Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်သွားယာဉ်က လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်ဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ A1 အခြေစိုက်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဌာနချုပ်အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ဝမ်လုံက သတင်းရရှိသွားသည်။ အဆင့်C အရာရှိတစ်ဦးက လုချန်၏ ရှေ့သို့ အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အလေးပြုမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေး လုချန်... ကျွန်တော် ဘာများ ကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထိုသူကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ချိုက်ကျိကွမ်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းသော အငွေ့အသက် ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရှောင်နဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ... သူ အားရဲ့လား" လုချန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရာရှိက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားပါတယ်ခင်ဗျာ... အခုချက်ချင်း လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟာ... မဟုတ်တာပဲ သခင်လေးရယ်... ဒါက ပြောပလောက်တဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအရာရှိမှာ မြှောက်ပင့်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရှာသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ အဆင့်C ဒသမအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကောင်လေးမှာ လူသားလောက၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ လေးစားမှုထက် ပို၍ မည်သည့် မောက်မာမှုကိုမျှ ပြသခြင်းမှာ လူမိုက်လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ဧရာမ သတ္တုစပ်တံခါးကြီးတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် တံခါးချပ်ကြီးများမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားတော့သည်။ လုချန်က အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ရှောင်ဝမ်လုံက ဧရာမ ပြတင်းပေါက်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး နေရောင်ခြည်က သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အိုးဟိုး... ငါတို့ရဲ့ မက်ချာသူရဲကောင်းကြီး လာလည်တာပါလား... မင်း ရောက်လာတာ ငါ့ရဲ့ သိမ်ငယ်လှတဲ့ နေရာလေးအတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ" သူက စနောက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ကလည်း သွားလေးဖြဲပြကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌရာ အဲဒီလောက်ကြီး ကျေးဇူးတင်မနေပါနဲ့... ဒါက ကျွန်တော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝမ်လုံ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဆတ်ခနဲ တုန်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မျက်နှာပြောင်တိုက်တဲ့ ကောင်စုတ်လေး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝမ်လုံက လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးက သက်တော်စောင့်များမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူက လုချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မျက်လုံးချင်း ဆုံကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ချက်ချင်း အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ တဖြည်းဖြည်း ကြွတက်လာသည်။ မည်သည့် အထောက်အပံ့မျှ မပါဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လေထဲတွင် ပျံဝဲနေခြင်းပင်။ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဘာမှ မရှိသလို လျှို့ဝှက်သော အင်အားတစ်ခုခုက မထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းစွာပင် ပျံဝဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆွဲငင်အား၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ရှောင်ဝမ်လုံက ဝိညာဉ် လွင့်ထွက်သွားသကဲ့သို့ သူ့ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် ဘာမှ မပြောဘဲ ကိုယ်ပေါ်မှ အထူး ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်လိုက်ပြီး အက်ကွဲခြောက်ကပ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ အဲဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်က မည်သူလဲဆိုသည်ကို လုချန် မေးနေရန် မလိုပေ။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဆောက်အအုံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သဘာဝတရား၏ ထိပ်သီး သားရဲဘုရင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၎င်းမှာ လုချန်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ကွန်ကရစ်များကဲ့သို့ ခိုင်မာသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ သူ့ကို ဖိသိပ်ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ နက္ခတ္တဗေဒ ကိန်းဂဏန်းအထိ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အခြေခံခွန်အားမှာ ရှောင်ဝမ်လုံထက် နိမ့်ပါးနေဆဲ ဖြစ်သလို အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာနေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားထက်လည်း များစွာ လျော့နည်းနေသေးသည်။ သို့သော် လုချန်က မတုန်မလှုပ် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခံစားမိလိုက်သည်။ ဧရာမ ဟိန်းဟောက်နေသော အသက်စွမ်းအားကြီးတစ်ခုမှာ တန်ချိန် ၄.၅ ဘီလီယံကျော်သော ဖိအားများနှင့်အတူ သူ့စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာနေသည်။ စဉ်းစားနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤသူမှာ ဤဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ နံပါတ်တစ် လူသား...<br /> တောရိုင်းနယ်မြေ၏ အစောင့်အရှောက်နှင့် ကယ်တင်ရှင်...<br /> လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌ လီချန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုထဲတွင် လှိုင်းအနည်းငယ် ထသွားပြီးနောက် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အရပ် ၆ ပေ ၆ လက်မခန့် ရှိပြီး အချိုးအစားကျကာ ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ဟန်ရှိသော်လည်း ထုံထိုင်းခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ချောမောလွန်းလှသည်။ လုချန်၏ အဆင့်ကို မမီသေးသော်လည်း အတော်လေးကို နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒုတိယနေရာတော့ ပေးလို့ရပါတယ်”ဟု လုချန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးစွာဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုသူ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်ပြီး နူးညံ့နေကာ လုချန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် လုချန်၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ အနည်းဆုံး ၁၅ ဆခန့်အထိ မြင့်တက်နိုင်ကြောင်း သတိပေးနေသည်။ ၄.၅ ဘီလီယံတန် အခြေခံခွန်အားနှင့်ဆိုပါက သူ၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ၆၇.၅ ဘီလီယံအထိ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ လုချန်၏ လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုများနေခြင်း ဖြစ်သည်။ (</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း လုချန်က အလွန်အမင်း မတုန်လှုပ်ပေ။ အခြေခံခွန်အားအပြင် သူ့တွင် စိတ်စွမ်းအား ရှိနေသေးသည်။ သူ၏ လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအားနှင့်ဆိုပါက ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် မည်သည့် သက်ရှိမှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ လီချန်ပင်လျှင် သူ့ကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ထိုသူကသာ ယခု တိုက်ခိုက်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် လုချန်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ အကြီးအကျယ် တုံ့ပြန်မည် ဖြစ်ရာ ပြိုင်ဘက်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကိုပင် ထုတ်သုံးခွင့် ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ထိုသူက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများမှာ လေပြေညင်းတစ်ခုသဖွယ် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ နွေးထွေးလှပြီး မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လုချန်... မင်္ဂလာပါ..." သူက တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံဖြင့် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ငါက လီချန်ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကြတာပဲ... မင်းအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ယူလာပေးသင့်တာပေမဲ့ မင်းရဲ့ သတင်းစကားက ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်သွားတော့ ငါ ဘာမှ ကြိုမပြင်လိုက်ရဘူး... တကယ်ပဲ အားနာပါတယ်ကွာ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တခဏမျှ မှင်သက်သွားရသည်။ ဤနံပါတ်တစ် လူသားကြီးမှာ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ စကားပြောရ လွယ်ကူနေခြင်းပင်။ သူ၏ ပုခုံးများမှာ လျော့ကျသွားပြီး စိတ်ထဲရှိ တင်းမာမှုများလည်း ချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် တိုက်ခိုက်မည့် လူဆိုးတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ လုချန်က ချက်ချင်းပင် နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဋ္ဌခင်ဗျာ... ကျွန်တော် လုချန်ပါ... ခင်ဗျားကို အခုလို တွေ့ရတာ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save