ရှောင်ဝမ်လုံက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်ပေါင်းစုံကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လုချန်အား ရိုးသားပွင့်လင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"လုချန်... ဥက္ကဋ္ဌကြီးက မင်းကို အတော်လေး အထင်ကြီးနေတာ... သူက ငါ့ကို ဒီကျောက်ခဲလေး ပေးခိုင်းလိုက်ပြီး မင်းအနေနဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြည့်မီအောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ သိချင်နေတယ်..."
သူက ခေတ္တရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒါကို လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌကြီးက မင်းကို နောက်ထပ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌသစ်အဖြစ် တိုက်ရိုက် အဆိုပြုမယ်လို့ ပြောလိုက်တယ် ပြီးတော့ လူသားအားလုံးကို စွန့်ပစ်မြေရိုင်းထဲကနေ ဦးဆောင်ထုတ်ခေါ်ဖို့ပေါ့..."
ရှောင်ဝမ်လုံ၏ အသံမှာ မကျယ်လှသော်လည်း ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌မူ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။
"ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ... သူ့ကို မဟာမိတ်ဥက္ကဋ္ဌ တန်းခန့်မယ် ဟုတ်လား။ ဒါမှမဟုတ်... အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကတိကဝတ်လား"
"မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒီလူငယ်ကို ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးထားတာလား"
ဤသို့ဆိုလျှင် လုမိသားစုက ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ် မိသားစု ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။ မည်သူမျှ သူတို့အား ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်း၏ အတွေးများမှာ မြန်ဆန်နေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင်မူ ကုထျန်းယန်က သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။ သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ ဖြူလျော့နေသည်။ သူက ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ မိမိ၏ နာမည်ကို ထင်ပေါ်စေရန်နှင့် လုချန်အား အရှက်ခွဲရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသည်။ အစမှ အဆုံးအထိ ထိုအရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ သူ့အား တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ကြပေ။ မြင်လျှင်ပင် သာမန်လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့သာ သဘောထားကြသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေကာ မျက်ဝန်းများမှာလည်း မနာလိုမှုကြောင့် သွေးဆူနေခဲ့သည်။ လုချန်မှာမူ ကြယ်ရံသော လမင်းကဲ့သို့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌနှင့် ရယ်မောကာ စကားပြောနေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူက ထိုလူအား ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားအောင် လုပ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာတော့သည်။
သူ သည်သာ လူသားလောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးကို သက်သေပြရမည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်သည်။ ဘေးမှ အစေခံများက သူ့ကို တားရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မရပေ။ သူတို့က ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ကြသည် မှန်သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ ထိုသို့မလုပ်သင့်တော့ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ လုမိသားစု အမွေခံသာ မိမိတို့သခင်လေးလက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရသွားပါက လူသားမျိုးနွယ်၏ လုမိသားစုက သူတို့၏ ရှေးဟောင်းနေရပ်ကို မြေပုံပေါ်မှ ဖျက်ဆီးပစ်မလားဆိုသည်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။ သို့သော် ကုထျန်းယန်မှာမူ မနာလိုစိတ်ကြောင့် ရူးသွပ်နေသည်။ သူက စိန်ခေါ်မှုကို တားဆီးနေသော အဆင့်C ပညာရှင်တစ်ဦးအား တွန်းဖယ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ အသံမှာ စူးရှပြီး ရန်စလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
"လုမိသားစုရဲ့ အမွေခံ မင်းက လူသားသမိုင်းမှာ မရှိဖူးတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ ငါကြားထားတယ်... အဲဒီတော့ မင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ငါ့ကို ခံယူခွင့်ပေးဖို့ ဝံ့ရဲရဲ့လား"
ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ကုထျန်းယန်၏ စိန်ခေါ်သံမှာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး အသက်ရှူသံပင် မကြားရတော့ပေ။ ထို့နောက် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းက ခြောက်သွေ့သော ထင်းပုံထဲသို့ မီးစပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ရုတ်တရက် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဝုန်းခနဲ ဆူညံသွားတော့သည်။
"ငါ ကြားတာ မှန်ရဲ့လား" လန်မိသားစုမှ လူကြီးတစ်ဦးက တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"သူက လုမိသားစု အမွေခံကို စိန်ခေါ်တာလား... ဒီမှာတင်လား... အခုလား... သူ ဘယ်လိုတောင် ဝံ့ရဲရတာလဲ..."
ရေခဲပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးမှာ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့်ဖိကာ အသက်ရှူမှားနေမိသည်။ "သူက ဒါကို တိုက်ခိုက်ရေး ကွင်းပြင်လို့ ထင်နေတာလား... ဒါက လုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးစံအိမ်တော်လေ"
ဧည့်သည်အချို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားကြသည်။ ကုထျန်းယန်က ဤမျှအထိ လေးနက်တည်ကြည်သော ပွဲမျိုးတွင် မည်ကဲ့သို့ ရမ်းကားရဲသနည်းဆိုသည်မှာ စဉ်းစားမရနိုင်ပေ။
"ဒါဟာ ရူးသွပ်မှုပဲ" လူငယ်အရာရှိတစ်ဦးက သူ၏ အဖော်ကို တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။ "သူ့မှာ အသက်ဆယ်ချောင်း ရှိရင်တောင် သေဖို့ မလောက်ဘူး... ဒီလို အရေးကြီးတဲ့နေ့မှာ လုမိသားစုကို လာရန်စတာ... လုမိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ ဒေါသကို မကြောက်ဘူးလား... လုမိသားစုနဲ့ ဂူမိသားစု စစ်ဖြစ်ကြတော့မှာလား..."
လူအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်နေသော်လည်း လုချန်ကမူ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ခန်းမအမိုးပေါ်ရှိ လှပသော မီးဆိုင်းအောက်တွင် သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ ငွေဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူက တိမ်တိုက်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကုထျန်းယန်အား တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက စားပွဲပေါ်တွင် တွားသွားနေသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်မျိုးပင်။ သို့သော် စိတ်ထဲတွင်မူ လုချန်က အလွန်ပင် အံ့သြဝမ်းသာသွားမိသည်။
“ရောက်လာပြီ.. အခွင့်အရေးက ရောက်လာပြီ...” သူ စောင့်နေခဲ့သော အခိုက်အတန့်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား လူသိရှင်ကြား လာရောက်စိန်ခေါ်မည့် အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူက ဧည့်သည်တော်များ အားလုံးနှင့် စောင့်ကြည့်နေသူ အပေါင်းအား လုချန်၏ မျိုးဆက် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း တရားဝင် ကြေညာနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း နက်ရှိုင်းသော ရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ သူ၏ လေသံမှာ ညင်သာလှပြီး အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလှသဖြင့် အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။
"ကျွန်တော့်ကို စိန်ခေါ်တာလား"
လုချန်က လမ်းပေါ်မှာ မသိတဲ့သူတစ်ယောက်က လာနှုတ်ဆက်သကဲ့သို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မေးပါရစေ... ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ..."
ကုထျန်းယန်က သူ၏ ပခုံးများကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်ပြီး အစေခံအိုကြီး၏ လက်တွင်းမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှနေသည်။
"ငါက ကုထျန်းယန်ပဲ"
သူက ထောင်လွှားသော ပုံစံဖြင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားအောင် အော်လိုက်သည်။ "ဂူမိသားစုရဲ့ အမွေခံပေါ့... ဒီနာမည်ကို မင်း ကြားဖူးရမယ်..."
လူအုပ်ကြီးထဲတွင် နောက်ထပ် စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"ဂူမိသားစုလား လုမိသားစုရဲ့ ပြိုင်ဘက်ပေါ့... သူတို့တောင် ရောက်လာတာလား... ကြည့်ရတာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာပဲ..."
"ဟုတ်တယ် ငါ အဲဒီ ဂူမိသားစု အမွေခံအကြောင်း ကြားဖူးတယ်... သူက အသက် ၂၀ မှာ အဆင့်F ဒသမအလွှာကို ဖောက်ထွက်ခဲ့တာ... အခုဆို သူက အဆင့်E ဒသမအလွှာစစ်သည်တော် ဖြစ်နေပြီ... တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ..."
"ဒါပေမဲ့ သူက လုမိသားစု အမွေခံကို စိန်ခေါ်တာတော့ တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ... လုမိသားစု အမွေခံက သူ့ထက် အများကြီး ငယ်တာပဲလေ..."
"ငါ ကြားတာတော့ သူက ပါရမီ နိုးထတာ ဆယ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုပဲ... ဒီနှစ်မှ အသက် ၁၈ ပြည့်တာ... အဲဒါကို ဒီ ကုထျန်းယန်က စိန်ခေါ်ချင်နေတာလား... အရှက်မရှိလိုက်တာ..."
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများကို ကြားရသည့်အခါ ကုထျန်းယန်၏ လက်သီးများမှာ ပိုမို တင်းကျပ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ငါ ဒီညကို စေတနာအမှန်နဲ့ လာခဲ့တာပါ" သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"လုမိသားစုက သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်အကြောင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပုံကြီးချဲ့နေပါစေ ငါ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးနဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌကြီးတို့က လှည့်စားခံရပြီး ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာကို ပါရမီ နိုးထခါစ လူတစ်ယောက်လက်ထဲ ထည့်ပေးမှာကိုတော့ ငါ ကြည့်မနေနိုင်ဘူး..."
"ငါ ကုထျန်းယန်မှာ ပါရမီ သိပ်မရှိပေမဲ့လည်း ဒီလူရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တယ်... လုမိသားစုက အပူတပြင်း ကြော်ငြာနေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာ လူတိုင်းကို သက်သေပြပေးမယ်..."
လုချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး သူ့အား ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မီးပုံထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်တော့မည့် ပိုးဖလံတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့် အမူအရာမျိုးပင်။
***