Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖေမိသားစုနှင့် ကုမိသားစုတို့၏ ပူးပေါင်းမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းအတွင်း၌ လီချန်၊ လုချန်နှင့် ရှောင်ဝမ်လုံတို့က ဆိုဖာပေါ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေထုမှာပင် လေးလံနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်အမင်း တင်းမာမနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ ဘာမှ မမေးပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က တည်ငြိမ်စွာ စကားစလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ဖြိုခွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ ပခုံးပေါ်က ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေကို မင်း ဝိုင်းပြီး ထမ်းပေးစေချင်တာ... ဒါပဲ ငါ မင်းဆီက လိုချင်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ချက်ချင်း ပြန်မပြောပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ၏ ခံစားချက်များကိုမူ အကဲခတ်၍ မရပေ။ သူက အတွေးနက်နေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုချန် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဥက္ကဋ္ဌ... ကျွန်တော့်ကို တောရိုင်းနယ်မြေရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ်လောက် ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား... တောရိုင်းနယ်မြေထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်နှင့် ရှောင်ဝမ်လုံတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အခြေစိုက်မြို့တော် A7 တွင် ဖေရန်ရွှန်းက လှောင်အိမ်ထဲမှ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်များက မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသော သားဖြစ်သူပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အိမ်ရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း တောရိုင်းနယ်မြေတွင် အက်တမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ် ကို ပြုပြင်နိုင်မည့် နည်းပညာ သို့မဟုတ် ရှားပါးပစ္စည်းများ မရှိပေ။ ၎င်းမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့က တမင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဆင့်မြင့် နည်းပညာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သာမန်လူများ လက်လှမ်းမမီနိုင်ပေ။ လုချန်က သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ပြီးမှ ပြန်လည် ကုသပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နေရာမှ စတင်ပြင်ဆင်ရမည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ ထိခိုက်နာကျင်စေရုံသာမက အကြီးအကျယ် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ သားကို သတ်သည့် ရန်ငြိုးထက်ပင် ပို၍ နက်ရှိုင်းလှရာ သူတို့မှာ ပြန်လည် မသင့်မြတ်နိုင်သော ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြသည်။ ယခင်က သူတို့မိသားစုက ထိုအဆင့်C သားရဲကို အသုံးချ၍ လုချန်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအတွက်ကြောင့် အခြေစိုက်မြို့တော် တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမည်ကိုပင် သူတို့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုခရမ်းရောင် သံချပ်ကာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး မြို့တော်ကြီးမှာလည်း ဘေးကင်းသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ ယနေ့တိုင်အောင် ထိုခရမ်းရောင် သံချပ်ကာ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မည်သူလဲဆိုသည်ကို သူတို့ ရှာမတွေ့ကြသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဖေရန်ရွှန်းက ဖေယွမ်ကျောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖေ... ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး... အဲဒီတိရစ္ဆာန်ကို သတ်ရမယ်... ကျွန်တော့်လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်တာ... အရင်တစ်ခေါက်က သူ မသေခဲ့တာ ကောင်းတယ်... အခုမှ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကလဲ့စားချေလို့ ရမှာ"</p> <p style="text-align:justify">ဖေယွမ်ကျောက်က သားဖြစ်သူကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း နီမြန်းနေ၏။ ထိုနက်ရှိုင်းလှသော နာကျည်းမှုများက သူ့ကို လူသားတစ်ယောက်ထက် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ပိုတူစေသည်။ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့က လုမိသားစုကို မရင်ဆိုင်နိုင်ပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်... လုမိသားစုမှာလည်း ရန်သူတွေ ရှိတာပဲ... အဲဒီမိသားစုက သူတို့ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက အဆင့်B ဒသမအလွှာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ သူတို့ မျိုးဆက်တွေထဲမှာလည်း အဆင့်B တတိယအလွှာကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဖေရန်ရွှန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်မိသားစုလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကုမိသားစုပဲ" ဖေယွမ်ကျောက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါသိသလောက်တော့ လုချန်က သူတို့ရဲ့ ပါရမီရှင် လူငယ်ကို လူသိရှင်ကြား အနိုင်ယူခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူကို နင်းပြီး နာမည်ကြီးလာခဲ့တာ... သူတို့က လုချန်ကို အငြိုးအတေး ထားနေတာ ကြာပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဖေရန်ရွှန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟားဟား... ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို အခြေစိုက်မြို့တော် A1 ကို သွားကြတာပေါ့... အကယ်၍ သူတို့ကသာ ငါ့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု အကုန်လုံးကို ပုံအောပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ ဒေဝါလီခံရမယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဖေယွမ်ကျောက်က ခေါင်းခါပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလိုပါဘူး... ဖေမိသားစုက မင်းကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမှာပါ... မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ဝက်ကိုလည်း ထည့်ဝင်ပေးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဖေမိသားစုမှာ စီးပွားရေးလောကတွင် အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသော သူဌေးကြီးများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အဆင့်B ကျွမ်းကျင်သူ ၁၀ ယောက်ခန့်ရှိသော ထိပ်တန်းမိသားစုများနှင့်ပင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။ ထိုနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင်ပင် ဖခင်နှင့် သားဖြစ်သူမှာ အခြေစိုက်မြို့တော် A1 ဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မဟာမိတ်အဖွဲ့ အဆောက်အအုံအတွင်း၌ လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး လေးလံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း တောရိုင်းနယ်မြေတွင် လူသားမျိုးနွယ် ရင်ဆိုင်နေရသော ဆိုးရွားလှသည့် အခြေအနေများကို နားထောင်နေသည်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်များက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက လီချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ဘီလီယံ ၆၅၀ ခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း အဓိကကျသော အချက်တစ်ခုကို သူ မေ့နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။ လီချန်၏ လက်ထဲရှိ အဆင့်-B ဓာတ်သဘာဝ လက်နက်ဖြစ်သော နဂါးစစ်စစ်ဓားကြောင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ ၉ ဆအထိ ဆပွားသွားနိုင်သည်။)</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် လီချန်၏ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ၆.၇၅ ထရီလီယံတန်ခန့်အထိ ရှိပေလိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းအားကြီးကြောင့် လုချန်မှာ မှင်သက်သွားရသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက အပြင်းထန်ဆုံးသော နျူကလီးယားဗုံး ပေါက်ကွဲမှုသည်ပင် ဖျက်ဆီးအား ၂ ထရီလီယံတန်ခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် လီချန်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ၆ ထရီလီယံတန်ခန့် ရှိသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အပြင်းထန်ဆုံးသော နျူကလီးယားဗုံးထက်ပင် ၃ ဆကျော် ပို၍ အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသူမှာ လူသား မဟုတ်တော့ဘဲ လမ်းလျှောက်နေသည့် စူပါ နျူကလီးယား ထိပ်ဖူးကြီးတစ်ခုသဖွယ်ပင်။ သို့သော် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးလှသော လီချန်သည်ပင် ထိုပင်လယ်နက်ပိုင်း အရှင်သခင်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာက မည်သို့သော သားရဲကြီးမျိုးလဲ။ ၎င်းတွင် မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်၊ လက်နက် စွမ်းရည် သို့မဟုတ် ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းရည်မှ မရှိသော်လည်း လီချန်ကို အနိုင်ယူနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ ပင်လယ်နက်ပိုင်း အရှင်သခင်က... အဆင့်A ကို ရောက်နေပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က ခေါင်းခါပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... အကယ်၍ ၎င်းသာ အဆင့်-A ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် လူသားတွေ ဤဂြိုဟ်ပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး... ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်ဆုံး ၄ နှစ်အတွင်းမှာ ၎င်းက အဆင့်A ကို ဖောက်ထွက်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဥက္ကဋ္ဌ... ခင်ဗျား အဆင့်A အကြောင်း သိထားတာ ရှိလား"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ လုချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့်A ကို ဘယ်လို ဖောက်ထွက်ရမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းခါပြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ မသိဘူး... အကယ်၍ သိခဲ့မယ်ဆိုရင် အရင်ကတည်းက ငါတို့ ကြိုးစားခဲ့မှာပေါ့။ ငါတို့ ရရှိထားတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ လမ်းညွှန်စာအုပ်တွေအရ အဆင့်A ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ယေဘုယျ ဖော်ပြချက်တချို့ကိုပဲ သိတာ... ငါတို့ စမ်းသပ်မှု မျှော်စင်ရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် အဆင့်ကိုတောင် မဝင်နိုင်ကြသေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ခဏသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်A သို့ ဖောက်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်လျှင်ပင် သူ အဆင့်B ဒသမအလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏ ခွန်အားမှာ အဆင့်-A ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါကျလျှင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် သူ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လက်ရှိ တစ်ဂြိုဟ်လုံးမှာ အဆင့်-B သားရဲ ဘယ်နှစ်ကောင်လောက် ရှိလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကုန်းမြေပေါ်မှာတင် ၁၀၉ ကောင် ရှိတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ၁၇ ကောင်က အဆင့်B ဒသမအလွှာတွေပဲ... ပင်လယ်ထဲမှာတော့... ငါတို့ မသိနိုင်ဘူး... ငါတို့ ပင်လယ်ကို စူးစမ်းဖို့ ကြိုးစားတိုင်း မသိရသေးတဲ့ စွမ်းအားတွေက ငါတို့ရဲ့ စက်တွေကို နှောင့်ယှက်နေကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကုန်းမြေပေါ်မှာတင် အဆင့်-B သားရဲ ၁၀၉ ကောင်လား... ဒသမအလွှာ ရှိတာက ၁၇ ကောင်တောင်လား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အသံမှာ တိုးဝင်ပြီး အက်ကွဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ယုံရခက်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးမှာမှ အဆင့်-B က ၇၂ ယောက်ပဲ ရှိတာ... ဒသမအလွှာ ရှိတာက ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းပဲ" </p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ဒါက ပင်လယ်ထဲက သားရဲအရေအတွက်ကို မသိရသေးခင်မှာပဲ ရှိသေးတာ... ပင်လယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သားရဲတွေက ၁၀၀ ထက်မက အများကြီး ပိုများမှာ သေချာတယ်... လူသားတွေ အခုအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာ တကယ်ကို... အံ့သြစရာ ကောင်းလှတဲ့ အံ့ဖွယ်တစ်ပါးပါပဲ" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save