Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော်က ရန်ငြိုးမထားတတ်ပါဘူး၊ သဘောထားလည်း အင်မတန်ကြီးပါတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို  ချင်းယွမ်လူမျိုးများအားလုံး ကလေးအစခွေးအဆုံး သိကြသည်။</p> <p>နျူကလီးယားလက်နက်များက အစွမ်းထက်သည်လား။</p> <p>ဖောက်ခွဲအားပြင်းသော နျူကလီးယားလက်နက်တစ်ခုသည် တောင်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သလို မြို့တစ်မြို့ကိုလည်း မြေလှန်ပစ်နိုင်၏။</p> <p>သို့သော် ကောင်းကင်မျက်လုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နျူကလီးယားလက်နက်မှာ သိသိသာသာကို အဆင့်တစ်ခုထိ နိမ့်နေပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် နျူကလီးယားထက် အဖျက်အားပြင်းရုံသာမကပါ။တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်ခြင်းနှင့် အလွန်ဝေးသော အကွာအဝေးထိပစ်ခတ်နိုင်ခြင်းတို့သာမက အကြီးစား ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် မူလုံရှန်းသာ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို  ယခုအသုံးပြုလိုက်ပါက အသေးစားတိုက်ခိုက်မှုကပင် ထိခိုက်သေဆုံးသူအရေအတွက်  ထောင်နှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် သောင်းနှင့်ချီ၍ပင် ရှိနိုင်သည်။</p> <p>"ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်ကွ ၊ သူတို့သေတာက ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p> </p> <p>"အရင်တစ်ခါ  ယန်မိသားစုရဲ့ မြေးလေး သေတုန်းကတောင် ဖုန်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးက အရာရှိငယ်သုံးထောင်လောက် သေခဲ့ရတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ... ငါ့သားက ယန်မိသားစုမြေးလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိဘူးလား"</p> <p>မူလုံရှန်း၏ အသံမှာ နာကြည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မေးကြောကြီးများပင် ထောင်နေ၏။</p> <p>ထိုစဉ်က ပစ်မှတ်အနီးရှိအစိုးရဝန်ထမ်းများပင် ပေါက်ကွဲမှုထဲပါဝင်သွားခဲ့ပြီး ထက်ဝက်ကျော်မှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုမူ ဤကုန်တိုက်ထဲမှ လူများမှာ သာမန်အရပ်သားများသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သေဆုံးသွားခြင်းကို သူက လံူးဝဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပြည်သူလူထု၏ သဘောထားကိုရော လျစ်လျူရှု၍ ရမည်လား။</p> <p>၎င်းမှာ ကိုင်တွယ်ရန် လွယ်ကူပါသည်။</p> <p>ကွေ့ရန်နိုင်ငံ၏ သွေးထိုးမှုကြောင့်  ကုဝူနိုင်ငံသည် ကုန်တိုက်အား အကြမ်းဖက်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟု အကြောင်းပြလိုက်ရုံပင်။</p> <p>ချင်းယွမ်နှင့် ကွေ့ဝူနိုင်ငံတို့သည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြစ်ပုံချရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးများကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ရှိခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါက ကုဝူနိုင်ငံ၏ အထက်တန်းလွှာများ ဒေါသထွက်ပြီး  မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့လုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့သဖြင့် လူအမြောက်အမြား သေဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ၎င်းမှာ ချင်းယွမ်နိုင်ငံ၏ လက်ချက်ဖြစ်သည်ဟု အပြစ်ပုံချလိုက်ကြ၏။</p> <p>သာမန်လူများမှာ အာဏာပိုင်များကို သံသယဝင်မည်မဟုတ်ဘဲ ရန်သူ့နိုင်ငံကိုသာ ဝိုင်းဝန်းဆန့်ကျင်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>သံသယရှိသူများ နည်းနည်းပါးပါရှိခဲ့လျှင်လည်း... ပြဿနာမရှိပါ။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုများမှာ အကြွင်းမဲ့အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် သာမန်လူများ၏ တော်လှန်မှုကို  စကားထဲပင်ထည့်ပြောနေမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့် ညီက ကုန်တိုက်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သော်လည်း  ယခုအချိန်တွင် သူသည်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ငါ့သားတောင် သေသွားပြီ၊ မင်းညီသေတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>မူလုံရှန်းက ယန်ခန်းအား လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မူ-၀၃ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသက်သွင်းစမ်း၊ တည်နေရာက..."</p> <p> </p> <p>မူလုံရှန်းက အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>သူသည် စိတ်လွတ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏သား သေဆုံးပြီးနောက် မိသားစုအတွင်း သူ၏ ရာထူးမှာလည်း ထိုးကျသွားမှာအသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စ၏ အဓိကတရားခံ ကျိယွမ်ကို သုတ်သင်နိုင်မှသာ သူ၏ စိတ်ထဲမှနာကြည်းမှုကို ဖြေဖျောက်နိုင်ပါလိမ့်မည်။</p> <p>အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ၏ တာဝန်ထဲတွင် ကျိယွမ်ကို သုတ်သင်ရန်ဟူသော အချက်လည်း ပါဝင်နေခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>"ဒါဆို  နင်က  ငါ့ယောက်ျားပြောပြောနေတဲ့... လူအသေးအမွှားလေးတွေကို သတ်လိုက်ရင် ပေါ်လာတတ်တဲ့ လူလတ်တန်းစား လူဆိုးဆိုတာပေါ့၊ ဟုတ်လား"</p> <p>ထိုအသံမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။ အသံက အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသော်လည်း  ဆွဲဆောင်မှုရှိလသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်က အသံလဲ"</p> <p>မူလုံရှန်း  ခဏလောက် မှင်တက်သွားသလို