Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အသက်လုတိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဂူထဲမှ သိုင်းပညာရှင်က သူသည် နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း လုကျစ်ချွန်းသည် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ယုံကြည်သော်လည်း လောင်းကစားလုပ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့၏။ အကယ်၍  သူက နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းမှ ခွန်အားကြီးမားသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ် ရှိကြောင်း စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p>နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားသည် သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။</p> <p>လုကျစ်ချွန်း ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ခွန်အားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သတိကြီးမှုကြောင့်သာ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ အစွမ်းထက်လာနိုင်သော ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤအချက်က အထူးသဖြင့် မှန်ကန်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဂူထဲရှိ အခွင့်အရေးက လုကျစ်ချွန်းကို  စွန့်လွှတ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေစေခဲ့၏။</p> <p>မပုပ်မသိုးသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် ခွန်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း တစ်ခုကို ညွှန်ပြနေပြီး လုကျစ်ချွန်း ထပ်မံ၍ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း အကြံပြုနေပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည် မှတ်တမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေပါက လုကျစ်ချွန်းသည် သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။ မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် လုကျစ်ချွန်းသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤအချိန်၌ ချဉ်းကပ်လာသော မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်ကိုမဆို လုကျစ်ချွန်းက ချက်ချင်း သတိပြုမိနိုင်ပေသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်မလာသေးချေ။ လုကျစ်ချွန်းသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>သူ နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ထပ်စောင့်ခြင်းက အန္တရာယ် မရှိနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုကျစ်ချွန်းသည် အနီးအနားတွင် စောင့်ကြည့်နေပြီး အသေးငယ်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုကိုပင် သူ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးက တွင်းတစ်တွင်းတူးပြီး ဤနေရာမှ ခိုးထွက်သွားချင်လျှင်ပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း လုကျစ်ချွန်း သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးက အမှန်တကယ် တွင်းတူးခဲ့မည်ဆိုပါက လိမ်လည်လှည့်ဖြားနေကြောင်း သူ၏ စောစောက ပြောဆိုချက်ကို အတည်ပြုပေးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက လုကျစ်ချွန်းကို အမှန်တကယ် ပို၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေပေလိမ့်မည်။</p> <p>ညနေစောင်းလာသည်နှင့်အမျှ တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုကျစ်ချွန်းသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် နှာမှုတ်သံတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ဂူထဲသို့ ဝင်သွားလေ၏။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုကျစ်ချွန်းသည် ဂူ၏အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ချန်ဖေးက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ သူ၏ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လုကျစ်ချွန်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။ ချန်ဖေးက သူ၏ ဂိုဏ်းမှ ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ဦး လာရောက် ကယ်တင်မည်ကို အမှန်တကယ် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>ချန်ဖေး၏အပြုအမူက လုကျစ်ချွန်းကို အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားစေပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူများ ပါလာသလားဟု တွေးတောနေမိစေသည်။ အကယ်၍ ပါလာခဲ့ပါက သူတို့ ယခုလောက်ဆို ပေါ်လာသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်  မပါလာခဲ့ပါက ဤအချိန်၌ ချန်ဖေးက အဘယ်ကြောင့် ကျင့်ကြံနေရန် အားလပ်ချိန် ရှိနေသေးသနည်း။ သူ သည် ဘာကိုအားကိုး၍ ဤသို့ ပြုမူသနည်း။</p> <p>"စီနီယာက ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ..."</p> <p>ဂူထဲတွင် အနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ချန်ဖေးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ လုကျစ်ချွန်းကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့ သဘောတူညီမှု တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်... အဲ့ဒီ အနက်ရောင် သေတ္တာကို ငါ့ကိုပေး... အဲ့ဒါရတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးမယ်..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်းသည် ချန်ဖေးကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရိုးသားမှုများ အပြည့်ဖြင့် အလွန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ့က ကာကွယ်ပေးမယ့်သူတွေ လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."</p> <p>ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့ကို လိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး... အကယ်၍ မင်းမှာသာ ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ တကယ် ရှိခဲ့ရင် မင်း စောစောကတည်းက ရောက်နေလောက်ပြီ..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p>"အကယ်၍ ကျွန်တော်က သေတ္တာကို ပေးလိုက်ရင် စီနီယာက တကယ်ပဲ ထွက်သွားပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးတာ ရပ်တန့်မှာလား..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန်ပြကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း လုကျစ်ချွန်းကို သူ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။"ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အဲ့ဒီ သေတ္တာလေး သက်သက်ပါပဲ..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်းက ညင်သာစွာ သွေးဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>"သေတ္တာကို ရပြီးတဲ့နောက်မှာ စီနီယာက ကတိမဖျက်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ... စီနီယာ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ တခြား နည်းလမ်းမှ မရှိတာ..."