Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးမီးဖို</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ထိုလူသုံးဦးမှာလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အထင်အရှားပင် မြင်တွေ့သွားကြရာ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ခရီးလမ်းတစ်ခုတည်း ဆုံခဲ့ကြရုံသာမက ဦးတည်ရာ ပန်းတိုင်ကပါ ထပ်တူကျနေသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ ပြန်ဆုံပြန်ပြီပေါ့လေ" ဟု စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှသော ကျန်းယုံချန်းက အံကြိတ်၍ ဆိုလာ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချရင်း "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာဗ၊ ငါတို့ နောက်နောင် မဆုံကြပါစေနဲ့လို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပြီးသားပဲကို" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသူ ကျားလျန်ဖုန်းသည် ကျန်းယုံချန်းကို တားဆီးလိုက်ပြီး လင်းထျန်း၏ ထံပါးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲလင်း... ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက တပည့် ကျားလျန်ဖုန်းပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာသခင်က ပစ္စည်းတွေ လာရောက် သိမ်းဆည်းဖို့ လွှတ်လိုက်လို့ပါ" ဟု ကျားလျန်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ အရိုအသေပြု၍ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ" ဟု မိန့်ကြားသည်။ ကျားလျန်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဝမ်... ဒီကို ခဏလာပါဦး၊ ဒီဧည့်သည်ကို သင့်တော်တဲ့ ဆေးမီးဖိုတစ်ခု ရွေးချယ်နိုင်အောင် ခေါ်သွားပေးလိုက်ပါဦး" ဟု လင်းထျန်းက ထောင့်တစ်နေရာရှိ လူတစ်ဦးကို လက်လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်သူ လူငယ်လေးတစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးထွက်လာပြီး အကြီးအကဲလင်းကို အရိုအသေပြုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ထိုဝမ်မျိုးနွယ် လူငယ်လေးနောက်သို့ လိုက်ပါ၍ ဆေးမီးဖို ရွေးချယ်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ အမှန်ပင်။ လင်းထျန်းသည် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းတွင် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်စားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ယခင်ကမူ လင်းထျန်းအား တံခါးစောင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးမျှသာဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ငါ သွားလေရာရာမှာ ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ပဲ တန်းတန်းတိုးနေရတာပါလိမ့်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်း တွေးတောနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်နောက်ကို ကြွပါ၊ ဆေးမီးဖိုတွေကို ဒီဘက်မှာ စီစဉ်ထားပါတယ်ခ" ဟု ရှောင်ဝမ်က ရိုသေစွာ ဆိုလာ၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါနဲ့... ခုနက အဘိုးအို လင်းထျန်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အဘိုးလင်းကို မသိဘူးလား" ဟု ရှောင်ဝမ်က အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"မသိဘူး၊ အခုမှ ပထမဆုံး ဆုံဖူးတာ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ အကြီးအကဲလင်းဆိုတာ ပုံမှန်ဆိုရင် အပြင်ကို ထွက်လေ့ရှိသူ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ငါတို့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းရဲ့ ပင်မမဏ္ဍိုင်ကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့၊ ဒီနေ့မှ သူ အားလပ်နေလို့ အဆင့် ၃ ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ထွက်လာတာ၊ ဒါက ငါတို့အတွက်တောင် ဗဟုသုတရစရာ အခွင့်အရေးကြီးပဲ" ဟု ရှောင်ဝမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး၊ ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော် ဝင်လာတုန်းက မတားဘဲ လွှတ်ပေးထားကြတာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝမ်က ရယ်မောလျက် "ငါတို့က မင်းကို အဘိုးလင်းနဲ့ သိကျွမ်းသူလို့ ထင်နေကြတာလေ၊ ပြီးတော့ မင်းက သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် စကားမျိုးလည်း မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို ကံထူးတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်၏။</p> <p>သို့သော် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အကြီးအကဲလင်းဆီက ဘာလိုချင်နေကြတာလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ စဉ်းစားမရပေ။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှာ ပတ်သက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် ရှောင်ဝမ်၏ ရင်ဘတ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော တံဆိပ်လေးကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုတံဆိပ်တွင် အရွက်သုံးရွက်ပါသော အမည်မသိ အပင်ပုံရိပ်တစ်ခု ပါရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာတံဆိပ်လဲ" ဟု ရှောင်ဝမ်၏ တံဆိပ်ကို လက်ညှိုးညွှန်၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါလား... ဒါက ငါတို့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းကနေ တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူတွေကို ထုတ်ပေးတဲ့ တံဆိပ်ပါ" ဟု ရှောင်ဝမ်က သာမန်ကာလျှံကာပင် ပြန်လည်ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p>"တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဟုတ်လား၊ မင်းက တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူပေါ့"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ဝမ်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ဝမ်မှာ သူထက်ပင် ငယ်ရွယ်နေသေးသည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အဘိုးဆီမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာကို သင်ယူခဲ့တာပါ" ဟု ရှောင်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ထူးချွန်လိုက်တာ... တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်မထောင်၍ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ယူခဲ့သည်ဆိုဦးတော့၊ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်နှင့် တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသော ပါရမီ ရှိရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချိုင်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာရာ ရှောင်ဝမ်သည် ဝမ်ချိုင်၏ အရပ်ကိုပင် မမှီချေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချိုင်သည် ကိုယ်ထည် အရွယ်အစား သေးကျုံ့သွားသည် ဆိုသော်ငြား မတ်တတ်ရပ်လိုက်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပခုံးအထိ ရှိနေသေးသဖြင့် အတော်ပင် ကြီးမားသော ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ရှောင်ဝမ်မှာမူ ထူးထူးခြားခြား တည်ငြိမ်နေပြီး ဝမ်ချိုင်ကို သဘောပင် ကျနေသေးပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ရှောင်ဝမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဆေးမီးဖိုများ ရောင်းချရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ အစီအရီ တည်ရှိနေသော ဆေးမီးဖိုများကို မြင်တွေ့ရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မျက်စိပင် လည်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုနေရာသည် ပညာရှင်များ စုဝေးရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး အရာရာမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်သူများ အစည်းအရုံးသည် ဆေးဖော်စပ်သူများ၏ အဆင့်ကို သတ်မှတ်ပေးရုံသာမက ဆေးမီးဖို အပါအဝင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ရောင်းချပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဆေးမီးဖိုတွေထဲမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံးကတော့ အဲဒီ 'အပေါက်ကိုးပေါက်ပါ ဆေးဖို' ပါပဲ၊ ယင်းက စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပါတယ်" ဟု ရှောင်ဝမ်က အလယ်တွင် ထားရှိသော ဆေးဖိုကို ညွှန်ပြ၍ မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဆေးဖိုမှာ တစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိနိုင်ချေ။ ဆေးဖိုပေါ်တွင် အပေါက်ဝိုင်းလေး ကိုးပေါက် ပါရှိသဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အတွင်းပိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးမီးဖိုများကို သုံးပေါက်ပါ၊ ငါးပေါက်ပါနှင့် ကိုးပေါက်ပါဟူ၍ ခွဲခြားထားလေ့ရှိရာ သုံးပေါက်ပါ ဆေးဖိုမှာ ထိန်းချုပ်ရန် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပြီး ကိုးပေါက်ပါ ဆေးဖိုမှာမူ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆေးဖော်စပ်သူများအတွက်မူ အထောက်အကူ အဖြစ်ဆုံးပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ကိုးပေါက်ပါ ဆေးမီးဖိုကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လျှင် ထိုသူ၏ အနာဂတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တောက်ပပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးမီးဖိုကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ရာ စူးစမ်းလိုစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသည်။ "ဒီဆေးမီးဖိုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီဆေးမီးဖိုက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ကျသင့်မှာဖြစ်ပြီး လျှော့စျေးတော့ မရှိပါဘူး" ဟု ရှောင်ဝမ်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် လျှာပင် တစ်သပ်သပ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ နတ်ရေစင် ပုလင်းပေါင်း မည်မျှ ရောင်းရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်... တတိယအဆင့် ဆေးမီးဖိုတွေကိုပဲ ကြည့်လိုက်တော့မယ်ဗာ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝမ်ကမူ အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ကိုးပေါက်ပါ ဆေးမီးဖိုနှင့် ပတ်သက်၍ "ဒီဆေးမီးဖိုက ကျွန်တော်တို့ နန်ဝူးမြို့ အသင်းခွဲမှာ ရှိနေတာ ကြာပါပြီ၊ ကိုးပေါက်ပါ ဆေးဖိုတွေက ထိန်းချုပ်ရခက်ပြီး စျေးလည်း ကြီးတာကြောင့် ဒီအတိုင်းပဲ ရှိနေတာပါ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အော်... ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်မှပင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှောင်ဝမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တတိယအဆင့် ဆေးမီးဖိုများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ စျေးနှုန်းများမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းမှ ထောင်ဂဏန်းအထိသာ ရှိသဖြင့် သိပ်မများလှပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငါးပေါက်ပါ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကို သဘောကျသွား၏။ ကြေးဝါရောင် ရှိပြီး ရှေးဆန်ကာ ခန့်ညားလှသဖြင့် မြင်မြင်ချင်းပင် နှစ်သက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုကြေးဝါ ဆေးမီးဖို၏ စျေးနှုန်းမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း တတ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌ပင် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား" ဟု ရှောင်ဝမ်က ပြုံး၍ မေးမြန်းလာ၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် "ဒါပဲ ယူတော့မယ်၊ ထုတ်ပိုးပေးပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်လင်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး "ရှောင်လင်... ငါရွေးထားတဲ့ ဆေးမီးဖိုကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှောင်လင်က "အမှိုက်" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ဆိုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟွန်း... ဒီမှာရှိတဲ့ ဆေးမီးဖိုတွေ အကုန်လုံးက အတူတူပါပဲ၊ မယုံရင် ကြည့်လိုက်လေ၊ ငါရွေးထားတဲ့ တစ်ခုကတော့ အဆိုးကြီး မဟုတ်တာ သေချာတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း အနည်းငယ် မာန်တက်ကာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာရှိတဲ့ ဆေးမီးဖိုတွေ အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေချည်းပဲ" ဟု ရှောင်လင်က ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို အမြန်ပင် စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် တစ်နေရာသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကာ "နေဦး... ဟိုဘက်မှာတော့ အသုံးပြုလို့ရမယ့် ဆေးမီးဖိုတစ်ခု ရှိတယ်" ဟု ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမှာလား..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်လင် ညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုကို တွေ့ရသော်လည်း ယင်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ အတော်ပင် ဆိုးရွားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း လျှောက်သွားပြီး ထိုဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ယင်းမှာ ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်စွာ တင်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် မည်သူမျှ မထိတွေ့ခဲ့သည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုဆေးမီးဖိုသည် သာမန်ဆေးဖိုများနှင့်မတူဘဲ အပေါက်နှစ်ပေါက်သာ ပါရှိသည်။ ဆေးမီးဖို အများစုမှာ သုံးပေါက်၊ ငါးပေါက် သို့မဟုတ် ကိုးပေါက်သာ ရှိတတ်ကြသဖြင့် အခြား အရေအတွက်ရှိသော ဆေးဖိုမျိုးမှာ ကြားရခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဝမ်... ခဏနေပါဦး၊ ဒီဆေးမီးဖိုက ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save