ခန်းမထဲက လူများမှာလည်း ထိုအသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို လူငယ်တစ်ဦးနှင့် မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည် ခန်းမအတွင်း၌ ​ လှစ်ခနဲပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ပါ ။သူတို့  စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော cctv မှတ်တမ်းဗီဒီယိုထဲမှ ဇာတ်လိုက်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခန်းမအတွင်းမှ လူများ အံအားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က... ဆယ်ကီလိုမီတာလောက် ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ငါတို့က တိုက်ရိုက် cctv မှတ်တမ်းကိုကြည့်ပြီး  စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောနေတုန်းမှာတင် သူတို့ ဒီကို ဘယ်လို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ။</p> <p> </p> <p>မူလုံရှန်းသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်တော့မည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လျှင်မြန်စွာ အော်ဟစ်လို​က်သည်။</p> <p> </p> <p> "အစောင့်တွေ၊ မြန်မြန်လာကြ၊ သူတို့ကို ဖမ်းစမ်း"</p> <p>သူသည် အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းမှာလည်း ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပသည်။</p> <p>ညီဖြစ်သူ၏ သူငယ်ချင်းကို ကြည့်ရင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူက... ဟိုဗီဒီယိုထဲက နတ်ဘုရားဆိုတာများလား။</p> <p>ဟန်ခန်းသည်  ဤနေရာသို့ လာခွင့်ရခဲ့သော်လည်း  ကျိယွမ်နှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်မသိသေးပါ ။</p> <p>ထို့ကြောင့် မူလုံရှန်းက ကျိယွမ်အားသတ်ရန်  ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ထုတ်သုံးသည့်အခါတွင် သူသည် ပါးစပ်မှ ထုတ်မပြောသော်လည်း အလွန်အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>စာကလေးကို အမြှောက်နှင့်ထုမည့်အဓိပ္ပါယ်မရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သူ၏ညီဖြစ်သူကပါ ကြားကနစ်နာသွားမည်ကို  လုံးဝလက်မခံနိုင်အောင်လည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက်ကြီးထိ မလိုဘူး မဟုတ်လား ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ယခုအခါ  နင်းထောင်နှင့် ကျိယွမ်တို့ ဤနေရာ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို  မြင်လိုက်သောအခါမှ  သူသည်  ကွေ့ရန်စစ်စခန်းဖြစ်ရပ်နှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ အကြည့်မှာ မူလုံရှန်းထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးမှာ ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားကိုးရတဲ့ပေါင်တံကြီးကို ဖက်ထားရတာ တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ် "</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် တမင်တကာပငုံ့လိုက်ပြီး နင်းထောင်၏ အနက်ရောင်ဝတ်စုံအောက်က လှပသောပေါင်တံကို ဖက်သလိုလုပ်ပြလိုက်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ဤလှုပ်ရှားမှုအသေးလေးကို သတိမထားမိကြပါ။</p> <p>သူက မူလုံရှန်းကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> "အသေးအမွှားလေးတွေကို သတ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အလတ်တန်းစား လူဆိုးတွေ ရောက်လာတယ်၊ဒါက အမြဲမှန်ကန်နေတဲ့ ဇာတ်ကွက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>" ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မကြောက်ပါဘူး ၊ဘာလို့ဆို  ကျွန်တော့်မှာ ဖက်ထားစရာ ဇနီးသည်ရဲ့ ပေါင်တံကြီး ရှိတယ်လေ"</p> <p>" ခင်ဗျားတို့ စုဝေးပြီးကြံစည်နေတာကို  မကြောက်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ မစုစည်းမှာကိုပဲ ကြောက်တာပါ၊ မဟုတ်ရင်... တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို အပြတ်ရှင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အားကိုးစရာပေါင်တံကြီးကို ဖက်ထားသည်ဟု ပြောသည့်က  စကားလှရုံသက်သက် ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ လိုက်နာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားအရ သူသည် နင်းထောင်ထက် အဆများစွာ နိမ့်ကျနေ၏။</p> <p>သဘာဝကျစွာပင် ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပေါင်တံကို ဖက်ထားခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတော်လေး ပေါ့ပျက်ပျက် နိုင်လှသည်။</p> <p> </p> <p>နင်းထောင်၏ နုနယ်သောနားရွက်လေးများပင် နီမြန်းသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p> "အလတ်တန်းစားလူဆိုးတွေကို သတ်ပြီးရင်... အဖိုးကြီးတွေကို သတ်ဖို့ယောက်ျားနောက်ကို ကျွန်မ လိုက်ခဲ့ပါမယ်"</p> <p> </p> <p>စကားသံနှင့်အတူ  သူမ၏ သွယ်လျလှပသောလက်ကလေးကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်က မောက်မာခဲ့သော မူလုံရှန်း၏ မျက်နှာတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သေခါနီး ခွေးတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။</p> <p>"မလုပ်....ပါ....နဲ့..."