Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက... တကယ်ပဲ ငါစိတ်ထင်သွားတာများလား..."</p> <p>ချင်ကျင်းက ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း အတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ မြင်ခဲ့ရသည်များကိုပင် မသေမချာ ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မနေ့က သူမ အမှန်တကယ် အရက်သောက်ထားခဲ့ပြီး အတော်လေး မူးယစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူမ တကယ်ပဲ အရက်မူးပြီး စိတ်ကူးယဉ် အာရုံချောက်ချားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေမည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ စကားမစပ်..."</p> <p>သူမက ထိုကိစ္စကို လောလောဆယ် ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီး နဖူးကို ပွတ်သပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလာ၏။</p> <p>"ဟန်လေး... ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားဦး... မမ အသိုင်းအဝိုင်း အတော်လေး ကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ သိထားတယ်... သူက နာမည်ကြီး ဆရာတွေ အများကြီးနဲ့ သိတာ... အချိန်ရရင် မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ အတန်းတွေအတွက် အကူအညီဖြစ်အောင် ဆရာတစ်ယောက်လောက် ရှာပေးဖို့ သူ့ကို အကူအညီ တောင်းရမယ်..."</p> <p>ချင်ဟန်က အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>သူ့မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုသည်က သူ့ယခင်ဘဝတွင်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအချိန်ကလည်း ချင်ကျင်းက ချင်ဟန်အတွက် အိမ်တိုင်ရာရောက် သင်ပြပေးမည့် ဆရာများ ရှာဖွေပေးရန် သူမနှင့် သိကျွမ်းသူ အမျိုးမျိုးထံ အကူအညီ တောင်းလေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ ထိုနာမည်ကြီး ဆရာများဆိုသူ အားလုံးက သာမန် ဆရာများသာ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ အချို့ဆိုလျှင် ချင်ဟန် ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ ညံ့ဖျင်းသေး၏။ ထိုကဲ့သို့ လူများက အခြားသူများကို သင်ကြားပေးသည်ဆိုသည့် အချက်က ချင်ဟန်ကို အတော်လေး ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ဤလောကတွင်လည်း ချင်ကျင်းက ယခင်အတိုင်း တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ချင်ဟန်က စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါယမ်းပြီး...</p> <p>"ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."</p> <p>မနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ချင်ကျင်း ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားမှ ချင်ဟန်လည်း အိမ်မှထွက်ကာ ကျောင်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းကလည်း အတော်လေး ရိုးရှင်းနေ၏။</p> <p>ရင်းနှီးပြီးသား စာသင်ခန်းထဲ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ခေါင်းလောင်း မြည်လာသဖြင့် လူတိုင်း ကိုယ့်နေရာကိုယ် ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"အာဟန်... မင်း ကြားပြီးပြီလား..."</p> <p>သူ့ဘေးရှိ သူ့သူငယ်ချင်းကောင်း လျန်ကောက မရပ်မနား တတွတ်တွတ် ပြောလာ၏။</p> <p>"မနေ့ညက လမ်းဟောင်းဘက်က လူကူးတံတားပေါ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်... နေရာတိုင်းမှာ သွေးတွေချည်းပဲတဲ့... ဒီနေ့ တံတားတစ်စင်းလုံးကို ပိတ်ထားတာဆိုတော့ ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားတာ သေချာတယ်..."</p> <p>ချင်ဟန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ..."</p> <p>လျန်ကောက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဟန် ဖမ်း၍ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ဆက်ပြော၏။</p> <p>"ငါကြားတာကတော့... အဲ့ဒီမှာ အရူး လူသတ်သမား တစ်ယောက်က လူတွေ အများကြီးကို သတ်သွားတာတဲ့..."</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် လူသတ်မှုတွေ အများကြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p>ချင်ဟန်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း...</p> <p>"ဘယ်သူသိမှာလဲ... မတော်တဆမှု တစ်ခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."</p> <p>စကားပြောနေရင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်တို့က အခြား တစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့သွားတော့၏။</p> <p>သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်က သူမ၏ စားပွဲခုံရှေ့၌ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသည်။ သူမက အဖြူရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်လေး ပိန်ပါးပုံရ၏။ သို့သော် သူမက ရိုးရှင်းသော်လည်း ကျက်သရေရှိလှသည်။ သူမက ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက် ချင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။</p> <p>သူတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်နှင့် ထိုမိန်းမငယ်လေးက ရှက်သွားသည့်အလား အလျင်အမြန် ခေါင်းလှည့်သွားလေပြီ။</p> <p>ချင်ဟန် စိတ်ထဲ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းမငယ်လေးမှာ လျူရီပင်။</p> <p>မနေ့ညက မြင်ကွင်းများက သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မနေ့ညက သူ လျူရီ နောက်သို့ အလိုအလျောက် လိုက်သွားခဲ့မိပြီးမှ ချင်ကျင်းကို တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်ဟန်၏ သုံးသပ်ချက်အရ လျူရီက တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုသိနေသောကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမက သာမန် မိန်းကလေး တစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။</p> <p>မနေ့ညက သူ ဝင်မပါခဲ့လျှင် သူမ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မလား ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့သေးသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသာ ဝင်မပါခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့လျှင် သူ့အစ်မ အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ လမ်းမရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>အကယ်၍ တခြား တစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုလျှင် ထိုမျှလောက် အရေးကြီးမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ချင်ဟန်က လျူရီအား စမ်းသပ်ရန်အတွက် သူ့အစ်မ၏ အသက်ကို အန္တရာယ် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဤအကြောင်းများကြောင့်ပင် ချင်ဟန်က လျူရီနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက် များများစားစား မရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ လျူရီက သူ ဖုံးကွယ်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ထိုမျှ ကြီးမားသော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကြီးကို ဖန်တီးခဲ့သဖြင့် လျူရီ အနေဖြင့် မမြင်လိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမက ပုန်းကွယ်၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်မှာ သေချာသလောက် ရှိ၏။</p> <p>ထိုအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် ချင်ဟန်က အတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်တော့ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့။</p> <p>သူ့ယခင်ဘဝ၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်ပင် လူသတ်မှုက ရာဇဝတ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သော်ငြား မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပြဿနာကြီး တစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p>မနေ့ညက အခြေအနေအရ သူသာ ထိုအရာကို မသတ်ခဲ့လျှင် သူ့အစ်မ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဖြစ်ရပ်မှန်များကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုအရာက လူတစ်ယောက် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်မှာလည်း ငြင်းခုန်စရာပင်။</p> <p>ဤကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားလျှင်ပင် သူ ဘာမှဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အဆိုးဆုံး ဆိုလျှင်ပင် ပြဿနာ အနည်းငယ်လောက်သာ ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ဆရာဖြစ်သူက စာသင်ခန်းထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>ချင်ဟန်က အကြည့်လွှဲ၍ အရှေ့သို့သာ ကြည့်ကာ စာသင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မနက်ခင်း အချိန်လေးက အေးချမ်းစွာဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p>ကလင်... ကလင်... ကလင်...</p> <p>လက်ရှိ အမှတ် - ၄၆။</p> <p>အတန်းဆင်း ခေါင်းလောင်း မြည်လာချိန်တွင် နေ့လည် (၁၂) နာရီ တိတိ ရောက်နေလေပြီ။</p> <p>ချင်ဟန် မျက်စိရှေ့ရှိ ဂဏန်းများက နောက်ထပ် တစ်မှတ် တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>"အချိန် အကြာကြီး စုဆောင်းပြီးပြီ ဆိုတော့ နောက်ထပ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."</p> <p>သူ့အမှတ်များကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က သင်ခန်းစာ ရခဲ့ပြီးနောက် သူက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။ ထိုအစား ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲ အနည်းဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက် ရစေရန် အမှတ်ပမာဏ တစ်ခုကို အသုံးပြုဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်၏။</p> <p>အချိန် အတော်ကြာ စုဆောင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယခုလောက်ဆို လုံလောက်နေပေပြီ။</p> <p>ဤသည်က အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိတ်တဆိတ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ယခင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှ ရရှိခဲ့သည့် စွမ်းရည်အများစုကို သူ ပြန်လည် ရရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>နောက်ထပ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တစ်ခုကို စမ်းသပ်ရန် အချိန်ကျလာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သို့သော် ပြဿနာ အသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။</p> <p>"ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်... ငါ့မှာ အခြေခံ အကျဆုံး ကျင့်စဉ်ပဲ ရှိတာ..."</p> <p>ချင်ဟန်က စားပွဲခုံရှေ့တွင် ထိုင်ရင်း သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဤလောကတွင် သိုင်းပညာများမှာ ယခင်ဘဝက သေနတ်များကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ခံထားရသည်။ သိုင်းပညာနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို တင်းကျပ်စွာ စည်းကမ်းချက်များဖြင့် ကန့်သတ်ထား၏။</p> <p>တရားဝင် ကျောင်းတော်များမှ ကျောင်းသားများ၊ စစ်သည်တော်များ သို့မဟုတ် အထူး လူပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်လျှင် ထိပ်တန်း အဆင့် သိုင်းကျင့်စဉ်များကို လေ့လာ ထိတွေ့ခွင့် မရှိပေ။</p> <p>နိုင်ငံအတွင်း သာမန်ပြည်သူများ လေ့လာခွင့် ရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော သိုင်းကျင့်စဉ်မှာ အစိုးရမှ ထုတ်ပြန်ထားသည့် အခြေခံ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ပင်။</p> <p>အခြေခံ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ လူအများစုအား အခြေခံ အုတ်မြစ် ချပေးရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်များမှလွဲ၍ သာမန်လူ အများစု အနေဖြင့် ၎င်းကို ပြီးမြောက်ရန် ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို သန်မာလာစေရန်သာ အထောက်အကူ ပြုလေသည်။</p> <p>ချင်ဟန်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ယင်းကျင့်စဉ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်နှင့် အခြားသော အထူး ဆေးဝါးများ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါမှသာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် အခြေခံ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်က လုံလောက်မှု မရှိတော့ဘဲ ပိုမြင့်မားသော ကျင့်စဉ်များ လိုအပ်လာခဲ့ပြီ။</p> <p>ထိုအရာများမှာ ချင်ဟန် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာများပင်။</p> <p>သူက အထက်တန်း ကျောင်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့မိသားစုမှာလည်း အလွန် ရိုးရှင်းသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ရယူရန် အရင်းအမြစ်များ မရှိချေ။</p> <p>အခြားသူများ အနေဖြင့် ဤပြဿနာမျိုး ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ့အသက်အရွယ်တွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော အခြားလူများ ဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ခံရပြီး ပါရမီရှင်များ သီးသန့် အတန်းထဲသို့ ထည့်သွင်းခံရမည်မှာ သေချာ၏။</p> <p>ထိုအခါ သဘာဝကျကျပင် သူတို့အတွက် အထူး သိုင်းကျင့်စဉ်များဖြင့် သင်ကြားပေးမည့် အထူး ဆရာများ ရှိလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန်တွင်တော့ ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးမျိုး မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save