Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှလုံးသားကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဆတစ်ရာ တိုးပွားခြင်း စနစ်၏ ကောင်းချီးဖြင့် ချန်လော့သည် ယင်ယန်လက်ညှိုး သိုင်းကွက်ကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်အထိ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>သို့သော် ချန်လော့သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူသည် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို အသုံးပြု၍ တိုးပွားခြင်းကို အချိန် နှစ်ရက် ထပ်တိုးလိုက်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ရက်တည်းဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သိုင်းကွက်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေပြီပင်။</p> <p>ချန်လော့သည် ယခင်က ဤကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း လောချင်းယွီက သူ့အား သတိပေးပြီးနောက်တွင်မူ ချန်လော့သည် သူ့အနေဖြင့်  ပိုသတိထားသင့်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဘေး၌ရှိနေသော ယန်ချင်းလင်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ချန်လော့ထက် နှစ်ရက်စော၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယနေ့မှာ သူ၏ ပါရမီ စမ်းသပ်မှု နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယန်ချင်းလင် နိုးထလာမှုက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွား၏။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူအတော်များများက သူ၏အပေါ်တွင် အလောင်းအစား လုပ်ထားကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p>လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သူ့ပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည်ကို မြင်ပြီး ၊ ယန်ချင်းလင်သည် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သော်လည်း အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ  သဘာဝကျသည်ဟု တွေးထင်နေပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူ တစ်ဦးဖြစ်သည် မဟုတ်လော။</p> <p>ထို့အစား သူသည် ခေါင်းလှည့်၍ ချန်လော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မထီမဲ့မြင်အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင် မြူခိုးများသည် စတင် စုစည်းလာခဲ့သည်။  သူသည် ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်သော "နှလုံးသားကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း" သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေသည်။</p> <p>"ဟားဟား... ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုယန်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ... သူက နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုထဲကို ဝင်သွားပြီ..."</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုယန် နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်... အဲဒီတော့မှ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပြန်ရမှာ..."</p> <p>“နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့တောင် နောက်ပိုင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့ ကျန်သေးတယ်...အဲ့တော့ ရှုံးနိုင်သေးတယ်”</p> <p>"သေချာပေါက် ငါ သိတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မိမိကိုယ်ကိုယ် စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်သူမဆို အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား..."</p> <p>လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသံကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုနေကြပြီး ယန်ချင်းလင်၏ နောက်လှုပ်ရှားမှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်စားနေကြ၏။</p> <p>သို့သော် ယန်ချင်းလင်သည် နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိတိ  ထိုအဖြူရောင် မြူခိုးများအတွင်း ရှိနေကာ အပြင်ဘက်ရှိ လူများအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ကြချေ။</p> <p>"ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာတာတောင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုယန်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိသေးတာလဲ... နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်နော်..."</p> <p>"အရင်က ဝင်သွားတဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဆို နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုမှာ အတော်မြန်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... တချို့ဆို သုံးမိနစ်၊ ငါးမိနစ်လောက်နဲ့တောင် ထွက်လာကြတာတဲ့..."</p> <p>"သုံးမိနစ်၊ ငါးမိနစ် ဟုတ်လား... စံချိန်မမီလို့ အရိုက်ခံရတာကို ပြောတာမလား..."</p> <p>"နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုအတွက် စံသတ်မှတ်ချက် က တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလို့ အကြီးအကဲ ပြောဖူးတာကို မှတ်မိသေးတယ်... တချို့လူတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် အောင်မြင်သွားပေမယ့် တချို့ကတော့ အချိန်အကြာကြီး ယူရတယ်တဲ့... ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တစ်ယောက်ဆိုရင် ဆယ်ရက်တိတိ အဲဒီအထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့ဖူးတယ်တဲ့..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။</p> <p>အကြာဆုံး အချိန်ဖြစ်သော ဆယ်ရက်အထိ ရောက်နိုင်သဖြင့် သူတို့ အနေဖြင့် ဆက်စောင့်နေရုံသာ ရှိတော့သည် ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ကြာပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ချန်လော့သည် မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လိုက်ပြီး အကြောဆန့်ကာ သမ်းဝေလိုက်၏။ သူသည် အခုလေးတင်မှ အိပ်ရာကနေ နိုးလာသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။</p> <p>ဤသုံးရက်အတွင်း သူသည် "ယင်ယန်လက်ညှိုး" ကို အသေးစား အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် ၊ ထို့နောက် "အုပ်စိုးရှင်လက်သီး" ကို လည်း ပြီးပြည့်စုံအဆင့်သို့ ရောက်သည်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်အားလုံး ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်ပြီးမှသာ သူသည် တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"နှမြောစရာပဲ... အဆ ၁၀၀ တိုးပွားခြင်းကို အသုံးပြုဖို့ နှစ်နာရီ ကျန်သေးတယ်..."