Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စုပေါင်းအကဲဖြတ်မှုများ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တီးတိုးပြောဆိုသံများမှာ စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ထိုလူအုပ်ကြီးမှာ ပုကျဲ့ပြောခဲ့သည့် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော အဖွဲ့အစည်းများဖြစ်မည်ဟု ယန်ချင်းက ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့အကြားတွင် ပုကျဲ့၏ အရှိန်အဝါနှင့်အတူ အခြားအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အရှိန်အဝါများကိုပါ  အာရုံခံမိလိုက်ပြီး၊ ထိုသူများမှာ ပုကျဲ့၏အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်မည်ဟု ယန်ချင်းတွေးလိုက်သည်။</p> <p>…</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင်၊ ပုကျဲ့၏ အရှိန်အဝါက လူအုပ်ကြီးထဲမှ ခွဲထွက်လာပြီး ယန်ချင်းရှိရာသို့ ဦးတည်လာလေသည်။</p> <p>“သခင်လေးယန်ချင်း... အဖွဲ့အစည်းတွေ ရောက်နေကြပါပြီ... အချိန်မရွေး သူတို့ကို ကျွန်တော် လွှတ်ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်...”</p> <p>“သူတို့ ဝင်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တွေက စည်းကမ်းတကျဖြစ်အောင် သေချာထိန်းသိမ်းပေးပါလိမ့်မယ်...”</p> <p>ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် ပုကျဲ့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သိပ်ပြီးအလုပ်မရှုပ်ဘူး ဆိုရင်တော့ သူတို့အားလုံးကို စံအိမ်တော် ခြံဝင်းထဲအထိ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ...”</p> <p>“စံအိမ်တော်ခြံဝင်းထဲ ရောက်မှပဲ သူတို့ကို တန်းစီခိုင်းလိုက်ပါ...”</p> <p>ယန်ချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါပဲ...”ဟုပုကျဲ့က ပြန်ဖြေကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>“တပ်မှူး... ကိစ္စတွေ ပိုမြန်သွားအောင် ကျွန်တော်ပါ လိုက်ကူညီပေးပါ့မယ်...”</p> <p>မင်းသားကျားဝမ်ယန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပြီး၊ ယန်ချင်းအား ခွင့်တောင်းပြီး ပုကျဲ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>ယန်ချင်းက စာလိပ်အခုနှစ်ရာ၊ အခြေတည်သလင်းကျောက်နှင့် နှလုံးသားကျောက်စာတိုင်တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အင်း... အဲဒါက...”</p> <p>ယန်ချင်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင် တစ်ချက်လက်သွားသည်။</p> <p>“ဒီကို ရောက်လာမှတော့ ပြန်ထွက်သွားဖို့ကို မေ့ထားလိုက်တော့...”</p> <p>သူ၏ အကြည့်များ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားချိန်တွင် ယန်ချင်းက အေးစက်စွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>လူနှစ်ရာကျော်ပါဝင်သော လူအုပ်ကြီးကို စံအိမ်တော် ခြံဝင်းအတွင်း စည်းကမ်းတကျ နေရာချထားရန် သုံးမိနစ်ခန့်သာ အချိန်ယူလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုလူအုပ်ကြီးထဲမှ လူတစ်ရာခန့်သာ အကဲဖြတ်မှု ခံယူရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်သူများမှာမူ မုရုံမျိုးနွယ်စုမှ မုရုံယန် အကဲဖြတ်မှုခံယူစဉ်က သူမ၏အကြီးအကဲများ လိုက်ပါလာသကဲ့သို့ အဖော်အဖြစ် လိုက်ပါလာသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>…</p> <p>အရာအားလုံး နေရာတကျ ဖြစ်သွားချိန်တွင်၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် ပုကျဲ့တို့နှစ်ဦးစလုံး ခန်းမထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>မင်းသားက ယန်ချင်း၏ဘေးရှိ သူ၏နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ပုကျဲ့ကမူ တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်နေလေသည်။</p> <p>သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ လူများကို အထဲသို့ ခေါ်သွင်းရန် ယန်ချင်း၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်နာမည်က ယန်ချင်းပါ... အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ပင်မတရားရုံးက တရားသူကြီးတစ်ဦးပါ...”</p> <p>“ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကဲဖြတ်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ တာဝန်ယူထားပါတယ်... တန်းစီတဲ့နေရာမှာ နွေဦးလွင်ပြင်တိုင်းပြည်က ကိုယ်ရံတော်တွေရဲ့ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုအတိုင်း လိုက်နာပေးကြပါ...”</p> <p>“အဆင့်တိုးမြှင့်ဖို့ လျှောက်ထားတုန်းက ခင်ဗျားတို့ကို ကြိုပြောထားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ...”