Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"လူထုမဲဆန္ဒပေးပွဲလား"</p> <p> </p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားမှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ကျိယွမ်၏စကားကို ချက်ချင်းနားမလည်ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားနှင့် ကုံယီချိုင်တို့၏ နားမလည်သည့်အမူအယာကို မြင်သောအခါ  ကျိယွမ်က ထပ်မံရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပာယ်က ပြည်သူတွေကို... သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်  မဲပေးခိုင်းတာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ ရိုဘော့ဇီရိုးဝမ်းကို သူတို့ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအားလုံး စုဆောင်းခိုင်းပြီး သူတို့ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှုတွေနဲ့ ကောင်းမှုတွေကို စာရင်းပြုစုခိုင်းမယ်။"</p> <p>" ပြီးရင်... သူတို့ သေသင့်သလား၊ ထောင်ကျသင့်သလား၊ ဒါမှမဟုတ်... အပြစ်မရှိဘဲ လွှတ်ပေးသင့်သလားဆိုတာကို ပြည်သူတွေ မဲပေးခိုင်းမယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ထိုလူများနှင့် တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသလို၊ ရန်ငြိုးလည်းမရှိပါ။ထို့ကြောင့် သူတို့​၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းအပေါ်တွင်လည်း ထူးခြားသော ခံစားချက်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာကို လူထု၏မဲပေးပွဲကသာ ဆုံးဖြတ်ပါစေ။ပြီးတော့... အဲဒါက ပိုပြီးပျော်စရာကောင်းမယ်ထင်တယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားက တွေဝေသွားပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော လူထုမဲပေးပွဲမျိုးကို ကျိယွမ်က လုပ်ခိုင်းမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p>သူက အစပိုင်းတွင်  ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများကြားတွင်သာ  မဲပေးရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p>ယခုလို လူထုအားလုံး၏မဲပေးပွဲမျိုးမှာ တော့  တစ်ခါမှ မကြားဖူး၊ မကြုံဖူးသေးသော အရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမင်းသားက ကြောင်တောင်တောင်လုပ်နေ​သည်ကို​ မြင်သောအခါ ကျိယွမ်က မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"မင်းက ချင်းယွမ်ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေမှာ မဲပေးပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံသားတိုင်းမှာ မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ငါကတော့ အသေအချာ မှတ်မိနေတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒါက ဟန်ပြသက်သက်ပဲလား။"</p> <p>ကျိယွမ်၏ အသံက အနည်းငယ်ကျယ်လာ၏။</p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသား၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး ပြာပြာသလဲခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့၊ လုံးဝရှိပါတယ်၊ သူတို့မှာ မဲပေးပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ယခင်ကလည်း မဲပေးခြင်းမျိုးတစ်ခါတလေရှိတတ်သော်လည်း ကျိယွမ် ပြောသကဲ့သို့ပင် အများအားဖြင့် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေလေ့ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ  မစ္စတာကျိက ထုတ်ဖော်ပြောလာမှတော့၊ ဘယ်လိုလုပ် ဟန်ပြသက်သက် ဖြစ်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။</p> <p>၎င်းက ဖြစ်ကို ဖြစ်လာရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤကိစ္စ၏ သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် မဲပေးခြင်းနှင့် လူတိုင်းက တရားသူကြီးကဲ့သို့ ပြုမူခြင်းမှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး မသေချာသော အချက်များစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ တွေဝေနေတာလဲ။ မင်းက... မဲပေးတဲ့ ဝဘ်ဆိုဒ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်တောင် ရှာမရဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။ ဒါမှမဟုတ် ဝဘ်ဆိုဒ်ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်  တင်ဒါနဲ့အပ်ပြီးလုပ်လိုက်လို့ အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းလွန်းပြီး လူတွေအများကြီး မဲပေးတဲ့အခါ ဝဘ်ဆိုဒ်ကြီး ပျက်ကျသွားမှာမျိုးလည်း မလိုချင်ဘူး။"</p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားမှာ ခဏတာ ခေါင်းရှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော်တို့ တော်ဝင်မိသားစုက