Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">တန်ချိန် ၃၅၀ ဘီလီယံ၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ ဥက္ကဋ္ဌကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး သူက မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤ ၂၄ နာရီအတွင်းတွင် လုချန်က ဗဟုသုတ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲ၌ နစ်မြုပ်နေသော ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူက မက်ချာများ၏ တည်ဆောက်ပုံကို အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့သည်။ မက်ချာ စစ်သည်တော်များကို အပြင်ဘက် အရိုးစု အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဒီဇိုင်းမှာ အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လှပြီး အဆင့်C ဒသမအလွှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ကိုက်ခဲမှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်မှာ သိပ်သည်းဆမြင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် လောင်စာဆဲလ်နှင့် ဆန်းပြားသော ဆွဲငင်အားဆန့်ကျင်ရေး တည်ငြိမ်စက်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင် အပြည့်ရှိနေပါက သုံးလဆက်တိုက် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ထုတ်လုပ်မှု အဆင့်ဆင့်၊ အလွှာလိုက် သုတ်လိမ်းပုံများ၊ မောင်းနှင်သူနှင့် ချိတ်ဆက်သည့် အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အာရုံကြော ကွန်ရက်များကိုပါ အသေးစိတ် ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးစာရွက်ကို ဖတ်ပြီးချိန်တွင်မူ လုချန်က ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောက်ချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မက်ချာတစ်ခုကို မည်မျှပင် ပြည့်စုံအောင် ထုတ်လုပ်ထားပါစေ၊ သာမန်လူသားများကို မည်မျှပင် မောင်းနှင်တတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးထားပါစေ... သူတို့ ခံစားရမည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများက ခြောက်နှစ်အတွင်း သူတို့ကို လူစဉ်မမှီအောင် ဒုက္ခပေးပေလိမ့်မည်။ အခြား ပြဿနာများ မရှိခဲ့လျှင်ပင် မောင်းနှင်သူများက စောစီးစွာ အနားယူရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အာရုံကြောများ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးကာ ပြန်လည် မကုသနိုင်သော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဟာ သိပ္ပံပညာရဲ့ တိုးတက်မှု မဟုတ်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကူကယ်ရာမဲ့သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုပင်။ သူက မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ စိတ်ကို ပြန်အေးအောင် ထားလိုက်သည်။ လက်ရှိ နည်းပညာ အခြေအနေအရ မက်ချာစနစ်က လူသားများကို ဤဂြိုဟ်မှ ထွက်ခွာခွင့် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ လက်တွေ့မကျလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">“လူသားတွေမှာ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">သူက အစွမ်းထက်သော သားရဲအားလုံးကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက လူသားများကို သူ့အပေါ် ပို၍ မှီခိုလာစေရုံသာ ရှိမည်။ သူတို့ ရှေ့ဆက် တိုးတက်ကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။ နည်းပညာများသည်လည်း ဤနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားပေလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်ကို အားကိုးနေရုံဖြင့် သူတို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောင့်ရဲနေ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေများနှင့် အပျက်အစီးများကို ချန်ထားခဲ့သည့် ဂြိုဟ်သား ယဉ်ကျေးမှုများသာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော လူသားများက သူတို့မျက်စိထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် သိုးငယ်လေးများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လုချန်က တစ်နေ့နေ့တွင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူက မိမိ၏ အမိန့်အာဏာကို တည်ထောင်သည့်အခါ ထိုအမိန့်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့် အရည်အချင်းရှိသော နောက်လိုက်များ လိုအပ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မျက်လုံးမှိတ်ထားသော်လည်း ဦးနှောက်ကမူ အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ရမည်နည်း။ ယခင်ဘဝက Iron Man ဝတ်စုံကဲ့သို့ အဝတ်အစားလို ဝတ်လို့ရပြီး တစ်ဦးတည်း မောင်းနှင်နိုင်မည့် ပုံစံမျိုး...။ ထို့ပြင် အချိန်နှင့်အမျှ ဆက်လက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သော အရာမျိုး...