Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၃၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ကြပါစို့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ညွှန်ကြားရေးမှူး... ညွှန်ကြားရေးမှူးလား"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဝေမင် ခဏတာ ကြောင်အသွားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>သူက မလှမ်းမကမ်းရှိ လူငယ်စုံတွဲကို ကြည့်လိုက်ရင်းမှ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏ ။</p> <p>သူသည် အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိသူဖြစ်ပြီး ပွဲလမ်းသဘင်များစွာ တက်ရောက်ဖူးသောကြောင့် ချောမောလှပသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများစွာနှင့် တွေ့ဆုံဖူးပါသည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ယခုရောက်လာသူနှစ်ဦးနှင့် မည်သူကမျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါ ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူတို့၏ ရုပ်ရည်ကြောင့်သာမကဘဲ  သူတို့၏ အရှိန်အဝါကြောင့်လည်းပါ၏ ။</p> <p>ဟွမ်ဝေမင်ကို ပို၍အံ့သြစေသည်မှာ သူ၏ဦးခေါင်းကို အခုလေးတင် ထိမှန်သွားသော အုတ်ခဲမှာ ထိုလူငယ်၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည် ။</p> <p>သူတို့က ယခုမှ  သူ၏အနီးသို့လျှောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ အုတ်ခဲကမည်သို့မည်ပုံဖြင့် သူ၏လက်ထဲသို့ရောက်သွားလေသနည်း။</p> <p> </p> <p>သူသည် အိမ်မက်နေသလိုခံစားရပြီး ယခုလေးတင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အရာများက  စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုသပ်သပ်ဖြစ်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က... ညွှန်ကြားရေးမှူး မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p> သူက မရည်ရွယ်ထားသော်လည်း  အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်မိသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသော အုတ်ခဲကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်းမှ စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် မှတ်ချက်ချ၏။</p> <p> </p> <p>"ညွှန်ကြားရေးမှုးမဟုတ်ဘူးလား ၊ ဒါဆို အကုန်လုံးက အလိမ်အညာတွေပဲပေါ့။ အေးလေ..မြို့တော်ထဲမှာ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကျပန်းပစ်လိုက်ရင် ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်ကို ထိနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်၏ တက်ကြွနေသောမျက်လုံးများတွင် ရယ်မောချင်စိတ်ဖြင့် တောက်ပလာသည် ။</p> <p> </p> <p>"ယောက်ျားကသာ အလိုရှိရင် သူက ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်လာနိုင်တာပဲကို"</p> <p> </p> <p>"တော်ပါပြီ ၊ လိမ်ညာတာက ပျော်စရာမကောင်းပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော လူငယ်စုံတွဲ၏ စကားဝိုင်းကြောင့် ဟွမ်ဝေမင်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ရပ်နေပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>သူက အုတ်ခဲနဲ့ပစ်တာလား ..။</p> <p>လူကို  မှန်သွားရင် ။</p> <p>အဲဒီလူက ညွှန်ကြားရေးမှူးတဲ့လား ။</p> <p>ဒါဆို ခုနကဟာတွေက စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှု မဟုတ်ဘူးပေါ့ ။</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုလူငယ်စုံတွဲသည် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ  ရုတ်တရက်ကြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ဘာလဲဟ ။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ အမြန်လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပါ ။</p> <p> </p> <p>ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ နေရာအနှံ့ ရှာဖွေကြည်ဘသော်လည်း သူတို့ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ ။</p> <p>ခုနက တကယ်ရှိနေတာလေ ၊ စကားတွေတောင်ပြောနေကြတာကို။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့ကသာ လူသားများဆိုလျှင်... သူ၏မျက်စိရှေ့ကနေ ဒီလောက်အမြန် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ ။</p> <p> </p> <p>သူတို့က... သရဲတွေလား ။</p> <p>ထို့နောက် ဟွမ်ဝေမင်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည် ။</p> <p>သူ့မှာ ဖိအားတွေက အရမ်းများနေပြီ ဖြစ်သည်၊ သူ၏ အာရုံကြောများမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဘာမှမရှိသော ကောင်းကင်ကနေ အုတ်ခဲကြီးတစ်လုံး ခေါင်းပေါ်တည့်တည်ပြုတ်ကျလာသော်လည်း ဒဏ်ရာမရခဲ့သလို ဘယ်ကပေါ်လာမှန်းမသိသောလူနှစ်ယောက်က သူ့အား ညွှန်ကြားရေးမှူးလားဟု မေးမြန်းပြီး ဘယ်ကိုမှန်းမသိ ပြန်ပျောက်သွားကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>ဒါက စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့်ပင် အလွန်ထူးဆန်းနေသည် ။</p> <p> </p> <p>ငါလည်း ရူးတော့မှာလားမသိဘူး။</p> <p>သူသည် ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားကာ  ညှိုးနွမ်းသောစိတ်ဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အိမ်သို့ ပြန်သယ်ဆောင်လာခဲ့သည် ။</p> <p>"ဟူး.. လောကကြီးက ခက်ခဲလွန်းတယ်... အကုန်ပျက်စီးသွားရင် ကောင်းမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဝေမင်သည် နက်ရှိုင်းသော အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားနေရပြီး အရာအားလုံးကိုစိတ်ကုန်နေ၏ ။</p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ဒေါသသည် ခြေလှမ်းငါးလှမ်းအတွင်း သွေးစွန်းစေနိုင်သည်ဟု သူကြားဖူးသည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လက်တွေ့တွင် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပါ ။</p> <p>ပထမအချက်မှာ သူ့တွင် မိသားစုရှိသည်၊ တွယ်တာမှုများရှိသည်၊ သံယောဇဉ်များစွာရှိသည် ။ထင်တိုင်း မိုက်၍မရပါ၏</p> <p>ဒုတိယအချက်မှာ မူမိသားစုသည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုဝင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျိုးဆက်များကို နာနိုရိုဘော့များဖြင့် ကာကွယ်ထားသည် ။ ထို့ကြောင့်  သူမည်မျှဒေါသထွက်ပါစေ သူတို့ကသူ၏ ခြေလှမ်းငါးလှမ်းအတွင်းရှိနေလျှင်ပင်င်  သွေးစွန်းရန်  မမျှော်လင့်နိုင်ပါ ။</p> <p> </p> <p>"ဒါကို... ငါ လက်ခံလိုက်ရတော့မှာလား"</p> <p> </p> <p>သူ မလုပ်ချင်ပါ ။သူ အချိန်များစွာ ပေးဆပ်ပြီးကြိုးစားခဲ့ရသော ရည်ရွယ်ချက်များကို စွန့်လွှတ်ရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဖုန်းမျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် လင်းလာ၏ ။</p> <p>သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာသားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>အမည်းရောင်စာသားခပ်ကြီးကြီးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းမှာ ကြော်ငြာစာဟု ထင်လိုက်ပြီး ဖျက်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ  ရုတ်တရက် သူ ရပ်တန့်သွားသည် ။</p> <p>"မဲပေးရမယ်တဲ့ လား။ ဒါက ဘာလဲ"</p> <p>သူ အံ့သြသွားပြီး သေချာဖတ်ကြည့်မိ၏ ။</p> <p>"လေးစားအပ်ပါသော မစ္စတာ ဟွမ်ဝေမင်ခင်ဗျား၊ သင်သည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူဖြစ်ပြီး ချင်းယွမ်၏ တရားဝင်နိုင်ငံသားတစ်ဦး ဖြစ်သည် ။ အောက်ပါကိစ္စရပ်များအပေါ် မဲပေးရန် သင့်အား အထူးဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်..."</p> <p>"မူမိသားစုလား။  ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုရဲ့  နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုတဲ့။"</p> <p>သူမျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ဘယ်အော်ပရေတာက လက်ဆော့ပြီးလျှောက်ပို့ထားတာလဲ ။ကုမ္ပဏီ အပိတ်ခံချင်နေတာလား။</p> <p>သူက ထိုသို့တွေးကာ ဆက်ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ပြစ်မှုစာရင်းတွေနဲ့ မဲပေးရမှာတဲ့လား"</p> <p> </p> <p>ဖတ်ကြည့်နေရင်းမှ အချက်အလက်များက ဟွမ်ဝေမင်၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေကာ လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည် ။</p> <p> </p> <p>ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်ကများ ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလား ။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုတွေကို စီရင်ရမယ်တဲ့။</p> <p>ရယ်စရာပဲ ။</p> <p> </p> <p> ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုကြီးများက ချင်းယွမ်နိုင်ငံ၏ စစ်မှန်သောဧကရာဇ်တွေဆိုတာ  မည်သူမသိဘဲ နေမည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေသော မိသားစုကြီးကို မည်သူက စီရင်နိုင်မှာလဲ ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် မက်ဆေ့ချ်ထဲတွင် ပါဝင်သော လင့်ခ်ကို အမြန်နှိပ်လိုက်မိသည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ခဏတာ ဆွံ့အသွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက နောက်ပြောင်တာဆိုရင်တောင်... အလုပ်တွေက အရမ်းများလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>အမည်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ပါက ပြည့်စုံသော ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တစ်ခု ပေါ်လာသည် ။</p> <p>ထိုမျှမကသေးပါ ။ ပေါ်လာသော အချက်အလက်များက အလွန်အသေးစိတ်ပြီး ထိုသူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို အားလုံးမှတ်တမ်းတင်ထား၏။</p> <p>ကောင်းမှုဖြစ်စေ၊ မကောင်းမှုဖြစ်စေ အကုန်ပါ၏ ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကိုယ်ရေးအကျဉ်းတစ်ခုစီတွင် ချင်းယွမ်၏ ဥပဒေများနှင့်အညီ ဥပဒေကြောင်းအရ ရှင်းလင်းချက်များပေးထားကာ ချမှတ်သင့်သည့် ပြစ်ဒဏ်အမျိုးအစားကို ဖော်ပြပေးနေသော စက်ရုပ်ရှေ့နေတစ်ဦးပင် ပါဝင်သည် ။</p> <p> </p> <p>ယခုလိုများပြားသော သတင်းအချက်အလက်များ၊ ကျွမ်းကျင်သော ရှင်းလင်းချက်များနှင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုပါ ထည့်ထားသဖြင့် နောက်ပြောင်မှုသက်သက် မဖြစ်နိုင်တော့ပါ ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက... မူခုန်းလား"</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော နာမည်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ  လုံးဝ အံ့သြသွားသည် ။</p> <p> </p> <p>မူခုန်းဆိုသည်မှာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းယူရန် ကြိုးစားခဲ့သူမဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း စီရင်ချက်ချခံရမည့်သူများထဲတွင် ပါဝင်နေလေသည် ။</p> <p>ဟွမ်ဝေမင်သည် မယုံနိုင်စရာဟု ခံစားရပြီး  စိတ်ဝင်စားစွာ ဆက်၍ဖတ်ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>"လူသတ်မှု... မုဒိမ်းမှု... လက်ရှိတွင် မျိုးရိုးအမည် ဟွမ် ဟူသော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းယူရန် ကြိုးပမ်းသည်ဟု သံသယရှိသည်..."</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်အလက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်ဝေမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်တုန်လှုပ်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>ဒါက  ငါ့အကြောင်း မဟုတ်ဘူးလား ။</p> <p>သူသည် ယခုအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ထူးဆန်းသလိုလို ရယ်စရာကောင်းသလိုလို ခံစားရပြီး ယုံရမလိုလို မယုံရမလိုလိုကြီးဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်အရာများဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိရန် သူ၏ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာကို အမြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>ဆိုရှယ်မီဒီယာကွန်ရက်အားလုံးတွင် "မဲပေးခြင်း" ခေါင်းစဉ်မှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p>"မဲပေးတာလား၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>"ဒီ မူမိသားစုဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p>"လူထု မဲပေးပွဲလား"</p> <p>"ဒါကို ဘယ်သူက စလုပ်တာလဲ"</p> <p>"ဟူး... မူမိသားစုက တခြား ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုတွေ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စော်ကားမိလို့လား"</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မူမိသားစု ပြိုလဲမယ်ဆိုရင်တောင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုတွေက မဲပေးခွင့် ပြုမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘာရှိလဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက... နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်လာတာများလား"</p> <p>ဟွမ်ဝေမင်သည် ပိုစ့်များကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>..............</p> <p> </p> <p>လမင်းသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်လျှက်ရှိသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည်  သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ကျူးယန်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။သူမ၏ မျက်နှာလေးက ရှက်သွေးလေးများစို့ကာ နီမြန်းပြီး ပို၍စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူမ၏နားရွက်ဖျားလေးအား ငုံ့နမ်းကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။</p> <p>" အပြင်ကအနှောက်အယှက်ကို ရှင်းလိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရိုသေစွာရပ်နေသော သတ္တမမင်းသားကို လှမ်းအော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော် အလုပ်အရမ်းရှုပ်နေတယ်၊ ဒီလိုအားနေတဲ့လူတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို လာမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို မထိခိုက်စေပါနဲ့လို ၊ မဟုတ်ရင်..