Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စွဲလမ်းမှုများ လွင့်စင်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှင်းဖန်မြို့တွင် အကူအညီမဲ့စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း တုံ့ဆိုင်းသွားစေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားအရ ထိုဂူထဲရှိ အခြေအနေသည် ရိုးရှင်းလောက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများကို ရရှိနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ..."</p> <p>ချန်ဖေးက ယနေ့ ကွမ်းကျိုးတောင်သို့ သွားမည်ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မပြုလုပ်ဝံ့ချေ။ ယခု သူသည် ချန်ဖေး၏ ကရုဏာအောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီး ဈေးဆစ်ရန် အခွင့်အရေး လုံးလုံးလျားလျား မရှိပေ။</p> <p>နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ချန်ဖေးနှင့် လင်းဟန်ကျွင်းတို့သည် မြင်းနှစ်ကောင် စီးကာ ရှင်းဖန်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဖျင်ရင်ခရိုင်ရှိ ကွမ်းကျိုးတောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p>မြင်းများ၏ အရှိန်သည် ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းအရှိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရတော့သော်လည်း ခွန်အားကို ပိုမိုသက်သာစေသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချန်ဖေးက ပိတ်လှောင်ထားသော်လည်း သူသည် သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုမိုသန်စွမ်းနေဆဲဖြစ်ကာ မြင်းစီးခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဖျင်ရင်ခရိုင်မှ ရှင်းဖန်မြို့သို့ သွားရန် ချန်ဖေးအတွက် ၅ ရက်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသဖြင့် မြင်းဖြင့် ပြန်လာခြင်းက သဘာဝကျစွာပင် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ လုံခြုံရေးအကြောင်းပြချက်များကြောင့် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောင်ပေါ်ရွာကို ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးသည် နှစ်ရက်အကြာတွင် ကွမ်းကျိုးတောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာများက လူသူကင်းမဲ့လျက် ရှိသည်။ ဖျင်ရင်ခရိုင်သည် ယခင်ကတည်းက ဝေးလံခေါင်သီပြီး ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာကောင်များက သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် သွားလာသူ ပို၍ပင် နည်းပါးသွားသဖြင့် ပိုမို ခြောက်ကပ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ကွမ်းကျိုးတောင်ခြေသို့ ရောက်သည်နှင့် လူနေထူထပ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုနေရာသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖျင်ရင်ခရိုင်သို့ မသွားလျှင်ပင် ကွမ်းကျိုးတောင်ခြေမှတစ်ဆင့် အခြားနေရာများသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်... အဲ့ဒီမှာ ရပ်လိုက်... မင်းတို့ဆီမှာ ရှိတာတွေ အကုန်ပေးစမ်း..."</p> <p>မြားအချို့က ချန်ဖေးဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်လာသော်လည်း သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးများ အကြားမှ လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းက လေးနှင့်မြားကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အောက်ဘက်ရှိ ချန်ဖေးနှင့် သူ၏ အဖော်ထံသို့ ချိန်ရွယ်ထားကြ၏။</p> <p>သို့သော် ချန်ဖေးက မြားများကို လက်ဗလာဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဓားပြများသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>"သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး ဒီဒေသက အခြေအနေကို မေးကြည့်..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် ထိုလူ တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးက အတော်လေး သန်စွမ်းကြသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် အနည်းငယ်သာရှိကာ ခေါင်းဆောင်မှာ သွေးသားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိသည်။</p> <p>ထိုမျှလောက်သာရှိသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များဖြင့် အနည်းငယ် ကြီးမားသော ကုန်သည်အဖွဲ့ကိုပင် သူတို့ ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့က ဤနေရာတွင် ချုံခိုစောင့်ကြည့်ရန် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။ ချန်ဖေးတို့က နှစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့..."</p> <p>ပိတ်လှောင်ခံထားရသော သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပွင့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားပြများဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။</p> <p>အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဓားပြများဘက်မှ အော်ဟစ်သံများနှင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ချန်ဖေးက အမူအရာမဲ့စွာ နေနေ၏။ လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ဤဓားပြများက သူ့ထံမှ မည်သည့် စာနာမှုကိုမျှ မရရှိနိုင်ချေ။ ယခင် ဓားပြခေါင်းဆောင် လင်းဟန်ကျွင်းကို သူတို့နှင့် ဖြေရှင်းခိုင်းခြင်းက လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် လူနှစ်ယောက်ကို ဆွဲလျက် ချန်ဖေးထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် အခွင့်အရေးယူ၍ ထွက်ပြေးသင့်မသင့် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်ဖေး သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရ၏။</p> <p>အကယ်၍ သူ ထွက်ပြေးပြီး ပြန်လည် ဖမ်းဆီးခံရပါက ရင်ဆိုင်ရမည့် မြင်ကွင်းကို လင်းဟန်ကျွင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးပါ သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာ ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ မျက်စိကန်းပြီး သခင်တို့ကို စော်ကားမိပါတယ်... သခင်တို့ ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."