Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄</h2> <h2 style="text-align: center;">အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p><br /> သူရဲကောင်း စီစီလီ၏ သား တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဆော်ရန်ဒိုမှာ မှူးမတ် တစ်ဦးပင်။</p> <p>သို့သော် သူက သားအကြီးဆုံး မဟုတ်သလို သူရဲကောင်း တစ်ဦး အဖြစ် ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိသူလည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤခေတ်ကာလ၏ စည်းမျဉ်းများ အရ သူရဲကောင်း စီစီလီ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် သူ့ သားအကြီးဆုံး ချာလီက ဘွဲ့ထူး ဂုဏ်ပုဒ်များ အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဆက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆော်ရန်ဒို အတွက်မူ ပိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ်မှလွဲ၍ တခြား ဘာမှ ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချင်ဟန် သိထားသလောက် ဆော်ရန်ဒိုနှင့် သူ့ အစ်ကိုကြီး ချာလီတို့ကြား ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန် ဆိုးရွားသည်။ အကယ်၍ ချာလီသာ သူရဲကောင်း စီစီလီ၏ ဘွဲ့ထူး ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဆက်ခံခဲ့ပါက ဆော်ရန်ဒိုကို သေချာပေါက် နှင်ထုတ်ပေလိမ့်မည်။ ချာလီက ဆော်ရန်ဒိုကို လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသေး၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဆော်ရန်ဒို တစ်ယောက် ဤကိစ္စအတွက် အတော်လေး ဝမ်းနည်းပြီး စိုးရိမ်ပူပန် နေလောက်သည်။</p> <p>"ဆော်လို... ငါ့ ညီလေး... ငါ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ..." ဆော်ရန်ဒိုက ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ မေးလာ၏။</p> <p>ခင်ဗျား ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ… ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ မေးဖို့ လိုလို့လား။</p> <p>ချင်ဟန် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းမော့၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေး... သခင်လေး ချာလီရဲ့ စရိုက်ကို ဘယ်လို ထင်လဲ..."</p> <p>"သူက အရှက်မရှိတဲ့ ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်သူ တစ်ယောက်ပဲ..." ချာလီ အကြောင်း ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဆော်ရန်ဒို ၏ မျက်နှာထား မှိုင်းညို့သွားပြီး...</p> <p>"သူက ငါ့အဖေရဲ့ သား ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကိုတောင် ငါ အမြဲ သံသယ ဝင်နေခဲ့တာ..."</p> <p>"ဒါဆိုရင် သခင်လေး ချာလီသာ အဖေ့ရဲ့ ဘွဲ့ထူး ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဆက်ခံခဲ့ရင် သခင်လေး အပေါ် ဘယ်လို ဆက်ဆံမယ်လို့ ထင်လဲ..." ချင်ဟန် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ဆက်မေးလိုက်၏။</p> <p>"သူက သခင်လေး အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ငွေ လုံလုံလောက်လောက် ပေးပြီး ပိုင်နက်ထဲကနေ နှင်ထုတ် လိုက်မလား... ဒါမှမဟုတ် သခင်လေးကို ဒီမှာပဲ နေခွင့်ပေးပြီး သီသီလေး အသက်ဆက် နိုင်ရုံ အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်တချို့ ပေးထားမလား..."</p> <p>"ဒါမှမဟုတ်..." ချင်ဟန် ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး...</p> <p>"သူက တစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး..."</p> <p>ဆော်ရန်ဒို၏ မျက်နှာထား ပို၍ပင် မှိုင်းညို့သွားတော့သည်။</p> <p>သူ့အစ်ကိုကြီး၏ စရိုက်နှင့် ဆိုလျှင် ချင်ဟန် ပြောသမျှ အရာအားလုံး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p>"သခင်လေး... ဒီလို ရလဒ်မျိုးကို တကယ်ပဲ လက်ခံချင်လို့လား..." ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဟန်က ရုတ်တရက် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာဖြင့်...</p> <p>"ဒီလို သနားစရာ ကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ်မျိုးကို သခင်လေး လက်ခံနိုင်ပါ့မလား..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့..." ဆော်ရန်ဒို တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး... "ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့အစ်ကိုကြီးလေ... ပြီးတော့ စီစီလီ ပိုင်နက်ရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ... ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p>"သူ ပိုင်နက်ကို မဆက်ခံရသေးခင် အချိန်ထိ အရာအားလုံးက ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသေးတယ်..." ချင်ဟန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် ဆော်ရန်ဒိုကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်ပြီး...</p> <p>"သခင်လေး ချာလီသာ ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားမယ် ဆိုရင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်..."</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူရဲကောင်း စီစီလီမှာ သခင်လေးနဲ့ သခင်လေး ချာလီ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလေ..."