</p> <p>သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်ရောက်သောအခါမှာတော့  သူသည် သက်ရှိအားလုံး၏ တန်းတူညီမျှခြင်းဟူသော နိယာမကို နားလည်သွားပုံရသည်။</p> <p>မူလုံရှန်းမှာ အသနားခံလိုသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောနိုင်တော့ပါ။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကြေမွသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ်မီ နာနိုနည်းပညာကာကွယ်ရေးများအားလုံးမှာ မရှိသောအရာများကဲ့သို့ပင် လုံးဝအသုံးမဝင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>သူသည် ကြေမွသွားသော်လည်း ပုံစံမပျက် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေခဲ့ပြီးအသက်ရှူသံကတော့ လုံးဝ မရှိတော့ပါ။</p> <p>ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများ  အားလုံးတဆတ်ဆတ်တုန်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့က မည်မျှ အင်အားမဲ့လှကြောင်းကိုလည်း သဘောပေါက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့သည် သူတစ်ပါးအထက်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p>သူတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်က အရာအားလုံးမှာ စတုရန်းကွက်ပေါ်က နယ်ရုပ်များကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့က ကစားသမားများဟု ခံယူထားကြသည်။</p> <p>အရာအားလုံးမှာ သူတို့ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအတိုင်း ဖြစ်ရမည်။</p> <p>သာမန်လူများမှာ နယ်ရုပ်များသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ဒေါသများ၊ နာကျည်းချက်များမှာ သူတို့အတွက် ဟာသတစ်ခုသာ ။</p> <p>ထို့အပြင် သူတို့တွင် နာနိုရိုဘော့ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံများအပြင် လုံခြုံရေးများလည်း အထပ်ထပ်ရှိနေသဖြင့် သာမန်လူများ၏ ဒေါသများက ဘာမှအရေးမပါခဲ့ပေ။</p> <p> သူတို့ စိုးရိမ်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်နှင့်နေရာ မပျောက်ရေးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာများ ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> နင်းထောင်၏ အကြည့်မှာ ထိုနေရာရှိ အရာရှိများထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>သူမ၏မျက်လုံးများက ကြယ်စင်များကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။</p> <p> </p> <p> "နင်.. ပြီးတော့ နင်ရော ၊ သူရော .. နင်တို့အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သေသွားတဲ့လူလိုပဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ရှိနေတယ်... ဒါဆိုရင်တော့ နင်တို့အားလုံး သေသင့်တယ်"</p> <p>နင်းထောင်သည် သေမင်းတစ်ပါးက သေစာရင်းထဲက အမည်များကို ပယ်ဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ သေဆုံးရမည့်သူများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အခန်းထဲက အဆင့်မြင့် အရာရှိ ခုနစ်ဦး တိတ်တဆိတ်ထပ်မံသေဆုံးသွား၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်နေခဲ့သော အရာရှိကြီးများမှာ နေရာတွင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေကြသော်လည်း အများစုက ဒူးများတဆတ်ဆတ်တုန်နေကြလေပြီ။</p> <p>သူတို့အားလုံး စကားတစ်လုံးပြောရန်အသာထား  အသက်ကိုပင်  ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြပါ။</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းသည်လည်း နေရာ၌ပင် ရပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံဆူညံနေသည်။</p> <p> </p> <p>သေဆုံးသွားသော အရာရှိ ခုနစ်ဦးထဲတွင် သုံးဦးမှာ ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်၏။ သူတို့ထဲကတစ်ဦးမှာ သူ အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားရသော သူ၏ အထက်လူကြီးလည်း ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါမှာတော့  ခွေးတစ်ကောင်လို သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>မည်သူက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်နှင့် သူ၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမလှလေးတို့မှာ  ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟူသော အဆင့်ကိုကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ ။ သူတို့က  မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်ဟုပင် ဆိုရပေခြိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ကဗျာတစ်ပုဒ်လောက် ရွတ်ချင်လာတယ်"</p> <p>ကျိယွမ်က အလောင်းများကိုကြည့်နေရင်းမှ စိတ်ကူးပေါက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက  ကဗျာကိုအနည်းငယ်စဥ်းစားပြီး မှ  စတင်ရွတ်ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"အိုဘယ့်...မင်းနေပြည် ၊ ...နန်းတွင်းဘဏ္ဍာတိုက်က ပိုးထည်တွေ ပြာဖြစ်လို့၊ မှူးမတ်တွေရဲ့ အရိုးလည်း လမ်းပေါ်မှာ နင်းခြေခံရပြီ"</p> <p>အခန်းထဲတွင်ရပ်နေသော  အရာရှိများမှာ ကဗျာကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း သူတို့၏ အမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူတို့အားလုံးမှာ ပညာတတ်များဖြစ်ကြသဖြင့် ကဗျာ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ကဗျာပါပဲ... တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ကဗျာပါ..."</p> <p> </p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ထွက်လာပြီး စွန့်စားကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုဝင်များကိုပင် ဤမျှအထိ မြှောက်ပင့်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပါ။</p> <p>သို့သော် ငြိမ်နေခြင်းထက် အခွင့်အရေးရှာကြည့်ရန် သူကစွန့်စားလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းကလည်း  ချက်ချင်းရှေ့သို့ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒီကဗျာက တကယ့်ကို ထူးကဲပါတယ်၊ ခံစားချက်ကော ပုံဖော်ချက်ကော တော်တော်အသက်ဝင်တယ်၊ မစ္စတာကျိ...