Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝဋ်လည်မှာကို မကြောက်ဘူးလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အဆိပ်ပုလဲကို ရရှိပြီးနောက် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့သည် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေတွင် နောက်ထပ် သုံးရက်ခန့် နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သော သုံးရက်အတွင်း ကျောက်မန်သည် အဆိပ်ပုလဲကို သန့်စင်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်အတောအတွင်း အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များကလည်း ချန်လော့ထံမှ ဝယ်ယူထားသော အဆိပ်များကြောင့် အတော်အတန် အကျိုးအမြတ်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>အချို့က ဒုတိယအဆင့် အဆိပ်ဆရာအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့မှာ ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုးဖောက်မဝင်ရောက်နိုင်သေးသော တပည့်များ ရှိကြသော်လည်း ၊ သို့သော် အဆင့်တက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။</p> <p>လူတိုင်းက ချန်လော့ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဤအရာများကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ကျွေးမွေးဧည့်ခံရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံယူထားဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ၎င်းတို့အုပ်စုတွင် ချန်လော့၏ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရသော ထိုတပည့်တော့ မပါဝင်ချေ ။</p> <p>"ဝှစ်..."</p> <p>တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ကျောက်မန်ထံမှ ပြင်းထန်သော အဆိပ်ငွေ့များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် အနီး၌ အေးဆေးစွာ သစ်သီးစားနေသော ချန်လော့သည် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာကိုယ် ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ.."</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုနှင့် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်လျက် ရှိသည်။</p> <p>အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များဖြစ်ပြီး အဆိပ်ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ၊ ကျောက်မန်၏ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာနှင့် ပတ်သတ်သော စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ကြသည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် ၊ ကျောက်မန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမမျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>"သန့်စင်လို့ ပြီးသွားပြီလား..." ချန်လော့က သစ်သီးတစ်လုံးကို ဝါးစားရင်း သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်မန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရင့်ရင့် ပုလဲတစ်လုံးက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုပုလဲမှာအခြားမဟုတ်ဘဲ အဆိပ်မြူစိမ့်မြေမှ သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော အဆိပ်ပုလဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကဲဖြတ်ကြည့်ရသလောက် ၎င်း၏ စွမ်းအင်သည် သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"မင်းနောက်တစ်ဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီလား..." ချန်လော့က မေးလိုက်သည်။</p> <p>အဆိပ်ပုလဲ၏ စွမ်းအင်ကို အာရုံခံရင်း ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏ စွမ်းအင်ကိုပါ အာရုံခံမိခဲ့ရာ၊ သူမ၏ စွမ်းအားသည် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ..."</p> <p>ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဤသည်က အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာ၏ အစွမ်းသတ္တိပင်‌လော။ အဆိပ်ပုလဲ တစ်လုံးတည်းကို စုပ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် ၊ သူမကို ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်မှ နဝမအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေသည်။</p> <p>သုံးရက်အတွင်း အဆင့်ငယ်နှစ်ဆင့် တက်သွားခြင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်း အရှိန်နှင့် နီးပါး တူညီနေ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျောက်မန်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> "ဒီအဆိပ်ပုလဲက အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးတာ နှမြောစရာပဲ... မဟုတ်ရင် အဆိပ်ပုလဲရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်နိုင်လောက်တယ်..."</p> <p>"တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ အဆိပ်ဆရာအဆင့်ကိုလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ဒုတိယအဆင့်အထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်..."