</p> <p>"ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားမယ်..." ဆော်ရန်ဒို ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက တုံ့ဆိုင်းနေသည့် ပုံစံ မပေါ်တော့ဘဲ ချင်ဟန်ကို ပြတ်သားစွာ စိုက်ကြည့်ကာ...</p> <p>"ဒါပေမဲ့... ချာလီ နောက်မှာ အမြဲတမ်း သခင်ကြီး အက်ဒဝပ် ရှိနေတာလေ... ငါက သူ့ကို ဘယ်လို လုပ်ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p>ထိုစကား ကြားပြီး ဆော်ရန်ဒို၏ သဘောထားကို ရိပ်မိသဖြင့် ချင်ဟန် စိတ်ထဲ သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။</p> <p>ဆော်ရန်ဒို တစ်ယောက် ဤသို့ လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ဟု သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် ဆော်ရန်ဒို ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအကြောင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေခဲ့ပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>ချင်ဟန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ...</p> <p>"ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ... သခင်ကြီး အက်ဒဝပ်က သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ရင်တောင် အခု အသက်ကြီးနေပြီ... သူ့ခွန်အားတွေက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး... တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ရမယ် ဆိုရင် သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်..."</p> <p>"တကယ်လား..."</p> <p>ဆော်ရန်ဒို ချက်ချင်း မတ်တပ် ထရပ်လိုက်ပြီး ချင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်လာ၏။ သူ့အသံထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"သေချာပေါက်ပေါ့..." ချင်ဟန်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်ဖို့ သေချာအောင်တော့ အကူအညီ နည်းနည်း လိုတယ်..."</p> <p>ဆော်ရန်ဒိုလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ...</p> <p>"မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ... ထက်မြက်တဲ့ လက်နက်တွေလား... ခိုင်ခံ့တဲ့ သံချပ်ကာလား... ဒါမှမဟုတ် ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်တွေ၊ လေးနဲ့ မြားတွေလား..."</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>ချင်ဟန်က ခေါင်းခါယမ်း၍ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လိုချင်ပါတယ်..."</p> <p>"မင်းက သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်တာလား..." ဆော်ရန်ဒို ရပ်တန့်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့်...</p> <p>"ဒါကို အသုံးပြုနိုင်ဖို့ မင်းဆီမှာ သူရဲကောင်း ပါရမီ ရှိဖို့ လိုတယ်နော်... မင်းအတွက် အသုံးမဝင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."</p> <p>"ရပါတယ်..." ချင်ဟန်က ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်နေဟန်ထားကို မပြောင်းလဲပေ။ "အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလေး ပိုသန်မာလာစေမယ် ဆိုရင်တောင် လုံလောက်ပါတယ်..."</p> <p>"ရှေ့ဆက်လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာ ခွန်အား နည်းနည်းလေးက အစ အရမ်း အရေးကြီးလိမ့်မယ်..."</p> <p>သူ့လေသံမှာ အလွန်တရာမှ ရိုးသားလွန်းလှ၏။</p> <p>သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်မှာ သူ့အစစ်အမှန် ရည်မှန်းချက်ပင်။</p> <p>ဤလောကတွင် သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ် ဆိုသည်မှာ မှူးမတ်များသာ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှည်လျားသော မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ရှိသည့် မှူးမတ် မိသားစု များသာ ဤကဲ့သို့သော အမွေအနှစ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။</p> <p>ချင်ဟန် တစ်ယောက် ဆော်ရန်ဒို၏ နောက်လိုက် ဖြစ်လာပြီး သူ့ ဖခင်ကို အလုပ်အကျွေး ပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ရခြင်းမှာ သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ် အတွက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ သူ့ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>ချင်ဟန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဆော်ရန်ဒို မျက်နှာ အမူအရာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အလွန်အမင်း တုံ့ဆိုင်းသွားတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်ရင်း သူ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေကို စဉ်းစားပြီး သွားကိုက်ကာ...</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ငါ မင်းကို သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ် ပေးမယ်..."</p> <p>သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းပြီး ချင်ဟန်ကို ကြည့်ကာ...</p> <p>"ဒါ့အပြင် ငါ အခု ကတိပေးတယ်... တကယ်လို့ ငါသာ စီစီလီ ပိုင်နက်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါတို့ မိသားစုရဲ့ အပြည့်အစုံ ပါဝင်တဲ့ သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ် ကို မင်းကို ပေးမယ်..."