</p> <p>ဓားပြနှစ်ယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် အသက်ချမ်းသာပေးရန် အပြင်းအထန် တောင်းပန်နေကြသည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်လောက်က အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တချို့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တယ်... အဲ့ဒီအကြောင်း မင်းတို့ သိလား..."</p> <p>ချန်ဖေးက ဓားပြနှစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်... အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဟုတ်လား..."</p> <p>ဓားပြနှစ်ယောက်စလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဟူသည် သာမန်အားဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မဆုံတွေ့နိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီးများသာလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့များနှင့် ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ကွမ်းကျိုးတောင်ပေါ်ရှိ ဓားပြများအားလုံးသည် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို မကျော်လွန်ဝံ့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နေလေ့ရှိကြသည်။</p> <p>“မကြာသေးမီက တောင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ရှိခဲ့လို့လား…”</p> <p>သူတို့၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့အကြောင်းကို သူတို့ ဘာမှမသိကြောင်း ချန်ဖေး နားလည်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ နားလည်နိုင်ပေသည်။ အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသော ဤသိုင်းပညာရှင်များထံမှ မိမိကိုယ်ကို လွယ်ကူစွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... မကြာသေးခင်က တောင်ရဲ့ တောင်ဘက်ခြမ်းမှာ မြူတွေ ဆိုင်းနေတယ်... ညီအစ်ကို တချို့ အထဲဝင်သွားပြီး ပြန်မထွက်လာတော့ဘူး..."</p> <p>ဓားပြက အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"တောင်ဘက်ခြမ်း ဟုတ်လား..."</p> <p>ချန်ဖေးက လင်းဟန်ကျွင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ လင်းဟန်ကျွင်း၏ တည်နေရာ ဖော်ပြချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဂူသည် ကွမ်းကျိုးတောင်၏ တောင်ဘက်ခြမ်းတွင် အမှန်တကယ် ရှိနေပေသည်။</p> <p>“မြူတွေဆိုင်းနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ…”</p> <p>"ကြည့်ရတာ... ကြည့်ရတာ... ဆယ်ရက်လောက် ရှိသွားပြီ..."</p> <p>ချန်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် မြင်းစီးသွားလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် လင်းဟန်ကျွင်းက သူ့နောက်မှ လိုက်မီလာ၏။ သူသည် ဓားပြနှစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ဖေးနှင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တောင်ခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ချန်ဖေး မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်စောင်းကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မြူခိုးများကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>အကွာအဝေးက ဝေးလွန်းသဖြင့် ချန်ဖေး သတိမပြုမိနိုင်သော်လည်း ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် မြူများသည် တစ်နေရာတည်းတွင် အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်နေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး မြူများသည် အစီအရင်တစ်ခုကြောင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချန်ဖေး နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ... အဲ့ဒီဂူက အဲ့ဒီနေရာမှာ ရှိတာ..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းက ချန်ဖေးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးက တိတ်ဆိတ်နေ၏။ မလာမီက ဂူထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူ စဉ်းစားမိခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူ အထဲသို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် အစီအရင်တစ်ခုက အသက်ဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသကို ဖုံးလွှမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>"ငါနဲ့ နေရာတစ်ခုကို အရင်လိုက်ခဲ့... ပြီးမှ ပြန်လာမယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လောလောဆယ် အထဲသို့ မဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာသည် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် နေထိုင်ခဲ့သော တောင်ပေါ်ရွာနှင့် မဝေးလှပေ။</p> <p>သူ ထိုနေရာသို့ အရင်သွားပြီး ဒွာရအပြင်ဘက်ရှိ စွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုသည်ကို သွားကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်ဖေးက သူ့ကို ဆက်လက် ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တိရစ္ဆာန်အရေခွံကို ရရှိခဲ့သော နေရာကို အတိအကျ ညွှန်ပြရန် လင်းဟန်ကျွင်းကို ချန်ဖေး လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် အခြားမေးခွန်းများကို မမေးဝံ့တော့ဘဲ ချန်ဖေးနောက်မှ နာခံစွာ လိုက်ပါသွားလေ၏။ ယခုအခါ လင်းဟန်ကျွင်းသည် သူ ကောင်းစွာ စွမ်းဆောင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးက သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။</p> <p>ကြမ်းတမ်းသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် လမ်းမရှိသော မိုင်လေးငါးဆယ်ခန့်ကို ဖြတ်သန်းရသော်လည်း ချန်ဖေးနှင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် တစ်နာရီကျော်အကြာတွင် တောင်ပေါ်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူ၏ရှေ့ရှိ လူသူကင်းမဲ့နေသော ရွာကို ကြည့်ကာ လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေး အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ သီးသန့် လာရသနည်းဟု တွေးတောလျက် ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် တွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်သည်။မင်းဆက်တစ်ခုလုံးသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည်။</p> <p>ခရိုင်ငယ်လေးများကိုပင် သူပုန်များက သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။ ဤနေရာရှိရွာများသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံရတတ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အလွန်နည်းပါးပေသည်။</p> <p>ဤရွာသည်လည်း ဖျက်ဆီးခံရမည့် ကံကြမ္မာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး စွန့်ပစ်ခံထားရမှု အတိုင်းအတာကို ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးက စကားမပြောချေ။ သူ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ မြင်းကြိုးကို ကောက်ကွေးနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ချည်ထားလိုက်ပြီး ရွာထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ရွာကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်မှစ၍ ချန်ဖေး၏ အထဲမှ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤခံစားချက်သည် အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး လူတစ်ယောက်၏ အာရုံလွဲနေသော အတွေးများကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ လျစ်လျူရှုခံရနိုင်သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော ချန်ဖေးသည် ဤနေရာအတွက် မူလခန္ဓာကိုယ်၏ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သော ခံစားချက်ကို လွယ်ကူစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>မူလဝိညာဉ်သည် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသင့်တော့ပေ။ သို့သော် ဒွာရများ အပြင်ဘက်ရှိ စွဲလမ်းမှုကဲ့သို့ပင် အရာများစွာသည် ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပေသည်။</p> <p>ချန်ဖေး ရွာထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားချိန်တွင် ပြိုကျနေသော ခြံဝင်းတံတိုင်းများ၊ ဆွေးမြည့်နေသော ခေါင်မိုးများနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော အုပ်ကြွပ်ပြားများသည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပုံပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောပြနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ခံစားချက်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသော်လည်း အမှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားလေ၏။</p> <p>ချန်ဖေး ရွာ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ခံစားမှုများသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်လျှောက်လုံးတွင် ချန်ဖေးသည် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ ချန်ဖေးသည် နောက်ဆုံးဆန္ဒတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေသူ တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေပေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်သည် ကမ္ဘာမြေမှ ဤကမ္ဘာသို့ ခရီးသွားလာခဲ့သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်သည် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ချန်ဖေးကို ဤကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒွာရများကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက မူလပိုင်ရှင်တွင် ဤကဲ့သို့သော စွဲလမ်းမှုရှိကြောင်း ချန်ဖေး သိရှိခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချန်ဖေးသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စီးဆင်းစေကာ ဒွာရကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ဒွာရဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။</p> <p>ချန်ဖေးကို ဆယ်လတိတိ တားဆီးထားခဲ့သော အတားအဆီးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျေးဇူးပါပဲ...</p> <p>ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူသည် မူလပိုင်ရှင်၏ ဆန္ဒတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲခံ၍ အိမ်ပြန်လာခြင်းဟု မခေါ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရွာကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤရွာအတွက် ရလဒ်က မကောင်းခဲ့ချေ။</p> <p>ဤသည်မှာ လောက၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြစ်ပြီး ရှောင်လွှဲ၍မရသော ရလဒ်တစ်ခုအဖြစ် ထင်ရပေသည်။ အားနည်းခြင်းက ကြီးလေးသော အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သင်သည် အခြားသူများကို ဒုက္ခပေးရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း သူတို့က သင့်ကို၊ သင့်အကြောင်း အရာအားလုံးကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေကြပေသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် ချန်ဖေးနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်လားဟု မသေချာဖြစ်နေ၏။ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က ချန်ဖေး၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို လင်းဟန်ကျွင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုခံစားချက်က အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် လင်းဟန်ကျွင်းကို အနည်းငယ် တွေဝေသွားစေသည်။</p> <p>ချန်ဖေး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဒွာရများ အပြင်ဘက်ရှိ သူ၏ စွဲလမ်းမှု လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကလည်း အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချန်ဖေးသည် ယခုအခါ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် လက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်က အနည်းငယ် မသင့်လျော်ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ချီဒွာရများကို ဖွင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချီဒွာရများကို ဖွင့်ခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဆောင်ရသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပထမဆုံး ချီဒွာရအတွက် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာရမည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကျပန်းနေရာတစ်ခုကို ရှာ၍ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားပြီး လမ်းတစ်ဝက်တွင် အခြားအရာများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရပါက အကျိုးဆက်များကို စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချန်ဖေးသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရမည်လား သို့မဟုတ် ယခု ကွမ်းကျိုးတောင်သို့ သွားကာ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်အကြောင်း သဲလွန်စများ ရှိမရှိ ကြည့်ရမည်လားဟု တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။</p> <p>အကယ်၍ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ ထိုနေရာတွင် မရှိခဲ့ပါက ချန်ဖေးသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လှမ်းရန်ကိုသာ အရင် ရွေးချယ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များကို မည်သို့ဖြစ်သွားမည်ကို ချန်ဖေး စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးဆင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်းအတွက် နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များသာ ပျောက်ဆုံးသွားပါက နောင်တရရုံမျှမကသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း...</p> <p>နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များတွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုအတွက် ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းများ ပါဝင်နေမည်ဟု ချန်ဖေး သံသယရှိမိသည်။ အကယ်၍ ဤအချက်သာ မှန်ကန်ပါက နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ တန်ဖိုးသည် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ကွမ်းကျိုးတောင်ကို ပြန်သွားမယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းဟန်ကျွင်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ အစီအရင်များကို အနီးကပ် လေ့လာရန်အတွက် ကွမ်းကျိုးတောင်သို့ ထပ်မံသွားရန် ချန်ဖေး ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် လင်းဟန်ကျွင်းသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွား၏။ သူက အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပျက်စီးနေသော တောင်ပေါ်ရွာကို လေ့လာပြီးနောက် မရပ်မနားဘဲ ကွမ်းကျိုးတောင်သို့ အမြန် ပြန်သွားရသနည်း။ သူ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ။</p> <p>တစ်နာရီအကြာတွင် ကွမ်းကျိုးတောင်၏ တောင်စောင်းပေါ်ရှိ မြူခိုးများကို အဝေးမှ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ခဏအကြာတွင် တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် ချန်ဖေးက ခေါင်းမော့ကာ ကွမ်းကျိုးတောင်၏ တောင်စောင်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှ လှိုင်းလုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤဘက်သို့ ပျံ့နှံ့လာလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save