လုချန်၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အထင်သား ပေါ်လာသည်။ သာမန်လူသားများက အမျိုးမျိုးသော မက်ချာ စက်ရုပ်များကို မောင်းနှင်နေကြသည်။ သူတို့က သားရဲများနှင့် စစ်သည်တော်များ တိုက်ခိုက်နေသည့် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်များဆီသို့ ချီတက်နေကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မက်ချာတစ်စီးကို မောင်းနှင်ရင်း စစ်မြေပြင်၏ အထက်တွင် ပျံဝဲကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မည်။
"ဂျေဂါနတ်ဘုရားတွေ အားလုံး စုစည်းကြ ငါက အော့ပတီးမတ်စ် ပရိုင်းပဲ... ငါ့ဘက်ကနေ တိုက်မလား ငါ့ကို ပြန်တိုက်မလား အားလုံး စုစည်းကြ"
တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ သူကိုယ်တိုင် မက်ချာများ တည်ဆောက်ပုံကို သင်ယူပြီး လူတိုင်းကို မောင်းနှင်တတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးသင့်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူက ဧရာမ မက်ချာတပ်မတော်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ စကြာဝဠာဆီသို့ ချီတက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်ရင်း လုချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုလို ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဤအရာများကို မည်သို့ ပြုလုပ်ထားသည်ကို နားလည်ခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက်လည်း အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်တီးနိုင်သော မြေဓာတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်များဖြင့်သာ ဖန်တီးထားသော မက်ချာများက သူ့အတွက် မည်သည့် အပိုဆုများ ပေးနိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးသည်။
ထို့အပြင် သူက ဇီဝဗေဒကိုလည်း လေ့လာရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပါရမီမနိုးထသူများအတွက် သီးသန့် မက်ချာများကို သူ ဖန်တီးပေးနိုင်လိမ့်မည်။ စစ်သည်တော် တပ်မတော်ကြီးနှင့် ပါရမီမနိုးထသူများ မောင်းနှင်သည့် မက်ချာတပ်မတော်ကြီးတို့ စစ်မြေပြင်တွင် အတူတကွ ရပ်တည်နေမည့် မြင်ကွင်းကို တွေးမိရုံနှင့်ပင် သူ့သွေးများ ဆူပွက်လာရသည်။
“ဝုန်း...”
ဧရာမ မက်ချာ စက်ရုပ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး သုတေသန ဌာနချုပ် အပြင်ဘက်ရှိ အားဖြည့် ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ တောက်ပနေသော သံချပ်ကာကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သင်းခွေချပ် သားရဲကြီး၏ သွေးနီရောင်များက ပေကျံနေဆဲ ဖြစ်သည်။
မောင်းနှင်ခန်း တံခါး ပွင့်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်ခန်းလုံး၌ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များ၊ လက်နက်ကိုင် အစောင့်အရှောက်များနှင့် စူးစမ်းလိုသော အရပ်သားများမှာ ထိုနေရာသို့ စုရုံးလာကြသည်။ သူတို့က မက်ချာကို အမိန့်ပေး စေခိုင်းခဲ့သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ မောင်းနှင်သူကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်နေကြခြင်းပင်။
ဒရုန်းများက ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံဝဲကာ ဤသမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်ကို မှတ်တမ်းတင်နေကြသည်။ ၎င်းကို မြို့၏ ထောင့်တိုင်းရှိ စခရင်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်နေသည်။ လုချန်က အရင်ဆုံး ထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လော့နျန်ဝေကမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပါးပြင်များ နီမြန်းလျက် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ အဓိက သုတေသီ ဒေါက်တာ ဝေချီက အပြုံးကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား လာနှုတ်ဆက်သည်။ "သခင်လေး လုချန်..." သူ့အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။ "တကယ့်ကို... မယုံနိုင်စရာပါပဲ... မက်ချာတွေက ဒီလောက် သွက်လက်ပြီး အစွမ်းထက်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး... သခင်လေးက ဒီစီမံကိန်းရဲ့ အနာဂတ်ကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ"
အခြားသိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးကလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
"အခု မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေက ကျွန်တော်တို့ သုတေသနကို ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်လောက် ရှေ့ရောက်သွားစေမှာပါ ပြီးတော့ ဒီနေ့ သခင်လေးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက လူပေါင်းများစွာကို ဒီသုတေသနမှာ ပါဝင်လာဖို့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးပါလိမ့်မယ်"
လုကျန့်မုန်းက သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းကတော့ ဘယ်သွားသွား လူပြောသူပြော အများဆုံးပဲ... တကယ့်ကို ဂယက်ထစေတဲ့ ကောင်လေးပဲ"
လုချန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြန်လည် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက သူ့အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာသော သိပ္ပံပညာရှင်အဖွဲ့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မောင်းနှင်ခဲ့သော ဧရာမ မက်ချာကြီးကို ပြန်ကြည့်ကာ တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဒါတွေကို သင်ယူချင်တယ်"
ဒေါက်တာ ဝေချီက မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ "ဗျာ... ဘာကို သင်ယူမှာလဲ"
