဖြင့် ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖေး များစွာ ခံစားချက် မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသော နည်းလမ်းသည် ငွေစ ၅၀,၀၀၀ အထိ ကုန်ကျကာ အလွန်ဈေးကြီးပြီး လေလွင့် ကျင့်ကြံသူများစွာအတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ပမာဏ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်က ချန်ဖေးသည် ဤကျင့်စဉ်က အတော်လေး ကောင်းမွန်ရမည်ဟုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ် ဖိနှိပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရရှိထားခြင်းကပင် အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်ကာ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း၏ ခွန်အားကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ မရောက်မီကပင် ချန်ဖေးသည် နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်းကျင့်စဥ်၏ ထူးခြားသော သဘာဝကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အမွေအနှစ် သုံးခု ရှိသည်။ ချန်ဖေး၏ အမြင်အရ ခန္ဓာကိုယ် ဖိနှိပ်ခြင်း အစိတ်အပိုင်းသည် ဤအမွေအနှစ်များထက် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ နိမ့်ကျခြင်း မရှိသည့်အပြင် အချို့သော ကဏ္ဍများတွင် ပို၍ပင် သာလွန်နေသေးသည်။</p> <p>ယခင်က ချန်ဖေးသည် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်းကျင့်စဥ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ရရှိထားပြီး ကျန်အပိုင်းများကို မဖော်ထုတ်နိုင်သဖြင့် အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ သို့သော် ရှင်းဖန်မြို့တွင် လင်းဟန်ကျွင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းက ချန်ဖေးအတွက် ဝမ်းသာစရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန်တပည့်များကြားတွင် ဒုတိယ သို့မဟုတ် ပထမနေရာအထိ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ကျုံးယွမ် ဓားသိုင်းနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့ကြောင့် အများကြီး ဖြစ်သော်လည်း နဂါးဆင်ကျင့်စဉ် မပါဘဲဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် ထိုအဆင့်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးဆင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်းအတွက် နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို ရရှိရန် အခွင့်အရေး ပေးအပ်မည်ဆိုပါက အန္တရာယ် အနည်းငယ် ရှိစေဦးတော့ ချန်ဖေးက သေချာပေါက် ကြိုးစားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ အစိတ်အပိုင်းသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်အထက် ကျင့်ကြံမှုနှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်ကြောင်း ချန်ဖေး ခံစားမိ၏။ အကယ်၍ သူသာ ရရှိနိုင်ပါက ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် သူ၏ မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့သဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် သဘာဝကျစွာပင် ဒေါသမထွက်ရဲချေ။ သူက အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအရေခွံကို အဲ့ဒီတုန်းက ဖျင်ရင်ခရိုင်မှာရှိတဲ့ ကွမ်းကျိုးတောင်ပေါ်က ဂူတစ်ခုထဲကနေ ရခဲ့တာပါ…”</p> <p>"ကွမ်းကျိုး တောင်..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွား၏။</p> <p>ထိုတောင်သည် ဖျင်ရင်ခရိုင်၏ မြောက်ဘက် မိုင် ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ချန်ဖေး ထိုနေရာသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော်လည်း ကွမ်ကျိုးတောင်နှင့်ပက်သက်၍ အများကြီး ကြားဖူးပေသည်။</p> <p>ကွမ်းကျိုးတောင်သည် ပင်မလမ်းမကြီးနှင့် နီးကပ်သောကြောင့် အခြားနေရာများမှ လာ၍ ဖျင်ရင်ခရိုင် သို့မဟုတ် အခြားနေရာများသို့ သွားသော ကုန်သည်အဖွဲ့ အများစုသည် များသောအားဖြင့် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားရလေ့ရှိသည်။</p> <p>အလယ်အလတ် အရွယ်အစားရှိသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်</p> <p>ကွမ်းကျိုးတောင်ပေါ်တွင် ကုန်သည်အဖွဲ့များ သို့မဟုတ် ကွမ်းကျိုးတောင်သို့ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော သာမန်လူများကို သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားသည့် ဓားပြ အတော်များများ ရှိနေပေသည်။</p> <p>ချန်ဖေး မူလနေထိုင်ခဲ့သော တောင်ပေါ်ရွာသည် ကွမ်းကျိုးတောင်နှင့် သိပ်မဝေးလှဘဲ ၄၅ လီခန့်သာ ကွာဝေးသည်။ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့်ဆိုလျှင် အမြန် သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>"အဲ့ဒီဂူက ဘယ်မှာလဲ... မင်း မှတ်မိလား..."</p> <p>ချန်ဖေးက လင်းဟန်ကျွင်းကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်လာ၏။</p> <p>ရှေးဟောင်း ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ လင်းဟန်ကျွင်း၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ဖြူရော်သွားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဝါးမြိုခံရတော့မည့်အလား ခြေထောက်များက အားပျော့သွားလေသည်။</p> <p>"မှတ်မိပါတယ်... မှတ်မိပါတယ်... အဲ့ဒါက... အဲ့ဒါက..