Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မိုးတိမ်လွင့်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ အစီအရင်၏ နောက်ကွယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး အိုင်ဖေးကို တွဲကူ၍ ထူမပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အိုင်ဖေးသည် ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်အတွင်းသို့ ဇွတ်အတင်း တိုးဝင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... အဲဒါက ဘာကြီးလဲ" အိုင်ဖေးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးမြန်းရှာသည်။</p> <p>"ဒါက အစီအရင်တစ်ခုပါပဲ" ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဖြေကြားရင်း အိုင်ဖေးကို အစီအရင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>အစီအရင်အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အိုင်ဖေးမှာ မှင်တက်မိသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုနေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေသော ဖေယွမ်ဆေးမြက်ခင်းပြင်ကြီးကို ကြည့်ကာ "ဒါတွေက... ဖေယွမ်ဆေးမြက်တွေလား။ ဘာလို့များ မြက်ပင်တွေလို နေရာအနှံ့ ပေါက်နေရတာလဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>"ဟိုမှာ မြင်နေရတာက... စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဖြစ်တဲ့ သွေးဂျင်ဆင်း မဟုတ်လား"</p> <p>"ပြီးတော့ ဟိုဘက်ကရော... အဲဒါလည်း စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပဲလား"</p> <p>အိုင်ဖေးသည် သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် သူကိုယ်တိုင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ငေးမောကြည့်နေမိလေသည်။</p> <p>"ဒါက တကယ်ပဲ ငှက်တောင် နားမစွဲတဲ့ မြေနက်မြေ ဟုတ်ရဲ့လား" အိုင်ဖေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလျက် အိုင်ဖေး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "မင်း မြင်တာ မမှားပါဘူး၊ ဒါ မြေနက်မြေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက လူတော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ ငါရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်နေတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ဖော်လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်းယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သောသူကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဖုန်းအစ်ကို... ဒါက ဘယ်သူလဲ" ချန်ရှောင်ချောင်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းက အိုင်ဖေးကို ညွှန်ပြလျက် "ဒါက ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကိုယ့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုအရင်းအချာလို ခင်ရတဲ့ အိုင်ဖေးလေ။ ဒါကတော့ ငါရဲ့ ညီမလေးတွေဖြစ်တဲ့ ဒါချောင်နဲ့ ရှောင်ချောင်တို့ပေါ့" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ညီမလေးတွေ ဟုတ်လား..." အိုင်ဖေးသည် လှပချောမောသော ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို တစ်လှည့်၊ ချင်းယွမ်ဖုန်းကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားတော့သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်" ဟု အိုင်ဖေးက ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ဘာမှ မသိဘဲနဲ့ လျှောက်မပြောနဲ့" ချင်းယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလျက် အိုင်ဖေး အထင်လွဲနေသည်ကို သိသဖြင့် ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။</p> <p>အိုင်ဖေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စပ်စုကြည့်ရှုရာ ဆယ်ဧကခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ကြီးနှင့် ဆယ်ဧကခန့် ကျယ်ဝန်းသော မွေးမြူရေးခြံကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>အိုင်ဖေးကို အရှိန်အဝါ အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်သွားစေသည့်အရာမှာ မွေးမြူရေးခြံအတွင်းရှိ ဒါဇင်နှင့်ချီသော သားရဲများထဲမှ အများစုမှာ မြင့်မားသော သားရဲအဆင့်များ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ဟိုကောင်တွေအားလုံးက အဆင့်မြင့် သားရဲတွေလား" အိုင်ဖေးသည် စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် မယုံနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းနေရှာသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စုဆောင်းခြင်းကို ခံရပြီး ဤမြေနက်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ တစ်လကျော်ရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်လော။</p> <p>အိုင်ဖေး၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ချင်းယွမ်ဖုန်းမှာ သက်ပြင်းချမိတော့သည်။ ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ် အကြောင်းမှာ သူနှင့် မိသားစုဝင်များကြားတွင်သာ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ထားရှိရမည် မဟုတ်လော။</p> <p>"ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေဆိုရင် ဘာမှ ထပ်မမေးပါနဲ့ဦး။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းကို အားလုံး ပြောပြပါ့မယ်" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အိုင်ဖေးသည် အလွန်သိချင်နေသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆက်လက်မမေးမြန်းတော့ဘဲ အဆင့်မြင့် သားရဲများကိုသာ သွားရောက်လေ့လာတော့သည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် သားရဲများသည် လူသူအများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲလှပြီး တောနက်တောင်နက်များထဲတွင်သာ နေထိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း ချင်းယွမ်ဖုန်းထံတွင်မူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အလွန်တရာ အကြမ်းဖက်မည့် အသွင်အပြင်ရှိပြီး သားရဲလောက၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ခြံဝင်းအတွင်း၌ လိမ်လိမ်မာမာ နေထိုင်နေကြသည်မှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ ညီလေး... မင်း ဘာကိစ္စရှိလို့ ငါ့ဆီကို အပြေးအလွှား ရောက်လာရတာလဲ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>အိုင်ဖေးသည် သူ၏ ပေါင်ကို သူ ပြန်ရိုက်လိုက်မိပြီးမှ သူ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သတိရလေတော့သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ရှိတယ်ဗ။ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စီနီယာ့ကို နာမည်တပ်ပြီး ရှာနေတယ်" ဟု အိုင်ဖေးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောပြသည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ ဟုတ်လား။ ငါ့ကို ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ချင်းယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျားလျန်ဖုန်းတို့ အဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်နေသလော။</p> <p>"အဲဒီအကြီးအကဲရဲ့ တပည့်ကို စီနီယာအစ်ကိုက ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအကြီးအကဲက အဖြေတောင်းဖို့ ရောက်နေတာပါ" ဟု အိုင်ဖေးက ဆိုသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် " သူများဆီမှာ ရှုံးလာရင် မိဘကို အားကိုးတိုင်တန်းတတ်တဲ့ ကလေးတွေလိုပါလား။ ရှက်ရကောင်းမှန်းလည်း မသိကြဘူး။ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p>"သူတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာ တကယ်ပဲ စီနီယာအစ်ကိုလား" အိုင်ဖေးက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုတပည့်သုံးယောက်လုံးမှာ မဟာဆရာအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်လော။</p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင် လာရန်စတာ။ နန်ဝူးမြို့ အပြင်ဘက်မှာ ငါ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြလို့ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာပဲ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့က ခံရမှာပေါ့။ ငါတို့ကို လာရှာရဲသေးတယ်၊ တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ လူတွေပဲ" ဟု အိုင်ဖေးက ထောက်ခံပြောဆိုသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ထားလိုက်ပါတော့ ညီလေး၊ သွားကြစို့။ မင်းကို ပြန်လိုက်ပို့ရင်း သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်မယ်"</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို အိမ်တွင်သာ နေရန် မှာကြားခဲ့ပြီး၊ အလုပ်ကိစ္စပြီးလျှင် ၎င်းတို့ကို နန်ဝူးမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြန်လာခဲ့မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်ချိုင်သည် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် အိုင်ဖေးကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>လမ်းခရီးတွင် ချင်းယွမ်ဖုန်းက ကျားလျန်ဖုန်းတို့နှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အငြိုးအတေးများကို ပြန်လည် ပြောပြရာ အိုင်ဖေးပင်လျှင် ဒေါသထွက်လာတော့သည်။</p> <p>"သူတို့က မျက်စိမမြင်ကြဘူးလား။ ဝမ်ချိုင်က သာမန်ခွေးတစ်ကောင် မဟုတ်တာ သိသိကြီးနဲ့ လာရန်စရဲကြတယ်" ဟု အိုင်ဖေးက ဆိုသည်။</p> <p>ဝမ်ချိုင်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် သားရဲထက် သာလွန်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။</p> <p> အကယ်၍ ထိုအဆင့်မြင့် သားရဲအားလုံးသည် ဝမ်ချိုင်၏ အရိုက်အနှက်ခံရပြီးမှ မွေးမြူရေးခြံသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလျှင် အိုင်ဖေးမှာ ပို၍ပင် မှင်တက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဝမ်ချိုင်သည် အိုင်ဖေး၏ စကားကို သဘောကျသွားပုံရပြီး ၎င်း၏ အရှိန်ကို ရုတ်တရက် ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်လေသည်။</p> <p>မကြာမီ ၎င်းတို့သည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုင်ဖေးတို့သည် ဝမ်ချိုင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၌ တင်းမာမှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချို့သော တပည့်များသည် ချင်းယွမ်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p>ကံဆိုးသည်မှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အကြီးအကဲများနှင့် ထွက်လေ့ထွက်ထမရှိသော တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရတပည့် အချို့သာ ချင်းယွမ်ဖုန်းထံသို့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများ ပေးအပ်ရန် ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> အခြားသူများမှာမူ ယခင်ကပင် စုဆောင်းခံရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံရရှိနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြဘဲ ခေါင်းကို မတ်မတ်ထားကာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။</p> <p> ဝမ်ချိုင်သည်လည်း ၎င်းတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များကို ရံဖန်ရံခါ ဝေ့ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>မကြာမီ ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုနေရာသည် တောင်ထိပ်ဖျားကို ညီညာစွာ ဖြတ်တောက်၍ ပြုလုပ်ထားသော ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ခြေတွင် လွင့်မျောနေသော မြူနှင်းများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် နတ်ဘုံနတ်နန်းသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ချင်းယွမ်ဖုန်း... ခန်းမထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါ" ဟူသော အသံသည် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် သိလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့" ချင်းယွမ်ဖုန်းက လက်အုပ်ချီလျက် အိုင်ဖေးနှင့် ဝမ်ချိုင်တို့ကို အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ရန် ပြောကြားပြီးနောက် ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး အလယ်တွင် အနီရောင် ဆေးသုတ်ထားသော တိုင်လုံးကြီး ခြောက်တိုင်ဖြင့် ထောက်ကူထားသည်။</p> <p> အလယ်ရှိ စားပွဲအချို့မှလွဲ၍ အခြားအရာများ မရှိသဖြင့် ခန်းမမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသယောင် ထင်ရသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ခန်းမဝင်ပေါက်ကို မျက်နှာမူလျက် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်စွာ ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ အောက်ဘက် ဧည့်သည်နေရာတွင်မူ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော အသွင်ရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ထိုအဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် ညာဘက်မျက်လုံးကို ဖြတ်ကျော်လျက်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမာရွတ်ကြီးတစ်ခု ရှိသော်လည်း မျက်လုံးကိုမူ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။</p> <p>ထိုအဘိုးအို၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ကျားလျန်ဖုန်း၊ ကျန်းယုံချန်းနှင့် အခြားသူနှစ်ဦးတို့သည် ရပ်နေကြလေသည်။</p> <p>ဤအခြေအနေသည် ချင်းယွမ်ဖုန်းအတွက် မည်ကဲ့သို့သော အခက်အခဲများ သယ်ဆောင်လာဦးမည်နည်း။ အကြီးအကဲ၏ ဒေါသကို သူ မည်သို့ ရင်ဆိုင်မည်နည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save