ကဗျာမှာလည်း တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားအရာရှိအချို့သည်လည်း ချီးကျူးစကားများ ပြောရန် ရှေ့ထွက်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ ကဗျာကို ချီးကျူးခြင်းဖြင့် ကျိယွမ်က သူတို့ကို ချန်ထားပေးမည်ဟု ယူဆနေကြပုံရ၏။</p> <p>သူတို့၏ မြှောက်ပင့်မှုများကြောင့် ကျိယွမ်မှာ အနည်းငယ်ပင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကဗျာကို ကျွန်တော် ရေးတာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက အလွန်ရိုးသားသူဖြစ်ပြီး သူတစ်ပါး၏ လက်ရာကို ခိုးယူလိုစိတ် မရှိပါ။</p> <p>၂၁ရာစုကမ္ဘာက ပျက်စီးမသွားသေးပါ၊ ထို့ကြောင့် သူ ကဗျာခိုးချထားသည်ကို သိသွားကြလျှင် လူမှုရေးအရ သေဆုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ကဗျာက ကိုယ်တိုင်ရေးမဟုတ်ပေမဲ့ ၊ ခင်ဗျား ကဗျာရွတ်တဲ့ပုံစံက  ခိုင်မာပြီး အားပါတယ် ၊  တကယ့်ကို ပညာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိပါပေတယ်"</p> <p> </p> <p>အခြားအရာရှိတစ်ဦးက အခွင့်ကောင်းယူကာ တစ်မျိုးပြောင်းကာ မြှောက်ပင့်လိုက်၏။</p> <p>သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျိယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်တွေက ဘာလို့ မြှောက်ပင့်တတ်တဲ့သူတွေကို ချစ်ကြတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်  ကျိယွမ်၏ အကြည့်မှာ ဟန်ခန်း၏ ဘေးတွင်ကုပ်နေသော အတွင်းရေးမှူးထံသို့ ကျရောက်သွား၏။</p> <p>"ခင်ဗျားကော ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်မပေးတော့ဘူးလား၊ ကျွန်တော် နည်းနည်းလောက် ရယ်ချင်လို့ပါ"</p> <p>ဟန်ခန်း၏ အတွင်းရေးမှူးမှာ ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ပို၍ တုန်ယင်နေသည်။</p> <p> "မကြောက်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က အလွန် အကောင်းမြင်တတ်တဲ့သူပါ၊ ရန်ငြိုးမထားတတ်ပါဘူး။"</p> <p>"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ခင်ဗျားက ဝူယွမ်အဆောက်အအုံက ခင်ဗျားတို့မိသားစုပိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာက အမှန်တရားပါ၊ ကျွန်တော် ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ဘာလို့ဆို  ကျွန်တော်က... ကျွန်တော်က ဆင်းရဲလွန်းလို့  ကုံရှင်းကို မဝယ်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ"</p> <p>"မဟုတ်ရင်တော့ အဲဒီအချိန်မှာတင် ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိုက်မှာပေါ့"</p> <p>ကျိယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အတွင်းရေးမှူး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ငိုသည်ထက် ဆိုးသော အမူအရာ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> "မစ္စတာကျိ... ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ "</p> <p>အတွင်းရေးမှူးသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ဆီသို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို သူကိုယ်တိုင် ပိတ်ရိုက်ပစ်ချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ ဘာကြောင့် ထိုသို့ ပြောခဲ့မိလေသနည်း။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလို မျက်နှာမျိုးကြီး မလုပ်ပါနဲ့ဗျ ၊  ခင်ဗျား မမှားပါဘူး၊ ခင်ဗျားက မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကပဲ အစွမ်းမရှိလို့ပါ... ဟူး... ခင်ဗျား အဲဒီလိုလုပ်နေတော့ ..မသိရင် .. ကျွန်တော်ကပဲ စကားပြောလို့ မနိုင်ရင် လက်ပါတတ်တဲ့ အကြမ်းဖက်လူကြမ်းကြီးလို ဖြစ်နေမှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အစွပ်စွဲမခံနိုင်သလိုရှင်းပြနေ၏။</p> <p>သူက အကြမ်းဖက်ခြင်းထက် အကျိုးအကြောင်းပြခြင်းကို အမြဲတမ်း ပိုနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။</p> <p>သူတစ်ပါးကို အကျိုးအကြောင်းဖြင့် နားချခြင်းကိုနှစ်သက်သက်သည့်သူ့အား  အတွင်းရေးမှူး၏ စိတ်ကူးထဲတွင်မူ တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ဖြတ်တတ်သော ရက်စက်သည့် လူသတ်သမားကြီး ဖြစ်နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရေးမှူးမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဟူး"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချလိုက်သည်။</p> <p> "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပထမဆုံး စတွေ့တုန်းက ပုံစံကို ပိုကြိုက်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားက အတော်လေး မောက်မာပြီး စိန်ခေါ်ချင်တဲ့ ပုံစံရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့  ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်က ခင်ဗျားရဲ့ မာန်မာနတွေကို ချိုးနှိမ်ပစ်လိုက်တာက နှမြောစရာပါပဲ။ ခင်ဗျား အတော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်က လူများမှာ ရယ်ချင်သော်လည်း မရယ်ရဲကြပါ။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်က ချိုးနှိမ်တာတဲ့လား ၊ မင်းက ချိုးနှိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား ။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရေးမှူးခမျာ  မိဘမဲ့သွားသူတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးပဲ ခဏတော့ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်၊ ကျွန်တော် လူလတ်တန်းစားတွေကို သတ်ပြီးပြီဆိုတော့ အခု ဇနီးသည်နဲ့အတူ အဖိုးကြီးတွေကို သတ်ဖို့ သွားရပါဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က နင်းထောင်၏ နူးညံ့သော ခါးလေးကို ညင်သာစွာဖက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> နင်းထောင်က သူ့ကို မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p>သူ မြဲမြဲမဆုပ်ကိုင်ထားပါက ခရီးစဉ်မှာ အတော်လေး ကြာသွားနိုင်သည်။</p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲက  အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်၏။</p> <p>"မစ္စတာကျိ... ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ခင်ဗျားလည်း ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်ချင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲနေသော အတွင်းရေးမှူးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအတွင်းရေးမှူးမှာ အားလုံး၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဆက်လှဲနေရန်သာရွေးချယ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ကျိယွမ်က ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p> "ကျွန်တော်က အကျိုးအကြောင်း သိတတ်တဲ့သူပါ၊ သူ ကျွန်တော့်ကို မမြှောက်ပင့်လို့ဆိုပြီး သူ့ကို ရာထူးမချပါနဲ့။ကျုပ်တို့ကြားမှာ သဘောထားကွဲလွဲမှုနဲ့ ပဋိပက္ခတချို့ ရှိခဲ့ပေမဲ့ သူ့ပါးကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ရိုက်ချင်တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ ဝင်မရှုပ်ကြနဲ့ဦး"</p> <p>ကျိယွမ်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်၊ တစ်နေ့တွင် သူသည် ကုံရှင်းကို ဝယ်ရန် ပိုက်ဆံအလုံအလောက် စုဆောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုနေ့ရောက်သောအခါ သူသည် 'ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်' ကို ယူပြီး ဤအတွင်းရေးမှူး၏ ပါးကို ရိုက်ကာ ကြေညာပစ်မည်။</p> <p>"မြင်လား၊ ကုံရှင်းတစ်ခုလုံးက ငါ့ဟာပဲ။ ဝူယွမ်ခန်းမက မင်းဟာဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ"</p> <p>ကျိယွမ်သည် အနာဂတ်အတွက် တွေးမိသောအခါ  သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများထဲတွင် နစ်မျောသွားခဲ့ပြီး တွေးလေ ပျော်လေ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထပ်ပြောလိုက်သည် ။</p> <p>"မစ္စတာကျိ... ကျွန်တော်တို့ ချင်းယွမ်နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုက ခင်ဗျားကို အလေးထားပါတယ်၊ အင်ပါယာအတွင်းက လူဆိုးတချို့ကသာ ဒီပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စအားလုံးက မူမိသားစုရဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တွေကြောင့်သာ ဖြစ်လာတာပါ"</p> <p>ချင်းယွမ်ကို တော်ဝင်မိသားစုက အုပ်ချုပ်သည်ဆိုသော်လည်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုများ၏ အာဏာမှာ တော်ဝင်မိသားစုထက် သာလွန်နေပါသည်။</p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲမှာ တော်ဝင်မိသားစုဘက်တော်သား ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မိသားစု၏ ကျိယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် ဖြစ်၏။</p> <p>"အော်... အဲဒါကို ကျွန်တော် သိပါတယ်"</p> <p>"ကျွန်တော်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုဝင်တွေ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်မယ့် သွေးဆာနေတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေကြတာလား။"</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ကြင်နာတတ်တဲ့သူပါ၊ ကျေးဇူးရှိရင် ဆပ်တတ်သလို ရန်ကြွေးရှိရင်လည်း ပြန်ယူတတ်တဲ့သူပါ။ အများဆုံးဆိုရင်တောင် မူမိသားစု တစ်ခုလုံးကိုပဲ သတ်မှာပါ"</p> <p> အရာရှိများမှာ ခေါင်းငုံ့ထားကြရင်းမှ အချို့မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိကြသည်။</p> <p>မြို့တော်ထဲရှိ မူမိသားစုတွင် လူဦးရေ ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိသည်။</p> <p>အခြားသော မိသားစုခွဲများကိုပါ ထည့်တွက်ပါက အရေအတွက်မှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်ပြည်သူများကြားတွင် ဘီလူးကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့တွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စုပ်ယူရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှိနေကြသည်။</p> <p>လူဦးရေသောင်းချီသော မူမိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်တာက သွေးမဆာဘူးတဲ့လား။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ မသိပါဘူး၊ ကျွန်တော် တစ်ခါက တကယ့်ကို သွေးဆာတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ သိခဲ့ဖူးတယ်။</p> <p>သူသာဆိုရင်တော့ ကုံရှင်းပေါ်မှာရှိတဲ့ 'မူ' မျိုးရိုးရှိသူ အားလုံးကို သတ်ပစ်လောက်မှာပါ။ ကျွန်တော်က ကြင်နာတတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အဓိက တရားခံတွေနဲ့... အင်း၊ ကျွန်တော့်အပေါ် ရန်လိုတဲ့သူတွေကိုပဲ သတ်တာပါ ၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ နားထဲတွင် နင်းထောင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံ ထွက်ပေါ်၏။</p> <p>"ယောက်ျား...၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးက အစွမ်းထက်တယ်လို့ သူတို့ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ အပေါ်တက်ပြီး မူမိသားစုရဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ရမလား"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတာပေါ့ မိန်းမရာ "</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ နင်းထောင်ကို ပို၍ မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>အမှန်က  ပြုတ်ကျမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခန်းမအတွင်းမှာတော့  ကျိယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အခြားသော အရာရှိများမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ရှိနေစဉ်အတွင်း သူတို့သည် အလွန်တရာ တင်းမာနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဦးနှောက်မှာ သူတို့အပိုင် မဟုတ်သလိုပင် ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲသည် ဟန်ခန်းကို ကြည့်ကာ  တိမ်ဝင်နေသောအသံဖြင့်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>သူသည် ကျိယွမ်က အတွင်းရေးမှူးကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရေးမှူးကတော့ မျက်ဝန်းများ ဗလာဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပုံလျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သတိပြန်မဝင်သေးပါ။</p> <p>ဟန်ခန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စက..."</p> <p>သူသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်ပြောပြလိုက်၏။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း တမြုံ့မြုံ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ငါ့အတွင်းရေးမှူးက ဘာလို့ ဒီလောက် ပါးစပ်ဖွာပြီး အဲဒီလိုစကားမျိုး ပြောခဲ့ရတာလဲ။</p> <p>သို့သော် သူ၏စကားကိုကြားသောအခါ ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းများက  တောက်ပလာသည်။</p> <p> "မင်းညီက... သူနဲ့ အတော်လေး နီးစပ်တာလား"</p> <p>ဟန်ခန်းသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မူမိသားစုက မစ္စတာကျိကို အရေးယူတော့မယ့်အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ညီက သတင်းဘယ်ကရလဲ မသိပေမဲ့ မစ္စတာကျိကို အကြောင်းကြားပေးခဲ့ပါတယ်"</p> <p>"ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲမှာ သူ၏ ပေါင်ကို ပုတ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> "ဒါ တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ။ လာပါဦး၊ မင်းညီနဲ့ မစ္စတာကျိရဲ့ ဆက်ဆံရေးအကြောင်း ထပ်ပြောပြပါဦး"</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ခန်းသည်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။</p> <p>သူတို့သည် မူမိသားစုကို စော်ကားမိပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ရှေ့က သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ တက်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ညီနဲ့ မစ္စတာကျိက သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း ၊ ဝါသနာတူချင်းဆိုတော့......."</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းသည် သူသိသမျှ အားလုံးကို ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲအား တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့ အကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပို၍ တောက်ပလာ၏။</p> <p> "ဒီလို အဆက်အသွယ်ရှိတာက ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့..."</p> <p>တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသဖြင့် သူသည် ပြန်လည် စိုးရိမ်သွားပြန်သည်။</p> <p> "ကောင်းကင်မျက်လုံးက ပြဿနာပဲ... ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုတွေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးက... အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။"</p> <p>" မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အခုချက်ချင်း ဘုရင်ကြီးကို တင်ပြရမယ်၊ မူမိသားစု ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးမပြုနိုင်အောင် တားဆီးရမယ်"</p> <p>........</p> <p>မြို့တော်တွင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်နိုင်ငံ၏ အစည်ကားဆုံး မြို့ကြီးလည်း ဖြစ်၏။</p> <p>မူမိသားစုစံအိမ်အတွင်း၌</p> <p>မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲမှာ ဦးဆောင်နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ တင်းမာနေခဲ့သည်။</p> <p> "မင်းတို့ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ကုံယီ မိသားစုက ငါတို့ မူမိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေထဲမှာ ဝင်ပါကြမလို့လား"</p> <p>မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲဟောင်း၏ အသံမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>တော်ဝင်မိသားစုမှာ အင်အားချည့်နဲ့နေပြီဖြစ်ကာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ထဲမှ မည်သည့်မိသားစုထက်မဆို အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်ထဲတွင်ပါဝင်သော ကုံယီမိသားစုမှာလည်း ကျဆင်းနေပြီဖြစ်ကာ အကယ်၍ သူတို့သာ ကောင်းကင်မျက်လုံးတစ်ခုကို မထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါက ကြယ်ခုနစ်ပွင့်စာရင်းမှ ပယ်ထုတ်ခံရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် သတ္တမမင်းသားနှင့် ကုံယီချိုင်တို့ရောက်လာချိန်တွင် မူမိသားစု အကြီးအကဲမှာ လုံးဝ ယဉ်ကျေးမှု မရှိပေ။</p> <p>ထိုအခိုက် သတ္တမမင်းသားက ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ ယဉ်ကျေးတည်ကြည်လှသည်။  မူအကြီးအကဲ၏ အမူအရာ​က လက်မခံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း သူပမည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ပါ။</p> <p> "မူအကြီးအကဲ၊ ကျုပ်တို့တွေ ထိုင်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးလို ဖျက်အားပြင်း လက်နက်မျိုးကို မဆင်မခြင် အသုံးပြုတာက