</p> <p>ထိုစကား ကြားလျှင် ချင်ဟန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေးဇူးတင်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"ဒါက... သခင်လေး..."</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုပါဘူး..." ဆော်ရန်ဒိုက သူ့အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး တွဲထူပေးရင်း ရိုးသားစွာဖြင့်...</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက သခင်ကြီး အက်ဒဝပ်နဲ့ ငါ့အဖေလိုပဲ ငါနဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ညီအစ်ကိုပဲ... ငါတို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကို ဘဝအဆုံးထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်..."</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချင်ဟန်၏ အမူအရာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ဆော်ရန်ဒို အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာသွားမှသာ သူ့အခန်းဆီ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့အဝတ်အစားများ ကြားထဲမှ သားရေချပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>သားရေချပ်မှာ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်း စုတ်ပြတ်နေပြီး ဤလောက၏ ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားသော အရာများစွာ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ချင်ဟန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"ဒါက အစစ် ဖြစ်ရမယ်... အပြည့်အစုံ မဟုတ်တာလေး တစ်ခုပဲ..."</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ အလုပ်လုပ်နေစဉ် သူ့ သိုင်းပညာ ဗဟုသုတများကို အသုံးပြု၍ ဤလောကရှိ သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာနေခဲ့သည်။</p> <p>သူ ရရှိထားသော အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများ အရ ဤသူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ရန် အလွန် သေချာသလောက် ရှိပြီး အသုံးပြုရာတွင်လည်း ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်လောက်ချေ။</p> <p>စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလှသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေ အရ ဆော်ရန်ဒို တစ်ယောက် မည်မျှပင် မိုက်မဲနေပါစေ အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်အတုနှင့် သူ့ကို လှည့်စားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အခြေခံ အပိုင်းများသာ ပါဝင်သည့်တိုင် နားလည်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>ဆော်ရန်ဒိုတွင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ရန် ပါရမီ များများစားစား မရှိသဖြင့် အခြေခံ အပိုင်းများကိုသာ သင်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံ အပိုင်းများကိုသာ သိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ </p> <p>ချင်ဟန်က သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို ဖတ်ရှုပြီး အလွတ်ကျက်မှတ်ပြီးနောက် စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။ အခန်းထဲတွင် သူက လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို လှုပ်ရှားကာ ထူးခြားသော ကိုယ်နေဟန်ထား တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ လှည့်ပတ် လှုပ်ရှားရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် နှိုးဆွနေခဲ့သည်။</p> <p>သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးနောက် အနီးအနားရှိ အံဆွဲထဲမှ တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ထိုအရာမှာ ကျောက်တုံးနှင့်တူသော အမည်းရောင် ဆေးရည် တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ထူးခြားပုံ ရသည်။</p> <p>လူများကို မျက်မှောင်ကြုတ် သွားစေမည့် ထူးခြားသော အနံ့တစ်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူရဲကောင်းများအားလုံး ကျင့်ကြံရာတွင် လိုအပ်သော အထောက်အကူပြု ဆေးပင် ဖြစ်သည်။ ချင်ဟန်က ထိုအရာကိုလည်း ဆော်ရန်ဒို ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ဤလောကတွင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး အဖြစ် လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ မလွယ်ကူချေ။ ကနဦး အဆင့်များတွင် အခြား သူရဲကောင်းများက သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ဖြင့် ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခြင်းမျိုးနှင့် ထူးခြားသော ဆေးဝါး အမျိုးမျိုး မရှိပါက စတင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>ချင်ဟန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ ဆေးရည်များကို လိမ်းကျံလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ပူလောင်မှု ခံစားချက် တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် သိပ်မပြင်းထန်သော်လည်း အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်အထိ ပြင်းထန်လာခဲ့၏။</p> <p>"ဒီခံစားချက်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ချီသွေးကြောတွေ လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားရတာနဲ့ ဆင်တူနေသလား..." ချင်ဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>လက်တွေ့ လောက၏ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်တွင် ချီသွေးဟူသော သဘောတရား တစ်ခု ရှိသည်။</p> <p>ထူးခြားသော အခြေအနေများ အောက်တွင် သိုင်းပညာရှင်များက သူတို့၏ ချီသွေးများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ပိုကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ရရှိနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင်။</p> <p>ယခုအခါ ချင်ဟန်လည်း အလားတူ ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူက နာကျင်မှုကို သည်းခံကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း လေ့ကျင့်မှု စတင်လိုက်၏။</p> <p>သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ် အတိုင်း လိုက်နာကာ လှုပ်ရှားမှုမျိုးစုံ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား လုပ်ဆောင်တော့သည်။</p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ပူလောင်သော ခံစားချက်က တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီးနောက် အေးမြသော ခံစားချက် တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်များ ဆက်လက် ကုန်လွန်သွားချိန်တွင် ချင်ဟန် တစ်ယောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပင်ပန်း နွမ်းနယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာတော့သည်။</p> <p>"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါ့မှာ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ပါရမီ မရှိဘူး..."</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ခံစားချက်များကို အာရုံခံရင်း ချင်ဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>ဆော်ရန်ဒို ပြောပြချက် အရဆိုလျှင် သူ့တွင်သာ ပါရမီ ရှိပါက လေ့ကျင့်နေစဉ် အတွင်း ပို၍ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး မရပ်တန့်ချင်လောက်အောင် လန်းဆန်းသော ခံစားချက်မျိုး ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန်က ထိုကဲ့သို့ မခံစားရချေ။ ထိုအစား ပင်ပန်း နွမ်းနယ်မှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်တွင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ပါရမီ မရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ ယုတ္တိ ရှိလှသည်။</p> <p>သရုပ်ဖော် စနစ်ထဲရှိ ဤကိုယ်ပိုင် အထောက်အထား အတွက် သူ ရမှတ် တစ်မှတ်မျှပင် အသုံးမပြုခဲ့သဖြင့် ခြေလက်အင်္ဂါ မချို့တဲ့သည်ကပင် ကံကောင်းလှပြီ ဆိုရမည်။ </p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ရန် လိုအပ်သော ပါရမီ လိုချင်နေသေးတာလား…</p> <p>အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက်တော့…</p> <p>ယခင်က ချင်ဟန် တစ်ယောက် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ချေ။</p> <p>ယခု သူ့မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားချိန်တွင်လည်း စိတ်မပျက်မိဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်မိသည်။</p> <p>"ကံကောင်းလို့ အနည်းအကျဉ်းတော့ အသုံးဝင်သေးတယ်..."</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေကို အာရုံခံရင်း သူ့စိတ်ထဲ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့၏။</p> <p>သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်၏ လေ့ကျင့်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုများက သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်ထက် မညံ့ကြောင်း သူ ခံစားသိနိုင်သည်။</p> <p>"ငါသာ သူရဲကောင်း အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုလိုက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ပိုကောင်းလာလောက်တယ်..."</p> <p>ချင်ဟန် စိတ်ထဲ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဤအသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ဖြင့် သူ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်ကို ပိုစောစော ပြီးမြောက်နိုင်လောက်၏။</p> <p>"ဒီလောကက သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ် ပြီးမြောက်သူတွေကြားမှာ ခွန်အား ကွာခြားချက် ဘယ်လောက်တောင် ရှိမလဲ မသိဘူး..."</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ချင်ဟန်နှင့် ဆော်ရန်ဒိုတို့၏ လျှို့ဝှက် ဆွေးနွေးမှု အပြီးတွင် အရာအားလုံးက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပုံမှန် အတိုင်းသာ ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့၏။</p> <p>အပေါ်ယံတွင်တော့ စီစီလီ ပိုင်နက်က အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပုံ ရသည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ဝုန်း... ဒိုင်း...</p> <p>အပြင်ဘက်တွင် မိုးကြိုးများ ပစ်နေပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။</p> <p>"သခင်ကြီး စီစီလီရဲ့ ရောဂါက မသက်သာသေးဘူးလား..."</p> <p>ချင်ဟန်က သူ့ရှေ့ရှိ အရပ်ရှည်ရှည် သူရဲကောင်းကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မသက်သာသေးဘူး..."</p> <p>အရပ်ရှည်ရှည် သူရဲကောင်းက လှည့်လာပြီး ချင်ဟန်ကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save