Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွင်ပြည်နယ်၏ သူရဲကောင်းကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ဆိုသည်မှာ ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက တွင် အကျော်ကြားဆုံး အမျိုးသမီး နှစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ အမည်ရှိ အစ်မနှင့် ညီမ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို ချင်းပြည်နယ် တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှမယ်များ အဖြစ် လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီး အချို့က သူတို့ကို ဒေသတွင်း အလှဆုံး အမျိုးသမီး နှစ်ဦးအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်ထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ကို သိုင်းလောက တွင် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ဟု လူသိများလေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တကယ့် နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ သူတို့၏ အလှတရားမှ လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းလောက တွင် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ ပူးတွဲ တည်ထောင်ခဲ့သော နှင်းတောင်ကြောစံအိမ် မှာ ချင်းပြည်နယ် ၏ ထိပ်တန်း အင်အားစု ဆယ်ခုတွင် ပါဝင်လေသည်။ သူတို့သည် ထူးခြားသော အောင်မြင်မှု အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သိုင်းလောက တွင် ကြောက်မခန်းလိလိ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျွယ်ချန် က "နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ" ဟူသော နာမည်ကို ကြေညာလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း သွေးဆင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားလေသည်။ ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချီရှန်း ၏ သူရဲကောင်း ခြောက်ဦးမှာ လှည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြပြီး၊ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ မိစ္ဆာများ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့ မြန်ဆန်သော်လည်း နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ က ပို၍ပင် မြန်ဆန်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ကျော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ နှင်းထဲတွင် မက်မွန်ပန်းများကို ရှာဖွေနေသူ တစ်ဦးအလား ငြိမ်သက်နေလေသည်။ သူမက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပါးပြီး အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုသော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ ထိုရိုက်ချက်မှာ အင်အားမပါသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အေးစက်သော အအေးဓာတ် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး၊ လောကီနှင့် ကင်းကွာကာ တစ္ဆေဆန်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန် မရှိသော်လည်း နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တံခါးဝသို့ ရောက်နေသော လူများမှာ မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ထိန်းချုပ်မရဘဲ အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားကြလေသည်။ စုတ်ပြဲနေသော အိတ်များအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားရာ တုံးတိတိ အသံ အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ အားလုံး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြရ၏။ ကျွယ်ချန် သည်</p> <p>တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ကူမော့၏ ဘေးတွင် ကျရောက်သွားလေသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လျင်မြန်လှသည် ။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် လိမ်ကောက်သွားကာ ကူမော့ကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ့ကို အသုံးပြု၍ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျွယ်ချန် ၏ လက်သည်းများက အဆိပ်ပြင်းမြွေ တစ်ကောင်အလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူမော့၏ လည်ပင်းကို ညှစ်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်၊ ဖြူဖွေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည် ။၎င်းမှာ ယဲ့လင်စု ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ အမူအရာမှာ လရောင်အောက်ရှိ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား တည်ငြိမ်နေ၏။ သူမက လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်ကာ ကျွယ်ချန် ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖမ်းဆွဲလိုက်ပုံ ရလေသည်။ ဤနူးညံ့ပုံရသော ဖမ်းဆွဲမှုတွင် ကြီးမားသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေပြီး လေးလံသော အလေးချိန်တစ်ခုကို လမ်းလွှဲရန် အနည်းငယ်သော အင်အားကို အသုံးပြုထားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျွယ်ချန် သည်</p> <p> </p> <p>သံညှပ်များဖြင့် ခိုင်မာစွာ ညှပ်ထားခံရသကဲ့သို့ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပြင်းထန်သော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် အလွန် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သူက ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်မှာ အေးခဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု ၏ ချယ်ရီသီးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းလေးများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး သူမ၏ စကားလုံးများ မထွက်ပေါ်ခင် သူမ၏ အသံက အရင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးကို နင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် တင်းကျပ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်လေသည်။ ပြတ်သားသော "ကလစ်" မြည်သံ အနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ကျွယ်ချန် ၏ လက်အရိုးများမှာ ပုပ်နေသော သစ်သားများအလား ကျိုးပဲ့သွားကာ သူ၏ လက်မှာ ချက်ချင်း ပျော့ခွေပြီး တွဲလောင်းကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျွယ်ချန် ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆင်းရောင် ကင်းမဲ့နေပြီး အေးစက်သော ချွေးများက သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျလာလေသည်။ သူက ဒူးထောက်ကျသွားပြီး "ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ မင်းတို့ အခု မလှုပ်ရှားဘူး ဆိုရင်၊ ငါတို့ တကယ် သေရလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊</p> <p> </p> <p>ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ ရုပ်တု ဆယ်ခုကျော်မှာ နတ်ဘုရား၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြေမွသွားလေသည်။ ကျောက်စအစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဥက္ကာပျံများအလား ဖြစ်နေလေသည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးငွေ့များကြားတွင် ပုံရိပ် ဆယ်ခုကျော် တစ္ဆေများအလား ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင် လွင့်ခတ်နေကာ လောကကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ဆောင်းရာသီ အလယ်တွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားတစ်လက်အလား အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားလေသည်။ သူမက လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ အနီးဆုံး ရန်သူထံသို့ လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ခုတ်ပိုင်းသွားလေသည်။ လေထုမှာ လက်ဝါးရာကြောင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လူအချို့ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက သူတို့၏ မျက်နှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို မှတ်မိသွားလေသည်။ သူသည် လေတိုက်လိုက်ရင်တောင် လွင့်သွားနိုင်မည့်အလား အလွန် ပိန်လှီပြီး အရိုးပေါ်အရေတင် ဖြစ်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ငရဲပြည်မှ အခုလေးတင် တွားသွားထွက်လာသော ကလဲ့စားချေလိုသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သွေးဆင်းရောင် ကင်းမဲ့နေပြီး ပြာနှမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အထူးပင် ပြူးထွက်နေပြီး ညဇီးကွက် တစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများအလား အေးစက်စက် အစိမ်းရောင် အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေကာ၊ ကျောချမ်းစရာကောင်းပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များက ရှုပ်ပွနေပြီး ပခုံးများပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေကာ၊ ဆံပင် အနည်းငယ်က လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော အသွင်အပြင်ကို ပိုမို တိုးပွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်လိုက် နတ်ကြိမ်တံ ဖန်ထန်ရှီး၊ တကယ်ပဲ နင်တို့ရဲ့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဖြစ်နေတာကိုး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို နတ်သမီး လင်စု၊ မင်းက ငါတို့အကြောင်း အစကတည်းက သိနေခဲ့တာပေါ့။ အဲ့ဒါတောင် မင်းက လာရဲသေးတယ်လား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့သာ မလာခဲ့ရင်၊ နင်တို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်နိုင်မှာလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယဲ့လင်စု က လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ က လေပြင်းအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သူမ၏ ခြေဖျားများက မြေပြင်ကို အသာထိကာ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ဝေဝါးသွားပြီး၊ သူမ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်က လိမ့်ဆင်းလာသော အအေးဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လျက် တိုက်ခိုက်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများထံသို့ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ သူမ အသုံးပြုလိုက်သော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုစီတိုင်းက တုံးတိတိ မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းဟောက်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ သူမ၏ လက်ဝါးစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် အုတ်များနှင့် ကျောက်ခဲများမှာ ကြေမွသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ ညီအစ်မ နှစ်ဦးသည် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း မှ ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးကျော်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ရောယှက်သွားကြလေသည်။ ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ တို့သည် ပြောင်မြောက်သော လက်ဝါးနည်းစနစ်များ၊ အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားများနှင့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ခြေလှမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြရာ၊ လူဆယ်ဦးကျော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် သူတို့က အရေးနိမ့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းမှာလည်း မထိုက်တန်သော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တာအိုဆင်းတုတော်များမှာ စစ်မှန်သောချီ ၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ကြေမွသွားပြီး ကျောက်စအစများ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ အမိုးတန်းများနှင့် တိုင်များမှာ အန္တရာယ်ရှိစွာ ယိမ်းယိုင်လာပြီး၊ ကြောက်မခန်းလိလိ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် နှင်းခဲများက နံရံများပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။ စဉ့်ရည်သုတ် အမိုးကြွေပြားများမှာ လှုပ်ခါပြီး ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အသံများနှင့်အတူ ကြေမွသွားသော်လည်း တိုက်ပွဲ အသံများကြောင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်လက်မမျှပင် အလျှော့မပေးကြဘဲ၊ သွေးများက ဘုရားကျောင်း၏ ကြမ်းပြင်ကို ဆိုးရည်ချယ်နေကာ သွေးနံ့များက လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ မူးဝေအော့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ တို့သည် သိုင်းပညာ အရမ်း မြင့်မားကြသော်လည်း လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များမှာ အရေအတွက် များပြားပြီး ရက်စက်ကြသဖြင့် သူတို့လည်း ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြလေသည်။ သို့သော် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များမှာလည်း အထိအခိုက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ဘဲ တစ်ခဏမျှ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပြီး အနိုင်အရှုံး မပေါ်သေးချေ。