နိုင်ငံအတွက် မကောင်းသလို ပြဿနာတွေလည်း အလွယ်တကူ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်"</p> <p>အကြီးအကဲဟောင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "မင်းတို့ တော်ဝင်မိသားစုက သူ့ကို စည်းရုံးချင်နေတာ မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>"သူက ငါ့မြေးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ငါတို့မူမိသားစုက ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ကြားမှာ ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲ။"</p> <p>"ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လွယ်ပါတယ်။ သူ ဒူးထောက်ရမယ်၊ အရာအားလုံးကို လွှဲပေးရမယ်၊ သူကိုယ်တိုင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်ရမယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စက ပြီးသွားမယ်။"</p> <p>"မဟုတ်ရင်တော့... ကောင်းကင်မျက်လုံးကို သူ့အပေါ် သုံးမှာပဲ"</p> <p>အကြီးအကဲအိုကြီးက အလွန် ူဒေါသထွက်နေ၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိယွမ်ကို ထိရောက်စွာ အရေးမယူပါက မူမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>အခြားသော ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများက မူမိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သူများအဖြစ် မြင်ကုန်ကြမည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သတ္တမမင်းသားက တည်ငြိမ်စွာထပ်ပြော၏။</p> <p> "မူအကြီးအကဲ၊ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်နဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကြားမှာ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ သဘောတူညီချက်အရ ကောင်းကင်မျက်လုံးလို အရေးကြီးလက်နက်မျိုးကို အသုံးပြုဖို့အတွက် အထက်အဆင့်ကို လျှောက်ထားရမှာဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပါတယ်"</p> <p>"တကယ်လို မူအကြီးအကဲက မစ္စတာကျိကို အရေးယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင်လည်း သဘောတူညီချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးပါ"</p> <p>တော်ဝင်မိသားစု မကျဆင်းမီနှင့် အာဏာရှိနေသေးစဉ်က သူတို့သည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုများနှင့် အလားတူ သဘောတူညီချက်မျိုးကို ချုပ်ဆိုထားခဲ့ကြ၏။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ တော်ဝင်မိသားစု အင်အားနည်းသွားသဖြင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုအများစုမှာ ထိုသဘောတူညီချက်ကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။</p> <p>သို့မဟုတ် အချို့မိသားစုမှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ လျှောက်ထားကြသော်လည်း ခွင့်တောင်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ပါ ။ တော်ဝင်မိသားစုဘက်ကလည်း  များသောအားဖြင့် ဟန်ပြသက်သက်သာဖြစ်နေပြီး ငြင်းပယ်လေ့မရှိပါ။ငြင်းပယ်ရန်အင်အားမရှိဟုဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ယခုအချိန်တွင် သတ္တမမင်းသားက သဘောတူညီချက်ကို တမင်ထုတ်ပြောလာခြင်းမှာ ကျိယွမ်ကို စည်းရုံးရန် တော်ဝင်မိသားစု၏ ပြတ်သားမှုကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မူမိသားစုကို တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သတိထားမိစေရန်နှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးမပြုဘဲ ပဋိပက္ခကို အဆုံးသတ်စေရန်အတွက်လည်း ရည်ရွယ်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟက်"</p> <p> </p> <p>မူအကြီးအကဲက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> "သဘောတူညီချက်လား ၊ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သဘောတူညီချက်ပေါ့လေ .."</p> <p>သူက မဲ့ကာဆက်ပြော၏။</p> <p>"ငါတို့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုတွေအတွက်တော့ တို့တွေက မင်းတို့ကို တော်ဝင်မိသားစုလို့ အသိအမှတ်ပြုမှ မင်းတို့က တော်ဝင်မိသားစု ဖြစ်နေမှာပါ။"</p> <p>"ငါတို့က အသိအမှတ်မပြုရင်တော့ မင်းတို့က လမ်းပေါ်က ခွေးတစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး။ ကိုယ်ပိုင် ကောင်းကင်မျက်လုံးတောင်မရှိဘဲနဲ့  မင်းတို့က ဘယ်လို တော်ဝင်မိသားစုမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>မူအကြီးအကဲသည် ယခင်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်မှုများပင် မရှိတော့ပါ ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက တော်ဝင်မိသားစု၏ မင်းသမီးတစ်ပါးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သောလူငယ်တစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသည်၊ သူသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ မျှော်လင့်ချက်အသစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရပါသည်။ တော်ဝင်မိသားစုကလည်း သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန်အတွက် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပါသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တော်ဝင်မိသားစုထံမှ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်မျက်လုံး သုံးလုံး၏ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ခိုးယူသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။</p> <p>ထိုကိစ္စမှာ တော်ဝင်မိသားစုအတွက် ရယ်စရာကောင်းပြီး မယုံနိုင်စရာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးများအပေါ် ထိန်းချုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားကတည်းက တော်ဝင်မိသားစုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>မူအကြီးအကဲသည် သတ္တမမင်းသားအပေါ် မည်သည့် ရိုသေမှုမျှ မပြတော့ဘဲ စိတ်ထဲရှိသလိုသာ ဆက်ဆံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တော်ဝင်မိသားစုမှာ ယခုအခါ အမည်ခံသာဖြစ်နေပြီး သူတို့၏ အာဏာမှာ ပြည်နယ်အနည်းငယ်လောက်မှာသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>ထို့သို့ဆိုလျှင် တိုင်းပြည်၏ တပ်ဖွဲ့ကရော..