</p> <p>"မင်း ငါ့ကို ယုံရင်ယုံ... မယုံရင်တော့ ဒီမှာ ငါနဲ့အတူ စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ ရှိတော့မှာပေါ့..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်း၏ အမူအရာက ချက်ချင်း စိတ်မရှည်တော့သည့်ဟန် ဖြစ်သွား၏။ သူသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အဝေးမှနေ၍ နဂါးဆင် အစီအရင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘန်း..."</p> <p>ဂူတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဂူမျက်နှာကြက်မှ ကျောက်တုံးမြောက်မြားစွာ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျ၍ ကျောက်စရစ်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။</p> <p>ချန်ဖေးက မလှုပ်မယှက် နေနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နဂါးဆင် အစီအရင်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။ နဂါးဆင် အစီအရင်မှ ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ်သည် အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားပြီး ၎င်း၏ လင်းလက်နေသော အလင်းရောင်က ဝင်လာသော စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားပြန်၏။</p> <p>ချန်ဖေး၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။ ဤနဂါးဆင် အစီအရင်၏ စွမ်းအားသည် နဂါးဆင် သိုင်းနတ်ဘုရား ဖော်ပြထားသလောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းခဲ့ချေ။ လုကျစ်ချွန်း၏ တိကျသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချန်ဖေး အာရုံမခံနိုင်သော်လည်း နဂါးဆင် အစီအရင်သည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဤမျှလောက် မလှုပ်ခတ်သင့်ပေ။</p> <p>ပိုးသားစအရ ဤနဂါးဆင် အစီအရင်သည် ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် လုံလောက်ပေသည်။ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အစီအရင်၏ စွမ်းအားတွင် အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်စေရန်ပင် လူအတော်များများ အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် အနည်းဆုံး လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရလဒ်မှာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ပြီး နဂါးဆင် အစီအရင် မတုံ့ပြန်မီ လုကျစ်ချွန်းသည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကိုပင် အသုံးပြုရသေးပုံ မပေါ်ချေ။ ခွန်အား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။</p> <p>"အချိန်တွေ အရမ်း ကြာသွားလို့ ဖြစ်ရမယ်... ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာတဲ့ အရာဖြစ်ဖြစ် အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှုကိုတော့ မခံနိုင်ဘူးလေ... ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်မှာ ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်မှာ ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက် ဖန်တီးထားတဲ့ အစီအရင်တွေက ထိန်းသိမ်းဖို့ အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် မချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>နဂါးဆင် အစီအရင်ကို မြင်ချိန်တွင် လုကျစ်ချွန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွား၏။ အစီအရင်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လုကျစ်ချွန်းသည် အငွေ့အသက်ကြောင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် အတင်းအဓမ္မ လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။</p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ချန်ဖေးအတွက် သတိပေးမှုတစ်ခု ပိုဆန်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ နဂါးဆင် အစီအရင်သည် အပေါ်ယံ ဟန်ပြတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ရန် အားစိုက်ထုတ်မှု များစွာ လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>"အကယ်၍ ဒီအစီအရင်ကို အတင်း ချိုးဖျက်မယ်ဆိုရင် သေတ္တာ အပါအဝင် အထဲက အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးက အနက်ရောင် သေတ္တာကို ထုတ်ယူကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား... အဲ့ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဝေးမှနေ၍ အကာအကွယ်ကို အားကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။ လုကျစ်ချွန်းသည်  စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး နဂါးဆင် အစီအရင်ကိုသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဂူက မတုန်ခါခဲ့ချေ။</p> <p>နဂါးဆင် အစီအရင်သည် အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ကွမ်းကျိုးတောင်၏ မြေကြောများထဲသို့ မနားတမ်း ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သို့ရာတွင် အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နဂါးဆင် အစီအရင်၏ အလင်းရောင် စီးဆင်းမှု အကြိမ်အရေအတွက် တိုးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်မှုများကိုပင် ပြသလာကြောင်း သိသာလာပေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါ စီနီယာ... မဟုတ်ရင် ဒီသေတ္တာထဲက အရာအားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."</p> <p>ချန်ဖေးသည် မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာပြီး</p> <p>အနက်ရောင် သေတ္တာထဲမှ ပိုးသားစကို ထုတ်ယူကာ ဖျက်ဆီးမည့်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p>လုကျစ်ချွန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ မရပ်တန့်ရုံသာမက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကလည်း ပိုမို အားကောင်းလာလေသည်။ လုကျစ်ချွန်းသည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။ သူသည် ယခုအခါ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို လက်ခံမည်မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖေးကိုသာ ပြန်လည် ခြိမ်းခြောက်၍ ရည်မှန်းချက်ကိုအောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လုကျစ်ချွန်း၏ တိုးပွားလာသော ရန်လိုမှုကို မြင်ချိန်တွင် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းမာမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း တိတ်တဆိတ်နှင့် နဂါးဆင် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချရန် ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ ချန်ဖေးက ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် နဂါးဆင် အစီအရင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကွဲကြေသွားတော့မည့်အလား စတင် တုန်ခါလာလေသည်။</p> <p>"စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဖိအားပေးတာနော်..."