Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျောက်တုံးမာ သိုင်းကျမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p><br /> လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် လျန်ကော တစ်ယောက် ထိုနေရာ၌ သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင်။</p> <p>အပြင်သို့ ထွက်လာသော ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း လျန်ကော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်ငြား အားကျ မနာလိုဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်… တွဲနေကြတာလား"</p> <p>သူက ချင်ဟန်အား အားကျမှု၊ မနာလိုမှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး ရင်ထဲ၌ ချဉ်စူးစူး ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး… အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုပါ… မင်း တွေးနေသလိုမျိုး မဟုတ်ရပါဘူးကွာ" ချင်ဟန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြုံးရယ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>လျန်ကောလည်း ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ချင်ဟန်အား သံသယ မျက်လုံးများဖြင့်သာ ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>ချင်ဟန်လည်း ဒီအတိုင်းသာ လွှတ်ထားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး နေ့လယ်စာမှာလည်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>အေးအေးဆေးဆေး နေ့လယ်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ခဏတာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များ အားလုံး သိမ်းဆည်းပြီးသည့်တိုင် ချင်ကျင်း တစ်ယောက် ပြန်မရောက်လာသေးချေ။</p> <p>"ကောင်လေး တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လျှောက်သွားနေပြန်ပြီ ထင်ပါရဲ့" ဝမ်လီက မကျေမနပ် မျက်နှာထားဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ဟန်လည်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ အခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့၏။</p> <p>အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘဲ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူကာ စတင် ဖတ်ရှုတော့သည်။</p> <p>တက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန် လအနည်းငယ်သာ လိုတော့၏။ ယခုအခါ သူ့ စာပေ ဘာသာရပ်များမှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ရလဒ်များလောက် မကောင်းဘဲ နောက်ကျကျန်ရစ်နေမည့် အလားအလာ ပိုများနေသည်။</p> <p>သာမန် လူများအတွက်မူ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း၌ ရလဒ်ကောင်း ရရှိရန်မှာ စာပေ ဘာသာရပ်များထက် များစွာ ပိုခက်ခဲလှပေမည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန် အတွက်တော့ အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>ယခု သူက သရုပ်ဖော်ကမ္ဘာမှတဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများ ရရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတွက် မည်သည့် ပြဿနာမှ ရှိမနေတော့ချေ။</p> <p>ထိုအစား စာပေ ဘာသာရပ်များတွင်သာ အခက်အခဲ တချို့ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့ ယခင်ဘဝက အထက်တန်းကျောင်း တက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ မရင်းနှီးတော့သည့် အရာများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း အချိန်ရတိုင်း သူက ကျောင်းစာများကိုသာ ကြိုးကြိုးစားစား ဖတ်ရှု လေ့လာနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချက်ကြောင့်ပင် လျန်ကော တစ်ယောက် ချင်ဟန်အား ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု၌ ပျင်းရိနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ လေ့ကျင့်ရန် သူ့တွင် အချိန်မှ မရှိခဲ့မှန်း မည်သူမှမသိပေ။</p> <p>ညဘက်များတွင် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်ကိုတော့ သိသူ အလွန် နည်းပါးလှ၏။</p> <p>ပြောင်းလဲသွားသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အမှတ် အရေအတွက်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်က ချင်ဟန် အနေဖြင့် သရုပ်ဖော်ကမ္ဘာထဲသို့ မကြာမီ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ယနေ့ ရရှိခဲ့သော အရာများကြောင့် အချိန် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် စောဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ကျမှ ဝင်သည်ဖြစ်စေ သိပ်ပြီး ကွာခြားသွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အရ နောက်ထပ် သရုပ်ဖော်ကမ္ဘာသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်ရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p>လျူရီ ထံမှ သိုင်းကျမ်း ရရှိပြီးမှသာ ဝင်ရောက်လျှင်လည်း နောက်ကျမည် မဟုတ်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ဟန် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>နေ့ဘက်များတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ကျောင်းတက်ကာ သာမန် အထက်တန်း ကျောင်းသား တစ်ယောက်အလား ပြုမူနေထိုင်ပြီး ညဘက်များ၌မူ သူ့ ဓားသိုင်းကိုသာ လေ့ကျင့်နေခဲ့၏။</p> <p>သေချာပေါက် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများကြောင့် သူ ပိုသတိထားလာခဲ့ပြီး အလွန် လူပြတ်သော နေရာများသို့ မသွားတော့ဘဲ ပိုလုံခြုံသော နေရာအချို့ကိုသာ ရှာဖွေ လေ့ကျင့်တော့သည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွား၏။</p> <p>"ဒါက ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ပြီးရင် ဆက်ကျင့်ရမယ့် သိုင်းကျမ်းပဲ…"</p> <p>လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲတွင် လျူရီ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ချင်ဟန်ထံသို့ တစ်စုံတစ်ခု ကမ်းပေးလာသည်။</p> <p>"ဒီလောက် မြန်မြန် ရလာတာလား" ချင်ဟန် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p>သူ ထုပ်ပိုးထားသည့် အထုပ်ကို ဖွင့်ကာ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>အထုပ်ထဲတွင်တော့ အဝါရောင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် စာအုပ်ထူထူ တစ်အုပ် ရှိနေသည်။</p> <p>"ကျောက်တုံးမာ သိုင်းကျမ်း"</p> <p>ချင်ဟန်က မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ စာလုံးများကို တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဖတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဒါက အစိုးရ ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် မဟုတ်ဘဲ ကျောက်တုံးမာ သိုင်းကျောင်းတော်က ဟာလေ… ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်တုံးမာ သိုင်းကျောင်းတော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အစိုးရရဲ့ ကျင့်စဉ်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်" လျူရီက ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစိုးရရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်က အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ် ဆိုပေမဲ့ အခြေခံ အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာမို့လို့ သိုင်းကျောင်းတော်တွေရဲ့ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်တွေနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်သာဘူး"</p> <p>"အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်တွေ…" ချင်ဟန် စိတ်ထဲ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>လျူရီ တစ်ယောက် သာမန် လူများထက် များစွာ သြဇာအာဏာ ကြီးမားမှန်း သူ သိထားသော်ငြား ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>သိုင်းကျောင်းတော်များ၏ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်များ ဆိုသည်မှာ ပြင်ပလူများထံသို့ လုံးဝ ပေါက်ကြားခွင့် မပေးသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အနှစ်သာရများထဲမှ အနှစ်သာရများ ဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်ခံ အထူးတပည့်များသာ သင်ယူခွင့် ရရှိကြသည့် အရာများပင်။</p> <p>ငွေပေးပြီး ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော အရာများဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။</p> <p>လျူရီ အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ရယူနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းက ချင်ဟန်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>မူလက သူက အစိုးရထံမှ သာမန် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရရှိရန်သာ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သိုင်းကျောင်းတော် အသီးသီးမှ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲခဲ့ချေ။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…"</p> <p>သူ့စိတ်ထဲ အတွေးပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ စာအုပ်ကို ကိုင်ထားသော လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အသွင်ပင်။</p> <p>ချင်ဟန်၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း လျူရီက ခေါင်းညိတ်ကာ စကားဆိုလာသည်။</p> <p>"နှမြောစရာပဲ… မူလက သူတို့ သိုင်းကျောင်းတော်က တစ်ယောက်ယောက်ကို နင့်အတွက် ခဏလောက် သင်ပေးဖို့နဲ့ နင် သူတို့ဆီ ဝင်လို့ရမလား ဆိုတာ ကြည့်ပေးဖို့ ငါကြိုးစားခဲ့သေးတယ်… ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး…"</p> <p>သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် တောင်းပန်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ချင်ဟန်အား ကူညီရာတွင် ကျရှုံးသွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>ချင်ဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။</p> <p>သိုင်းကျောင်းတော် တစ်ခု၏ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်ကို ပြင်ပလူ တစ်ယောက်အား ပေးအပ်လိုက်ခြင်းကို ခဏ ဖယ်ထားဦး။ သူမက သူတို့ကိုပါ သင်ကြားပေးစေချင်နေသေးသည်တဲ့လား။</p> <p>သူတို့ဘက်က သဘောတူမည် ဆိုပါက ထိုသည်မှာ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။</p> <p>သူ့ စိတ်ထဲ အတွေးမျိုးစုံ ဖြတ်ပြေးသွားသော်ငြား အပြင်ပန်းတွင်မူ ပြုံးရယ်ကာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရပါတယ်… ငါ့အတွက် ဒီလောက်အထိ လုပ်ပေးတာကိုပဲ အရမ်း ကျေးဇူးတင်နေပါပြီ… နင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ပြီး ဒုက္ခပေးရက်ပါ့မလဲ… ကျေးဇူးတင်စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘူး… တကယ်လို့ နင့်ဘက်က ငါ့အကူအညီ တစ်ခုခု လိုအပ်လာရင် အချိန်မရွေး ပြောလှည့်ပါ"</p> <p>"ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူးဟာ" လျူရီ တစ်ယောက် အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားပြီး မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ သူမက လက်ယမ်းပြရင်း စကားဆိုလာ၏။</p> <p>"အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါ… နင့်ကို ကူညီခွင့်ရလို့ ငါကပဲ ဝမ်းသာရမှာပါ"</p> <p>"ဒါနဲ့… နင့်ဘာသာနင် အစမ်းသပ်ခံ လေ့လာနေစရာ မလိုအောင် ငါပဲ ဆရာတစ်ယောက်လောက် ရှာပေးရမလား…" လျူရီက အနည်းငယ် စိုးရိမ်မကင်းသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ မိမိ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်သလို လေ့ကျင့်၍ ရသည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဆရာတစ်ယောက်၏ လမ်းညွှန်မှု မပါရှိပါက အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် သိုင်းကျမ်းများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသေး၏။ ထိုကျမ်းများတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပါဝင်နေပြီး အချို့မှာ အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အတွေ့အကြုံ မရှိသူများ အနေဖြင့် ထိုအမှားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ပင် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ အနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ချင်ဟန်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သော်ငြား ချင်ဟန်မှာ ထိုအရာကို အသုံးပြုနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိမနေခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ သူ့ဘာသာ မဆင်မခြင် လေ့ကျင့်ရန် ကြိုးစားမည် ဆိုပါက အနှေးနှင့်အမြန် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မိသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအထိ တွေးမိသွားချိန်တွင် လျူရီ တစ်ယောက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ဟန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြီးပြည့်စုံအောင် မလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ဟု ထင်မှတ်နေမိတော့သည်။</p> <p>သို့တိုင် ချင်ဟန်ကမူ ကျေးဇူးတင်နေဆဲပင်။</p> <p>သူ့ မျက်နှာထက် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အလား ကြည့်နေသောကြောင့် လျူရီမှာ ပို၍ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်လာရတော့၏။</p> <p>အတန်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ထိုသူမှာ အရပ်မြင့်မြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အလွန် သန်မာမည့်ပုံပင်။</p> <p>သူက လမ်းထောင့် တစ်နေရာ၌ ရပ်နေရင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော လျူရီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p>"အိမ်တော်ကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ပိုတိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ… အခု နင့်ပုံစံကို ကြည့်စမ်းပါဦး"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save