။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် စစ်ဒေသ တစ်ခုကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါ။</p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးများကို ထိန်းချုပ်ခွင့်မရှိဘဲ သူတို့တော်ဝင်မိသားစုက မည်သို့သြဇာညောင်းတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မူအကြီးအကဲ၏  စော်ကားသောမထီမဲ့မြင်စကားများကို ကြားရသောအခါ သတ္တမမင်းသား၏ တည်ငြိမ်မှုအောက်တွင် နာကြည်းချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ လက်သည်းများမှာ လက်ဖဝါးထဲသို့ပင် စိုက်ဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အတင်းအကြပ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မူအကြီးအကဲ၊ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲနေပါပြီ။ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ပြန်လည် နိုးထလာတာနဲ့အမျှ မစ္စတာကျိက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ လမ်းပြသူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။ သူ အသက်ရှင်နေတာက ကျုပ်တို့အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေကလည်း အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားရင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းဖို့က အလွန် ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့်..."</p> <p>"တော်တော့ .. ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေအပေါ် ထိန်းချုပ်ခွင့်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ ငါ သဘောကျသလို သုံးမှာပဲ"</p> <p>"မင်းတို့ကတော့ တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး  ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေကိုတောင် ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ သူတစ်ပါး အခိုးခံလိုက်ရတယ်လေ၊ ဟားဟား  ဟားဟား "</p> <p> </p> <p>မူအကြီးအကဲသည် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ကုံယီမိသားစုကို မျက်နှာမထောက်ဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ပြီးတော့ ကုံယီချိုင်၊ မင်းတို့မိသားစုကသာ ပိုပြီး ကြိုးစားမလုပ်ရင် နောက်နှစ်တစ်ရာမပြည့်ခင်မှာ တော်ဝင်မိသားစုလိုပဲ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်မျက်လုံး ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"</p> <p> မူအကြီးအကဲသည်  ကုံယီချိုင်ကိုလည်း ကဲ့ရဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p>"အားနည်းတဲ့သူတွေပဲ... အားနည်းတဲ့သူတွေပဲ စုစည်းဖို့လိုအပ်တာ"</p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ထဲမှ ထိပ်တန်း မိသားစုသုံးစုတွင် ပါဝင်သူအနေဖြင့် မူအကြီးအကဲတွင် ဤသို့ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရှိလေသည်။</p> <p>ကန်ရှင်းဂြိုဟ်ပေါ်မှ အင်အားကြီးမိသားစုများ၏ သမီးပျိုများပင်လျှင် မူမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ရန် ရွေးချယ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကုံရှင်းစနစ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း မူအကြီးအကဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ၁၀ ဦးထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>"မူစီးရီး ၀၁ ကနေ ၁၃ အထိ ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေ၊ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ၊ စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ အသက်သွင်းစမ်း၊ စစ်ပွဲမုဒ်ကို စတင်လိုက်..."</p> <p> </p> <p> မူအကြီးအကဲက တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နာနိုရိုဘော့ အမျိုးမျိုး ရှိနေပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံးများအတွက် ထိန်းချုပ်ကုဒ်များမှာ သူ၏ အသံနှင့် ချိတ်ဆက်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ပုံတူကူးရန် သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် အထူး ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ အသုံးပြုသော ကွန်ရက်မှာလည်း အများသုံး အင်တာနက်နှင့် သီးခြားစီ ဖြစ်၏။</p> <p>"အမိန့် တစ်၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေကို အသက်သွင်းပြီး  ကျိယွမ်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာစမ်း"</p> <p> </p> <p>မူအကြီးအကဲက ဆက်လက် အမိန့်ပေးနေသည်။</p> <p>ယနေ့တွင် သူသည် မူမိသားစု၏ အရှိန်အဝါနှင့် စိန်ခေါ်၍မရသော စွမ်းအားကို ကမ္ဘာသို့ ပြသရန် ရည်ရွယ်ထား၏။</p> <p>သို့သော် သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် စက်ရုပ်အသံတစ်ခုက ပြန်လည် ဖြေကြားလာခဲ့သည်။</p> <p>"အမိန့်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ပျက်ကွက်ပါသည်၊ အမည်မသိ အမှားတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရပါသည်"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save