Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်သွားစေသော ဓားတစ်ချောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အကာအကွယ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်က ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ပင့်ကူမိစ္ဆာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မျှားခေါ်ကာ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြပြီး လုပ်ငန်းစဉ်သည် အချိန်အတော်များများ ယူခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် အချိန်ကုန်သော်လည်း ရလဒ်များက အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့၏။</p> <p>သူတို့ ခြောက်ယောက်သည် ဂူထဲရှိ ပင့်ကူမိစ္ဆာ အားလုံးကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပင့်ကူမိစ္ဆာပင်လျှင် သူတို့ ခြောက်ယောက်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p>ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူတို့ ခြောက်ယောက်သည် ဆုံးရှုံးမှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့သည့်အပြင် အရည်အသွေးမြင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာကိုပင် ရရှိခဲ့ကြသေးသည်။</p> <p>အဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အလောင်းသည် ပို၍ပင် ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ခြောက်ယောက် မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်၍ မရခဲ့ဘဲ တုန်ခါသွားခြင်းပင် မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား ခြောက်ယောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့်အပြင် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာစေခဲ့သည်။</p> <p>အကာအကွယ်သည် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထိုခြောက်ယောက် နားလည်ထားပြီး အစီအရင်၏ အဓိက အချက်များကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြကာ အဓိက အချက်များကို အရင် ဖျက်ဆီးပြီး အကာအကွယ် သူ့အလိုလို ပြိုကျသွားစေရန် မျှော်လင့်ထားကြ၏။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာ နည်းပါးလွန်းလှပြီး အကာအကွယ်က မည်သည့်နေရာမှ စွမ်းအားကို ရယူနေကြောင်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်၍ ချိုးဖျက်ကာ အတွင်းရှိ အနက်ရောင် သေတ္တာကို ရယူရန် ကြိုးစားခြင်းဟူသော အကြမ်းတမ်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန်မှတစ်ပါး သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>သူတို့ ခြောက်ယောက်အတွက် အနည်းငယ် သက်သာရာရစေသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အကာအကွယ်တွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ ကာကွယ်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဤမျှ ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားအရ သူတို့ကိုအမှန်တကယ် ရက်စက်မည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးသွားလောက်ပေပြီ။</p> <p>အကာအကွယ်က အန္တရာယ်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သက်ရောက်မှုက အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အလွန် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ..."</p> <p>ခုံးရန်ကျိသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏နောက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ လုပ်နေသောအရာကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်ပါ..."</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် အနေရခက်စွာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ခုံးရန်ကျိနှင့် အခြားသူများကို အရိုအသေပေးလိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို နှိမ့်ချရန်မှတစ်ပါး သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူ၏ရှေ့ရှိ လူအားလုံးသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမဆို သူ့ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>“မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ…”</p> <p>ခုံးရန်ကျိ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ထိုလူကို သူ မှတ်မိသည်။ ရှင်းဖန်မြို့တွင် ခုံးရန်ကျိသည် အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို အသေးစိတ် မေးမြန်းရန် လင်းဟန်ကျွင်းကို သီးသန့် ခေါ်ယူခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် လင်းဟန်ကျွင်းသည် အားနည်းလွန်းသည်ဟု မှတ်ယူခံရပြီး အနှောင့်အယှက် တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သောကြောင့် လင်းဟန်ကျွင်းကို ရှင်းဖန်မြို့တွင် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။</p> <p>"မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ... မြို့ထဲမှာပဲ နေဖို့ ငါ မင်းကို ပြောမထားဘူးလား..."</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."</p> <p>မည်သို့ ဖြေရမည်ကို လင်းဟန်ကျွင်း မသိတော့ဘဲ နောက်သို့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ မှောင်ရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား ခြောက်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ ချန်ဖေး ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ အားလုံးသည် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး အရေအတွက်လည်း များပြားကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်းက ချန်ဖေးကို ယခင်က သတိပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာပါက အကြမ်းဖက် ပဋိပက္ခတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် သူ၏ အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ချန်ဖေး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဆိုလျှင် အလွန် ပျော်ရွှင်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ကြားညပ်သွားပါက ပဋိပက္ခတွင် သူလည်း သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ပြီး အမှန်တကယ် တရားမျှတမှု မရှိပေ။</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူလဲ…”</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြသည်။ လင်းဟန်ကျွင်း၏ ရှိနေမှုကိုသာ သူတို့ အာရုံခံမိခဲ့ပြီး သူတို့နောက်တွင် အခြားလူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရာတွင် ဤမျှ ကျွမ်းကျင်မှုက လူတစ်ယောက်ကို ကျောချမ်းသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p>သူတို့၏ သတိထားမှုများ ရှိသော်လည်း ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်သည် အားလုံး အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြသဖြင့် များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်မနေခဲ့ကြချေ။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသော  မည်သူက သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ချန်ဖေးသည် ရွှီဝမ်လျန်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော အလောင်းနှင့် အနက်ရောင် သေတ္တာကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွား၏။ သူ ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာများအရ ဤသေတ္တာထဲတွင် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နေရန် အလားအလာ အလွန်များပေသည်။ ဤအလောင်းက ကျင့်စဉ်အတွက် ဆက်ခံသူကို ရှာဖွေနေခဲ့ပုံ ရပေသည်။</p> <p>"မင်း သတ္တိတော်တော် ကောင်းတာပဲ..."