Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မြို့လေးမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆိုင်ခန်းများ သိပ်မရှိလှဘဲ အမြဲတမ်း စည်ကားနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သိုင်းပညာရှင်များက အစုလိုက် အပြုံလိုက် အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသဖြင့် စည်ကားသော လေထုကို ဖန်တီးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ တို့သည် တည်းခိုခန်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အချို့က စားပွဲတစ်လုံးပတ်လည်တွင် ထိုင်ကာ ဝိုင်သောက်ရင်း ကစားပွဲများ ကစားကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေကြပြီး၊ အချို့က တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိုင်ရှင်ကြီး... အဆင့်မြင့် အခန်း လေးခန်းပေးပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ကောင်တာကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စာရင်းတွက်နေသော တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပြုံးကာ မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ထမင်းစားဖို့ဆိုရင်တော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အခန်းတွေ ဖွင့်ပေးလို့ မရပါဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ အခန်း မရှိတော့လို့လား။"</p> <p> </p> <p>တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခန်းတွေ မရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖွင့်ပေးလို့ မရလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့နှင့် သူ၏ အနောက်ရှိ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ တို့လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။ ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်ကုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခန်းတွေ ရှိနေတာကို ဘာလို့ ကျွန်မတို့ကို ဖွင့်ပေးလို့ မရတာလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သခင်မလေး"  </p> <p>တည်းခိုခန်းတွင် ဝိုင်သောက်နေသော အတွေ့အကြုံရင့် ဓားသမား တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီ ချန်းဆန်းမြို့ က အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ အခန်း တစ်ခန်းမှာ နေဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို သက်သေပြရမယ်။"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဓားသမားက ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်းဆန်းမြို့ မှာရှိတဲ့ တည်းခိုခန်းတွေနဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်ယောက်က သိမ်းထားလိုက်ပြီ။ အဲ့ဒီမှာ နေချင်ရင် အဲ့ဒီလူရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က ရွာသားတွေဆီကနေ နေဖို့ နေရာရှာရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လမ်းကြားတွေထဲက နေရာတစ်နေရာမှာ ကြိတ်ပြီး နားရလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိမ်းထားလိုက်တယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူလဲ။ အရိုက်ခံရမှာကို သူတို့ မကြောက်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဓားသမားက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူက အရိုက်ခံရမှာကို တကယ် မကြောက်ဘူးလေ။ တည်းခိုခန်းတွေ အားလုံးကို သိမ်းထားတဲ့သူက ယွင်ပြည်နယ် က ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း ရဲ့ အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ဓားသမား ရွမ်တောက်ဆရာ ပဲ။ သိုင်းပညာ မြင့်မားတဲ့ သူတွေပဲ တည်းခိုခန်းတွေမှာ နေလို့ရတယ် ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းကို သူက ချမှတ်ထားတာ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွမ်တောက်ဆရာ"</p> <p> </p> <p> ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်ကုတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း မြင့်မားလို့လား။ လူအများကြီးက သူ့ကို တိုက်နေတာ၊ သူ မပင်ပန်းဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>"ပင်ပန်းမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> ဓားသမားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း လည်း ရှိတယ်လေ။"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စည်းကမ်းတွေက ဘာတွေလဲ။"</p> <p> </p> <p>ဓားသမားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မြို့လယ်ခေါင်မှာ ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း ရှိတယ်။ အဲ့ဒီမှာ သူတို့က တိုက်ပွဲ ကွင်းပြင် တစ်ခု ဖန်တီးထားတယ်။ စည်းကမ်းတွေက ရိုးရှင်းပါတယ် - အကယ်၍ မင်းက သူ့ဆီကနေ သုံးကွက် တောင့်ခံနိုင်ရင် အဆင့်နိမ့် တည်းခိုခန်းမှာ နေလို့ ရမယ်။ အကွက် ဆယ်ကွက် အသက်ရှင်ရင် အလယ်အလတ်အဆင့် တည်းခိုခန်း၊ အကွက် သုံးဆယ် အသက်ရှင်ရင် အဆင့်မြင့် တည်းခိုခန်း၊ ပြီးတော့ အကွက် တစ်ရာ အသက်ရှင်ရင် မင်း လိုချင်တဲ့ အခန်း အရေအတွက် ဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရွေးချယ်လို့ ရတယ်။ အကယ်၍ မင်းက တည်းခိုခန်းမှာ နေချင်တယ်ဆိုရင်၊ ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း ကို အခုသွားတာ ပိုကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ နားတဲ့အချိန်ကျရင် မင်း လမ်းပေါ်မှာ အိပ်ရလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ကျွန်မက သုံးကွက်တောင် မခံနိုင်ရင်ကော။"</p> <p> </p> <p> ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏。</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ"</p> <p> </p> <p> ဓားသမားက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက  စာနာနားလည်ပေးဖို့နဲ့ သူတို့ကို နေစရာ စီစဉ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဆိုးဆုံး ပြည်သူ့အိမ်တွေမှာပဲ နေရလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"  </p> <p>ကူချူတုန်းက ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် လက်ပူးဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကို၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း ကို သွားကြမယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ။"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူတို့ လေးဦးသည် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းနှင့် သူမ၏ အဖော်များ ထွက်သွားသည်နှင့် အတွင်းရှိ လူအများအပြားက ပွဲကြည့်ရတော့မည်ဟု အော်ဟစ်ကာ နောက်မှ လိုက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သည် ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဝေးမှနေ၍ လမ်းလယ်ခေါင်ရှိ ယာယီ ကွင်းပြင်တစ်ခုကို သူတို့ မြင်နိုင်ပြီး၊ အေးစက်ပြီး အပြုံးအရယ် ကင်းမဲ့သော အမူအရာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း ဓားသမား တစ်ဦး ရပ်နေလေသည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ် အုပ်စုကြီးက ကွင်းပြင်ကို ဝိုင်းရံထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကွင်းပြင်အောက်ရှိ စားပွဲတစ်လုံးတွင် အရပ်ပုပုနှင့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ထိုင်နေ၏။ သူသည် အညိုရင့်ရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချက်ချင်း ချမ်းသာလာသူ တစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။ သူ့တွင် ရယ်စရာကောင်းသော ဆိတ်မုတ်ဆိတ်မွေး တစ်ခု ရှိပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်ကာ ဝိုင်ဘူးတစ်ဘူးကို ကိုင်ထားရင်း အော်ပြောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မြန်မြန် စာရင်းပေးကြ။ မှတ်ပုံတင်ကြေးက ငွေစင် ငါးတုံးပဲ။ အဲ့ဒါကို ပေးပြီးရင် တက်ပြီး စိန်ခေါ်လို့ ရပြီ။ ဒီနေ့အတွက် ငါးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ တည်းခိုခန်းမှာ နေချင်တဲ့ သူတွေ မြန်မြန် လုပ်ကြ။ ငွေစင် ငါးတုံး ဆိုတာ မဆိုးပါဘူး။ မင်း သူ့ကို မနိုင်ရင်တောင် ရွမ်တောက်ဆရာ ကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ရတယ် ဆိုတာက မင်းတို့ ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေကြေးသုံးပြီး...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငွေနဲ့တောင် ဝယ်လို့မရတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးအိုက သူ့ပန်းကန်ပြားထဲရှိ ငွေပြားများကို ဝမ်းသာအားရ ရေတွက်ရင်း ပြောလိုက်၏။ လူအများအပြားက သူ့ကို ရိုက်နှက်ချင်နေကြသော်လည်း သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။ သူ့ကို ရိုက်နှက်ခြင်းက ကွင်းပြင်ထဲတွင် ရွမ်တောက်ဆရာ ကို စိန်ခေါ်ရသည်ထက် မလွယ်ကူလှပေ။ ထိုဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးအိုမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲ ဆယ်ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော၊ သိုင်းလောကတွင် အပြုံးဘုန်းတော်ကြီး ဟု လူသိများသည့် စန်းတုကုန်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အသွင်အပြင်ရှိသော်လည်း သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ ပြောင်မြောက်လှပြီး၊ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ကူ အတတ်ပညာ ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီနေ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတွေ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေလို့လားတော့ မသိဘူး၊ တခြား ဘယ်သူမှ စာရင်းလာမပေးကြတော့ဘူး.</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တည်းခိုခန်းမှာ နေချင်တဲ့ သူတိုင်းက တိုက်ခိုက်ရမှာလား။"</p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က မော့ပင် မကြည့်ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့။ ကောင်းကင်ဘုရင် ကိုယ်တိုင်တောင် တည်းခိုခန်းမှာ နေဖို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သုံးရမှာပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စိန်ခေါ်လို့ ရမလား။"</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့။"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ မှန်တယ် လူငယ်လေး၊ ငွေတုံး အနည်းငယ်လောက်ကို စိတ်ပူမနေနဲ့။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် စန်းတုကုန်း က ငွေများကို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကူမော့က သူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှံ့ပုံကြီးတစ်ခုအလား ပျော့ခွေသွားပြီး စားပွဲအောက်သို့ ဝင်ပုန်းသွားလေသည်။ ထို့နောက် အသားလုံး ဖောင်းဖောင်းလေး တစ်လုံးအလား အလျင်အမြန် ပြန်ထွက်လာပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား... ခင်ဗျား... သခင်ကြီး၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက အကြီးအကဲပါ စီနီယာ စန်း။ ကျွန်တော် စာရင်းလာပေးတာပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိုး" 'စီနီယာ' ဟူသော အခေါ်အဝေါ်နှင့် အကြီးအကဲ ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စန်းတုကုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကူမော့က လက်လှမ်းကာ သူ့ကို ဖမ်းပေးလိုက်လေသည်။ သူက အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိုး... ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော် အဘိုးကြီးကို နောက်မပြောင်ပါနဲ့ဗျာ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း စန်းတုကုန်း က သူ့ဘေးရှိ ကူချူတုန်း လှောင်ပြုံးပြုံးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဖွား၊ ကျွန်တော့်ကို မရယ်ပါနဲ့ဗျာ။ အရင်က ဖိန်ကူခရိုင် မှာ ခင်ဗျားအတွက် သကြားလုံး အများကြီး ဝယ်ပေးခဲ့တာကိုတောင် မမှတ်မိဘူးလား။ သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ က ဒီအဘိုးကြီးကို ခြောက်လှန့်တာကို ခင်ဗျား ခွင့်ပြုထားတယ်ပေါ့။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ"</p> <p>ကူချူတုန်းက ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အသက်ကြီးတဲ့ သူတွေကို မရိုမသေ လုပ်ပြီး ဒီမှာ ပိုက်ဆံ လိမ်တောင်းဖို့ ဘယ်သူက ခိုင်းလို့လဲ။ မှတ်ပုံတင်ကြေး ငွေစင် ငါးတုံး တဲ့... ရှင်က အရမ်း လောဘကြီးလွန်းတယ်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချီ သိသွားပြီး ရှင်က ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးတယ်လို့ ပြောမှာကို ရှင် မကြောက်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိပါတယ်၊ ဟုတ်ပြီလား..." ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စန်းတုကုန်း က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလောတကြီး အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း က တပည့်တွေ အကုန်လုံး ဘယ်ရောက်ကုန်ကြပြီလဲ။ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကို မြန်မြန် လာပြီး အရိုအသေပေးကြစမ်း။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော်က လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြပြီး လက်ပူးဆုပ်ကာ တစ်သံတည်း ပြောလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လူအုပ်ထဲမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ ကိုယ်တိုင် လာတာလား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ယွင်ပြည်နယ် နတ်လက်သီးဂိုဏ်း က ကွေ့ချန်ရှု က သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျင်းလန်ခရိုင် က စီမာဝေ့ က သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ နဲ့ သခင်မလေး ကူ တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး ပွဲကြည့်ရန် လာရောက်ကြသော ယွင်ပြည်နယ် မှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားက ကူမော့ကို အရိုအသေပေးရန် လူအုပ်ထဲမှ တိုးထွက်လာကြလေသည်။ ဤလူများမှာ အရေးမပါသော သူများ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးပြီး လေးစားခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြရာ အတော်လေး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းက လမ်းပေါ်ရှိ ချင်းပြည်နယ် မှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေပြီး၊ သူတို့က အချင်းချင်း တီးတိုး ဆွေးနွေးကာ ကူမော့၏ လက္ခဏာနှင့် ထိုမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်တွင် ယွင်ပြည်နယ် သိုင်းလောက ၌ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း ဟု မေးမြန်းကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် စကားနည်းပြီး နှုတ်ဆိတ်နေလေ့ရှိသော အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ဓားသမား ရွမ်တောက်ဆရာ ပင်လျှင် ကွင်းပြင်ပေါ်မှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ကူမော့ကို "သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ" ဟု ခေါ်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် ယွင်ပြည်နယ် သိုင်းလောက တွင် အသိအမှတ်ပြုခံရသော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ ခေါင်းစဉ်မှာ ယွင်ပြည်နယ် မှ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ချင်းပြည်နယ် မှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ သို့သော် များစွာသော သူများမှာ သံသယ ဝင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကိုက်ညီရန် အရမ်း ငယ်လွန်းနေသည်ဟု အများအပြားက ခံစားကြရပြီး၊ ဤ သိုင်းဆရာကြီး သည် အချိန်အများဆုံး ယူ၍ ကျင့်ကြံရသော အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု၏ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဆိုခြင်းက သူတို့အတွက် ပို၍ပင် ယုတ္တိမတန်သလို ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ သည် ကူမော့၏ ခွန်အားနှင့် ပတ်သက်၍ လူအုပ်ကြီးမှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေသော သံသယများကို အလွန် နားလည်စာနာမိကြလေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူတို့က ကူမော့ အကြောင်း သတင်းကို ပထမဆုံး ရရှိခဲ့စဉ်က သူတို့၏ သံသယများက ယုံကြည်မှုထက် သာလွန်နေခဲ့လေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက် နှစ်ဆယ်အရွယ် အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဆိုသည်မှာ အလွန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာ အားလုံးထဲတွင် အချိန်အများဆုံး ယူရသည်ဟု လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုထားကြလေသည်။ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ကိုယ်တိုင်က အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်နီးပါး ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့ကို စစ်မှန်သော အတွင်းအား သိုင်းဆရာကြီး များအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခုန်းမင်ဘုရားကျောင်း တွင် ဝိညာဉ်လိုက် နတ်ကြိမ်တံ ဖန်ထန်ရှီး ကို လေးငါးပေ အကွာမှနေ၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူတို့တွင် သံသယများ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လမ်းမကြီးမှာ လူများဖြင့် စည်ကားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့၊ စန်းတုကုန်း နှင့် ယွင်ပြည်နယ် မှ သိုင်းပညာရှင် တစ်စုသည် ယွဲ့လိုင် တည်းခိုခန်း သို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖွဲ့က နေရာယူလိုက်ကြပြီး ကူမော့မှာ ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟို၊ အဓိက နေရာတွင် သဘာဝကျကျပင် ထိုင်လိုက်ကာ၊ ကူချူတုန်းက ညာဘက် နေရာတွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် စန်းတုကုန်း က သူတို့၏ နေရာများကို စီစဉ်ပေးချိန်တွင် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ နှင့် ကူမော့ ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို မသေချာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော်လည်း ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်အချိုးအစားနှင့် သာမန်မဟုတ်သော အမူအရာများ ရှိကြလေသည်။ အိမ်ထောင်မကျသေးသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ကူမော့နှင့် အတူရှိနေခြင်းက သံသယများကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။ ထို့ကြောင့် စန်းတုကုန်း နှင့် အခြားသူများက နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြပြီး ကူချူတုန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူချူတုန်းက အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လေသည်။ သူမက နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို ရှေ့တန်းတွင် ချက်ချင်း ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရာ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ သိချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်လေသည်။ စန်းတုကုန်း က အလောတကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက သိချင်စိတ် ပြည့်နှက်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့ ကဲ့သို့သော လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လှပသည့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးက စိတ်ကူးယဥ်ဆန်သော ခန့်မှန်းမှု အချို့ကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က သူတို့ကို ချက်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီနှစ်ယောက်က ချင်းပြည်နယ် နှင်းတောင်ကြောစံအိမ် က နတ်သမီး လင်စု နဲ့ နတ်သမီး ဝမ်ယွဲ့ တို့ပါ။ ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့ပြီး ဒီကို အတူတူ လာခဲ့ကြတာပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ မှာ သိုင်းလောက တွင် အရေးမပါသော သူများ မဟုတ်ပေ။ တကယ်တော့ စန်းတုကုန်း နှင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ဓားသမား ရွမ်တောက်ဆရာ တို့သာလျှင် နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ နှင့် တန်းတူ အဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း သည် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ရွမ်တောက်ဆရာ မှာ ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း ၏ သိုင်းဆရာကြီး နှင့် ဓားသခင် လီချိုးယွီ ၏ ဒုတိယ တပည့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေတာကိုး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်အာရုံ ညံ့ဖျင်းမှုအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> စန်းတုကုန်း အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးက အရိုအသေပေးရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု နှင့် ယဲ့ဝမ်ယွဲ့ ညီအစ်မ နှစ်ဦးက ဟန်ဆောင်မနေဘဲ သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးများကို ဖယ်ရှားကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့လို သိုင်းလောကမှာ ခရီးသွားနေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက မကြာခဏ အဆင်မပြေမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတတ်တော့၊ မျက်နှာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နတ်သမီးတို့က အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးက သဘာဝကျကျပင် နားလည်ကြလေသည်။ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ မှာ သိုင်းလောက ၏ နာမည်ကြီး အလှမယ်များ ဖြစ်ကြပြီး လှပခြင်းက မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို မကြာခဏ ဆွဲဆောင်နိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ တပည့်များ မပါဘဲ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ က မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက ပြဿနာ အများအပြားကို တကယ်ပဲ လျှော့ချပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဘယ်နေရာသွားသွား ပြဿနာ မဆွဲဆောင်ချင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် စန်းတုကုန်း က နှင်းတောင်ကြောမှ နတ်သမီး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နတ်သမီးနှစ်ယောက်က ဒဏ်ရာရထားလို့လား။"</p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က လက်ပူးဆုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ စန်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ ဆေးပညာ ဗဟုသုတ နည်းနည်း ရှိပြီး သွေးနံ့ကို အတော်လေး အကဲဆတ်ပါတယ်။ နတ်သမီး နှစ်ယောက်က အဲ့ဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ရေမွှေး သုံးထားပေမယ့်၊ လူအများစုက အနံ့မရနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော် သိနိုင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရထားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မပြင်းထန်ပါဘူး၊ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာ တချို့ပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကောင်းဆုံး ဒဏ်ရာကု ဆေးတချို့ ရှိတယ်၊ ထူးခြားတဲ့ လျှို့ဝှက် ဆေးနည်းနဲ့ လုပ်ထားတာ၊ ဈေးကွက်မှာ ဝယ်လို့ မရဘူး။ အသားအရေ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသတဲ့ နေရာမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်။ ခဏနေရင် နတ်သမီး နှစ်ယာက်ဆီကို သွားပို့ပေးဖို့ လူတစ်ယောက် စေလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကူမော့ကို စတင် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခု ဖန်တီးထားတာက ပိုက်ဆံရှာဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ စန်း... ကျွန်တော့် ညီမလေးရဲ့ စကားတွေကို စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။ သူမက ငယ်သေးတော့ နားမလည်လို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်းလန်မြို့လေး တုန်းကတည်းက သခင်မလေး ကူ ရဲ့ ရိုးသားပြီး လွတ်လပ်တဲ့ စရိုက်ကို ကျွန်တော် သိခဲ့ပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p> စန်းတုကုန်း က ပြုံးကာ လက်ပူးဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီမှာ ဒီကွင်းပြင်ကို ဖန်တီးဖို့ကလွဲပြီး ကျွန်တော့်မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီကာလအတွင်းမှာ အလွှာပေါင်းစုံက သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာပန်း ကို ရှာဖွေဖို့ ချန်းတောင် ကို လာခဲ့ကြတယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာပန်း က လပြည့်ညမှာပဲ ပေါ်လာတာကိုး။ စောစော