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ဝက်သာ ပြောပြီးနောက် ဆက်ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p>ချန်ဖေးက အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်ကျော်လောက်က ရွှီဝမ်လျန်က လူတစ်စုကို အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားတယ်..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းက အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အထွတ်အထိပ် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး ရွှီဝမ်လျန်အတွက် အသုံးဝင်ရုံသာမက ထိုဂူ၏ တည်နေရာကို ရွှီဝမ်လျန်အား ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့်လည်း လင်းဟန်ကျွင်းသည် ရွှီမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များက လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထိုဂူကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး  တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ရရှိခဲ့သော်လည်း နှစ်အတော်ကြာသည်အထိ ထိုဂူသို့ ပြန်သွားရန် မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဂူထဲတွင် မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိနေပြီး ပင့်ကူမိစ္ဆာ အုပ်စုတစ်စု ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ထိုဂူကို ဆက်လက် စူးစမ်းရန် လုံလောက်မှု မရှိတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထိုနေရာအကြောင်းကို အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မပြောခဲ့ချေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာချိန်တွင် ဂူကို အတူတကွ စူးစမ်းရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေမည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တိရစ္ဆာန်အရေခွံပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း နှစ်များတစ်လျှောက် တိုးတက်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ဖျင်ရင်ခရိုင်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီး ရှင်းဖန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော လင်းဟန်ကျွင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခုတွင် နေထိုင်နိုင်ရန် ရွှီဝမ်လျန်ထံတွင် ခိုလှုံခဲ့ပြီး ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ရွှီဝမ်လျန်သည် ဂူကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ လူအချို့ကိုသာ စုံစမ်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်များက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အားတက်စရာ ဖြစ်ခဲ့၏။</p> <p>ဂူထဲတွင် အလွန် သက်တမ်းရင့်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>ထိုပင့်ကူများသည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို လုံးလုံးလျားလျား မစားကြချေ။ ယင်းအစား ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ယနေ့တိုင် ဆက်လက်ရှင်သန် ကြီးထွားခွင့် ပေးထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သာမန် သိုင်းပညာရှင်များသည် ထိုပင့်ကူမိစ္ဆာများ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြချေ။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန် ကိုယ်တိုင် အဖွဲ့များစွာကို ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များက အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်က ရွှီဝမ်လျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ မိတ်ဆွေအချို့ကို စုဆောင်းကာ ထိုဂူသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p>"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်သည်။ ဆယ်ရက်ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း သူ ပြန်မလာသေးချေ။ သူ ဂူထဲတွင် ရှိနေလောက်သေးသည်။</p> <p>ချန်ဖေးအတွက် ယခုအခါ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိနေသည်။ တစ်ခုက ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူတို့ကို အိုးထဲက လိပ်များကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးရန် သို့မဟုတ် လင်းဟန်ကျွင်းကို ဂူဆီသို့ လမ်းပြခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုစလုံးတွင် အားသာချက် အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသော်လည်း အချိန်အခါက အနည်းငယ် အနေရခက်နေပေသည်။ အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကသာဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် သေချာပေါက် တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ဘဲ အပြေးအလွှား သွားရောက်လိမ့်မည်။</p> <p>"လမ်းပြစမ်း... ဒီနေ့ ကွမ်းကျိုးတောင်ကို သွားမယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများက ကြိုတင် ပြန်လာမည်ဆိုပါက လမ်းတွင် သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့နိုင်သည်။ နောင်တွင် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများကို မတွေ့ရလျှင်ပင် သူ၏ စွဲလမ်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ရှိခဲ့သော ရွာသို့ ချန်ဖေး ဦးစွာ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save