</p> <p>ချန်ဖေးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ခွန်အားများ စီးဆင်းစေလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပိုးသားစသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလေ၏။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့... မင်း သေချင်နေတာပဲ..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်ချိန်တွင် လုကျစ်ချွန်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားကာ အကာအကွယ်ရှေ့သို့ တည့်တည့် ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p>အကာအကွယ်ကို ရိုက်ချလိုက်စဉ် သူ၏ လက်ဝါးများက အစိမ်းရင့်ရောင် ပြောင်းသွားလေသည်။</p> <p>အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် စွမ်းအင် မည်မျှပင် စုစည်းထားပါစေ စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းမှု ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် အကွာအဝေး ပိုနီးလေ စွမ်းအား ပိုကြီးလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် သတိကြီးမှုကြောင့် လုကျစ်ချွန်းသည် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများကို ကာကွယ်ရန် သူတို့ကြားတွင် အကွာအဝေး အနည်းငယ် ချန်ထားလျက် အကာအကွယ်ကို သူ၏ လက်ဝါးနှင့် မထိခဲ့ချေ။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ စီနီယာ ရောက်လာပြီပဲ..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာသည် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွား၏။ အတွင်းစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ နဂါးဆင် အစီအရင်သည် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပမှုများဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကို လုကျစ်ချွန်း သတိပြုမိချိန်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း နားလည်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နဂါးဆင် အစီအရင်၏ တောက်ပမှုက သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားလေ၏။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နဂါးဆင် အစီအရင်မှ ထုတ်လွှတ်သော အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဂူထဲရှိ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ရာ နဂါးဆင် အစီအရင်မှ ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ်သည် ချန်ဖေးကို ဖုံးလွှမ်းမထားတော့ဘဲ လုကျစ်ချွန်းကို ဖုံးလွှမ်းထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် နဂါးဆင် အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှ ထောင်ချောက် အစီအရင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် နဂါးဆင် အစီအရင်သည် စစ်မှန်သော ထောင်ချောက် အစီအရင် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် လုကျစ်ချွန်းကို  ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ကြောင်း သေချာစေရန်နှင့် သူ သတိမပြုမိဘဲ အချိန်မတိုင်မီ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လုကျစ်ချွန်းကို လုံလောက်စွာ နီးကပ်နေစေရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>"ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို ဒီလို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့..."</p> <p>သူ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရကြောင်း နားလည်ချိန်တွင် လုကျစ်ချွန်းသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး နဂါးဆင် အစီအရင်ကို လက်ဝါးများဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။ အစီအရင်သည် အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး လုကျစ်ချွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးထားလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ နဂါးဆင် အစီအရင်သည် ထိုမျှလောက် အစွမ်းမထက်လှဘဲ လုကျစ်ချွန်းကို မည်မျှကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မည်ကို ချန်ဖေး မသိချေ။ ချန်ဖေးသည် ရှင်းဖန်မြို့သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးရန် ယခုအချိန်ကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှင်းဖန်မြို့၏ များပြားလှသော လူဦးရေဖြင့်သာလျှင် ချန်ဖေးသည် သူ၏ အငွေ့အသက်ကို နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး လုကျစ်ချွန်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ရှုပ်ထွေးသွားစေကာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားအတွင်းရှိ ညစ်ညမ်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ချန်ဖေးအတွက် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အကယ်၍ နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်ကို တောရိုင်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားမည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သော သဲလွန်စများ ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်က လင်းလက်သွားပြီး ဂူ၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားလေ၏။</p> <p>လုကျစ်ချွန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်ကို မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဘဲငန်းများကို အမဲလိုက်ရင်း သူ၏ နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးခဲ့သော လုကျစ်ချွန်းသည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံရပြီး အစီအရင်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံရလိမ့်မည်ဟု လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ချန်ဖေးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် မညှဉ်းဆဲရသရွေ့ သူ၏ ဒေါသကို ပြေပျောက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း..."