Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ယင်းက မီးခိုးငွေ့များအလား ထွက်ပေါ်လာချေသည်။</p> <p>"ဖုန်းအစ်ကို... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ဖော်က အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းကြလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူသည် သားရဲမီးလျှံကို စုပ်ယူနေစဉ်အတွင်း၌ပင် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့၏ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>"မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့၊ ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခုနက အစ်ကို့ကိုယ်ထဲက ထွက်လာတဲ့ မီးတောက်တွေက ဘာတွေလဲဟင်" ဟု ရှောင်ချောင်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းပြန်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "အဲဒါကို သားရဲမီးလျှံလို့ ခေါ်တယ်၊ အခုတော့ ငါ စုပ်ယူနိုင်သွားပြီ" ဟု ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>"သားရဲမီးလျှံ ဟုတ်လား" ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်၊</p> <p> ထိုအမည်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ကြည့်လိုက်လေ"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ချောင်းကို တောက်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ညှိုးပေါ်တွင် သေးငယ်သော မီးတောက်ကလေးတစ်ခုမှာ မှော်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"ဝါး... ဖုန်းအစ်ကိုက တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ" ရှောင်ချောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ခုပ်တီး၍ ကြိုဆိုလေသည်။</p> <p>ထိုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနီးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို လှမ်းကြည့်ကာ လက်ညှိုးကို ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုမီးတောက်ကလေးသည် ကျောက်တုံးကြီးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားတော့၏။</p> <p>ကျောက်တုံးကြီးနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးလျှံများမှာ ရုတ်ချည်းပင် ဟုန်းဟုန်းတောက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ခဏချင်းအတွင်း၌ပင် ထိုကျောက်တုံးကြီးမှာ အဖြူရောင် ပြာပုံဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။</p> <p>"ဝါး... အရမ်းပူတာပဲ" ဒါချောင်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်မိသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သားရဲမီးလျှံ၏ အပူရှိန်ကို များစွာ ကျေနပ်မိသည်။</p> <p> ကျောက်တုံးကိုပင် ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲလှပေသည်။ လူအများအပြားက သားရဲမီးလျှံကို အဘယ်ကြောင့် အလိုရှိနေကြသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။</p> <p> ယင်းက အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာ၌လည်း များစွာ အထောက်အကူပြုနိုင်ပေသည်။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် လောင်စာပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မြောက်မြားစွာကို သက်သာစေမည် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>"ဖုန်းအစ်ကို... ဗိုက်ဆာနေပြီလား၊ ကျွန်မ သွားပြီး ချက်ပြုတ်လိုက်ဦးမယ်နော်" ဟု ဒါချောင်က ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒါချောင်ကို အမြန်လှမ်းခေါ်ကာ သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး—</p> <p>"ဒီသိုလှောင်အိတ်ကို အရင်သုံးထားလိုက်၊ ထဲမှာ ငါဝယ်ထားတဲ့ စားစရာအချို့ ရှိတယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို သိုလှောင်အိတ် အသုံးပြုပုံ သင်ကြားပေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟင်းချက်ရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သားရဲမီးလျှံကို စုပ်ယူပြီးနောက် ယခုအခါ ယင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်  အတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိရာ စိတ်အလိုရှိတိုင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်  များ ပြည့်ဝနေသရွေ့ ထိုသားရဲမီးလျှံကို မကုန်မခမ်းနိုင်အောင် ထုတ်ဖော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူသည် စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ဤသားရဲမီးလျှံကို စုပ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အခြားသူများကဲ့သို့ နှိမ်နင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် မီးလျှံ၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ လျော့ပါးသွားခြင်း အလျဉ်းမရှိချေ။</p> <p>"ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်ကို တစ်ချက်လောက် ပြပါဦး"</p> <p> * သခင် : ချင်ယွမ်ဖုန်း</p> <p> * အသက် : ၁၈ နှစ်</p> <p> * ကျင့်စဉ်အဆင့် : တတိယအဆင့် မဟာဆရာ</p> <p> * တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ် : ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်းပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့်ပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေးပညာရပ်၊ သားရဲမီးလျှံ</p> <p> * ကျင့်စဉ် : စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်</p> <p> * ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး : ၂၄၅၃၆၆</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာ ကဏ္ဍတွင် 'သားရဲမီးလျှံ' ဆိုသည့် အချက်အသစ်တစ်ခု တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>စနစ် ကလည်း သားရဲမီးလျှံကို တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရချေသည်။</p> <p>"ရုတ်တရက်တာဝန်ကို အခုပဲ အပြီးသတ်နိုင်ပေမယ့် နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန်မှပဲ လုပ်တော့မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုရင်း သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နှစ်ပေါက်ပါ ဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ထိုဆေးမီးဖိုမှာ ဟောင်းနွမ်းကာ ဂျီးများ ထူထပ်နေသဖြင့် အလွန်ညစ်ပတ်နေသော်လည်း ရှောင်လင်ကိုယ်တိုင်ကပင် အကောင်းစားဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သဖြင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု သူ သိရှိထားသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ညှိုးကို ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ သားရဲမီးလျှံ တစ်စက ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ လွင့်ပျံဝင်ရောက်သွားတော့၏။</p> <p>ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားရဲမီးလျှံမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အတွင်းခန်းတစ်ခုလုံးကို ရုတ်ချည်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုဆေးမီးဖို၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း ပြောင်းလဲလာတော့၏။</p> <p>မူလက တစ်ပေပတ်လည်မျှသာရှိသော ဆေးမီးဖိုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာလေသည်။</p> <p>"အပူကြောင့် ပွလာတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဆေးမီးဖိုသည် အကြီးဆုံး ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ အမြင့် သုံးပေ၊ အလျား နှစ်ပေနှင့် အနံ နှစ်ပေရှိသော ဆေးမီးဖိုကြီး တစ်လုံး ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>ဆေးမီးဖိုပေါ်ရှိ အစွန်းအထင်းများမှာ သားရဲမီးလျှံ၏ အပူရှိန်ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း မာခဲလာကြသည်။</p> <p>ခဏမျှ လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ သားရဲမီးလျှံကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည်။</p> <p> မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသောအခါ ဆေးမီးဖိုမှာလည်း မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားချေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဆေးမီးဖို၏ ထူးခြားပုံကို များစွာ အံ့သြမိသည်။</p> <p>သူက ဆေးမီးဖိုကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ "ဒုန်း" ဟူသော အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော ဖုန်မှုန့်နှင့် ဂျီးတုံးများမှာ ကွာကျသွားပြီး မူလအသွင်အပြင်ကို ပေါ်လွင်စေတော့သည်။</p> <p>"ဒါက... မှော်လက်နက်ပဲ" ရှောင်လင်၏ အသံမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p>"မှော်လက်နက် ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့မှ ဆေးမီးဖိုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီများအရ မှော်လက်နက်  ဆိုသည်မှာ ရတနာလက်နက်များထက်ပင် သာလွန်ကာ အံ့မခန်းသော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိကြပြီး အချို့မှာ ဝိညာဉ်နှင့်ပင် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဆေးမီးဖိုမှာ မှောင်မိုက်ထဲ၌ မှိန်ပျပျ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော နဂါးရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကို ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆေးမီးဖိုကို မယူကာ အနီးကပ် ကြည့်ရှုသောအခါ ပေါက်နှစ်ပေါက်သာမကဘဲ ပတ်ပတ်လည်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ တန်းစီလျက် ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအပေါက်များမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှရာ နဂါးရုပ်ကြွ၏ အကြေးခွံများကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် အနီးကပ် သေချာမကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်ပေ။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေကန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ ဆေးမီးဖိုကို ဂရုတစိုက် ဆေးကြောပြီးနောက် ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက တကယ့် ရတနာပဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်တောင် ရမလဲ မသိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လောဘဇောတက်သော မျက်နှာဖြင့် ဖြီးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါကို ရောင်းလို့ မရဘူးနော်၊ မှော်လက်နက်တွေက အဖိုးဖြတ်လို့ မရတဲ့အပြင် ဒီဆေးမီးဖိုမှာ ဘယ်လို စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိနေသေးလဲဆိုတာ  မသိသေးဘူး" ဟု ရှောင်လင်က အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်၍ "သိပါတယ်၊ ငါက အပျော်ပြောတာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။ သူသည် ရင်ခွင်ထဲမှ ဆေးမီးဖိုကို မယားငယ်လေးအား ပိုက်ထားသကဲ့သို့ မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ သခင်... မှော်လက်နက်တွေက သခင် အသုံးပြုနိုင်ဖို့အတွက် အထူး 'အသိအမှတ်ပြုခြင်း အခမ်းအနား' တစ်ခု လိုအပ်တယ်" ဟု ရှောင်လင်က ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အသိအမှတ်ပြု အခမ်းအနား ဟုတ်လား၊ ဘာလုပ်ရမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်သခင့်ရဲ့ သွေးကို ဆေးမီးဖိုပေါ်မှာ သုတ်လိမ်းလိုက်ရင် စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ပြီ" ဟု ရှောင်လင်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>"လွယ်ပါတယ်"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လုယန့်ဓားကို ထုတ်ယူကာ လက်ဝါးကို လှီးဖြတ်လိုက်ရာ သွေးများမှာ ပန်းထွက်လာတော့၏။ သူသည် ဆေးမီးဖို၏ ထောင့်တိုင်းကို သွေးများဖြင့် ဂရုတစိုက် သုတ်လိမ်းလေသည်။</p> <p>သွေးမလောက်မည် စိုးသဖြင့် အခြား လက်တစ်ဖက်ကိုပါ ထပ်မံ လှီးဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>"သခင်... ဘာလုပ်နေတာလဲ" ရှောင်လင်က လူအတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"သွေးသုတ်ခိုင်းလို့ ငါ သုတ်နေတာလေ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ သူသည် သွေးထွက်လွန်၍ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသည်ကိုပင် သတိမမူမိချေ။</p> <p>"သွေးတစ်စက်ဆိုရင် ရပါပြီ၊ အများကြီး သုတ်လည်း အာနိသင်က အတူတူပါပဲ" ဟု ရှောင်လင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save