</p> <p>ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ၊ သူမ၏ အဆိပ်တစ်သောင်းခန္ဓာကို ခိုးယူရန် နည်းလမ်းရှာသင့်မသင့် စဉ်းစားလိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့သည် လက်လျှော့လိုက်သည်။</p> <p>ထားလိုက်ပါတော့... ဖြောင့်မတ်တာအို ဂိုဏ်းက လူတွေကိုတောင် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ထားပြီးပြီ... မိစ္ဆာဂိုဏ်းကိုပါ ထပ်ပြီး ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် နတ်ပြည်မှာ ငါ့အတွက် နေရာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး…</p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိပြီး၊ ချန်လော့သည် ကျောက်မန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အခု မင်း အဆိပ်ပုလဲကို သန့်စင်လို့ ပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ သွားသင့်ပြီ..."</p> <p>သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ကျောက်မန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ကျောက်မန်သည် ချန်လော့၏ ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သော်လည်း  ၊ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များအားလုံး ရှိနေခြင်းကြောင့်လား မသိ၊ အတန်ငယ် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။</p> <p>"ငါတို့ အရင်ဆုံး လမ်းနည်းနည်း လျှောက်သွားကြမလား..."</p> <p>ကျောက်မန်သည် ထိုသို့ မေးလိုက်ရင်း အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များထံသို့ မျက်စပစ်ပြကာ ချန်လော့ကို အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ "မြန်မြန်လုပ်....အချိန်ဆွဲမနေနဲ့..."</p> <p>ကျောက်မန်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အံကြိတ်ကာ ဘူးသီးခြောက် ကို ဆင့်ခေါ်၍ အပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များ၏ စိုက်ကြည့်မှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ချန်လော့သည် ကျောက်မန်၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။</p> <p>ချန်လော့ ခုန်တက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်မန်သည် ဘူးသီးခြောက်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ လေအဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးလေတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ၊ အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်သွားပြီလား…</p> <p>သို့သော် သေချာ ပြန်တွေးကြည့်ပါက ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်လော့သည် ကျောက်မန်အတွက် အဆိပ်ပုလဲ ယူပေးရန် အဆိပ်မြူစိမ့်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းအထိ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p>သေသည်အထိ ခိုင်မြဲသော အချစ်မျိုး မဟုတ်ပါက၊ ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လုပ်ရပ်မျိုးကို သူတို့ မည်သို့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့ကြားရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၂၀၀ တန် အရောင်းအဝယ်ကို မသိရှိကြပေ။အကယ်၍ သူတို့သာ သိခဲ့လျှင်ဖြင့် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဝိုး.... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာ တကယ်ကောင်းတာပဲ... အခု မင်းရဲ့ ပျံသန်းတဲ့ အရှိန်က အများကြီး ပိုမြန်လာတယ်..."</p> <p>ချန်လော့က တအံ့တဩ ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>လက်ရှိအရှိန်သည် ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး သုံးဆခန့် ပိုမြန်သည်။</p> <p>ကျောက်မန်သည် အဆိပ်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များ၏ အမြင်အာရုံမှ လွတ်ကင်းသွားသည်အထိ ချန်လော့၏ စကားကို ပြန်မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်မှသာ သူမ၏ မူလအရှိန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>"အခု ငါတို့ ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ..." ကျောက်မန်က ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျောက်စိမ်းသစ်ပင်ဆီ သွားကြမယ်..." ချန်လော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုနေရာသည် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ခရီးစဉ်အတွင်း ချန်လော့ အသွားချင်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။</p> <p>လောချင်းယွီ၏ အဆိုအရ ကျောက်စိမ်းရောင် သစ်ပင်ပေါ်တွင် သီးသော အသီးများက ကျင့်ကြံသူများ၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အံ့ဖွယ်အာနိသင် ရှိသည်။</p> <p>ဤသည်က ချန်လော့အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းသောအရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ကျင့်ကြံမှုကို အဆတစ်ရာ တိုးပွားစေနိုင်သည့် စနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ၊ အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်းဖြင့်ပင် သူ၏ ပါရမီသည် အမှိုက်ဖြစ်နေသေးပါက၊  တိုးပွားခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပိုကောင်းလာနိုင်မည် မထင်။</p> <p>မင်းက ပေါက်စီဆိုင် ဖွင့်ထားပြီး ပေါက်စီတစ်လုံး ရောင်းရတိုင်း တစ်ယွမ် မြတ်တယ်ဆိုပါစို့... အဲ့တာဆို အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်းက ယွမ်တစ်ရာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်…</p> <p>မင်းရဲ့ ပေါက်စီတွေက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး တစ်လုံးကို ယွမ်ဆယ်ကျပ် မြတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အဆတစ်ရာ တိုးပွားပြီးနောက် ယွမ်တစ်ထောင် အပြည့် ဖြစ်သွားမယ်လေ…</p> <p>အရည်အသွေး