။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပြီ... ဒီနည်းလမ်းကို ငါ တကယ် စဉ်းစားရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤကဲ့သို့ ဝတ်စုံမျိုးသာ ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းက တကယ့် စူပါစစ်သည်တော်များ၏ နိုင်ငံ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သာမန်လူသားများသည်ပင် စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ ရင်ဘောင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင်ရှိသော အရင်းအမြစ်များက ယခင်ဘဝက သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်များထဲက ဇာတ်လိုက်များထက်ပင် သာလွန်နေသေးရာ သူသည် ပိုမို ပြည့်စုံသော အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဆက်လက် ဖတ်ရှု၊ လေ့လာပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ လုချန်က သူ၏ မြေဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် အပြင်ဘက် အရိုးစုတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ စကြာဝဠာစွမ်းအင်နှင့် ဓာတ်သဘာဝ အင်အားများကို ၎င်း၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ထည့်သွင်းမည့်ပုံကို မြင်ယောင်နေမိသည်။ သိပ္ပံပညာနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပေါင်းစပ်ကာ အသစ်စက်စက် အရာတစ်ခုကို သူ ဖန်တီးမည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စူပါကွန်ပျူတာကဲ့သို့ ဦးနှောက်နှင့်ဆိုလျှင် ဒီဇိုင်းဆွဲသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အချိန်အကြာကြီး ယူရမည် မဟုတ်ပေ။ မကြာမီပင် ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သာမန်လူတစ်ယောက်က အဆင့်D စစ်သည်တော်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန် ရှေ့က နာရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ၄၉ ရက်သာ ကျန်တော့သည်။ သူက သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ့မှာ အချိန် သိပ်မရှိတော့ရာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရမည်။ ထိုထဲတွင် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို သူ မသိပေ။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ဘေးချလိုက်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း မှာ ယခုအခါ နဝမအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌနှင့် ဥက္ကဋ္ဌတို့ကို မတွေ့မီ ဒသမအဆင့်သို့ ရောက်အောင် သူ စီစဉ်ထားသည်။ နောက်ထပ် ၁၅ နာရီလုံးလုံး သူက ဓားသိုင်းကိုသာ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ တိကျလွန်းလှပြီး မူလအစ ရိုးရှင်းမှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">“အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း နဝမအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက် အောင်မြင်သည်”</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံး အဆင့်တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ သို့သော် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကို အသုံးချ၍ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသောအခါတွင်မူ ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ System၏ အေးစက်စက် စက်ရုပ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“အဆင့်-A သို့ ရောက်ရှိမှသာ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း ၏ ဒသမအဆင့်ကို နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ပါမည်။”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“တောက်... ခွေးမသားပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ဒီလိုဆိုရင်တော့ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ဖို့ကလွဲလို့ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း သူ နှစ်ကြိမ် Sign-in လုပ်ခဲ့ရာ အချက်အလက်များက ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အမည် - လုချန်<br /> ခွန်အား - ၁,၂၀၄,၈၈၀,၈၀၀<br /> စိတ်စွမ်းအား - ၁,၂၀၄,၈၈၀,၈၀၀<br /> အခြေခံခွန်အားမှာ သန်း ၉၆၀သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် နဝမအဆင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း ၏ ၃၃ ဆ မြှင့်တင်မှုနှင့် ၁၀ ထပ် ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဓားရည်ရွယ်ချက် ၏ ၁၁ ဆ မြှင့်တင်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက စုစုပေါင်း ၃၆၃ ဆအထိ ဆပွားသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သီအိုရီအရ ဘီလီယံ ၃၄၈.၆၂အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုကိန်းဂဏန်းများကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ အခုဆိုရင် ဘာကိုမဆို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူ အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။ ဥက္ကဋ္ဌက သူ့အပေါ် မကောင်းကြံစည်မည့် အလားအလာ နည်းပါးသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် သူ ပြင်ဆင်ထားရမည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ထိုဥက္ကဋ္ဌက တကယ်ပင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေခဲ့ပြီး သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နေလျှင်ပင် လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် သူက ဘေးကင်းစွာ ထွက်ပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်လောက် ပုန်းအောင်းပြီးမှ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးက စိတ်ချရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း လုချန် စိတ်ထဲတွင် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများမှာ မလိုအပ်လောက်ဟု ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ ထိုဥက္ကဋ္ဌသာ တကယ်ပင် မရိုးသားခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်က သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဤမျှကြာအောင် တည်တံ့နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ထပ်မံ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံးသော တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ဆီ သွားတွေ့ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save