Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်C သို့ ရောက်ရှိကြောင်း အားလုံးကို အသိပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထိုသူမှာ သူ၏ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်ကြောင်း တစ်ခွန်းမှ ဟမပြောခဲ့ပေ။ သူက လူအမှ မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ည သူ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက်တွင် လော့နျန်ဝေနှင့် သူ၏ ပတ်သက်မှုကိုသာ လူအများ သိသွားပါက သူမအပေါ် မည်သူကမျှ ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံကြမည် မဟုတ်ပေ။ သူမက လူအများ၏ မနာလိုမှုနှင့် မကောင်းကြံစည်မှုများကြားတွင် မွန်းကျပ်သွားရလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများက သူမအား တမင်တကာ ဝိုင်းပယ်ထားကြမည်ဖြစ်ပြီး ရိုသေဟန်ပြနေသော အပြုံးများ၏ နောက်ကွယ်တွင်လည်း အဆုံးမရှိသော လှည့်ကွက်များ ကိန်းဝပ်နေပေလိမ့်မည်။ လိုအပ်လာပါက သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးနိုင်သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သူမအား လူ့အသိုင်းအဝိုင်းမှ ပိုမို အထီးကျန်သွားစေရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူအများ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားကြသည်။ သူတို့က မွှေးပျံ့သော ပန်းရနံ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည့် ပျားအုပ်များသဖွယ် လုချန်၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေး လုချန်... ကျွန်တော့်ဝမ်းကွဲကလည်း စတားဒူး အကယ်ဒမီကို သွားမှာပါ... သခင်လေးရဲ့ သူငယ်ချင်းက ဘယ်သူလဲဟင်... ကျွန်တော် သတင်းစကား ပါးပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေး လုချန်... ကျွန်တော့်အမေရဲ့ ဝမ်းကွဲအကို သူ့ဇနီးရဲ့ မောင်နှမဝမ်းကွဲရဲ့ ညီလေးရဲ့ သမီးကလည်း စတားဒူး အကယ်ဒမီကို တက်မှာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">လူများက သူတို့၏ မိသားစု သမိုင်းကြောင်းများကို အသည်းအသန် ပြန်လည်စူးစမ်းနေကြတော့သည်။ စတားဒူး အကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမဆို သူတို့ဘက်မှ ရှာဖွေနိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန် သတိပြုမိသည်မှာ ထိုနေရာရှိ လူငယ်များထဲမှ မည်သူကမျှ ကိုယ်တိုင်တက်ရောက်မည်ဟု အမည်စာရင်း မပေးကြခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ယခု ဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်သော လူငယ်ပါရမီရှင်များသည် အနည်းဆုံး အဆင့်F စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ စတားဒူး အကယ်ဒမီအတွက် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုကြသူများမှာမူ ပါရမီနိုးထပြီးစ ဆယ်ရက်ခန့်သာ ရှိသေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အတော်ဆုံးဆိုသည့် ပါရမီရှင်ပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက လော့နျန်ဝေကို သူတို့နှင့် မိတ်မဆက်ပေးခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် သူမနှင့် အဆင့်တူသူများ ရှိနေခဲ့ပါက သူ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယနေ့ညတွင်မူ သူက အခြေအနေကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ရုံသာ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာများနှင့် အမည်များကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ အားလုံးကလည်း မှတ်စုထုတ်ကာ မှတ်သားထားကြသည်။ သခင်လေး လုချန်နှင့် နီးစပ်သူတစ်ဦး စတားဒူး အကယ်ဒမီသို့ တက်ရောက်တော့မည်ဟုပင်။</p> <p style="text-align:justify">မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌကလည်း ထိုစကားကို စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ဧည့်ခံပွဲကြီး ပြီးဆုံးခါနီးလာပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ဧည့်သည်များက လုမိသားစုမှ လူကြီးများကို တစ်ဦးချင်း လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူတို့၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် ရိုသေလေးစားမှုနှင့် သတိကြီးစွာ ထားမှုတို့ အထင်သား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီပင် နောက်ဆုံး ဧည့်သည်အုပ်စု ထွက်ခွာသွားသောအခါ တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လုချန်က လုဟုန်တောက်နှင့် ရှောင်ဝမ်လုံတို့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ တခဏ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် ရက်အနည်းငယ်လောက် ကျင့်ကြံဖို့ အောင်းနေဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူ့အသံက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူက စကားကို ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စတွေကို ပြန်ပြီး စုစည်းဖို့ အချိန်နည်းနည်း လိုအပ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုဟုန်တောက်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွမှုများက အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူနဲ့" သူက နွေးထွေးစွာ ပြောသည်။ "ဘယ်သူမှ မင်းကို လာမနှောင့်ယှက်စေရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ပြီး တစ်ခုရှိသေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူက ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နျန်ဝေနဲ့ သူမမိသားစုအတွက် လုမိသားစု အိမ်တော်နဲ့ နီးတဲ့နေရာမှာ ဗီလာတစ်လုံး ဆောက်ပေးစေချင်တယ် ပြီးတော့ အဆင့်မြင့်ဆုံး လုံခြုံရေးတွေကိုလည်း စီစဉ်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">လုဟုန်တောက်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း... သူမကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p style="text-align:justify">လုဟုန်တောက်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။ စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခုက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြဿနာမရှိပါဘူး... မင်း ကျင့်ကြံရာကနေ ပြန်ထွက်မလာခင် အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက လော့နျန်ဝေ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လော့နျန်ဝေက တစ်ချိန်လုံး ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နှုတ်ဆက်ပါတယ်" သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နှုတ်ဆက်ပါတယ်" လုချန်က ပြန်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး နတ်ပြည်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ခန့်ညားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန် မိမိအခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ အသက်ရှူသံက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက အဆင့်C သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဖောက်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မလားဆိုသည်ကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်သွားပါက ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်စရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင် သူက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး သူ အဆင့်C သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အားလုံးကို အသိပေးမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ"</p> <p style="text-align:justify">သူက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့" သူက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အတွေးတစ်ခုက သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ လျှပ်စီးသဖွယ် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ စနစ်က မည်သို့ အလုပ်လုပ်သနည်း။ သူက ဤမျှ ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် စိတ်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တွင် မည်သည့် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးမှ မခံစားရပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းအင်များအားလုံးက ဘယ်ကို ရောက်သွားသနည်း။ ကြွက်သားများထဲသို့လား။ ဝိညာဉ်သွေးကြောများထဲသို့လား။ ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခုခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်မားနေပြီး စိန်ကဲ့သို့ မာကျောသော်လည်း သွက်လက်မှုမှာမူ လျော့ပါးမသွားပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့်D သို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင် သူက စွမ်းအားများကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ပျံသန်းနိုင်စွမ်းလည်း ရှိလာခဲ့သည်။ အဆင့်D နှင့် အဆင့်B ကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ ခွန်အားပမာဏနှင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများ၏ အကျယ်အဝန်းသာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်E မှ အဆင့်D သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းကြီး မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက သင်္ချာနည်းအရ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ ဤနေရာတွင် ခြောက်လခန့် ဆက်နေမည်ဆိုပါက သူက တစ်စကြာဝဠာလုံးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်လာလိမ့်မည်။ ဤမယုံနိုင်စရာ ရလဒ်ကြောင့် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ “ကျင့်ကြံခြင်း၏ အနှစ်သာရက ဘာလဲ... စွမ်းအားတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်ပေါင်းနေရုံသက်သက်ပဲလား...”</p> <p style="text-align:justify">သူက ဆက်လက် မတွေးတောနိုင်ခင်မှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် စူးရှသော အသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သင့်အနေနဲ့ မိမိရဲ့ ဓာတ်သဘာဝတွေက သက်ရှိဂြိုဟ်တစ်လုံးရဲ့ အခြေခံ ဆွဲငင်အားယူနစ်ကို မရောက်ခင် အဆင့်A ကို အရောက် လှမ်းရပါမယ်။”</p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ပါက ဟို့စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး အသန့်စင်ဆုံးသော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စကြာဝဠာထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အက်တမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ် နှင့် တစ်ချက်တွေးရုံဖြင့် သက်စောင့်ဝိညာဉ် ကုဋေကုဋာ အတတ်တို့ဖြင့်ပင် ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ သူက တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော မျက်နှာထားဖြင့် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နေဦး မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူ့အသံမှာ အက်ကွဲခြောက်ကပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... သက်ရှိဂြိုဟ်တစ်လုံးရဲ့ အခြေခံ ဆွဲငင်အား ယူနစ်ဆိုတာ ဘာလဲ... ငါက ဘာလို့ ပေါက်ကွဲရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">System၏ အေးစက်စက် စက်ရုပ်ဆန်သော အသံက ဦးနှောက်ထဲတွင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သင်၏ ခွန်အားမှာ ၁ ၏ အဆ ၂၅ ထပ်ကီလိုဂရမ်သို့မဟုတ် သာမန် သက်ရှိဂြိုဟ်တစ်လုံး၏ အခြေခံ ဆွဲငင်အား အဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီ အဆင့်A သို့ မဖြစ်မနေ ရောက်ရှိရပါမည်။ မဟုတ်ပါက သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုလျှံနေသော စကြာဝဠာစွမ်းအင်များကို ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify">သူက တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်ရသည်။ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်က တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်များက သူ့စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ မကြုံစဖူးသော စကြာဝဠာ အမှုန်အမွှား မုန်တိုင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သိစိတ်မှာမူ လေထဲတွင် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသော ဖယောင်းတိုင်မီးသဖွယ် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အမေ၊ သူ့အဖေ၊ လော့နျန်ဝေ... အားလုံး ပျက်စီးသွားကြလိမ့်မည်။ နှုတ်ဆက်ခွင့်ပင် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် ဘဝကူးပြောင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှလည်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save