လုချန်က မက်ချာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ ပတ်သက်တာ အကုန်လုံး... အတွင်းပိုင်း စနစ်တွေ၊ တည်ဆောက်ပုံ နည်းပညာတွေ၊ ထုတ်လုပ်မှု အဆင့်ဆင့်၊ အာရုံကြော ချိတ်ဆက်မှု နည်းပညာ... အကုန်လုံးပဲ"
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ခဏအကြာတွင်မှ ဒေါက်တာ ဝေချီက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ရတာပေါ့... မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမိန့်အရ အရင်းအမြစ် အားလုံးက သခင်လေးအတွက် ဖွင့်ပေးထားပြီးသားပါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဝေမျှဖို့က ပြဿနာ မရှိပါဘူး... အထူးသဖြင့် Torch စီမံကိန်းက အစောပိုင်း ကာလမှာပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ သင်ယူချင်တယ်ဆိုရင်လည်း မခက်ခဲပါဘူး"
အခြား သိပ္ပံပညာရှင်များကလည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ အချို့က သက်ပြင်းချလိုက်ကြသလို အချို့ကမူ စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ ပုံစံထုတ်ချက်တွေ၊ စမ်းသပ်မှု လမ်းညွှန်ချက်တွေနဲ့ သုတေသန အချက်အလက်တွေ အကုန်လုံးကို ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်" ဟု ဝေချီက ဆိုသည်။ "သခင်လေးမှာ ဘာမေးစရာပဲရှိရှိ ကျွန်တော်တို့ အကြွင်းမဲ့ ဖြေကြားပေးသွားမှာပါ"
လုချန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။ သူက အများကြီး ထပ်ရှင်းမပြတော့ပေ။ သူ၏ သဘောထားမှာ စူးစမ်းရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော သင်ယူလိုစိတ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သာမန်လူသားများ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ အလွယ်တကူ မောင်းနှင်နိုင်မည့် မက်ချာမျိုးကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ထိုနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် လုချန်က လုမိသားစု အိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူက လုဟုန်တောက်ကို စာကြည့်ခန်းထဲတွင် တွေ့လိုက်သည်။ လုဟုန်တောက်က ဟိုလိုဂရမ် ပုံရိပ်များမှတစ်ဆင့် အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ရှုနေသည်။ လုချန်ကို မြင်သောအခါ သူက အသက်ကို ဝဝရှူပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ငါ ကြည့်လိုက်တယ်... မင်း တကယ် တော်ပါတယ်... အကယ်၍ သာမန်လူတွေက ဒီလို မက်ချာတွေကို သုံးနိုင်မယ်ဆိုရင် တောရိုင်းနယ်မြေထဲက အခြေအနေတွေ အကုန် ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ"
လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ လိုရင်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့်အတွက် ကိုယ်ပိုင် သိပ္ပံသုတေသန ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ဆောက်ပေးစေချင်တယ်"
လုဟုန်တောက်မှာ ကိုင်ထားသော ကွန်ပျူတာ လွတ်ကျမတတ် အံ့သြသွားရသည်။
"သုတေသန ဓာတ်ခွဲခန်း ဟုတ်လား"
"ဟုတ်ကဲ့" လုချန်က အလေးအနက် ပြောသည်။ "စက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံ လိုအပ်ပါတယ်... မက်ချာ သုတေသန၊ ဇီဝဗေဒနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ သုတေသနတွေအတွက် လိုအပ်တာ မှန်သမျှပေါ့... ပြီးတော့ သုတေသီ အချို့ကိုလည်း ကျွန်တော့်ဆီ တာဝန်ချပေးစေချင်တယ်"
တခဏမျှ လုဟုန်တောက်က သူ့ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မြေးတော်လေးက ဤကဲ့သို့ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ လုချန်က ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မယုံနိုင်စရာ ပါရမီကို ပြသခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူသား သိပ္ပံပညာရှင်များ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သည့် နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ချင်နေပြန်သည်။ သို့သော်လည်း လုဟုန်တောက်၏ မျက်နှာထားက ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
"ကောင်းပြီလေ" လုဟုန်တောက်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။ "ဒါကတော့ လွယ်ပါတယ်... နှစ်ရက်အတွင်း မင်းအတွက် ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရစေရမယ်... လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ငါ အခုပဲ စီစဉ်လိုက်မယ်"
လုချန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စာကြည့်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ လုဟုန်တောက်က ထွက်ခွာသွားသော လုချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ရိပ်ပြေးသွားသည်။
“ဒီကောင်လေး အခု ဘာတွေ ကြံစည်နေပြန်တာလဲ” သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ တွေးလိုက်မိသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်နှုန်းကလည်း မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူက ကြိုးစားပါဦးဟုပင် နားပူနားဆာ လုပ်၍ မရတော့ပေ။
ထိုညနေခင်းတွင်ပင် မဟာမိတ် သုတေသန ဌာနချုပ်မှ အချက်အလက် သိမ်းဆည်းသည့် ကိရိယာများစွာနှင့်အတူ ပုံစံထုတ်ချက်များ၊ ထူထဲလှသော စမ်းသပ်မှု လမ်းညွှန်စာအုပ်များကို ပို့ဆောင်ပေးလာသည်။ လုချန်က ထိုအရာများကို သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲတွင် သပ်ရပ်စွာ ပုံထားလိုက်သည်။ သူ တစ်မိနစ်တောင် အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ ထိုစာအုပ်ပုံကြီးကြားတွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ စတင် ဖတ်ရှုလေ့လာတော့သည်။
***