Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>“ကလေး... မင်းကတော့ သေတွင်းတူးနေတာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခဲ့သော လူသည် ချက်ချင်းပင် စိုက်ကြည့်လာပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့် အသွင်ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။ ထိုလူသုံးဦးမှာ ပထမအဆင့် မဟာဆရာအဆင့်မျှသာ ရှိကြသေးရာ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်သားရဲများဖြစ်သော အကြေးခွံပါ ဝံပုလွေ သုံးကောင်နှင့် ပေါင်းလျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလွယ်တကူ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အလောင်းကောင်ရုပ်သေး နှစ်ခုကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးလုံးအား အမှုန့်ချေပစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် ထိုသုံးဦးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ကြသကဲ့သို့ ဝမ်ချိုင်၏ အဆင့်ကိုလည်း ရိပ်မိခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>“ဟင်း... မင်းက စကားပြော တော်တော်ရိုင်းတာပဲ။ ဒီနေ့တော့ ငါ တကယ်ပဲ အမြင်ကျယ်သွားရတယ်။ ငါတို့ သုံးယောက်က ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကပဲ မင်းကရော ဘယ်ဂိုဏ်းမှာ ပညာသင်ခဲ့တာလဲလို့ မေးပါရစေ” ဟု ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။ ထိုသူတို့မှာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြပေရာ အဖိုးတန်လှသော အကြေးခွံပါ ဝံပုလွေများကို စီးနင်းနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည်လည်း ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်သည့် ပညာရပ်၌ အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် အဆင့်မြင့် မှော်သားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းကို ဂုဏ်ယူကြပြီး သားရဲတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးစေခြင်းဖြင့် ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ပိုင်းတွင်မူ သားရဲယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်သည့်ဂိုဏ်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုသာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်မှာ အင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်း တည်ရှိသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>နန်ဝူးမြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် မိုင် ၃၀၀ ကျော်အကွာတွင် အကွေ့အကောက်များသော တောင်တန်းနှစ်ခု ဝန်းရံထားသည့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ရှိရာ ထိုနေရာသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း တည်ရှိရာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာမှ တောင်ဘက်သို့ ဆက်သွားလျှင်မူ လုယွဲ့အင်ပါယာ မဟုတ်တော့ဘဲ ကမ်းရိုးတန်း နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်းယွမ်အင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်တွင် နိုင်ငံနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းမကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုလမ်း၏ ညာဘက်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းး ရှိပြီး ဘယ်ဘက်တွင်မူ ပင်လယ်ပြင်အထိ ဆန့်တန်းနေသော အပြာရောင် တောင်တန်းကြီး ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းနှင့် ဤအပြာရောင် တောင်တန်းကြီးသည် လုယွဲ့အင်ပါယာနှင့် ချင်းယွမ်အင်ပါယာတို့၏ နယ်နိမိတ် ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အင်ပါယာ နှစ်ခုလုံးက ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုကြသော်လည်း မည်သူမျှ တပ်စေလွှတ်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုလိုကြပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုနေရာကို အင်ပါယာ နှစ်ခုလုံးက မပိုင်ဆိုင်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းသည် လုယွဲ့အင်ပါယာတွင်လည်း မပါဝင်သကဲ့သို့ ချင်းယွမ်အင်ပါယာ၏ လက်အောက်ခံလည်း မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဂိုဏ်းတည်ရှိရာ ချိုင့်ဝှမ်း၌ ထွက်ပေါက်နှစ်ခု ရှိရာ တစ်ခုမှာ လုယွဲ့အင်ပါယာသို့ ဦးတည်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ ချင်းယွမ်အင်ပါယာသို့ ဦးတည်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦး ဤနေရာ၌ ပေါ်လာခြင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ မရှိပေ။</p> <p>“ငါကတော့ ကိုယ့်ဂိုဏ်းအမည်ကို တခြားလူတွေကို ပြောပြရတာ ဝါသနာ မပါဘူး။ အဲဒါက ကလေးတွေ ရန်ဖြစ်ရင် လူကြီးကို တိုင်တာနဲ့ တူနေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တဟားဟား ရယ်မောရင်း ဝမ်ချိုင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ မြို့ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက် ဝင်သွားသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသော်လည်း နောက်မှနေ၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ ကျားလျန်ဖုန်းထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၆၆”</p> <p>“ ယန်ကျင်းဝေထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၅၃”</p> <p>“ကျန်းယုံချန်းထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၉၉”</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုသူတို့သည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦး ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုသူတို့အား အရေးမစိုက်ဘဲ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များ သို့မဟုတ် မျိုးစေ့များ ရရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်း ဖြစ်သည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း စဉ်းစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အဆင်မပြေပါက ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်းအပေါ် သံယောဇဉ် မရှိလှပေ။ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထံမှ ပစ္စည်းများ တောင်းခံခြင်းမှာ သူတစ်ပါးကို ကျေးဇူးတင်ရှိနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထံမှ တောင်းခံခြင်းထက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ဝယ်ယူခြင်းကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုနေသော ရှောင်ယားကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်း၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချိုင်ကိုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အဝင်ဝ၌ပင် ထားခဲ့၏။</p> <p>ဝမ်ချိုင်သည်လည်း အလွန်ပင် လိမ္မာပေသည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေရင်း စတင် ငိုက်မြည်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယားသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သွားရာ မျက်ဝန်း၌ ဝမ်းသာရိပ်များ ပြည့်နှက်သွား၏။ အကြောင်းရင်း မသိရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေသော အရှိန်အဝါ တစ်မျိုး ရှိသည်ဟု သူမ အမြဲ ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးချင်၊ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်” ဟု ရှောင်ယားက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေး မရှိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ယားအတွက် ပုံမှန်ဖောက်သည် တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ မိန်းကလေးရှောင်ယား... ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဆေးမြက် မျိုးစေ့တချို့ ဝယ်ချင်လို့ပါ။ ဆေးမြက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်။ အဆင့် ၃ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တာမျိုး ဆိုရင် ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့် ၃ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြက်လား” ရှောင်ယားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒီမှာ အနည်းငယ်တော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးအစား သိပ်မစုံဘူး။ သခင်လေးချင် ရှာနေတာမျိုး ဟုတ်၊ မဟုတ်တော့ မသိဘူး”</p> <p> </p> <p>“တတိယအဆင့်ထက် မြင့်ရင် ဘာမဆို ရပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>ရှောင်ယားက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခန်းမ၏ ဘေးဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ သခင်လေးချင်က ဒီဝိညာဉ်ဆေးမြက်တွေကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုတာလဲ” ဟု ရှောင်ယားက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဩော်... ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းမှာ စိုက်ပျိုးရေး တာဝန်ခံလေ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>ရှောင်ယားသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ကောင်းမွန်သော ယဉ်ကျေးမှုကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ အထင်သေးခြင်း မပြုပေ။</p> <p> </p> <p> “တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ။ သခင်လေးချင်က ဒီလောက် ခန့်ညားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ထူးကဲ သာလွန်တဲ့သူ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ။ အခုလို စိုက်ပျိုးရေး လုပ်နေရတာ နှမြောစရာပဲနော်”ရ</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ရှောင်ယား၏ စိတ်ရင်းအမှန် ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိနိုင်ပေသည်။ “ကျွန်တော်က စိုက်ပျိုးရတာကို ဝါသနာပါတယ်လေ။ ဘယ်လောက်အထိ အောင်မြင်မလဲ ဆိုတာကတော့ ကိုယ့်ကြိုးစားမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယားက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များ ရောင်းချသည့် နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ နံပါတ်တစ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း ဆိုသည့်အတိုင်း ရောင်းချသည့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးပြီး သက်တမ်းလည်း ရင့်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက် ၅ မျိုးနှင့် စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက် ၁ မျိုးသာ ရှိပြီး ထိုထက် မြင့်သည်မှာ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>“အဆင့် ၃ နဲ့ အထက်က ဒီလောက်ပဲ ရှိတာလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေရာရှိ တာဝန်ခံ ဝန်ထမ်းသည် အမြန်ပင် လျှောက်လာပြီး “ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး... သခင်လေး သိတဲ့အတိုင်း အဆင့် ၃ နဲ့ အထက် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်တွေက အရမ်းရှားပါတယ်။ ရှိရင်လည်း အကုန်လုံး ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ပစ်ကြတာပါ။ ဆေးလုံးရဲ့ ဈေးနှုန်းက ဆေးမြက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြင့်တယ် ဆိုတာ သခင်လေး သိမှာပါ” ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များကို ရရှိပါက ဆေးလုံးအဖြစ် အရင်ဆုံး ဖော်စပ်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ဆေးဖော်စပ်သူ အများအပြားနှင့် ဆက်ဆံရေး ရှိထားပေရာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များကို ရရှိပါက ထိုသူတို့ထံသို့သာ အရင်ဆုံး ပေးပို့ကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ရဲ့ မျိုးစေ့တွေရော ရှိလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဝန်ထမ်းဖြစ်သူက ခေါင်းခါပြကာ “ဝိညာဉ်ဆေးမြက် မျိုးစေ့တွေကလည်း ဒီဆေးမြက် အမျိုးအစားတွေထဲကပဲ ရှိတာပါ။ ဝိညာဉ်ဆေးမြက်တွေက စိုက်ပျိုးဖို့ ခက်ခဲတဲ့အပြင် မျိုးစေ့တွေက ပိုတောင် ရှားပါသေးတယ်” ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ရှိသမျှ ဝိညာဉ်ဆေးမြက် ၆ မျိုးလုံးကို ထုတ်ပိုးခိုင်းလိုက်ရာ စုစုပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀ ခန့် ကျသင့်လေသည်။ စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက် တစ်ခုတည်းကပင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ ကျသင့်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်မှာ သွေးဂျင်ဆင်း ဖြစ်ပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးများ၌ နှစ်စိမ်ထားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးဂျင်ဆင်းသည် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးလုံး အများအပြား၏ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဤသွေးဂျင်ဆင်းသည် သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ငွေချေလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးမြက် အားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ မိန်းကလေးရှောင်ယား... ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှာ ဆေးမီးဖိုတွေရော ရောင်းလားလို့ သိချင်ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆေးမီးဖိုလား... သခင်လေးချင်က ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေတာလား” ဟု ရှောင်ယားက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save