မစ္စတာကျိကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့အတွက် ဒါကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံသွားမှာပါ"</p> <p>သူက ဦးညွှတ်ကာ ကတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို အလုပ်အကျွေးမပြုနဲ့၊ ငါက အစေခံတွေ မလိုဘူး။ ပြည်သူကိုပဲ အလုပ်အကျွေးပြုပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ထိုသို့ပြောရင်းမှ ပျင်းရိစွာဖြင့် ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားက  ထပ်မံခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ကိုယ်စား သဘောမတူနိုင်ပါ။</p> <p>ထို့အပြင် ယခုလိုလူထုမဲပေးပွဲကြီးပြုလုပ်ရန်သည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုအားလုံး၏ သဘောတူညီချက်လည်း လိုအပ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သတ္တမမြောက်မင်းသားက မည်သို့ ငြင်းပယ်ဝံ့မည်နည်း။</p> <p>သူက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများက သဘောတူမတူဆိုသည်ကိုမူ... ။</p> <p>စဥ်းစားနေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>သူတို့ ငြင်းပယ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပါ။</p> <p>မဟုတ်ပါက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေမည်မှာလည်း... မူမိသားစုကဲ့သို့ လူထုမဲပေးပွဲတစ်ခုဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်က ကုံယီချိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> "မတွေ့တာကြာပြီ အဖိုးကြီး။ အင်း..ခင်ဗျားက ပိုပြီး ငယ်ရွယ်လာတာပဲ။"</p> <p>ကုံယီချိုင်မှာ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ခဏတာ ကြောင်သွား၏။သို့သော် သူက ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့လိုက်သည်။</p> <p> "ဒီအဖိုးကြီးက စီနီယာကျိကို အရိုအသေပေးပါတယ်"</p> <p>သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်နှိမ့်ချလှ၏။</p> <p>လော့စ်တောင်တန်းပေါ်တွင် ကျိယွမ်၏ဂူအား  လာတူးဖော်နေစဥ်ကနှင့် လုံးဝကွာခြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက်... အတိအကျပြောရရင် ကျုပ်ရဲ့အလောင်းက  ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p> ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အဲဒီတုန်းက  ခင်ဗျားက  ကုံမိသားစုက လူငယ်တချို့ကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့သေးတယ်။ ကုံယီချင်း ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကို  ကျုပ်မှတ်မိတယ်၊ သူက သဘောထား တော်တော်ကောင်းတယ်။"</p> <p>" ဒါပေမဲ့ အပျော်အပါးတွေနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေတဲ့ တစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်၊ သူ့နာမည်က ကုံယီလန် ထင်တာပဲ။ သူက လူတွေကို နှာခေါင်းနဲ့ ကြည့်တယ်၊ အရမ်းကို မောက်မာပြီး အလောင်းကို စော်ကားတဲ့ ပြစ်မှုတောင် ကျူးလွန်တော့မလို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က ကျိယွမ် အလောင်းဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် ကုံယီချင်းက သူ့အပေါ် လေးစားမှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကုံယီလန်မှာမူ မဟုတ်ကဟုတ်ကများ ပြောဆိုပြီး ညစ်ညမ်းသောစကားများကို ပြောဆိုခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကုံယီချိုင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး နဖူးမှ ချွေးအေးများ အလိပ်လိုက်စီးကျလာ၏။</p> <p>ယခု  သူနားလည်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်မှာ အတိတ်ပြန်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတိတ်ပြန်လူသားမှာ အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ  သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးမှ ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ကုံယီမိသားစုက သူ၏ အလောင်းနှင့် ဆက်သွယ်ရန် လူလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကုံယီမိသားစုမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က  ကျိယွမ်၏အလောင်းကို မလေးမစား လုပ်ခဲ့သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် နေစရာမရှိအောင် စိုးရိမ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား... ကုံယီမိသားစုဆိုတာကို လေတစ်ချက်လောက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရမလား"</p> <p> </p> <p>နင်းထောင်က ကျိယွမ်၏လက်မောင်းကို ဆွဲခိုကာ ကြင်နာစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုံယီချိုင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွတောင်းပန်တော့သည်။</p> <p> "စီနီယာကျိ... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ"</p> <p>သူမည်သို့ မကြောက်ဘဲနေနေနိုင်မည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>စီနီယာကျိ၏ လှပသော အမျိုးသမီးလေးသည် လေတစ်ချက် မှုတ်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်မျက်လုံးများကို ပြိုကွဲသွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>အကယ်၍ သူမက ကုံယီမိသားစုကို လေတစ်ချက် မှုတ်လိုက်ပါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်မပြောနှင့်  အလောင်းပင်ကျန်မည် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အလန့်တကြားတောင်းပန်နေသော ကုံယီချိုင်ကို မြင်သောအခါ နင်းထောင်၏ လက်ဖမိုးလေးကို ပွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ငါက အမြဲတမ်း သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်နေတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက မကောင်းဘူးမှတ်လား ။ ဒါက ကိစ္စသေးလေးပဲ၊ ပြောနေဖို့တောင် မတန်ပါဘူး။ ငါသာ ကုံယီချိုင်ကို မတွေ့ခဲ့ရင် ဒါကို မေ့တောင်မေ့နေမှာ။"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစကား ကြားလိုက်ရမှ ကုံယီချိုင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ရှာသည်။  သူ၏ ပေါက်ကွဲမတတ်တုန်လှုပ်နေသော စိတ်နှလုံးမှာလည်း  ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့လို  ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်မိသားစုကြီးအနေဖြင့်   အလွန်လှပသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးက မိသားစုရှိရာဘက်သို့ လေနှင့်တစ်ချက်မှုတ်မည်ကို သေမလောက်ကြောက်ရလိမ့်မည်ဟု အိမ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပါ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုကောင်လေး ကုန်းယီလန်ကို သေလောက်အောင် မုန်းတီးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုကောင်မှာ အလွန်ရဲတင်းလှသည့် ဒုတိယမျိုးဆက်၊  အသုံးမကျသောသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်၊။</p> <p>စီနီယာကျိကို မည်သို့ စော်ကားရဲရသနည်း။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာကျိ"</p> <p> </p> <p>သူသည် ကုံယီချင်းအပေါ်တွင်တော့ အလွန်ကောင်းမွန်သော စိတ်ထားကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ကုံယီချင်းမှာ တိုက်ရိုက်မျိုးနွယ်စုမှ မဟုတ်သော်လည်း အလွန်ကြိုးစားအားထုတ်သူ ဖြစ်၏။</p> <p>မကြာသေးမီက မိသားစုအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကုံယီချင်းကို ထောက်ပံ့ရန် အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း ထိုအဆိုပြုချက်မှာ ပယ်ချခံခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုတွင် စီနီယာကျိက ကုန်းယီချင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် ထိုပယ်ချမှုမှာ သဘာဝအတိုင်း ပျက်ပြယ်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ကုံယီမိသားစုက ကုံယီချင်းကို ထောက်ပံ့ရုံသာမက၊ သူ့ကို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ စစ်မှန်သော ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ပါ သတ်မှတ်ကြပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာက ရှင်းလင်းရေးကို မင်းတို့ပဲ လုပ်လိုက်ပါ၊ ငါက သူတို့ကို မြှုပ်နှံပေးဖို့ ပျင်းလို့။ စားသောက်ပွဲကို စီစဥ်လိုက်။ ငါက မြို့တော်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သလို အချိန်လည်း စောသေးတော့၊ ရက်နည်းနည်းလောက် လျှောက်ကစားလိုက်ဦးမယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ရင်း နင်းထောင်ကို တွဲကာ သူတို့၏ ပုံရိပ်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသား၊ ကုံယီချိုင်နှင့် အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော အခန်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမြောက်မင်းသားက လက်သီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးတွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေပြီး ခုနက သူ မည်မျှ ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်ကို ဖော်ပြနေသလိုပင်။</p> <p> ယခုအချိန်ထိပင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရင်ခုန်မှုကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကုံယီချိုင်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီမဲပေးပွဲကို ကျွန်တော်နဲ့... ကုံယီချင်း တို့ပဲ ကိုင်တွယ်ကြရရင် ကောင်းမယ်မဟုတ်လား။"</p> <p>ကုံယီချင်းက မည်သူမှန်း သူ မသိသော်လည်း၊ ကျိယွမ်က သူ့နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည် အသုံးချရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကုံယီချိုင်ကလည်း အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စည်းမျဥ်းများအရ ဤကိစ္စမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ သဘောတူညီချက် လိုအပ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် အခြေအနေတွင် မိသားစုခေါင်းဆောင်က ဘာအသုံးကျတော့မည်နည်း။</p> <p>စီနီယာကျိကသာ စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ပဲ ။</p> <p>လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော စစ်မှန်သည့် ဘုရင်ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ကန့်ကွက်သူရှိခဲ့လျှင်တော့ ...။</p> <p>ကုံယီချိုင်ဆက်မတွေးတော့ပါ ။</p> <p> </p> <p>အခေါင်းမြင်မှ မျက်ရည်ကျမဲ့သူတွေကို သနားနေစရာမလိုဘူး။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုကြီးများဖြစ်သည်။  သူတို့၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာ  မူမိသားစု၏ ကောင်းကင်မျက်လုံး  ၁၃ ခု ကျဆုံးသွားသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဖြစ်ရပ်က လုံးဝတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး  ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုအားလုံးကို ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးများဆိုသည်မှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုကြီးများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုကောင်းကင်မျက်လုံးက တစ်ခဏအတွင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်တဲ့လား။</p> <p>ထိုအရာက  နျူကလီးယားစစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားသည်တာထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ဝန်ထမ်းများ၊ ယာဥ်များနှင့် သတင်းအချက်အလက်များမှာ မူမိသားစုထံသို့ အပြေးအလွှားရောက်သွားကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ရရှိခဲ့သော ကောက်ချက်မှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး  မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကောင်းကင်မျက်လုံး ၁၃ ခုကို လူသားတစ်ယောက်တည်းက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ဟူ၏။</p> <p>အဓိပ္ပါယ် လုံးဝမရှိပါ။</p> <p>မည်သည့်ယုတ္တိဗေဒနည်းလမ်းနှင့်မှလည်း ဖြစ်နိုင်စရာမရှိပေ။</p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ နတ်ဘုရားများကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူသားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် မြေအောက် မီတာသုံးထောင်အကွာတွင်ရှိသော ခန်းမတစ်ခုအတွင်းတွင်  ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများ၏ ခေါင်းဆောင်များ စုဝေးနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ မကောင်းလှပေ။</p> <p>"ကွေ့ယန် စစ်စခန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး တပ်သားသုံးထောင်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာက ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူ့ရဲ့ အဖော်က... အဆပေါင်း တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်လောက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်၊ လက်တစ်ချက်လေးလှုပ်တာနဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံး ၁၃ ခုကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>ကုံယီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်အဖိုးအိုက တုန်တုန်ရင်ရင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အစည်းအဝေး တက်ရောက်နေသော အခြားကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်များကလည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြကြ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတွေဆိုရင်တောင်... အစွမ်းက ဒီလောက်ပဲရှိမှာ။"</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုပေါင်း ၂၁ ခု ရှိပြီး  ယခုအချိန်တွင် အဖိုးအို ၂၀ ခန့်စုဝေးနေကြ၏။ အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မူမိသားစုတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို အခြေခံကာ မည်သို့ဆောင်ရွက်သင့်သလဲ ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝန်ခံရရင်  အဲဒီအမျိုးသမီးကသာ စိတ်ကူးပေါက်ပြီး. ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေကိုလည်း ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှာကို ငါလည်း ကြောက်မိတယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်အဘိုးအိုက အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏စကားကို အခြားသူများကလည်းထောက်ခံကြသည်။</p> <p>အမှန်ဆိုလျှင် ဖန်းမိသားစုမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုကြီးများတွင် ထိပ်တန်းသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ မူမိသားစုထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းမှာ စီနီယာကျိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ကြောင်း ဖန်းမိသားစု၏ အဖိုးအိုခေါင်းဆောင် အလိုလိုသိနေ၏။</p> <p>"ဒီလူက... အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ် ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဖော်ကလည်း... တကယ်ကို... လူသားမှဟုတ်ရဲ့လားမသိဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟူး..ငါတို့မသိနိုင်တဲ့ အရာတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ငါတို့က ရိုသေမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်တယ်ထင်တယ်"</p> <p>" နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက် သက်တမ်းရှိတဲ့ မူမိသားစုက  တစ်ဖက်သားကို ထည့်မတွက်ဘဲ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကိုပဲ လုပ်လေ့ရှိရာကနေ အခုတော့ ချောက်ထဲကို ကျသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မတက်နိုင်တော့ဘူး။"</p> <p>"နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက် အမွေအနှစ်တွေရှိတဲ့ မိသားစုကြီးက... လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံဖြစ်ဖို့တောင် အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးတဲ့ ။ အဲဒါက တကယ်ကို... ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဖန်းအဖိုးအိုမှာ အားငယ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏တစ်ဘဝလုံး ဂုဏ်ယူခဲ့သော အရာများအားလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားသော လောကီအာဏာဆိုသည်မှာ... ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ကြောင်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့သိလိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"စမ်းသပ်ချက်တွေပြော​တာတော့  အဲဒီအမျိုးသမီးအသုံးပြုသွားတဲ့ နည်းလမ်းတွေကထွက်လာတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက တိုင်းတာလို့မရတဲ့ စွမ်းအင်အဆင့်မှာ ရှိနေတာတဲ့"</p> <p> </p> <p>အခြားမိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံး ၁၃ ခုလုံးဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်နှင့် သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် စစ်သင်္ဘောထောင်ပေါင်းများစွာကို မိသားစုကြီးများက အာကာသထဲသို့ ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်မျက်လုံးတွေကို ဒီလောက်အချိန်တိုလေးအတွက် ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ်တိုင်းတာဖို့ လွယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီစွမ်းအင်ကို ပုံဖော်ကြည့်ပြီးနောက်မှာ ငါတို့ ရခဲ့တဲ့ ကောက်ချက်ကတော့ အဲဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဟာ... ကွေ့ယန်နိုင်ငံကိုတောင် မြေပုံပေါ်ကနေ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်နေတယ်ဆိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>" ပြီးတော့  အဲဒါက  ​ လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကွေ့ယန်ဆိုတာ မရှိတော့တဲ့အထိ ဖျက်ဆီးပစ်တာမျိုး။"</p> <p> </p> <p>"အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒါဟာ သူမရဲ့ အကန့်အသတ်လား ဆိုတာကို ငါတို့ မသိတာပဲ။"</p> <p>"ငါပြောချင်တာ သိလား ၊ သူမရဲ့အစွမ်းကုန် ဟုတ်ချင်မှဟုတ်မှာလို့ "</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှိနေသူများအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ အစွမ်းထက်သည်ဆိုသော်လည်း ကွေ့ယန်တွင်ရှိ သော လူသားအားလုံးကို သုတ်သင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင်  ကောင်းကင်မျက်လုံး အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်ရန် လိုအပ်၏။</p> <p>ထိုသို့ပစ်ခတ်လျှင်ပင်  လူသားများကိုသာ သုတ်သင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော သက်ရှိများအားလုံး မပါနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အမျိုးသမီးကမူ  ကွေ့ယန်ကို မည်သည့်က်ရိယာတန်ဆာပလာမှ မလိုဘဲ တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေပုံပေါ်မှ အပြီးအပိုင်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လေသည်။</p> <p>ထိုအရာက မည်သို့သောအဖျက်စွမ်းအားမျိုးပါနည်း။</p> <p>စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ပေ။</p> <p>"ဒါကြောင့်...