သူတို့လည်း. မဲပေးတဲ့အဆင့်အထိ ရောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သတ္တမမင်းသား၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည် ။</p> <p>"မဲပေးခြင်း" ဆိုသော စကားလုံးကြောင့်ပို၍ တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုအားလုံးမှာ ဆိုးရွားလှသော မိသားစုထုံးတမ်းစဉ်လာများ မရှိကြသော်လည်း မဲပေးမှုကိုတော့ မခံနိုင်ကြပါ ။</p> <p> </p> <p>"အမိန့်အတိုင်းပါပဲ မစ္စတာကျိ ၊ တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p> သတ္တမမင်းသားက အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။</p> <p>"နောက်ထပ် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုလည်း  ကျွန်တော် မပတ်သက်ချင်တော့ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ အရာရှိတွေဆီပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ။ နောက်ဆုံးတော့... ကျွန်တော်က သာမန်ပြည်သူတစ်ယောက်ပဲလေ ၊  အကြံပြုချက်တွေပဲ ပေးနိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>"ကဲ သွားတော့၊ ကျွန်တော် အနားယူဖို့ လိုတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် လုံထိုင်မြို့ကို ပြန်ရမှာ ၊ နောက်ရက်နည်းနည်းကြာရင်...သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲလည်း ဝင်ပြိုင်ရဦးမှာ "</p> <p> </p> <p>သိုင်းပြိုင်ပွဲအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ  ကျိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည် ။</p> <p>သူ့အတွက် ၎င်းမှာ အရေးကြီးဆုံးသော ကိစ္စ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများမှာ ဘာမှမဟုတ်ပါ ။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမင်းသားကတော့ ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး မချိပြုံး ပြုံးမိ၏ ။</p> <p> </p> <p>သူရဲ့ အကြံပြုချက်က ခမည်းတော်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ထက်တောင် ပိုထိရောက်နေတာလေ ။ဒါကို သာမန်ပြည်သူတဲ့လား။</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့ခေတ်ချင်းယွမ်မှာ ကျိယွမ်ကို ဘယ်သူက ရန်စရဲမှာလဲ ။</p> <p> </p> <p>အခြား ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများကပင်  ကျိယွမ်ကိုဘိုးဘေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေကြပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>အရိုအသေပေးပြီးနောက် သတ္တမမင်းသားသည် ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာသွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>ဟိုတယ်အပြင်ဘက်ရှိ ဧည့်ခန်းဆောင်တွင်တော့ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်စုမှာ ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည် ။</p> <p>ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုများထဲတွင် အငယ်ဆုံးသူသည်ပင် အသက် ၆၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဟိုတယ်အပြင်ဘက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ပင် မထိုင်ရဲကြပါ ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည်  ကျိယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပုံမှန်အခွင့်အရေးများကို အသုံးမပြုရဲကြပါ၊ ယခင်ကလို လမ်းများကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းများလည်း မပြုလုပ်ခဲ့ကြဘဲ အများသူငါလိုသာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရံဖန်ရံခါတွင် လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ထိုအဘိုးအိုတစ်စု ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး စပ်စုချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည် ။</p> <p> </p> <p>အချို့က ဓာတ်ပုံများပင် ရိုက်ကြ၏။</p> <p>သူတို့က ထိုအဘိုးအိုတစ်စုသည် ချင်းယွမ်၏ သြဇာအရှိဆုံး လူများဖြစ်သည်ဆိုတာကိုတော့  လုံးဝ မထင်ထားမိကြပါ။</p> <p> </p> <p>ယခုရောက်နေသူများမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုများ၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ချင်းယွမ်တော်ဝင်မိသားစု၏ ဘုရင်တို့ပင် ပါဝင်လေသည် ။</p> <p> </p> <p>သတ္တမမင်းသား ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည် ။</p> <p>ဖန်းမိသားစုမှ အဘိုးကြီးက အရင်ဆုံးမေးလိုက်သည်။</p> <p> "မစ္စတာကျိက ဘာပြောလဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး  သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကြာမြင့်စွာနေထိုင်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤမျှလောက် ဂရုတစိုက် မရှိခဲ့ဖူးပါ ။</p> <p>"မစ္စတာကျိက ခင်ဗျားတို့ကို မတွေ့ချင်ဘူးလို့ ပြောတယ်"</p> <p> </p> <p>သတ္တမမင်းသားက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။</p> <p>"ဘာ"</p> <p>"မစ္စတာကျိက ငါတို့ကို မတွေ့ချင်ဘူးတဲ့လား..."</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက..."</p> <p>အဘိုးအိုများ  ပြာယာခပ်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသူများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က စိတ်ဆိုးနေပြီး သူတို့ကို အရေးယူတော့မည်ဟု သူတို့ ထင်သွားကာ ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိဖြစ်သွားကြကုန်၏ ။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာကျိက သူ အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေလို့  ခင်ဗျားတို့ကို တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ ပြောတာပါ..."