</p> <p>ကျန်ရှိနေသော တိုးပွားခြင်း အချိန်ကို ကြည့်ရင်း ချန်လော့သည် နာကျင်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်၏။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအရာများ အားလုံးက ဖြူဖွေးသန့်စင်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် နေရာအနှံ့မှ အဖြူရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်လော့ကို စတင် ရစ်ပတ်လာတော့သည်။</p> <p>လူအတော်များများက ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို သတိပြုမိကြသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့အပေါ်တွင် အလောင်းအစား မလုပ်ထားသဖြင့် ဆွေးနွေးသူ အနည်းငယ်သာ ရှိ၏။</p> <p>ကျောက်မန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ချန်လော့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ချန်လော့သည် အတော်လေး လူမဆန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ၊ ချန်လော့ အနေဖြင့် တတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အခွင့်အရေး ရနိုင်ပါစေဟု  သူမမျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p>ပထမအချက်အနေဖြင့် အဆိပ်ပုလဲ ရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် ချန်လော့ကို အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။</p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူမသည် ချန်လော့အပေါ် တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ လောင်းထားခဲ့ပြီး ၊ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါက သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀၀ ကို ရရှိနိုင်ပါက ၊ ချန်လော့ကို ပေးရန်ရှိသော အကြွေးများ အားလုံးကို ဆပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အမြတ်အစွန်း အနည်းငယ်ပင် ကျန်ရှိဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်မန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။</p> <p>"ချန်လော့... ရှင် အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမယ်နော်..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချန်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဖြူရောင် မြူခိုးများအတွင်း လုံးဝ ရစ်ပတ်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ မြင်နိုင်သမျှမှာ အဖြူရောင် ဝေဝါးဝါး မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရချေ။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... ငါ မျက်ကန်းဖြစ်သွားပြီ..."</p> <p>သို့သော် သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်လော့၏ ရှေ့တွင် အရာများစွာ ရုတ်တရက် စတင် ပေါ်လာတော့၏။</p> <p>အရာဝတ္ထုများက အဝေးမှနေ၍ အနီးသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမဆုံး အဝေးမှ စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေများ၊ ထူထပ်သော သစ်တောများနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်များ၊ ထို့နောက် ခြံဝင်းအတွင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းငယ် တစ်ခုနှင့် အလယ်တွင် ရေတွင်းငယ် တစ်ခုပါရှိသည့် ကြမ်းတမ်းသော သစ်သားအိမ်ငယ်လေး တစ်လုံး။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အိမ်ငယ်လေးများ အတော်များများ ရှိပြီး အရေအတွက် သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်ခန့်အထိ ရှိကာ ရွာငယ်လေး တစ်ရွာနှင့် တူနေ၏။</p> <p>ညနေစောင်းချိန်တွင် ကောက်ရိုးဖိနပ်များနှင့် အကြမ်းထည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား အချို့က ရွှံ့ဗွက်ထနေသော လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ပခုံးပေါ်တွင် ပေါက်ပြားများကို ထမ်းထားကြပြီး နဖူးတွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျနေသော်လည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေကြကာ သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ပျော်မွေ့နေပုံရ၏။</p> <p>သူတို့ သည် ချန်လော့အနီးမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ချန်လော့ကိုပင် နှုတ်ဆက်သွားကြသေးသည်။</p> <p>"ပုံရိပ်ယောင်လား... နှလုံးသားစမ်းသပ်မှုဆီ ရောက်သွားပြီနဲ့ တူတယ်..."</p> <p>ဤအချိန်တွင် ချန်လော့သည် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ခွေးခြေခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဤနှလုံးသားစမ်းသပ်မှုကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားများက သက်ဆိုင်ရာ အိမ်များသို့ ပြန်ရောက်သွားကြပြီး သူတို့၏ ကလေးများ၊ ဇနီးသည်များနှင့် ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ထမင်းစားပွဲသို့ သွားရောက်ကာ စတင် စားသောက်ကြလေသည်။</p> <p>ထမင်းစားပြီးနောက် ကလေးများက အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကြကာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေး၍ ကစားကြလေသည်။</p> <p>မကြာမီ မှောင်မိုက်လာပြီး ကလေးများက သူတို့ မိခင်များ၏ ခေါ်သံကြောင့် တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။</p> <p>ထို့နောက် မီးရောင်များ အားလုံး ငြိမ်းသွားပြီး လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားသည်။ ရွာလေးမှာ တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရန် အသံတစ်သံမျှပင် မပြုလုပ်ဝံ့ကြချေ။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ခြေသံတစ်ချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ္တုချင်း ခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ချွင်... ချွင်... ချွင်..."</p> <p>အသံသည် အလွန် စည်းချက်ကျပြီး အဝေးမှနေ၍ ချန်လော့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p>မကြာမီ ချန်လော့သည် သွေးများ ပေကျံနေပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ ဓားရှည်နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သူသည် နေ့လယ်ပိုင်းက အမျိုးသားများ ပြန်လာခဲ့သော ရွှံ့ဗွက်ထနေသည့် လမ်းအတိုင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ၊ သူ၏ အကြည့်များက ချန်လော့ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ချန်လော့သည် ၎င်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရာ ၊ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သို့သော် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသားက လှည့်၍ အိမ်တစ်အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်နှစ်လက်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံရ၏။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသားက တံခါးကို ကန်ဖွင့်၍ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ၊ အတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>အခြားအခန်းများမှ မီးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း လင်းလာပြီး မကြာမီ အဝတ်အစား အပြည့်အစုံ မဝတ်ဆင်ရသေးသော အမျိုးသား တစ်စု ပြေးထွက်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသားကလည်း အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသားများက ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်၍ သူတို့၏ အိမ်များဆီသို့ ပြေးသွားကြပြီး သူတို့၏ ဇနီးများနှင့် သမီးများကို အပြင်သို့ ထွက်ပြေးရန် အော်ဟစ် ပြောဆိုကြ၏။</p> <p>သို့ရာတွင် ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသား၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုမိသားစုအပေါ်၌သာ အဆုံးသတ်မည့်ပုံမပေါ်ချေ။ သူသည် ဓားရိုးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြားထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ချန်လော့ကမူ ဘာမျှမလုပ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save