Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ကို နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်ရင် မင်းနိုင်ပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်က သူ၏ ခွန်အားရှိသမျှကို စုစည်းကာ ဓားဖြင့် အားကုန် ပိုင်းချလိုက်သည်။ ထက်မြက်သော ဓားသွားမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေလွင့်လာသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။ လုချန်၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသော်လည်း သူက လက်ဗလာဖြင့်ပင် ဆီးကြိုလိုက်သည်။ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းလေးများကို အသာအယာ စုဆုံလိုက်ရာ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဓားသွားကို အသာအယာ ညှပ်ဖမ်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အရှိန်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် တုန်ခါမှုလှိုင်းမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့အောက်ရှိ သတ္တုပြားများမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။ သို့သော် လုချန်ကမူ မလှုပ်မယှက် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူက မည်သို့မျှ ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုမှာ မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းသနည်းဆိုလျှင် လေထုကြီးပင် အသက်ရှူရပ်သွားသလားဟု ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လုချန်က သူ့အား အရေးမစိုက်သော အကြည့်ဖြင့် တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါ့စကားကို နားထောင်သင့်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်တို့မှာ လေထဲတွင် လှုပ်ခတ်နေပြီး မီးငြိမ်းတော့မည့် ဖယောင်းတိုင်မီးအလား ယိမ်းထိုးနေသည်။ သို့သော် သူက အရှုံးတစ်ခုတည်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမည့် အရွယ်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အငွေ့အသက်များ ပြန်လည် ဆူပွက်လာပြန်သည်။ ခန်းမတစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းသွားသည်အထိ နီရဲသော အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း တိုးထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဟာ ငါ့မှာရှိတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ အကုန်လို့ မင်းထင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော တိုက်ခိုက်ရေး ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ ဝုန်းခနဲ ဖောင်းကားလာပြီး ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ့ကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အခြေခံခွန်အားမှာ ချက်ချင်းပင် ငါးဆခန့် မြင့်တက်သွားပြီး ခန်းမကြမ်းပြင်မှာ သူ၏ ဖိအားကြောင့် တုန်ခါနေသည်။ လုချန်ကမူ အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအငွေ့အသက်မှာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ သက်ပြင်းချသံကဲ့သို့ပင်။ သူက သူ၏ ရပ်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ မြှောက်ထားသော လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး အစောပိုင်းက သုံးမည်ဟု ကတိပေးထားသော အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ကြည့်နေသူ အားလုံး အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ... သူက လက်တစ်ဖက်တည်းပဲ သုံးနေတုန်းလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ဘယ်လို ဘီလူးမျိုးလဲဟ..."</p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်က ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ဓားရှည်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ အရှိန်မှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သွေးရောင်သေမင်းတမန် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ဝေဝါးသွားသည်။ ဤဓားချက်တွင် သူ ရှိသမျှ အားလုံးကို ပုံအောထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ထို့နောက် သူက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လက်အစုံမှာ ဝေဝါးသွားပြီး လှပပြီး ပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူက ထိုစက်ဝိုင်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ လုချန်က ယခင်ဘဝမှ သိုင်းပညာရပ်များစွာကို ပေါင်းစပ်ပြီး အသစ်အဆန်းများ ထပ်မံဖြည့်စွက်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော အစွမ်းထက် လက်သီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်၏ ဓားက မည်သည့်နေရာမှ ပိုင်းချသည်ဖြစ်စေ လုချန်ကမူ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ လက်က ထိုနေရာတွင် အသင့်စောင့်နေပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ သူက အသာအယာလေး ပုတ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် တိုက်ကွက်များကို ဘေးသို့ လွှဲထုတ်လိုက်သည်။ ကုထျန်းယန်က ပရိယာယ်သုံး၍ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် လုချန်က အားစိုက်စရာမလိုဘဲ တိကျစွာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ပယ်ထုတ်နိုင်သည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်းချက်တိုင်း၊ ထိုးချက်တိုင်းနှင့် အသက်ကုန် ရုန်းကန်နေသော တိုက်ကွက်တိုင်းကို လုချန်က အသာအယာပင် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ မည်သူမျှ ငြင်းချက်ထုတ်၍ မရလောက်အောင်ပင် သိသာလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ငါမြင်ဖူးသမျှ လက်ဝှေ့သိုင်းကွက်တွေနဲ့ မတူဘူး..." အဆင့်D စစ်သည်တော်တစ်ဦးက တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။ "ဒါ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်လဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ပင်။ တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးလှသည်။ သူ၏ ပြည်သူများကို ငုံ့ကြည့်နေသော မယှဉ်သာသည့် ဘုရင်တစ်ပါးအလား သူက အရာအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် ကုထျန်းယန်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို အားအင်ချည့်နဲ့ပြီး အစွမ်းမဲ့သွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးအလဲအလှယ်တွင် လုချန်က ဓားကျောရိုးကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာလေး တောက်လိုက်သည်။ ဓားတစ်လက်လုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေကာ ဓားက လေထဲတွင် လည်ပတ်လျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုအသံက ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ကုထျန်းယန်မှာ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော စွမ်းအင်ချပ်ဝတ်ကြီးမှာလည်း စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားမှုကြောင့် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးနေကာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားပြီး မျက်ဖြူများမှာ သွေးစို့နေသည်။ လုံးဝကို မယုံနိုင်စရာပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ့အား ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်များက တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။ သူက အလွန်ပင် ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုစကားသံမှာ ခန်းမ၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ မင်း လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့ နာမည်ရဲ့ အလေးချိန်ပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ အဲဒါက မင်း ငါ့ကို ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်း ထမ်းဆောင်ရမယ့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ကုထျန်းယန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်နေသည်။ ခန်းမအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အချို့က တုန်လှုပ်နေကြပြီး အချို့ကမူ အားပေးသံများ ပြုလုပ်ကြကာ အချို့မှာလည်း အားကျခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက လက်တစ်ဖက်တည်းပဲ သုံးတာ..."</p> <p style="text-align:justify">"တိုက်ခိုက်ရေး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတောင် သူ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">လော့နျန်ဝေက ခန်းမ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေရင်း ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ဖိထားမိသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရသည်။ “ဒါက လုချန်ပဲ... ဒီလူက ငါ့ရဲ့ သတို့သားလောင်းပဲ...” သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြည့်နေတော့သည်။ လုလီနာကမူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်ရင်း ရယ်လည်းရယ် ငိုလည်းငိုနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုလုချန်... အစ်ကိုက တကယ်ပဲ လူ့ပြည်ကို သက်ဆင်းလာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လှည့်လိုက်ပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များ၏ လျှို့ဝှက်အင်အားစုများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး ငြင်းပယ်၍ မရသော အာဏာစက်များဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဟာ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောရင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ကုထျန်းယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လုမိသားစု ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူတွေဟာ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အကြည့်တို့မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက ယနေ့တွင် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ကုထျန်းယန် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ လုချန်က ဤဧည့်ခံပွဲကို သွေးချောင်းစီးပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ၎င်းက နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူသာ လူသတ်ခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ပဲရှိရှိ လူတို့က သူ လူသတ်ခဲ့သည်ဟုသာ မြင်ကြလိမ့်မည်။ သူ မဟာမိတ်ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာလျှင်ပင် ဝေဖန်မှုအချို့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။  ထို့ကြောင့် သူက သူ၏ စွမ်းအားကိုသာ ပြသရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုလည်း သူ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ တိုက်ပွဲမှာ မစတင်ခင်မှာတင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save