</p> <p> </p> <p>သတ္တမမင်းသားသည် မှတ်ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ပြီး ကျိယွမ်၏ မူလစကားလုံးများကို ထိုလူများထံ ချက်ချင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည် ။</p> <p>ထိုအခါမှ အဘိုးအိုများခမျာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည် ။</p> <p>"မစ္စတာကျိရဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကောင်းကောင်းမှတ်သားထားပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး"</p> <p> </p> <p> ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကြီးက ဟော်တယ်ဘက်သို့လှည့်ကာ ရိုသေစွာပြောလိုက်သည် ။</p> <p>အခြားခေါင်းဆောင်များကလည်း သူ့ကို ထောက်ခံကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကို တွေ့ခွင့်ရခြင်း ၊ မရခြင်းက ကောင်းတဲ့အချက်လား၊ မကောင်းတဲ့အချက်လား ဆိုတာတော့ သူတို့ မသေချာကြပါ ။</p> <p>တကယ်တော့ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြ၏ ။</p> <p>အကယ်၍ မစ္စတာကျိသာ စိတ်မချမ်းသာဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် သူတို့ ဘာလုပ်ကြမည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>မစ္စတာကျိကို မတွေ့ရခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင်တော့ ကောင်းသော အချက်ပင်ဖြစ်သည် ။</p> <p>"အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့ဟာ ဥပဒေကို လိုက်နာပြီး လူကောင်းတွေ ဖြစ်လာပါ့မယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုလည်း မစ္စတာကျိကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တောင်းဆိုသွားမှာပါ"</p> <p>ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်ကြီး ထပ်ပြောလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>အခြားသော အဘိုးကြီးများမှာလည်း ကျောင်းကောင်စီအသင်းရွေးပွဲတွင် ကလေးတစ်စု ကတိသစ္စာပြုနေသကဲ့သို့ လိုက်ပြောနေကြပြီး သူတို့၏ လည်ပင်းတွင် အနီရောင် ပုဝါများ မပတ်ရုံတမည်သာ ကျန်တော့သည် ။</p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင်သွားလာနေကြသော လူငယ်အချို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အမြင်ဆန်းသွူးပြီး ဓာတ်ပုံမရိုက်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ ။</p> <p>"ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ သူတို့ ဗီဒီယို ရိုက်နေကြတာလား"</p> <p>"အရမ်း တီထွင်ဖန်တီးနိုင်တာပဲ။ ဥပဒေကို လေးစားဖို့ လူထုအသိပညာပေး ဗီဒီယိုတစ်ခုအတွက် အဘိုးအိုတစ်စုကို ငှားပြီး ရိုက်တာက သေချာပေါက် လူကြိုက်များမှာပဲ"</p> <p>"ဒီ မစ္စတာကျိဆိုတာက နာမည်ကြီး အင်တာနက်ဆယ်လီတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပါ။ ဒါက မြို့တော်လေ၊ ကျေးလက်ဒေသ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအဘိုးအိုတွေကို ဗီဒီယိုရိုက်ဖို့ ငှားတာက ကြက်ဥတစ်လုံးထက်တော့ ပိုကုန်ကျမှာပဲ"</p> <p>"အနည်းဆုံး ကြက်ဥ ဆယ်လုံးလောက်တော့ ရှိမှာပေါ့"</p> <p>.........</p> <p> </p> <p>နှစ်ရက်အကြာတွင်ဖြစ်သည်။</p> <p>လုံထိုင်မြို့ ။</p> <p>ကျိယွမ်သည် လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သော မိုးပြာရောင် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း သူ မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ ။</p> <p> </p> <p>"မြို့တော်ထဲမှာ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကျပန်းပစ်လိုက်ရင် ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်ကို ထိနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက မမှန်ပေမယ့် မြို့တော်က လေထုအရည်အသွေး မကောင်းတာကတော့... အမှန်ပဲ"</p> <p>ကျူးယန်ကလည်း လေကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြ၏ ။</p> <p>"ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်ခရီးစဉ်မှာ နောင်တရစရာ တစ်ခုတည်းကတော့... အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးတွေက အရမ်းဆင်းရဲလွန်းတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ အသက်အရွယ်က ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းသတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီပေမယ့် သူတို့ရဲ့ တခြားအရည်အချင်းတွေနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်၊ အစားထိုးလမင်းတွေနဲ့တောင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး"</p> <p>ကျိယွမ်သည် ထိုအဘိုးအိုများနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ပါ ။</p> <p>သို့သော် သူသည် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို အမြဲတမ်း သဘောကျသူ ဖြစ်ပြီး</p> <p>သူ အနှစ်သက်ဆုံး လူများမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်၏ ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူ၏မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းများကို သက်ကြီးရွယ်အိုများကြားတွင် တွေ့ရှိနိုင်ခြေမှာ အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအဘိုးအိုများကတော့ အရမ်းကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေပြီး</p> <p>အစားထိုးလမင်းဟု ခေါ်ရန်ပင် မထိုက်တန်ကြပါ ။</p> <p>"ဟုတ်တယ်  လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက ငါအကြမ်းဖျင်း ရှာဖွေကြည့်ခဲ့သေးတယ်... ဒီမှာ နင့်ရဲ့မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းဖြစ်နိုင်တဲ့သူက အရမ်းနည်းလိမ့်မယ်"</p> <p>ကျူးယန်က စာနာစွာ ပြောလိုက်သည် ။</p> <p>(ကျူးယန်က ကျိယွမ်အား "နင် နဲ့ ငါ " ဟုပြောတတ်ပြီး နင်းထောင်ကမူ " ယောက်ျား ၊  ရှင် နဲ့ ကျွန်မ "ဟု ပြောတတ်၏)</p> <p>ကျိယွမ်နှင့် အတူရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူမသည် သူ၏ စကားပြောဆိုပုံကို ကျင့်သားရနေလေပြီ ။</p> <p>"ဒါက ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်းမှ ကျူးယန်၏လက်လေးကိုဆွဲကာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည် ။</p> <p>သူတို့ စကားတပြောပြောနှင့် လာရင်းမှ  သိုင်းပညာမဟာမိတ် အဆောက်အဦးသို့  ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ပွဲကို မနက်ဖြန်တွင် စတင်ရန် သတ်မှတ်ထားပြီး  ယနေ့တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံးသည် ဆေးစစ်မှု ခံယူရမည်ဖြစ်ကု တည်းခိုရန် နေရာများ ချထားပေးမည် ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အဆောက်အအုံရှေ့၌ ဘတ်စ်ကားတစ်စီး ရပ်တန့်သွားပြီး လူငယ်အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတစ်စု ဆင်းလာကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ရှင်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏ ။</p> <p>"ဒါက လုံထိုင်လား။ ငါတို့ ထျန်းယွဲ့ထက် အများကြီး ပိုစည်ကားတာပဲ"</p> <p>"သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီးပဲ၊ သူတို့အားလုံး ပြိုင်ပွဲကို ပါဝင်ဖို့ ရောက်နေကြတာလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှီချောင်၏ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပနေသည် ။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီထဲ့ဟွာသည် မြို့နယ်အဆင့် ပြိုင်ပွဲတွင် ထူးထူးချွန်ချွန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး အမျိုးသားအဆင့် ပြိုင်ပွဲတွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအောင်မြင်မှုက သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာသင်တန်းကျောင်းအတွက်  ကြီးမားသော ကိစ္စဖြစ်သည် ။</p> <p>ထို့ကြောင့်  သူတို့ကျောင်းမှ ရွှီထဲ့ဟွာနောက်သို့ အားပေးရန် သင်တန်းသား   ၆ ယောက်ခန့်လိုက်ပါလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှီချောင်နှင့် ရှင်းယွီတို့သည်လည်း ကျောင်း၏ အလှမယ်ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် သူ့ကို အားပေးရန် လိုက်ပါလာကြသည်။</p> <p>ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကိုတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကျခံပေး၏ ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုရွှီ၊ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့် ၁၀၀ အတွင်း ဝင်အောင် လုပ်ရမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ရှင်းယွီက ရွှီထဲ့ဟွာကို အားပေးလိုက်သည် ။</p> <p>ရွှီထဲ့ဟွာက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါပြ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရဖို့ပဲ လာခဲ့တာပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် ရှိဦးမလားဆိုတာတော့ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ... ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p>ရွှီထဲ့ဟွာ၏ မရေမရာစကားကို ရှင်းယွီနှင့် ဝမ်ရှီချောင်တို့က အပြစ်မတင်ကြပါ။ သူမတို့သည်လည်း သူနှင့် ထပ်တူ ခံစားရသည် ။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဒဏ္ဍာရီလာကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုများနှင့် ပတ်သက်သော မဲပေးမှုများကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ နယ်ပယ်တွင် သြဇာအာဏာရှိသော  ရွှီထဲ့ဟွာကဲ့သို့သောသူပင်လျှင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မိသားစုဝင်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရရန် အရည်အချင်း မရှိပါ ။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အသက် သို့မဟုတ် သေခြင်းတရားကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဲပေးနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p>၎င်းသည် ချင်းယွမ်တွင် အတော်လေး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားပြီး ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏ ။</p> <p> </p> <p>အမြင်များ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသော်လည်း မှန်ကန်သော ကောက်ချက်တစ်ခု သို့မဟုတ်  အဖြေတစ်ခုမျှ မရရှိခဲ့ပါ ။</p> <p>သို့သော် လူတိုင်းသည် သဘောတူညီချက်တစ်ခုတော့ ရရှိခဲ့ကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာကြီးသည် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့အတူ မကြုံစဖူးသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကြီးတစ်ခု လာနေပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>"တချို့လူတွေက လောကကြီးမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ပေါ်လာပြီလို့ ပြောနေကြတယ်၊ အနာဂတ်မှာ  သိုင်းပညာက... ပပျောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟူး... "</p> <p> </p> <p>ရွှီထဲ့ဟွာက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။</p> <p>သိုင်းပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်လာခဲ့သူအနေဖြင့် အကယ်၍ သိုင်းပညာသာ ပပျောက်သွားပါက ဘယ်ကိုသွားရမှန်း သူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ရှီချောင်၊ နင် တကယ်ပဲ ဒီလောကမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတယ်လို့ ထင်လား"</p> <p>ရှင်းယွီက ဝမ်ရှီချောင်ကို မေးလိုက်သည် ။</p> <p>ဝမ်ရှီချောင်မှာ ခဏတာ ကြောင်အသွားသည် ။</p> <p>သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ ထိုအချိန်ဆီသို့၊  ဦးခေါင်းပြတ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏ ။</p> <p>သူမသည်  လက်ဆောင်အဖြစ် ထိုဦးခေါင်းပြတ်ကြီးကို လက်ခံရရှိခဲ့စဉ်က ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ထိတ်လန့်နေခဲ့ရသည် ။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ကွေ့ယန်စစ်စခန်း ဖြစ်စဉ်အကြောင်း  သေသေချာချာကြားသိခဲ့ရပြီး ပေါက်ကြားလာသော ဗီဒီယိုများကိုလည်း ထပ်မံ ကြည့်ရှုခဲ့၏ ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခု သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည် ။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက...</p> <p>ကျင့်ကြံသူတွေ တကယ် ရှိနေတာလား ။</p> <p>ပြီးတော့  ကျိယွမ်... သူက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမယ့် သူက ကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဘာလို့  သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ သူမဆီကို ဦးခေါင်းတစ်ခု ပို့ပေးပြီး ​ငွေလေးတစ်သန်းကို  ရှာနေရတာလဲ ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတွေက ငွေလေးတစ်သန်းလောက်ကိုတော့ သေချာပေါက် လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါ ။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက... သူက  သူမကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား ။</p> <p>သူမ အတွေးလွန်နေစဉ်မှာပဲ ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် ။</p> <p>"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ခင်ဗျားတို့လည်း အမျိုးသားအဆင့် ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲကို ပါဝင်ဖို့ ရောက်လာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့အားလုံး အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည် ။</p> <p> </p> <p>သူတို့အနီးသို့ ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ  အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွား၏ ။</p> <p>"ကျိယွမ်၊ မင်း ဘာလို့ ဒီမှာရှိနေတာလဲ"</p> <p>ရွှီထဲ့ဟွာက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါ ။</p> <p>သူက ကျိယွမ်အား ဤနေရာတွင်မြင်ရမည်ဟု လုံးဝထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှင်းယွီမှာ အတွေးနက်သွားပြီး ကျိယွမ်အား မမြင်ဖူးသူလိုကြည့်နေပြီး အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးနေမိသည် ။</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွဲ့မြို့ရှိ  သင်တန်းကျောင်းမှာတုန်းက  နာမည်ကြီးဆယ်လီမင်းသမီးလေးက သူ့ကို နေ့တိုင်း လာကြိုတတ်၏ ။</p> <p>အခု လုံထိုင်မှာတော့  သူ၏အနားတွင် ဖော်ပြလို့မရအောင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေပြန်သည် ။</p> <p>"ကျွန်တော် အမျိုးသားအဆင့် ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လာတာပါ။ ဒါက ကျွန်တော်နဲ့စေ့စပ်ထားတဲ့သတို့သမီးလောင်းလေ ၊ နာမည်က နင်းထောင်၊ ကျူးယန်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။"</p> <p>" သူက လှတယ် မဟုတ်လား။ သူကကုံရှင်းဂြိုဟ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အလှမယ်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ကျူးယန်၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမကို နွေးထွေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p>ယခင်က မာနကြီးခဲ့သော စာဝါငှက်မလေးကျူးယန်သည် မိစ္ဆာတစ်ထောင် တံခါး၏ ကျိန်စာကြောင့် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရ၏ ။</p> <p>ကျိယွမ်သည် ယခုထိတိုင် ကျူးယန်အပေါ် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည် ။</p> <p>သူမသည် ကျိုးဖန်တောင်၏ နံပါတ်တစ် အလှမယ်ဖြစ်ရုံသာမက အမြဲတမ်း အလွန်လှပနေခဲ့သူလေးဖြစ်၏ ။</p> <p> </p> <p>"စေ့စပ်ထားတဲ့သူလား။ နင် သူနဲ့ ဘယ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရှင်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြမှုကြောင့် တောက်ပသွားသည် ။</p> <p>"အရင်က တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးလို့ ပြောခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်းငါးထောင်အတွင်း အလှဆုံးလို့ ပြောခဲ့ရင် ငါ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငါ လက်ခံလိုက်ပြီ"</p> <p>နင်းထောင်၏ အလှတရားမှာ ဖော်ပြ၍မရအောင် တင့်တယ်လွန်းပါသည်။</p> <p>"တွေ့လား ကျူးယန်၊ နင်က ကျိုးပန်တောင်ရဲ့ နံပါတ်တစ်အလှမယ်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ကုံရှင်းဂြိုဟ်ရဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးလည်း ဖြစ်နေပြီ"</p> <p>ကျိယွမ်က သူမ၏ ခေါင်းလေးအားပွတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည် ။</p> <p>"ဟွန့်... အရင်တုန်းက ကျိုးဖန်တောင်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အလှမယ်လို့ ပြောခိုင်းတုန်းကတော့ နင်က ဝန်လေးနေခဲ့ပြီးတော့"</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က ချစ်စဖွယ် နှုတ်ခမ်းဆူပြသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ကျိုးဖန်တောင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ စာဝါငှက်မလေး၏ လက်ကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏ ။</p> <p>"အတိတ်က အတိတ်ပဲ၊ အခုက အခုပဲ"</p> <p>"ဟေး၊ နင်တို့နှစ်ယောက် လူရှေ့သူရှေ့ အချစ်တွေ ပိုနေတာကို ရပ်လိုက်ပါတော့၊ အရမ်းချိုနေပြီ။ နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားတာလဲဆိုတာပဲ ပြောပြပါ။ မြို့နယ်အဆင့်မှာ နင် ပါခဲ့တယ်လို့  ငါမကြားပါဘူး"</p> <p>ရှင်းယွီက အမြင်ကပ်သလို မေးလိုက်၏။</p> <p>ပုံမှန်ဆို စကားများတတ်သော ဝမ်ရှီချောင်မှာတော့  ယခုအခါ ကျိယွမ်ကို အနည်းငယ် ကြောက်နေပုံရကာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည် ။</p> <p>"ကျွန်တော်က အထူးလမ်းကြောင်းကနေ လာတာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အတည်အပေါက် ပြန်ဖြေသည် ။</p> <p>"အထူးလမ်းကြောင်းလား"</p> <p> </p> <p>ရွှီထဲ့ဟွာမှာ အံ့သြသွားပြီး ကျိယွမ်ကို ကြည့်သော သူ၏အကြည့်များမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏ ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အဆောက်အဦအတွင်း၌ ကြေညာချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည် ။</p> <p>"ပြိုင်ပွဲဝင်များ အားလုံး သတိပြုရန်၊ 'ယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ကြပါစို့' ဟူသော ဆောင်ပုဒ်အရ၊ ပြိုင်ပွဲဝင်များသည် ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲအတွင်း ပြိုင်ဘက်အပေါ် မည်သည့်ပုံစံနှင့်မဆို ဆဲဆိုခြင်း၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရန်စခြင်းများကို ပြုလုပ်ခြင်းမှ တားမြစ်သည် ။ ချိုးဖောက်သူများကို ပြိုင်ပွဲမှ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်မည်ဖြစ်ပြီး..."</p> <p> </p> <p>ထိုထုတ်လွှင့်ချက်သည် အားလုံး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည် ။</p> <p>သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြပြီး အချင်းချင်းကြည့်မိကြ၏ ။</p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ 'ယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ကြပါစို့' ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး"</p> <p>"ပြိုင်ဘက်ကို ရန်စခွင့် မရှိဘူးလား။ အဲ့ဒါဆို ပျော်စရာ မကောင်းတော့ဘူးပေါ့"</p> <p>"လက်ခလယ်ရော ထောင်ပြလို့ ရသေးရဲ့လား"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save