ရောက်လာတဲ့ သူတွေက စောင့်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ချန်းတောင် ဒေသမှာ မြို့လေး တစ်မြို့ပဲ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ချန်းဆန်းမြို့ ပဲ။ ဒါကြောင့် လူအမျိုးမျိုးက ဒီမှာ လာစုဝေးကြတော့ ကြီးမားတဲ့ ပရမ်းပတာ အခြေအနေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းလောကက လူတွေကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူတိုင်းက တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ရတာကို အသားကျနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲက သာမန် ပြည်သူတွေကတော့ ဒုက္ခရောက်တာပေါ့။ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ သိုင်းလောကမှာ လူကောင်းတွေ ရှိသလို လူဆိုးတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒီအချိန်တိုလေး အတွင်းမှာတင် မီးရှို့တာ၊ လူသတ်တာ၊ လုယက်တာတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း က ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီမှာ စည်းကမ်းတွေ ချမှတ်ခဲ့တာပါ။ အပေါ်ယံ ကြည့်ရင်တော့ အခန်းတွေနဲ့ နေထိုင်စရာ ပြဿနာနဲ့ ပတ်သက်နေပေမယ့်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ စာရင်းတစ်ခု ပြုစုပြီး အဲ့ဒီ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်အောင်နဲ့ ပိုပြီး သတိထားလာအောင် လုပ်ဖို့ပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလိုကိုး။ အကြီးအကဲ စန်း နဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်း ရွမ် တို့က တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ကို တရားမျှတပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲ စန်း နှင့် ရွမ်တောက်ဆရာ တို့၏ အပြုအမူကို သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြလိုက်ရာ သူ အလွန် အံ့ဩချီးကျူးမိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ တရားမျှတသော လမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကြားရှိ ကွာခြားချက် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငြင်းဆို၍မရနိုင်သည်မှာ တရားမျှတသည်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာဖြစ်စေ သိုင်းလောကရှိ လူတိုင်းသည် နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးအမြတ်များကြောင့် တွန်းအားပေးခံရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တရားမျှတသော လမ်းစဉ် အတွင်း၌ပင် ချင်းယန်ခရိုင် ရှိ အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းမှုနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားသူများ ရှိလေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တွင်လည်း တရားမျှတသော ပုဂ္ဂိုလ်များ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ချွင်းချက် အနည်းငယ်ကြောင့် တရားမျှတသော လမ်းစဉ်ကို ငြင်းပယ်ပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို အတည်ပြု၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လမ်းစဉ် နှစ်ခုမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သည် အကျိုးအမြတ်အတွက် ဘာကိုမဆို လုပ်မည်ဖြစ်ပြီး တရားမျှတသော လမ်းစဉ်မှာမူ အကျိုးအမြတ်ကို လိုက်စားသော်လည်း စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကာ ၎င်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းလေသည်။ သူတို့သည် သူတို့လုပ်သမျှ အရာအားလုံးတွင် လုံးဝ သဘောတရားများ မရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ယနေ့ ချန်းဆန်းမြို့ တွင် လူအမျိုးမျိုး စုဝေးနေကြပြီး အများစုမှာ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်နေကြသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဥပဒေကို ဂရုစိုက်ဖွယ် မရှိဘဲ သာမန် ပြည်သူများ၏ ဘဝကို ခက်ခဲစေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤနေရာတွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက သူတို့သည် ပို၍ပင် စည်းကမ်းမဲ့လာမည်ဖြစ်ပြီး မီးရှို့ခြင်း၊ လူသတ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းများကို အပြင်းအထန် ဦးဆောင်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နှင့် ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း ကဲ့သို့သော တရားမျှတသည့် ဂိုဏ်းများကတော့ ကွာခြားသည် ။ သူတို့က စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ သူတို့က ငွေကြေး သို့မဟုတ် နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သာမန် ပြည်သူများကို တကယ် ကူညီပေးခဲ့ပြီး တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမြတ်အစွန်းအတွက် မှတ်ပုံတင်ကြေး ကောက်ခံခြင်းနှင့် နေရာများကို ဈေးပေါပေါဖြင့် ငှားရမ်းခြင်း ပြုလုပ်သော စန်းတုကုန်း နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ လုံးဝ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု ကူမော့ ခံစားမိလေသည်။ သူက မည်သူ့ကိုမျှ အမြတ်ထုတ်ခွင့် မပေးဘဲ တရားမျှတမှု၏ ချန်ပီယံ တစ်ဦးအဖြစ် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်၊ သာမန် ပြည်သူများအတွက် ရပ်တည်ပေးရန် အဘယ်ကြောင့် သူက လူများစွာကို စိတ်ဆိုးစေရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်းက  ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ကောက်ခံရတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ တခြား နည်းလမ်း တကယ် မရှိလို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က တည်းခိုခန်း အားလုံးနဲ့ ပုဂ္ဂလိက နေအိမ်တွေကိုတောင် ငှားရမ်းဖို့ ပိုက်ဆံ သုံးရတာလေ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့က တခြား သိုင်းပညာရှင်တွေကို သတိထားလာအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း မှာ နေဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ သူတို့က ပြဿနာ ရှာရဲရင် သူတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့မှာ တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရှိသွားပြီ။</p> <p> </p> <p>အဲ့ဒီအပြင် ဒီမှာနေတဲ့ သူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ မှတ်ပုံတင်ရမယ်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က လူသတ်တာ ဒါမှမဟုတ် မီးရှို့တာတွေ လုပ်ပြီး ထွက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ခြေရာခံလို့ ရတယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို သေချာ စဉ်းစားလာအောင် လုပ်နိုင်တာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ပြန်ကာမိအောင် ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ကောက်ခံနေတာပါ။ ဒီကုန်ကျစရိတ်က မသေးဘူးလေ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း၏ အမြတ်ထုတ်မှုကို ကူမော့က သဘာဝကျကျပင် ဖော်ထုတ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိရှိပြီး အပြစ်တင်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လင်နန် က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်းပြည်နယ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလေ။ ချင်းပြည်နယ် က သိုင်းအင်အားစုတွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း က ဒီမှာ လှုပ်ရှားနေတာကို ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုင်းလောက တွင် ဒေသစွဲဝါဒမှာ အလွန် အရေးကြီးလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း သည် ယွင်ပြည်နယ် ရှိ သိုင်းလောက ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ချန်းပြည်နယ် တွင် ဤသို့ ပြုမူခြင်းမှာ လုံးဝ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသော်လည်း၊ ချင်းပြည်နယ် တွင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက ရန်စခြင်းအဖြစ် အလွယ်တကူ အထင်လွဲခံရနိုင်ပြီး ဒေသတွင်း စစ်ပွဲတစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ" စန်းတုကုန်း က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့ သူတို့ မကျေနပ်ကြဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ရွမ်တောက်ဆရာ ကို ခေါ်လိုက်တာပါ။ ကျွန်တော်က အလုပ်ကို ကိုင်တွယ်မယ်၊ သူက တိုက်ခိုက်တာကို ကိုင်တွယ်မယ်။ ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်လိုက်သလိုပါပဲ။ အဲ့ဒါက ချင်းပြည်နယ် က အဲ့ဒီ အင်အားစုတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်သလို၊ သိုင်းသူရဲကောင်း ရွမ် နဲ့ သူ့လူတွေက တိုက်ခိုက်ရတာကို နှစ်သက်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတော့ သူတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်လေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့... ချန်းဆန်းမြို့ ကို ရောက်လာတဲ့ အင်အားစုကြီး တွေကို ကျွန်တော် စကားပြောပြီးပါပြီ။ ယွင်ပြည်နယ် က လာတဲ့ သူတွေကတော့ သဘာဝကျကျပဲ အရမ်း ထောက်ခံကြတာပေါ့။ ချင်းပြည်နယ် က အင်အားစုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... သူတို့က ရှင်နွန်ဂိုဏ်း၊ ရှန်းတူဘုရားကျောင်း၊ ရှီမိသားစု နဲ့ ယန်ရှင်းဂိုဏ်း တို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်းက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင်နွန်ဂိုဏ်း က... ဒီလူတွေက လင်နန် က ဒေသခံ အင်အားစုတွေ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့က ချန်းဆန်းမြို့ မှာ ပြဿနာ အနည်းဆုံး ဖြစ်ချင်တဲ့ သူတွေပါ၊ ဒါကြောင့် သူတို့က သဘာဝကျကျပဲ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ရှန်းတူဘုရားကျောင်း က လာတဲ့ သူကတော့ တာအိုကျင့်ကြံသူ အိုကြီး ချင်းယွင် ပဲ၊ သူက ကျင့်ကြံမှုမှာပဲ မြှုပ်နှံထားပြီး သိုင်းလောက ကိစ္စတွေမှာ ဝင်ပါတာ အရမ်း ရှားတယ်ဆိုတော့ သူလည်း ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှီမိသားစု နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..သခင်ကြီးထျဲ့ချင် စစ်ဟုန်ရဲ့ လေ၊ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း တစ်ယောက် ဆိုတော့ သူလည်း ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်တည်းသော ကန့်ကွက်သူက ယန်ရှင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် စီတူဟန် ပဲ။ သူက ရွမ်တောက်ဆရာ ရဲ့ အကွက် သုံးရာလောက်မှာ ရှုံးသွားတယ်ဆိုတော့ ပြောစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလေ။ အဲ့ဒီနောက်မှာ တခြား ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူတို့ အားလုံးကို ရွမ်တောက်ဆရာ ဆီ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ လွှဲထားလို့ ရပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွမ်တောက်ဆရာ ၏ စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး မြင့်မားလေသည်။ သိုင်းဆရာကြီး လီချိုးယွီ ၏ ဒုတိယ တပည့်အဖြစ် ရွမ်တောက်ဆရာ ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက သူ၏ စီနီယာ အစ်ကို ကျန်ဝမ်ကျောက် နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် ချိုးရှန်းဓားရေးကွင်း တွင် တတိယမြောက် အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်အောက်ရှိ ပထမ မျိုးဆက် ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် သိုင်းလောက ၏ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အခု သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ ချန်းဆန်းမြို့ ကို တာဝန်ယူဖို့က ခင်ဗျားအပေါ် မူတည်သွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလို စကားတွေ မပြောပါနဲ့။ ကျွန်တော်က သိုင်းလောကမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက်ပါ။ ဒီကိစ္စတွေမှာ ဝင်ပါဖို့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာလဲ။ ကျွန်တော် ချန်းတောင် ကို လာတာ မြေအောက်ကမ္ဘာပန်း ကို ရှာဖို့ပါ၊ တခြား ကိစ္စတွေမှာ ဝင်ပါဖို့ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စန်းတုကုန်း က နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို ကြည့်ကာ လက်ပူးဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နတ်သမီး နှစ်ယောက်... ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပြီးပါပြီ။ ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အနေနဲ့ အကယ်၍ လမ်းညွှန်မှု တစ်ခုခု ရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ စန်း၊ ရှင် အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း က ကန်းနိုင်ငံတော် သိုင်းလောက မှာ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းသုံးခုထဲက တစ်ခုဆိုတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ ရှင်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တရားမျှတပြီး ရှင်တို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က သူရဲကောင်း ဆန်ပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအစ်မ က ရှင်တို့ကို အရမ်း အံ့ဩချီးကျူးမိပြီး ရှင်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ တောင်းဆိုချက် တစ်ခု ရှိပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ။"</p> <p> </p> <p> စန်းတုကုန်း က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ အကြီးအကဲ စန်း က ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအစ်မ နားဖို့ အခန်း နှစ်ခန်း စီစဉ်ပေးနိုင်ရင် ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ။"</p> <p> </p> <p>ဟု ယဲ့လင်စု က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့၊ သေချာတာပေါ့။"</p> <p> </p> <p> စန်းတုကုန်း က အလောတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော်တို့ မဝင်ခင်လာခင်ကတည်းက ကျွန်တော့် တပည့်တွေကို စီစဉ်ခိုင်းထားပြီးပါပြီ။ နတ်သမီး နှစ်ယောက် ကြိုက်တဲ့ အချိန် နားလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ညစာစားပွဲ တစ်ခု စီစဉ်ထားပြီးပြီ၊ နတ်သမီး နှစ်ယောက် တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မလာတော့ပါဘူး၊ အကြီးအကဲ စန်း ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအစ်မ က ဒဏ်ရာရထားပြီး အဆင်မပြေလို့ ကျွန်မတို့ သွားနားလိုက်ပါတော့မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့လင်စု က ထိုသို့ ပြောလိုက်သဖြင့် စန်းတုကုန်း က ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ချေ။ သူက နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ ကို အနားယူရန် ခေါ်ဆောင်သွားပေးဖို့ အမျိုးသမီး တပည့် တစ်ဦးကို အလျင်အမြန် လက်ဟန်ပြ ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် တပည့်တစ်ဦးက ညစာစားပွဲ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီဟု လာရောက် အသိပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စန်းတုကုန်း က ကူမော့ကို ဝိုင်သောက်ရန် အလောတကြီး ဆွဲခေါ်သွားပြီး၊ သူတို့ လမ်းလျှောက်သွားစဉ် ကူမော့ အနားသို့ တိုးကပ်ကာ မျက်စိမှိတ်ပြပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ၊ ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးထားတဲ့ အခန်းက နှင်းတောင်ကြောက အမြွှာနတ်သမီးတွေ ရဲ့ အခန်းနဲ့ ကပ်လျက်ပဲ။ ဟဲဟဲ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဆေးပြား တစ်မျိုး ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါကို သောက်ပြီးရင် ခင်ဗျားက နှစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောပြပါရစေ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ခါသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ စန်း၊ ခင်ဗျား နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ။ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ နဲ့ ကျွန်တော်က ခင်ဗျား ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကို လာတဲ့ လမ်းမှာ သူတို့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာကို ကျွန်တော်တို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့ကလည်း ချန်းဆန်းမြို့ ကို လာမှာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ခရီးသွားခဲ့ကြတာပါ။ ခင်ဗျား ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလိုကိုး"</p> <p> </p> <p> စန်းတုကုန်း က စိတ်ပျက်သွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သခင်ကြီး ကူ က... ကျစ်၊ ကျစ်၊ ကျစ်၊ အဲ့ဒါက နှင်းတောင်ကြောက အမြွှာနတ်သမီးတွေလေ။ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်တုန်းကဆို သူတို့ကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လူမရေမတွက်နိုင်အောင်က လိုက်ခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ သခင်ကြီး ကူ က ကျွန်တော်တို့ ခေတ်က လူတွေ မလုပ်နိုင်ခဲ့တာကို ပြီးမြောက်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ယောက်စလုံးကိုတောင် ရခဲ့တယ်လို့ပေါ့။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲလေ၊ နှင်းတောင်ကြောက အမြွှာနတ်သမီးတွေက ခင်ဗျားတို့ ခေတ်က လူတွေလို့။ ကျွန်တော်က အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စန်းတုကုန်း က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နှင်းတောင်ကြောမှ အမြွှာနတ်သမီးများ မှာ အလွန် မြင့်မားတဲ့ အတွင်းအား ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ နက်နဲတဲ့ အတွင်းအားကြောင့် သူတို့က အသက် လေးဆယ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် အသက် နှစ်ဆယ်အရွယ် မိန်းမတွေလိုပဲ ပုံပေါက်နေတာ။ အဲ့ဒီအပြင် သူတို့က နှင်းတောင်ကြောစံအိမ် ကို သူတို့ရဲ့ တင်တောင်းရွှေ အဖြစ် ယူလာခဲ့လေ။ အစ်ကိုကူ၊ မင်း ရှုံးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့က အမြွှာ အလှလေးတွေလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့: "..."