ငါကတော့ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောချင်တယ်"</p> <p>" လူကြီးမင်းတို့...ခုခံဖို့၊ ပရိယာယ်ဆင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် စည်းရုံးဖို့တွေကို မတွေးကြပါနဲ့တော့။"</p> <p>"ဒီလိုသက်ရှိတွေက ငါတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာ။</p> <p>ငါတို့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ နည်းပညာတွေ ၊ ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ ငါတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေဟာ သူတို့ တစ်ရေးအိပ်တာလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်အဖိုးအိုမှာ  တုန်လှုပ်နေခြင်းကြောင့် စကားများပင် ပြတ်တောင်း  ပြတ်တောင်းဖြစ်ကာ၊ အလွန်အမင်း အားကိုးရာလည်း မဲ့နေ၏။</p> <p> </p> <p>လူအများသည် မသိနားမလည်နိုင်သောအရာများကို ပို၍ကြောက်ရွံ့စ်ုးရိမ်တတ်ကြသည်မှာ သဘာဝပင်။</p> <p>နင်းထောင်၏စွမ်းဆောင်မှုမှာ သူတို့လုံးဝ နားမလည်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူသားတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားက... တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်သည်တဲ့လား။</p> <p>ထို့သို့လုပ်ရန် လူသားအားလုံးပေါင်း၍ ကြိုးစားလျှင်ပင် အပြင်းထန်ဆုံးဗုံးများ မည်မျှလိုမည်နည်း ၊ ရေတွက်ရန်ပင် မလွယ်ပါ။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ငါ အဆိုပြုချင်တာက၊ ဒီမှာဆက်ပြီး မဆွေးနွေးကြပါနဲ့တော့။</p> <p>ငါတို့ဘယ်လောက်ပဲ ဆွေးနွေးဆွေးနွေး အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"စီနီယာကျိနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ရော၊ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ရော၊ ငါတို့က သူတို့အပေါ် ရိုသေမှုကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်။"</p> <p>" တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မိသားစုဝင်တွေ ကို အပြင်မှာ ပြဿနာမရှာဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားရမယ်။"</p> <p>"ပြဿနာရှာတဲ့သူကို အနည်းဆုံး မိသားစုကနေ ထုတ်ပစ်မယ်၊ အဆိုးဆုံးကတော့ ကွပ်မျက်ပစ်မယ်"</p> <p>ဖန်းမိသားစုအဖိုးအို၏စကားမှာ ပြတ်သားသလို အလေးအနက် ရှိလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ထောက်ခံပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မိသားစုကို လူထုမဲပေးပွဲရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အောက်မှာ အစစ်ဆေးမခံချင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"စီနီယာကျိက ငါတို့ကို မဲပေးခိုင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ဟူး...တစ်ခါတလေကျတော့... သမိုင်းမှာ လူကြောက်တွေလို့နာမည်ဆိုးကျန်တာကလည်း တကယ်တော့ သိပ်မဆိုးလှပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>အခြားသောမိသားစုခေါင်းဆောင်အဖိုးအိုများကလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ အယူအဆများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ဘာမှ မပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့လို မြေခွေးအိုကြီးများက ယခုလိုအခြေအနေမျိုးတွင် ဘာလုပ်သင့်သည်၊ ဘာမလုပ်သင့်သည်ကို ကောင်းစွာနားလည်ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့သည်လန်ဟိုင်ကဲ့သို့ သူ၏ပုဂ္ဂလိကကိစ္စများကို မစုံစမ်းရဲခဲ့ကြပါ။  သူ၏ သာမန်အချက်အလက်များကိုသာ စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချက်အလက်များက ကျိယွမ်၏ စရိုက်ကို အနည်းငယ် ဖော်ပြနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> စိတ်ကျန်းမာရေး လက်မှတ်ရှိတယ်၊ နည်းနည်းခန့်မှန်းရ ခက်တယ်။</p> <p>သို့သော်  ခြုံငုံကြည့်သောအခါ ... သူက ကျေးဇူးရှိလျှင်ကျေးဇူးဆပ်တတ်ပြီး ရန်ငြိုးရှိလျှင်လည်း  ရန်တုံ့ပြန်တတ်သော "စည်းကမ်းကိုရိုသေပြီး ဥပဒေကို လိုက်နာသည့်" လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရလေ၏။</p> <p>သူက အဲဒီလိုလူမှတော့၊ သူတို့ကလည်း သူနဲ့အတူ ဒီဇာတ်လမ်းကို အဆုံးထိ ကပြရုံပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"မနက်ဖြန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် စီနီယာကျိဆီကို