</p> <p>ချန်ဖေးက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အကာအကွယ်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေပြီးသားဖြစ်သော ခုံးရန်ကျိသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်၏။ သူသည် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချန်ဖေးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရသည်။ ထိုအသက်အရွယ်တွင် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းက သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူခံရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တော့မဟုတ်လောက်ဘူး…”</p> <p>ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ဒွာရများသည် သက်စောင့်စွမ်းအင်နှင့် တုံ့ပြန်ကြပြီး အဝေးမှပင် အာရုံခံနိုင်သော အားကောင်းပြီး ကန့်သတ်ချက်မရှိသည့် အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့ရာတွင် ခုံးရန်ကျိနှင့် အခြား ခြောက်ယောက်သည် ချန်ဖေးထံမှ ဤအငွေ့အသက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မခံစားမိခဲ့ကြချေ။</p> <p>သို့သော် ခုံးရန်ကျိသည် ပေါ့ဆမနေခဲ့ပေ။</p> <p>ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ခွန်အား သုံးပုံကို ရှေ့သို့ ပို့လွှတ်ကာ ခုနစ်ပုံကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက သူသည် အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားမှုကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာနိုင်ပေသည်။</p> <p>"ချွင်..."</p> <p>ချန်ယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် အမည်းရောင် အရာတစ်ခုက ဓားသွားတစ်လျှောက် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ယွမ်ဓားသည် ခုံးရန်ကျိ၏ ဓားရှည်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းသွားလေသည်။</p> <p>"ဒုက္ခပဲ..."</p> <p>ချန်ယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ခုံးရန်ကျိ၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့နောက် ချန်ဖေးနှင့် ချန်ယွမ်ဓားတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်က ခုံးရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ခုံးရန်ကျိသည် ခုခံရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ အပြင်းအထန် ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ မသိလိုက်ဘဲ စွမ်းအားစက်ကွင်းတစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p>ရုန်းထွက်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ချန်ယွမ်ဓားက အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးက ထိုအချိန်ကို မပေးခဲ့ချေ။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာများလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ခုံးရန်ကျိကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရင်း ချန်ဖေးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ဖေးနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ရှိနိုင်သော အကွာအဝေးသည် ယခုအခါ ဖြတ်ကျော်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။</p> <p>"ဘန်း..."</p> <p>ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခုံးရန်ကျိသည် သူ၏ ဓားနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။ ဂူတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းချိုင့်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ခုံးရန်ကျိက အသက်ကင်းမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေ၏။</p> <p>ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခုံးရန်ကျိသည် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤဓားချက်သည် ချန်ဖေး၏ ခွန်အားကို ယခင်က အထင်သေးခဲ့သော လင်းဟန်ကျွင်း အပါအဝင် အခြားလူတိုင်းကိုလည်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ဖေး အစွမ်းထက်ကြောင်း လင်းဟန်ကျွင်း သိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နိုင်မည်ဟု သူ မသိခဲ့ချေ။ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူလဲ…”</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား လေးယောက်သည် ချန်ဖေး၏ ဓားချက် သက်ရောက်မှုကို ဤနည်းဖြင့်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ထင်ရသည့်အလား အချင်းချင်း ပူးကပ်သွားကြသည်။</p> <p>ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် မရှိသော်လည်း သူ ပြသခဲ့သော ခွန်အားက လွန်ကဲလွန်းလှသဖြင့် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများ လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြ၏။ တူညီသော အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ လူများကြားတွင် ခွန်အားကွာဟချက်က ဤမျှလောက် ကြီးမားနိုင်သလား။</p> <p>"ဒီနေရာကို အခု ငါပိုင်သွားပြီ..."</p> <p>ချန်ဖေးက အနက်ရောင် သေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့က ဒီနေရာကို အရင်တွေ့တာ..."</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်က သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့ ငါးယောက် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ ငါးယောက်သာ သတိထားမည်ဆိုပါက အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည်။ ထို့ပြင် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသော ချန်ဖေးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဓားချက်မျိုးကို တောက်လျှောက် အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်မည်လား။</p> <p>ချန်ဖေးသည် ရှင်းဖန်မြို့သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိစဉ်က သူ မော့ကြည့်ခဲ့ရသော ရွှီဝမ်လျန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအချိန်က ချန်ဖေးသည် ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အပြင်းအထန် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခု တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များက တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာမူ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေပေပြီ။</p> <p>"ငါ မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားကို တောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ အခု မသွားရင် နောက်ကျရင် ဒီမှာပဲ အကုန်နေခဲ့ရလိမ့်မယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ကို သတ်..."