ကွာခြားချက်သည် အတော်လေး  သိသာထင်ရှားပေသည်။</p> <p>…</p> <p>တစ်ရက်တာ ပျံသန်းပြီးနောက် ချန်လော့နှင့် ကျောက်မန်တို့သည် ကျောက်စိမ်းသစ်ပင် ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် မီတာတစ်ရာနီးပါး မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိနေပြီး  ဧရာမ သစ်ရွက်ကြီးများက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို အရိပ်အဖြစ် အုပ်မိုးထားသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းသစ်ပင်၏ ပင်စည်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသည်။ ချန်လော့ ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက် ၎င်းကို ဝန်းရံရန် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အဆိပ်မြူစိမ့်မြေတွင် တွေ့ခဲ့ရသော သစ်ပင်မိစ္ဆာများပင်လျှင် ကျောက်စိမ်းသစ်ပင်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မကြီးမားကြချေ။</p> <p>သို့သော် ကျောက်စိမ်းသစ်ပင်ထံသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာချိန်တွင်  သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p>သစ်ပင်အောက်တွင် မည်သူမျှ မရှိချေ။ အတိအကျ ဆိုရလျှင်ဖြင့် သက်ရှိထင်ရှား လူတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။</p> <p>ကျောက်စိမ်း သစ်ပင်၏ ကြီးမားသော ပင်စည်အောက်ခြေတွင် လူသေအလောင်း ဒါဇင်များစွာ စုပုံလျက်ရှိသည်။ အချို့မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခန့်ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပုံရသော မံမီ အလောင်းများဖြစ်ကြပြီး ၊ အချို့မှာ မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးသွားဟန်ရှိသည့် အလောင်းများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်လော့သည် အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သစ်ပင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သစ်ပင်စည်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုထားသည့် ခြေရာများနှင့် လက်နက်ဒဏ်ရာ ခြစ်ရာအချို့ကို တွေ့ရသည်။ ထိုအမှတ်အသားများထဲတွင် ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်သော အစင်းကြောင်းများရှိသလို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ထင်ကျန်နေသည့် အရာများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်မတို့ နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်... အသီးတွေကို ယူသွားကြပြီ..."</p> <p>ချန်လော့သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါဆို ကျွန်မတို့..."</p> <p>ကျောက်မန်သည် နောက်တစ်နေရာသို့ သွားသင့်မသင့် မေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်လော့သည် အလောင်းတစ်လောင်းရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ မွှေနှောက် ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ရှင်က သေသွားတဲ့သူတွေဆီက ပစ္စည်းတွေကို ယူနေတာပဲ... ဝဋ်လည်မှာကို မကြောက်ဘူးလား..." ကျောက်မန်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>" အယူမသီးစမ်းပါနဲ့”</p> <p>“ ပြီးတော့ ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူတွေက မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်တာတွေ အပါအဝင် ရက်စက်ယုတ်မာမှု မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတာပဲ... အလောင်းဖော်တာက ဘာမှားနေလို့လဲ..."</p> <p>"ငါက အလောင်းကိုပဲ ဖော်ခဲ့တာ... ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ လူကောင်းလေးလို့တောင် မှတ်ယူလို့ ရနေပြီ..."</p> <p>ကျောက်မန်မှာ ချန်လော့၏ အပြုအမူများကြောင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့၏ သေဆုံးမှုများက အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြည့်ရက်စရာပင် မရှိချေ။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အခြားအရာများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ချွန်ထက်သော လက်နက်များကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရနိုင်ခြေ များသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဤကျောက်စိမ်းသစ်ပင်၏ အသီးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>ဤသည်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းပင်လော။</p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသည်မှင့် ကျောက်မန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ချန်လော့၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူမအား လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်သွား၏။</p> <p>"တိရစ္ဆာန်ကောင်... ဘယ်တိရစ္ဆာန်က ဒီအလောင်းတွေဆီက ပိုက်ဆံအိတ်တွေ အကုန်လုံးကို ယူသွားတာလဲ..."</p> <p>" သေသွားတဲ့သူတွေဆီက ပစ္စည်းတွေကိုတောင် ယူရက်တယ်ပေါ့... ဝဋ်လည်မှာကို မကြောက်ဘူးလား..."</p> <p>"မင်းနဲ့ ငါ မတွေ့စေနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါ သေသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် မင်းကို သင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်တူးဖော်ပြမယ်..."</p> <p>ကျောက်မန် : "..."</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">‌***</p>


Save