</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း မှ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ တို့၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ တရားမျှတသော လမ်းစဉ်မှ အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ်၊ သိုင်းလောက အတွင်းရှိ အင်အားစု တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ်၊ သူတို့သည် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသော အပြစ်ကင်းသည့် လူများကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။ သူတို့က ချက်ချင်း ဝင်ပါရန် ပြင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ခန်းမဆောင် အတွင်း ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက ဥက္ကာပျံ တစ်စင်းအလား ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာပြီး ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဖမ်းဆွဲရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် မြန်ဆန်လွန်းလှကာ နောက်ချန်ရစ်ခဲ့သော ပုံရိပ်များကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော လက်ဝါးလေပြင်း တစ်ခုက ရှေးဟောင်း ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံအလား ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကူချူတုန်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် လွင့်ဝဲနေသော မိုးမခ ဝတ်ဆံဖတ်လေး တစ်ခုအလား ကျော့ရှင်းစွာ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ သူမ၏ မင်ရောင်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ဆံပင်များက လေထဲတွင် အရိုင်းအစိုင်းလို လွင့်ဝဲနေပြီး မင်ရောင် အလံတစ်ခုအလား ဖြစ်နေလေသည်။ သူမ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များက ပန်းပွင့်များ လွင့်ဝဲနေသကဲ့သို့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များကို မဆုတ်မနစ် ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ဝါးနည်းစနစ်မှာ နူးညံ့ပုံရသော်လည်း လိမ့်ဆင်းလာသော စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ တိုက်ကွက်တစ်ခုစီတိုင်းက လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားနိုင်မည့်အလား စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ အတွင်းအားမှာ ပြောင်မြောက်လှပြီး ၎င်းမှာ မင်ယွီကျင့်စဉ် ကို သူမ၏ နက်နဲစွာ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ဝါးများ ထိတွေ့သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် မမြင်ရသော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များကို အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားအောင် ဆွဲငင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကူချူတုန်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လိမ့်ဆင်းလာသော လှိုင်းလုံးများအလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လာလေသည်။ "ဘန်း! ဘန်း!" တုံးတိတိ အသံ အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် အနည်းငယ်မှာ သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် လွင့်စင်သွားကာ လေထဲတွင် အကွေးအဝိုက် တစ်ခု ဖန်တီးပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက...</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ရော နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကိုပါ အလစ်အငိုက် မိသွားစေခဲ့သည်။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များက ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြပြီး၊ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ပင်လျှင် ကူချူတုန်းမှာ မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား မသေချာသဖြင့် သတိထားနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ရောယှက်နေကြသော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာ ကူချူတုန်း၏ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုကြောင့် ယာယီ ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း မှ ဖန်ထန်ရှီး က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်းလို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဒီမှာ ရှိနေတာကို ငါ သတိမထားမိလိုက်ဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များ၊ ချီရှန်း ၏ သူရဲကောင်း ခြောက်ဦး နှင့် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ မှစ၍ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက ကူချူတုန်း အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းသည် တကယ်တမ်းတွင် အနည်းငယ် ရှက်တတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူမော့က သူမကို သိုင်းလောကတွင် ယုံကြည်မှု ရှိရှိနှင့် ပွင့်လင်းစွာ နေထိုင်ရန်နှင့် မည်သည့် အခြေအနေတွင်မဆို အားနည်းချက် မပြသရန် အမြဲတမ်း သင်ပေးခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တိုက်ပွဲတွင်ကဲ့သို့ လူအများအပြား ကြည့်နေချိန်တွင်၊ သူမက သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖုံးကွယ်ရန် အေးစက်သော အမူအရာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လောကီနှင့် ကင်းကွာကာ အလှမ်းဝေးပုံ ပေါက်အောင် နေလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>တင်းကျပ်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် သူမက သူတို့ အားလုံးကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူမကို ကြည့်နေသော လူများစွာ မရှိပါက သူမ အဲ့ဒီလောက် စိုးရိမ်ပူပန်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက မြေပြင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်သေတ္တာကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ပြီး ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ။ ၎င်းမှာ မန်ချင်းခုန်း က သူမကို ပေးခဲ့သော လင်ရှီး ဓား ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကူချူတုန်း၏ လက်ထဲရှိ လင်ရှီး ဓားကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှ သွေးဆင်းရောင်များ ကင်းမဲ့သွားကာ၊ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်မရဘဲ တုန်ယင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ သွားများ ရိုက်ခတ်သွားပြီး အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လင်ရှီး ဓား၊ မင်းက ကူချူတုန်းပဲ... မြန်မြန်... မြန်မြန်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက စာကြောင်း အပြည့်အစုံကိုပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ကြီးစိုးနေသည် ။</p> <p>ထွက်ပြေးဖို့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားပြီး အခြား အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။ အခြား လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်များ၊ ချီရှန်း ၏ မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင် နှင့် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ တို့မှာ အလစ်အငိုက် မိသွားကြလေသည်။ အရူးတစ်ယောက်အလား သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ အနောက်ရှိ နံရံကို ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။ နားကွဲမတတ် "ဘန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ အုတ်များ လွင့်စင်သွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ ထသွားကာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူက မြေပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုက်ပြီး၊ ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြု၍ မြားတစ်စင်းအလား လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားကာ၊ သူ၏ အတွင်းအားများ လိမ့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ပျံတက်သွားချိန်မှာပင် တုံးတိတိ "ဖူး" ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကျောတွင် ဟာလာဟင်းလင်း အပေါက်ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ၊ အနီရဲရဲ သွေးများက စမ်းရေပန်း တစ်ခုအလား ပန်းထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ပျံ့ကျဲသွားရာ ကြောက်မခန်းလိလိ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော အရှိန်အဟုန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ၊ လေထဲတွင် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား အန္တရာယ်ရှိစွာ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက မမြင်ရသော သံကြိုးများဖြင့် တုပ်နှောင်ထားသကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲနေလေသည်။ သူက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဟာလာဟင်းလင်း အပေါက်ကြီးမှ သွေးများ ပန်းထွက်နေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို အနီရောင်အဖြစ် ဆိုးရည်ချယ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက အဓိက ခန်းမဆောင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးတစ်စက် စီးကျလာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လျက် စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကူမော့... အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ... မင်းပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>နာကြည်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ အသံက သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးထဲတွင် မှိန်ပျပျ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ မှင်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးက အရမ်း ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး ၏ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်မှုနှင့် ထွက်ပြေးမှုမှ သူ၏ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုအထိ အသက်ရှူ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ အချိန်ကြာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထန်ရှီး ဘယ်လို သေသွားသလဲ ဆိုတာကို ရောက်ရှိနေသူ ဘယ်သူကမှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ပင်လျှင် သူတို့၏ နက်နဲသော အတွင်းအားများဖြင့် လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုကိုသာ ဝေဝါးဝါး အာရုံခံမိလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးက ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရင်က သူတို့ကို ညှို့ယူဖမ်းစားခဲ့သော ချောမောသည့် လူငယ်လေးသည် ယခုအခါ မျက်လုံးများ ဖွင့်လျက် ရပ်နေပြီး ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ သူ၏ မျက်လုံးများက အရမ်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး အသက်မဲ့နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေလျက် ကူမော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စကားထစ်၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက... ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save