</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင်၊ အခန်း တစ်ခန်း အတွင်း၌။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အတွင်းအား ကျင့်ကြံနေစဉ် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ က သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပြီးဆုံးလိုက်ပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝင်ခဲ့ပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝင်လာသူမှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ဦး၊ ရန်ထျန်းချီ ၏ ယုံကြည်ရသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ၏ ကျားဖြူဌာနခွဲမှ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ဆယ့်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ နာမည်မှာ ယန်ဝေ့ ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကတွင် ဓားနှစ်လက်ကိုင်သမား ဟု လူသိများလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ့ က ဝင်လာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်၊ သစ္စာဖောက် အစေခံ ဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာပါတယ်။ ကူမော့ က ချန်းဆန်းမြို့ ကို ရောက်နေပြီတဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်လို့ ရပါပြီ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အရမ်း ကောင်းတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရား အရိပ်အယောင် တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။ သူ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းဝင်ထံမှ လျှို့ဝှက်စာကို ယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လူလည်း မဟုတ်၊ တစ္ဆေလည်း မဟုတ်တဲ့ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် အစေခံ မှာ ဒီလောက် ကျော့ရှင်းတဲ့ လက်ရေး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ၎င်းကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စကား ပါးလိုက်ပါ၊ ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်တော့လို့။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p> ယန်ဝေ့ က လက်ပူးဆုပ်လိုက်ပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်စဉ်းစားသင့်လား။ ဒါက နည်းနည်း အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက လင်ကျန်းမြို့ မှာ ကူမော့ က ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် ရဲ့ သံချပ်ကာမြင်းသည်တော် ၃၆ ဦး ကို အရင် အနိုင်ယူခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မနားဘဲနဲ့ တောအုပ်ထဲက ရသေ့ မန်ချင်းခုန်း ကို ရင်ဆိုင်ပြီး အနိုင်ရခဲ့တယ်။ သူက မန်ချင်းခုန်း ရဲ့ တာအို နှလုံးသားကိုတောင် ကြေမွသွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ့အသက်အတွက် ပေးချေမှု အဖြစ် လင်ရှီး ဓားကို ချန်ထားခဲ့စေကာ သိုင်းလောကကနေ အနားယူတော့မယ်လို့ ကြေညာစေခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်က သူတို့ရဲ့ ချီးကြူးဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကူမော့ က တကယ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပါတယ်။ သူ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းအားတွေအရ ဆိုရင် သူက ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ပါး ထဲမှာ ထိပ်တန်း ငါးယောက်ထဲမှာ ပါလောက်တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်ကွေ့ ရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့၊ အဲ့ဒါက မဆိုးပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က သူနဲ့ မရင်းနှီးဘူးလေ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ချန်ကွေ့ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတောင် ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး။ အခု သူ့အစီအစဉ်ကို လုံးဝ လိုက်နာတာက မသင့်တော်ဘူး ဖြစ်နိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ သိပါတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ ၏ ဂရုမစိုက်မှုကို မြင်သောအခါ ယန်ဝေ့ က အလောတကြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဒဏ်ရာတွေ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီ။"</p> <p> </p> <p> ဟု ရန်ထျန်းချီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန် ဝမ်းသာသွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင် က ပြန်မကောင်းသေးသလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပဲ။ ချန်ကွေ့ ကို ကာကွယ်ဖို့လား။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက ချန်ကွေ့ ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ငါက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။ အရေးကြုံရင် သုံးဖို့ပါပဲ။ အကယ်၍ ချန်ကွေ့ က တကယ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တယ်ဆိုရင် သူနဲ့ ဆက်ပြီး ပူးပေါင်းဖို့ ငါ စိတ်မရှိပါဘူး။ ငါတို့ ယွင်ပြည်နယ် ကို ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုရင် သူက ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူ တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။ အကယ်၍ သူ့မှာ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေရင်တော့ သူ နောင်တရအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ့ က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင် က ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဆိုတော့ ကောင်းတာပေါ့။ ကျွန်တော် အရမ်း တွေးနေခဲ့တာပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီလောက် နိုးကြားနေတာ ကောင်းပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယန်ဝေ့... ချန်ကွေ့ က ဘယ်သူလို့ မင်း ထင်လဲ။"</p> <p> </p> <p>ယန်ဝေ့ က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက မှာ ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ သူက ကျွမ်းကျင်သူ အသီးသီးရဲ့ တိကျတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို သိနေတယ်ဆိုတော့၊ ယုံကြည်ရဖို့အတွက် သူက ပြင်ပ ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက မှာ လေးစားရတဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မခန့်မှန်းတတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ထျန်းချီ က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် ငါတို့ သိရတော့မှာပါ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save