သွားတွေ့မယ်၊ ဘယ်သူတွေ လိုက်ခဲ့မလဲ"</p> <p>  ဖန်းမိသားစုအဖိုးအိုက ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရကာ ထပ်မံအသိပေး၏။</p> <p> </p> <p>"ငါက လူကိုယ်တိုင် သွားမှာပါ"</p> <p>သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်တွင် ရှိသူများအတွက် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ရှိရန်မှာ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားများမှာ အများအားဖြင့် ငြိမ်သက်နေလေ့ရှိပြီး၊ သူတို့ကို အစားထိုးရန်အတွက် ထူးခြားသော အခြေအနေများတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း လူကိုယ်တိုင် သွားပါမယ်။"</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်တိုင် သွားမှာပါ"</p> <p>ဤအဖိုးကြီးများမှာ ကျိယွမ်ကို လုံးဝ မစော်ကားမိသင့်ကြောင့် သဘောပေါက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားတွေကို သုံးတာက သူ့အပေါ် လေးစားမှုပြရာမရောက်တဲ့အပြင် စော်ကားသလိုဖြစ်သွားနိုင်တယ်။</p> <p> </p> <p>........</p> <p> </p> <p>မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင်တော့  ကျိယွမ်သည် နင်းထောင်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေသည်။... သို့မဟုတ် အတိအကျပြောရလျှင် "ငှက်မလေးနှင့်" နှင့် လမ်းလျှောက်နေခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏လက်ထဲတွင် အုတ်ခဲတစ်ခဲကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စဥ်းစားနေသော အမူအရာများ ရှိနေသည်။</p> <p>"မြို့တော်မှာ အုတ်ခဲတစ်ခဲကို မတော်တဆ ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်ကို ထိသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါအမြဲ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒါ တကယ်လားဆိုတာ သိချင်မိတယ်"</p> <p>မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာရန်မှာ ရှားပါးလှသဖြင့် သူ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်ကလည်း ခေါင်းကို စောင်းကာ စဥ်းစားနေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေ၏။</p> <p> "သွေးပုလဲ၊ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ။ အခုဆို ငါတို့ဘေးနားမှာ လူတစ်ယောက်မှတောင် မရှိဘူး။"</p> <p>"ဒါဆို ကံတရားကပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ။"</p> <p>ကျိယွမ်က အုတ်ခဲကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူက စွမ်းအားအများကြီး မသုံးခဲ့ဘဲ မီတာအနည်းငယ်အမြင့်သို့သာ ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မသေစေရန်အတွက်လည်း  မန္တာန်တစ်ခုကို လိုလိုမယ်မယ် ထည့်ရွတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အုတ်ခဲက ပြုတ်ကျလာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိမှန်သွားခဲ့လျှင်တောင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"လာလေ၊ ဘယ်သူ့ကို ထိသွားသလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်။"</p> <p> </p> <p>အုတ်ခဲလျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်ကိုကြည့်နေရင်း ကျူးယန်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျိယွမ်၏ လက်မောင်းကို တွဲကာ ညွှန်ကြားရေးမှုးတစ်ယောက်ယောက်ကို ထိသွားသလားဆိုသည်ကို သိချင်နေ၏။</p> <p>"သွားကြည့်ကြရအောင်။"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်လည်း ရလဒ်ကို ပို၍စိတ်ဝင်စားလာသည်။ ယခုလိုဆော့ဆော့ကစားရာတွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးမည့်သူရှိရန်မှာ မလွယ်ပေ။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အုတ်ခဲကျသွားသည့် အရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် နေရောင်ခြည်မှာ အနည်းငယ် စူးရှနေပြီး  လူများမှာ ကောင်းကင်ရှိ နေနှစ်စင်းကို မော့ကြည့်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး မှတ်တမ်းတင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဝေမင်သည် အိတ်အမည်းတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ လမ်းမပေါ်တွင် မှိုင်တွေစွာ လမ်းလျှောက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျေးလက်နောက်ခံမှ လာသူဖြစ်ပြီး သူ တက္ကသိုလ်တက်နေစဥ်က ရွာသားများမှာ သူ့အား ဂုဏ်သတင်းကြီးသောတက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် ပညာသင်ကြားနိုင်ရန်အတွက်ဟုဆိုကာ  ကြက်ဥများနှင့် ကန်စွန်းဥများကို ပေးကမ်းကာ ထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ရှိ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော တက္ကသိုလ်များမှာ အလွန်စျေးကြီးပြီး ဆင်းရဲသားများတက်ရောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလုပ်လည်းလုပ်ရင်း ပညာသင်ကြားခဲ့ရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ဘွဲ့ရရှိကာ  ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပရောဂျက်တစ်ခုတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုလုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့၏။</p> <p>ငါးနှစ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ကုမ္ပဏီမှာ သန်းတစ်ထောင် တန်ဖိုးရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ဇာတိမြေကိုလည်း ပြန်လည် ပေးဆပ်မှုများ စတင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ "ကုမ္ပဏီငယ်လေး" သည် အထက်တန်းလွှာ ဒုတိယမျိုးဆက် တစ်ဦး၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရမည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။</p> <p>ထိုအထက်တန်းလွှာသည် သူ၏ထံမှ ကုမ္ပဏီကို လုယူချင်နေ၏။  ခိုင်မာသော နောက်ခံမရှိသဖြင့် သူ၏အင်အားဖြင့်  ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဌာနအသီးသီးက သူ့ကို အခက်အခဲမျိုးစုံ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး စီးပွားဖက်များကလည်း ဆက်သွယ်မှုများကို စတင်ရှောင်ကြဥ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖြစ်ရပ်များအားလုံးက သူ့ကို စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးခိုင်းရန်အတွက် တွန်းအားပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်နှင့် ကုမ္ပဏီမှာ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ဘဲ သူသည် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သွားပေတော့မည်။</p> <p>လစာက များနေမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမလုပ်ချင်ပါ။  သူ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူ၏ဇာတိမြေအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသော ပရောဂျက်များကိုလည်း  ရပ်ဆိုင်းလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဝေမင်မှာ အလွန်အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားနေရပြီး တွေးလေဒေါသထွက်လေဖြစ်နေရ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် နုံအသော လူငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်ပါ။သူသည် အချိန်အခါအရ အလျှော့ပေးမှုကို နားလည်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သောအရာများမှာ မကြာခဏ ဖြစ်လေ့ရှိပြီး၊ အများအားဖြင့်မှာ အနည်းငယ် အရှုံးပေးကာ အကျိုးအမြတ်ကို ခွဲဝေယူကြ၏။။</p> <p>ဒါပေမဲ့... အဲဒီ မူမိသားစုရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ကတော့... တကယ်ကို အရှက်မရှိဘဲ အရာအားလုံးကို ယူချင်နေပြီး ဘာမှ မချန်ထားပေးချင်ပေ။</p> <p>ဒီလောကကြီးမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလား။</p> <p>သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် မြင်မြင်သမျှအား စိတ်တိုနေ၏။</p> <p>သူက ကောင်းကင်ကြီးကိုတောင် ဆဲဆိုချင်နေမိသည်။</p> <p>သူသည် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေက ဘာလို့ဒီလောက် ...ဟင် "</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏မျက်လုံးထဲမှ ဒေါသများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>အုတ်ခဲကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ထိုးစိုက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အား"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဝေမင်မှာ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ဇာတ်ကိုပုကာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>အုတ်ခဲက သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်ကြီးကျလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဒုတ်.....။</p> <p> </p> <p>"သေပါပြီဗျ "</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခေါင်းကိုအလန့်တကြားကိုင်ကြည့်ပြီးနောက်  သူ မှင်သက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အုတ်ခဲကခေါင်းပေါ်ပြုတ်ကျလာသော်လည်း သူ ဘာမှ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းလိုက်တာ ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> "ဟေး... မင်းက ညွှန်ကြားရေးမှူး တစ်ယောက်လား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save