</p> <p>ချန်ဖေး ဂူဝကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ် အထဲမှ အသံများ ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရ၏။ ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုကျစ်ချွန်းသည် ယခုအခါ နဂါးဆင် အစီအရင်ကို သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေပေသည်။ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာက လုကျစ်ချွန်း၏ ဒေါသကို လုံးလုံးလျားလျား မီးထိုးပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချန်ဖေးကို မသတ်ရသရွေ့ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချန်ဖေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူ၏ တည်နေရာကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ခြေရာကောက် ကိုယ်ဖော့ပညာ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်ကာ ရှင်းဖန်မြို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် နဂါးနှိမ်နင်းခြင်း ရုပ်ပြကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ပိုမို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် နှလုံးသားပုတီးစေ့ အပိုင်းအစများကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့အပြားတွင် ထားရှိလိုက်သည်။</p> <p>စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ ညစ်ညမ်းမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်ကို ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်စေလိုက်၏။</p> <p>ချန်ဖေးသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကွမ်းကျိုးတောင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ အရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် မရပ်မနားဘဲ ရှင်းဖန်မြို့သို့ တစ်ရက်အတွင်း ပြန်ရောက်နိုင်ပေသည်။ ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် နဂါးဆင် အစီအရင်က အနည်းငယ် ပိုကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားပေသည်။</p> <p>ငါးနာရီခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။ သူ ရှေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ထူးဆန်းသည့် တောင်ပေါ်ရွာသည် မိုင်အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူ ရှင်းဖန်မြို့သို့ ပိုမြန်မြန် ရောက်ချင်ပါက ဤလမ်းမှာ အမြန်ဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ချန်ဖေးသည် သူ၏ အာကာသသိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဖယောင်းတိုင်နီ တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ တောင်ပေါ်ရွာကို ရှောင်ကွင်းရန်  အနည်းငယ် ပိုရှည်သော လမ်းကြောင်းကို ယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် ဖယောင်းတိုင်နီကို အသင့်ပြင်ထားချင်ပေသည်။</p> <p>ချန်ဖေးက သူ ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းကြောင်းကို ပြန်မှတ်မိသွား၍ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်၌ သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအား သစ်ပင်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။ ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှုသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာလေသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ..."</p> <p>ချန်ဖေး၏ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ နဂါးဆင် အစီအရင်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရပြီး လုကျစ်ချွန်းသည် ချန်ဖေးနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နဂါးဆင် အစီအရင်သည် မှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသလောက် အစွမ်းမထက်လျှင်တောင်မှ ဤကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ပေ။ အကယ်၍ လုကျစ်ချွန်းသည်  နဂါးဆင် အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ရန် မိတ်ဆွေများကို ခေါ်ယူ၍ အပြင်နှင့် အထဲမှ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု အထူးနည်းလမ်းကိုသုံး လိုက်လျှင်တော့ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။</p> <p>ချန်ဖေး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်က မနားတမ်း တုန်ခါနေပြီး အန္တရာယ်က လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း သူ့ကို သတိပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>လွတ်မြောက်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။</p> <p>လုကျစ်ချွန်း သူ့ကို မမိခင် ချန်ဖေး ရှင်းဖန်မြို့သို့ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ နှလုံးသားပုတီးစေ့ အပိုင်းအစကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှမြောစရာပင်။ အကယ်၍ ပြည့်စုံသော နှလုံးသားပုတီးစေ့ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီပေးနိုင်လောက်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်များမှ ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်မူလ နှလုံးသား သော့ခတ် ကျင့်စဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ညစ်ညမ်းမှုကို စောစောစီးစီး ဖယ်ရှားနိုင်လောက်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်ဖေးတွင် အရာအားလုံးလုပ်ရန် အနည်းငယ်မျှ လိုအပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ဖေး ရှေ့ကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သွားကြိတ်ကာ ထိုတောင်ပေါ်ရွာ ရှိရာနေရာဆီသို့ ပြေးသွားလေ၏။</p> <p>မိုင်အနည်းငယ်မျှ သွားပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် တောင်ပေါ်ရွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်ထင်မှု ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း ရွာသည် သူ ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့သောအချိန်ထက် ပိုကြီးမားနေပုံ ပေါ်ပေသည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားပြီး  အဝေးတွင်နေရန် သတိပေးနေသော်လည်း ချန်ဖေးတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>နောက်မှ လိုက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သောအချိန်တွင် ချန်ဖေး သည် တောင်ပေါ်ရွာထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။</p> <p>ဆယ့်ငါးမိနစ် မပြည့်မီမှာပင် တောင်ပေါ်ရွာ အပြင်ဘက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လုကျစ်ချွန်းသည် ချန်ဖေး၏ တည်နေရာကို အာရုံခံလိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ ရွာထဲတွင် ရှိနေကြောင်း နားလည်လိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့ကို သဘာဝလွန် အရာတစ်ခုခုနဲ့ တားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ သူတော်တော်လေး အကင်းပါးတာပဲ..."</p> <p>ဟွာတောက်ဟုန်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ နဂါးဆင် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မပုပ်မသိုးပေ။ ဟွာတောက်ဟုန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို သေချာပေါက် လက်လွတ်မခံနိုင်ချေ။</p> <p>"သွားမယ်..."</p> <p>လုကျစ်ချွန်းက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တောင်ပေါ်ရွာထဲသို့ ပြေးဝင်သွားရာ ဟွာတောက်ဟုန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေ၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save