</p> <p>“ ဒီအကဲဖြတ်မှုတွေကို သဘောတူလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ခင်ဗျားတို့ဟာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များနဲ့ အကဲဖြတ်မှုများဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း အပိုဒ် ၃၄ ရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ ဆိုတာကိုပါပဲ...”</p> <p>“ချိုးဖောက်တာ တွေ့ရှိခဲ့ရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေကို ခံယူရပါလိမ့်မယ်...”</p> <p>“စိတ်ပြောင်းသွားတဲ့ သူတွေ ရှိရင် အခုချိန်ထွက်သွားလို့ ရသေးတယ်... အသက်ဆယ်ရှိုက်စာပြီးတဲ့အထိ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ် ဆိုရင်တော့၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို အပြည့်အဝ လက်ခံတယ်လို့ မှတ်ယူပါ့မယ်...”</p> <p>ယန်ချင်းက သူ၏ အသံကိုထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး စံအိမ်တော်ခြံဝင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။</p> <p> သူ၏အသံမှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူများမှာ ထိုအသံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p>ယန်ချင်းကစကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏စကားများကို စဥ်းစားနိုင်ရန် လူအုပ်ကြီးကို အသက်ဆယ်ရှိုက်စာ အချိန်အတိအကျအတိအကျ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> ထိုအသက် ဆယ်ရှိုက်ချိန်အတွင်း မည်သူမျှ ထွက်မသွားခဲ့ကြပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့ ရောက်လာစက ရှိနေခဲ့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တင်းမာသည့် လေထုတစ်ခုက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ အားလုံးထံမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ဘယ်သူမှ ထွက်မသွားဘူး ဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အခုကစပြီး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေရဲ့ အောက်ကို ရောက်သွားပြီလို့ မှတ်ယူလိုက်မယ်...”</p> <p>“အကဲဖြတ်မှုမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့် ပါဝင်မယ်... ပထမအဆင့်က အကဲဖြတ်ခံရမယ့်သူက အခြေတည်သလင်းကျောက်ထဲကို သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင် ထည့်သွင်းရမယ်...”</p> <p>“သလင်းကျောက်က တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု ပြလာပြီဆိုရင် အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံခြင်း ရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်တာပဲ...”</p> <p>“အဲဒီနောက်မှာ အတည်ပြုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ နောက်ဆုံး အဆင့်အနေနဲ့ နှလုံးသားကျောက်စာတိုင် ပေါ်ကို သွေးအဆီအနှစ်တစ်စက် ချပေးရမယ်...”</p> <p>“အရာအားလုံး မှန်ကန်တယ်ဆိုရင်၊ အဆင့် ၅ အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ်တစ်စောင်ကို ကျွန်တော် ထုတ်ပေးမယ်...”</p> <p>“အဲဒီအဆင့်အတွက် ပေးအပ်ထားတဲ့ အခွင့်အရေး အားလုံးက ကျွန်တော်ကြေညာလိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်...”</p> <p>“အခုစတင်လို့ ရပါပြီ...”</p> <p>ကြေညာချက်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ယန်ချင်း၏ အသံမှာ ခြံဝင်းအတွင်း မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>“တပ်မှူးပုကျဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကိုခေါ်သွင်းပေးပါ...”</p> <p>ယန်ချင်းက ယဉ်ကျေးသော အပြုံးဖြင့် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲမှု မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ခန်းမထဲရှိ ပုကျဲ့၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် အစေခံအချို့မှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းလေး အလိုကတင် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရှိန်အဝါနှင့် ဖိအားများကြောင့် ထိုဖိအားအောက် ရောက်သွားသူတိုင်း အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ၊ သူသည် အလွန်သဘောကောင်းပြီး ပေါင်းသင်းရလွယ်ကူသဖြင့် မည်သူမဆို ချဉ်းကပ်ချင်လာမည့် ဖော်ရွေသော လူငယ်လေးတစ်ဦး အဖြစ်သို့ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ စရိုက်နှစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သလား... ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုက မျက်နှာဖုံးတစ်ခုများလား... အဲဒီလိုဆိုရင် နှစ်ခုထဲက ဘယ်ဟာက သူ့ရဲ့အစစ်အမှန် စရိုက်လဲ...