</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူတို့ ငါးယောက်သည် လင်းလက်သွားပြီး ရိုးရှင်းသော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ချန်ဖေးကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အစီအရင်သည် လူခြောက်ယောက်ဖြင့်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ခုံးရန်ကျိက ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။</p> <p>လူငါးယောက်တည်းနှင့်ပင် အစီအရင်က သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ချိတ်ဆက်ပေးထားဆဲ ဖြစ်သည်။ လူငါးယောက်၏ စွမ်းအားကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ရန်မှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>အထူးချွန်ဆုံး အစီအရင်များနှင့် မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုမှသာလျှင် အောင်မြင်နိုင်လောက်ပေသည်။ သို့သော် အစီအရင်သည် အသေးစိတ် တစ်ချက်ကိုမျှ မလွတ်စေဘဲ လူငါးယောက်၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတွင် အရာများကို စနစ်တကျ မလုပ်ဆောင်ပါက လူတစ်ဦးစီ၏ အလားအလာ အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ စနစ်တကျ မရှိသူများသည် အချင်းချင်းပင် နှောင့်ယှက်မိနိုင်ပေသည်။</p> <p>အစီအရင်က လူတစ်ဦးစီ၏ ခွန်အားကို လွတ်လပ်စွာ ရှိနေစေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်နိုင်စေသည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ချန်ဖေးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူငါးယောက်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူသည် ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူများကို တိတ်တဆိတ် အားပေးနေပြီး သူတို့က ချန်ဖေးကို ဤနေရာတွင် သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p>ထာဝရ အခိုက်အတန့်...</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူငါးယောက်၏ ပြောင်းလဲနေသော ပုံရိပ်များနှင့် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုများကို ချန်ဖေး ကြည့်နေစဉ် လောကကြီးက အေးခဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ သာမန်ဂိုဏ်းများမှ အစစ်အမှန်တပည့်များကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ရာတွင် အတော်လေး မြင့်မားသော အောင်မြင်မှုနှုန်းရှိသည့် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဝိုင်းရံမှု ကျရှုံးသွားလျှင်ပင် သူတို့ ငါးယောက်သည် အချင်းချင်း ကူညီနိုင်ပြီး ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခုအခါ သူတို့သည် ချန်ဖေးနှင့် ဆုံတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ယွမ်ဓားပေါ်ရှိ အနက်ရောင်သည် ဓားသွားမှ ဓားထိပ်ဖျားဆီသို့ စတင်စုစည်းလာပြီးနောက် ဓားထိပ်ဖျားမှ ပြန်ဆုတ်သွားကာ ဓားထိပ်ဖျားတွင် လုံးလုံးလျားလျား စုစည်းသွားလေ၏။</p> <p>ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်သကဲ့သို့ နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း မဟုတ်ပေ။ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ချန်ဖေးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p>ချန်ဖေးထံမှ ကျောချမ်းစရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ရွှီဝမ်လျန်နှင့် အခြား လေးယောက်မှာ ထိတ်လန့်သွား၏။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချန်ဖေးသည် လူသားတစ်ဦးမှ ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"သတ်..."</p> <p>ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ လူလေးယောက်သည် ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း နားလည်လိုက်သဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ယခု ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတွင် ဆုံတွေ့နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘန်း..."</p> <p>ဂူတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အပေါ်မှ ကျောက်တုံးအချို့ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလေ၏။</p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ လင်းဟန်ကျွင်းသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ၏ အဖော်လေးယောက် ချန်ဖေးဆီသို့ ပြေးဝင်လာစဉ်မှာပင် ပို၍ပင် လွန်ကဲသော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်နှင့် တောင်နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရ၏။</p> <p>ချန်ဖေးက တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။</p> <p>ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေလျက် ရွှီဝမ်လျန်သည် ချန်ဖေးကို အတင်းကြည့်ကာ တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း သွေးတစ်လုတ် ပန်းထွက်လာသဖြင့် သူ၏ စကားများ ဆို့နင့်သွားခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ရွှီဝမ်လျန် သေဆုံးရုံသာမက အခြား လေးယောက်သည်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဓားချက်မျိုးကိုသာ ခံရမည်ဆိုပါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို မဆိုထားနှင့် ရှန်ထူချန်းပင်လျှင် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့ မည်မျှပင် များပြားနေစေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လင်းဟန်ကျွင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်ရီနေပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကာ ချန်ဖေးကို ထပ်မကြည့်ဝံ့တော့ချေ။</p> <p>ဓားနှစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထက်တန်းကျပြီး ခွန်အားကြီးမားသော အထွတ်အထိပ် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက် ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် လင်းဟန်ကျွင်းကို လျစ်လျူရှုထားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သေတ္တာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လိုတော့ချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save