Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးရောင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ချန်လော့..."</p> <p>ကျောက်မန်သည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ ရွှံ့များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချန်လော့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချန်လော့ကို ပွဲချင်းပြီး သတ်ပစ်ချင်သည့်အလား နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားဟန်ရှိပြီး ကျောက်မန် ဒေါသမထွက်စေရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ... ပြီးတော့..."</p> <p>ချန်လော့က ရုတ်တရက် စကားရပ်လိုက်၏။</p> <p>"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ..." ကျောက်မန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ပြီးတော့ မင်း ငါ့ကို မနိုင်ဘူးလေ...”</p> <p>ကျောက်မန်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p>သူမသည် အံကြိတ်၍ ချန်လော့ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်  စကားအနည်းငယ်သာ ညှစ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"ရှင် နိုင်တယ်..."</p> <p>သူမ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ ချန်လော့ ပြောသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် ချန်လော့ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။</p> <p>ချန်လော့သည် နွယ်ပင်များကို တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလိုက်ပြီး အဆိပ်ပုလဲကို ကျောက်မန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>"အဆိပ်ပုလဲ... မင်းဘာသာ ယူလိုက်တော့..."</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသော အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ အတွင်းဂိုဏ်းသားများသည် စပ်စုလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် လည်ပင်းဆန့်၍    ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကျောက်မန်သည် နွယ်ပင်ကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်ရာ၊ အဖျားထိပ်တွင် ရှိနေသော အစိမ်းရင့်ရင့် အဆိပ်ပုလဲကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒါ တကယ်ပဲ အဆိပ်ပုလဲပဲ..."</p> <p>ကျောက်မန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များမှာ မနာလိုစွာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။</p> <p>ဤသည်မှာ အဆိပ်ပုလဲ ဖြစ်သည်။ အခြားမည်သည့် အဆိပ်ထက်မဆို များစွာ ပိုမို အဖိုးတန်သည့် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ အဆီအနှစ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအဆိပ်ပုလဲကို ကြည့်ရင်း အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းသာ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အချိန်မတိုင်ခင် ဖွင့်ဖို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့တွေ အဆိပ်ပုလဲကို အစောကြီးကတည်းက ရနေလောက်ပြီ..."</p> <p>၎င်းသည် ချန်လော့အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေလေ၏။</p> <p>သူသည် လောချင်းယွီကို ပြဿနာမရှာဝံ့သလို ထိုသို့လုပ်ရန် အခွင့်အရေးလည်း မရှိပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ ဒေါသများကို ချန်လော့ထံသို့ ပုံချရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ချန်လော့သည် ထိုတပည့်ကို အရူးတစ်ယောက်အား ကြည့်သကဲ့သို့  တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ၊ ထို့နောက် လျစ်လျူရှုကာ ကျောက်မန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>"ကျောက်မန်... ငါ ခုနက အထဲကနေ အဆိပ်ပင်တွေ အများကြီး ခူးလာတယ်... မင်းတို့ အဆိပ်တောင်ထွတ်က လူတွေ ကြိုက်မယ်ထင်လား... ဒါတွေက ဈေးကောင်းရလောက်တယ်..."</p> <p>သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဆိပ်ပင်တစ်ပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>‌စောနက ချန်လော့ကို လက်ညှိုးထိုး ဆဲရေးနေခဲ့သော ထိုတပည့်မှာ အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ထို့နောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲတက်သွားသည်။</p> <p> ထိုအဆိပ်ပင်မှာ အရည်အသွေး အလွန်ကောင်းမွန်ပုံရပြီး ၊ သူ့ကို ဒုတိယအဆင့် အဆိပ်ဆရာ ဖြစ်လာနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်လောက်သည်။</p> <p>သူသည် ချန်လော့နှင့် စကားစမြည်ပြောရန် မည်သို့ စတင်ရမည်ကို ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ၊ သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများက ချန်လော့ထံသို့  အပြေးအလွှား ဝိုင်းအုံကြလေသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး ချန်... အစ်ကို အဲဒီအဆိပ်ပင်တွေ ဘယ်လောက်များများ ခူးလာသလဲ... ကျွန်တော့်ကို တစ်ပင်လောက် ရောင်းပေးလို့ရမလား..."