</p> <p>အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ဤအခြေအနေကြောင့် အထိခိုက်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုရင်းနှီးလာစေရန် ယန်ချင်းကို အစ်ကိုယန်ချင်းဟုပင် ခေါ်ဆိုနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယန်ချင်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ သူ၏မသိစိတ်က လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ သိမ်ငယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားချက်များ လွှမ်းမိုးနေသည့် ထိုအချိန်တိုလေးမှာ များကြာကြာ မခံလိုက်ပေ။</p> <p>ပုကျဲ့က အကဲဖြတ်မှုခံယူမည့် ပထမဆုံးအဖွဲ့အစည်းကို ခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ပထမဆုံး အဖွဲ့အစည်းတွင် လူသုံးဦး ပါဝင်သည်။ အဘိုးအိုနှစ်ဦးနှင့် ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘိုးအိုနှစ်ဦးလုံးက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများပေါ်တွင် ထိပ်ပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော တောင်တန်းတစ်ခု၏ ပုံစံကို ချည်ထိုးထားသည်။</p> <p>ထိုအဘိုးအိုနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချင်း၏ မျက်လုံးများက စိတ်ဝင်တစား လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>သူတို့တွင် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသောမျက်နှာ အသွင်အပြင်များ ရှိပြီး၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ၊ ဆံပင်ကို ထက်ဝက်ခန့် စည်းနှောင်ထားပုံမှအစ လမ်းလျှောက်ပုံအဆုံး အရာအားလုံးက ထပ်တူကျနေလေသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးကို ကွဲပြားစေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မျက်လုံးအရောင်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဦးက ငွေရောင်မျက်လုံးများ ရှိပြီး ကျန်တစ်ဦးတွင်မူ ရွှေရောင်ရင့်ရင့်မျက်လုံးများ ရှိလေသည်။</p> <p>သူတို့၏ ဆင်တူလွန်းလှသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်များအရ သူတို့မှာ အမြွှာများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ကလေးငယ်မှာ အသက်ရှစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိပုံရလေသည်။</p> <p>အမြွှာအဘိုးအိုများနှင့် ကလေးငယ်ကြားတွင် အသက်အရွယ် ကွာဟမှု ကြီးမားနေသော်လည်း၊ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ကြားတွင် ဆွေမျိုးသားချင်း တူညီမှုတစ်ခု ရှိနေကြောင်းကိုတော့ သေချာပေါက် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>…</p> <p>ထိုကလေးငယ်က အခန်းထဲရှိ တင်းမာနေသော လေထုကို လုံးဝသတိမထားမိဘဲ ကလေးပီပီစူးစမ်းချင်စိတ်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံ ငေးကြည့်နေလေသည်။</p> <p>“ကျိုးပဲ့တောင်ထွတ်ဂိုဏ်းက အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အကဲဖြတ်မှုကိုခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ...”</p> <p>ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးလုံးက လက်သီးဆုပ်ကာ တာအိုအရိုအသေပေးရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ကျွန်တော့် နာမည်က ဖုန်းကျောင်းပါ၊ ကျိုးပဲ့တောင်ထွတ် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပါတယ်... ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီ ဖုန်းလဲ့ပါ”</p> <p>“ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ပါ... ကျွန်တော်တို့ အနောက်က ကလေးကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြေးဖုန်းယွီဖြစ်ပါတယ်... ယွီအာ... နှုတ်ဆက်လိုက်လေ...”</p> <p>ဖုန်းကျောင်းက ပြောရင်း ၈ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p>“မင်္ဂလာပါ သခင်ကြီး...”</p> <p>သူ၏ မြေးဖြစ်သူမှာ ယန်ချင်း၏နာမည်ကို မှတ်မိရန် အခက်တွေ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ဖုန်းကျောင်းက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် “ယန်ချင်းလေ...” ဟု တီးတိုးသတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“မင်္ဂလာပါ သခင်ကြီးယန်ချင်း...”</p> <p>ဖုန်းယွီက အူကြောင်ကြောင်မျက်နှာပေးဖြင့် ပြုံးပြရင်း တာအိုအရိုအသေကို ကမန်းကတန်း ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအဖြစ်အပျက်လေးကို ကြည့်ရင်း ယန်ချင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save