</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း တစ်ပင်လိုချင်တယ် အစ်ကိုကြီး ချန်... ဈေးသာပြောလိုက်... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ ပေးဝယ်မယ်..."</p> <p>"အစ်ကိုကြီး ချန်... ကျွန်တော် ဒီတစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိပ်အများကြီး မယူလာခဲ့ဘူး... အကြွေးဝယ်လို့ ရနိုင်မလား... ပြန်ရောက်ရင် ဆပ်ပါ့မယ်…”</p> <p>သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများသည် အရှက်မရှိ ပြေးကပ်နေကြသည်ကို မြင်ပြီး ၊  ထိုတပည့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသလည်းဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ်လည်း သနားမိပြန်သည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူလည်း ပါဝင်လိုက်ရပြီး ၊ ဒုတိယအဆင့် အဆိပ်ဆရာအဖြစ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် လိုအပ်သည့် အဆိပ်ပင်တစ်ပင်ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရှာသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် သူ့မျက်နှာကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချန်လော့ မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤသူသည် စောနက သူ့ကို စော်ကားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်လော့သည် အမြဲတမ်း လက်တုံ့ပြန်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး ၊ ထိုတပည့်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ မင်းကို မရောင်းဘူး.. ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားစမ်း..."</p> <p>ထိုတပည့်မှာ မျက်နှာနီရဲသွားသော်လည်း ၊ ၎င်းသည် မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားမည့်အစား ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်ကာ ချန်လော့နှင့် ငြင်းခုံလိုက်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းကပဲလေ... အမြဲတမ်း တွေ့နေရတာဆိုတော့ နောင်ကျရင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကူညီဖို့ လိုလာနိုင်တယ်လေ..."</p> <p>"ကျွန်တော် စကားနည်းနည်း ပြောမိတာ မှန်ပေမယ့် တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ စိတ်ထားက ဒီလောက်ထိ သေးသိမ်မနေသင့်ဘူး..."</p> <p>သူ၏ စကားများသည် ချန်လော့၏ ဒေါသကို အတန်ငယ် ပြေကျသွားလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်လော့က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက အတော်လေး သေးသိမ်တာ.... အသေးအမွှား နစ်နာမှုကိုတောင် ငါ က သည်းမခံနိုင်ဘူး..."</p> <p>"မင်း သဘောမကျရင် မဝယ်နဲ့..."</p> <p>"မင်း လက်လျှော့မယ်ဆိုရင် ထွက်သွားတော့..."</p> <p>ထိုတပည့်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချန်လော့ကဲ့သို့ ခေါင်းမာသူမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။</p> <p>သူသည် ချန်လော့ကို ထပ်မံ ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားချင်သော်လည်း ၊ ချန်လော့သည် သူ့ကို အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးဘဲ အခြားသော အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များကို ကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေမယ်ဆိုရင် ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရောင်းတော့ဘူး..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုတပည့်၏ လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲကိုင်ကာ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူညီလေး... မင်း အသိဉာဏ်ရှိဖို့ လိုတယ်... အစ်ကိုကြီး ချန်က မရောင်းချင်ဘူးဆိုတာကို အတင်းအကျပ် လုပ်နေတာက ဒါ ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲ..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ပစ္စည်းတွေက အစ်ကိုကြီး ချန်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... သူ ဘယ်လိုရောင်းချင်လဲဆိုတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး..."</p> <p>"သူက မင်းကို မရောင်းချင်ဘူးဆိုမှတော့ ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်နဲ့... ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးက ပွင့်လင်းတဲ့ စိတ်ထား ရှိဖို့ပဲ..."</p> <p>ထိုတပည့်မှာ သွေးအန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>ပွင့်လင်းတဲ့ စိတ်ထား ဟုတ်လား... ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ပွင့်လင်းတယ်ဆိုရင် ကျုပ်ကို ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်အောင် မလုပ်နဲ့လေ... ဒီကောင်နဲ့ နောက်ထပ် အကြိမ်သုံးရာလောက် ထပ်ငြင်းခွင့် ပေးလိုက်စမ်းပါ…</p> <p>သို့သော် အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည် သူ့ကို လုံးဝ အခွင့်အရေး မပေးဘဲ သေးငယ်သော အင်းဆက်တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူ့ခမျာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထိုအင်းဆက်ကို  မြိုချမိသွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် မည်သည့်အသံမှ မထွက်နိုင်တော့ဘဲ "အင်း..." ဟူသော အသံများကိုသာ ဆက်တိုက် ပြုလုပ်နေတော့သည်။</p> <p>ချန်လော့သည် ထိုနေရာမှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ထိုတပည့်မှာ အင်းဆက်ငယ်တစ်ကောင် စားပြီးနောက် စကားမပြောနိုင်တော့သည်ကို မြင်ပြီး  သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားသည်။</p> <p>"မင်းတို့ ခုနက သူ့ကို ဘာကျွေးလိုက်တာလဲ..."</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး ချန်... အဲဒါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတဲ့ သီးသန့်အဆိပ်ပါ... အသံစုပ်အင်းဆက်လို့ ခေါ်တယ်..."</p> <p>"ဒီအဆိပ်ကို သောက်သုံးပြီးတာနဲ့ အဲဒီလူက ဆွံ့အသွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>အသံတိတ်သွားစေရန် အဆိပ်ခတ်ခြင်း။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီး ချန်လော့မှာ အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>သူ့စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ်က ကောင်တွေက ရက်စက်လိုက်တာ... ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းက ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေတာတောင် ဘာစကားမှမပြောဘဲ အဆိပ်ခတ်ပြီး အသံတိတ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ကြတယ်…</p> <p>"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့ အစ်ကို... ဒီအသံတိတ်အင်းဆက်က အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်... အများဆုံး တစ်နာရီပေါ့... အဲဒီအချိန် ကျော်သွားရင် အဆိပ်က ပြယ်သွားပါလိမ့်မယ်..."</p> <p>ချန်လော့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ၊ သူ၏ အမူအရာတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်အချို့ကို မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>ထို့နောက် အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များက ချန်လော့ထံမှ အဆိပ်များကို စတင် ဝယ်ယူကြတော့သည်။</p> <p>အချို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြင့် တိုက်ရိုက် ပေးချေကြသည်။ တစ်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ဖြင့် မည့်သည့်လှည့်ကွက်မှ မသုံးဘဲ ဝယ်ယူကြသည်။</p> <p>အချို့က အကြွေးဝယ်ယူကြပြီး ချန်လော့ထံသို့ အကြွေးစာချုပ်များ ရေးပေးကြသည်။</p> <p>ချန်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိသည် ။ လောချင်းယွီ၏ တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ၊ မည်သူမျှ သူ့အပေါ်တွင် အကြွေးတင်ရဲကြမည် မဟုတ်။ သို့မဟုတ်ပါက အကြွေးတောင်းရန် သူသည် ဆရာဖြစ်သူကို ခေါ်ချလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားသူများက သူတို့ ဖော်စပ်ထားသော ရှားပါးအဆိပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် လဲလှယ်ရန် ကမ်းလှမ်းကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် အသံတိတ်အင်းဆက်ကဲ့သို့ သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>အလုပ်မရှိချိန် ကျောက်မန်ကို နှစ်ကောင်လောက် ကျွေးရမယ်...ဒါမှ ညည်းညူနေတဲ့ သူမရဲ့ ပါးစပ်ပေါက်ကို ပိတ်နိုင်မှာ....</p> <p>ထို့အပြင် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စိတ်ညို့ခြင်း၊ ကာမဆန္ဒကြွစေခြင်း စသည့် အခြားသော အဆိပ်အမျိုးမျိုးလည်း ရှိသေးသည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ဤရှားပါးအဆိပ်များသည် ကောင်းမွန်ပုံရသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ နှင့် ညီမျှသော တန်ဖိုးတော့ မရှိချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ချန်လော့သည် သူတို့ကို လျှော့ဈေး အနည်းငယ် ချပေးခဲ့သည်။ ၉.၉ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသော ပမာဏမှာ သူတို့အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုလျှံနေပြီပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save