Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အလွန်ကောင်းမွန်၍ စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ဒုန်ဖန်းကတော့ တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါပါပေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သားရဲမီးလျှံကိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ ရှာဖွေပါတော့မယ်။ အကယ်၍များ အဲ့ဒီလူကိုသာ တွေ့ခဲ့ရင်တော့  သားရဲကိုပဲ အစာကျွေးပစ်လိုက်မှာပါ" ဟု ဝမ်မင်ကျိ  က အေးစက်စက် ဆိုလေသည်။</p> <p> ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ယင်းက လှည့်ထွက်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ကျားလျန်ဖုန်း နှင့် ကျန်နှစ်ဦးတို့သည်လည်း ထွက်ခွာသွားစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်း  ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သွားကြသေးသည်။</p> <p>ဗဟိုခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ ရင်ပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်မင်ကျိသည် ဝမ်ချိုင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ဝန်းများ အရောင်တောက်သွားသော်လည်း တစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>ယင်း၏ စီးတော်ယာဉ်မှာ မြေပြင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ကျားသဏ္ဌာန်ရှိ မြေပြင်ကျား  အမည်ရှိ မှော်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေရာ၊ ယင်းက ပထမအဆင့် မြင့်မားသော သားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။</p> <p>ဝမ်မင်ကျိသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း  သို့ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာလည်း ဤသားရဲ၏ မြန်ဆန်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ပေးလိုက်တော့မှာလား" ဟု ကျားလျန်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တိုးကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်မင်ကျိက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း "အဲ့ဒီကလေးကို ခဏလောက် အစွမ်းပြခွင့် ပေးထားလိုက်ပါဦး။ သူ့ရဲ့ခွေးက တကယ်ကို ရတနာတစ်ပါးပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ရတနာ ဟုတ်လား။ ဆရာ... အဲ့ဒီခွေးက ဘယ်က ဆင်းသက်လာတာလဲ" ဟု ကျားလျန်ဖုန်းက သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်စွာ မေးပြန်သည်။</p> <p>သူ၏ အကြေးခွံဝံပုလွေကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေပြီး မလှုပ်ဝံ့အောင် ပြုနိုင်သည်ဆိုကတည်းက ယင်းမှာ သာမန်ခွေးတစ်ကောင် မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>"ငါလည်း အတိအကျ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီခွေးက အလွန်စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါပြောနိုင်တယ်"</p> <p>ဝမ်မင်ကျိက နှစ်ကြိမ်မျှ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး "ချင်ယွမ်ဖုန်းဆိုတာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဝေယျာဝစ္စတပည့်ဖြစ်ပြီး မြေနက်မြေ  မှာ နေထိုင်တယ်လို့ ငါကြားထားတယ်..." ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ကျားလျန်ဖုန်းသည် နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ "ဆရာက... "</p> <p>"မှန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သားရဲမီးလျှံရော အဲ့ဒီခွေးကိုပါ ငါအပိုင်ယူရမယ်" ဟု ဝမ်မင်ကျိက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p>၄င်းတို့ လေးဦး ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်မင်ကျိ၏ မြေပြင်ကျားမှာ စောင့်ကြိုနေလေပြီ။</p> <p> ယင်း၏ အရွယ်အစားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဧကရာဇ်မျောက်ဝံဖြူ  ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေသေးသည်။</p> <p>"သွားကြစို့" ဟု ဆိုကာ ဝမ်မင်ကျိသည် ကျားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တပည့်သုံးဦးလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>ထိုကျားသည် ဟိန်းသံတစ်ချက် ပေးလိုက်ရာ ယင်း၏ ပုံရိပ်သည် ဆယ်ပေခန့်အကွာသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိသွားချေပြီ။</p> <p>ဤကျားသဏ္ဌာန် သားရဲသည် မြေကျုံ့ခြင်း ပညာရပ်  ကိုပင် အသုံးပြုနိုင်ပေ၏။</p> <p>ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ကျားလျန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် သနားစရာကောင်းဟန် ဆောင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော အဖြူရောင် ပတ်တီးစများကို ဆွဲခွာပစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> ၄င်းတို့မှာ အစကတည်းက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းယုံချန်း ပင်လျှင် ကုသရေးဆေးလုံး အမြောက်အမြား သောက်သုံးပြီးနောက် အတော်ပင် သက်သာနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ဒီမှာပဲ သူ့ကို စောင့်နေကြမယ်" ဟု ဝမ်မင်ကျိက အေးစက်စက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဗဟိုခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ကို လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဒီနောက်ပိုင်း ပြဿနာတွေ အတော်လေး ရှာနေသလိုပဲနော်" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် သူ့ကို အတွင်းသိအပြင်သိ မြင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်းပင်။</p> <p>"ကျွန်တော်က တမင်တကာ ပြဿနာရှာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာတွေကပဲ ကျွန်တော့်နောက်ကို အမြဲလိုက်နေလို့ မရှောင်သာတာပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "အကယ်၍ မင်းသာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် အဖြစ် လက်ခံမယ်ဆိုရင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း ရရှိမှာ ဖြစ်သလို ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း ကလည်း မင်းကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မင်းကို သင်ကြားပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ" ဟု အေးဆေးစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝေခွဲမနေဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "နောက်နေတာလား ဂိုဏ်းချုပ်။ မြေနက်မြေမှာ ကန်တွေ၊ စိုက်ခင်းတွေနဲ့ အခြေကျစပြုနေပြီကို ကျွန်တော့်ကို ပြန်လာခိုင်းနေတာလား"</p> <p>"ဟားဟား... မင်း ဒီလိုပဲ ဖြေမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ရယ်မောကာ "ဒါပေမဲ့ မင်းက မြေနက်မြေကို တာဝန်ယူထားရတာဆိုတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင် အရေအတွက်ကိုတော့ အပ်နှံရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းရဲ့ မြေကို ငါပြန်သိမ်းရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကတော့ ထိုမြေခွေးအိုကြီးကို စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် သူက မြေနက်မြေတွင် ဆေးပင်များကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်နေသည်ကို သိနေပုံရချေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... တပည့် နာခံပါ့မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာဘဲ ဆိုလိုက်ရသည်။</p> <p>"မစိုးရိမ်ပါနဲ့" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အတွေးကို သိနေဟန်ဖြင့် "ဆေးပင်တွေ လာသိမ်းတဲ့အခါ အိုင်ဖေးကိုပဲ လွှတ်လိုက်မယ်။ မင်းနဲ့ အဲ့ဒီကလေးက ရင်းနှီးပုံရတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ အခြားတပည့်များ မြေနက်မြေအကြောင်း သိသွားပြီး သတင်းများ ပြန့်နှံ့သွားမည်ကို သူအလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်။ ဒါနဲ့... အိုင်ဖေးက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိခွင့်ရှိမလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက သူ့ရဲ့ မိသားစုနောက်ခံကြောင့် သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့တာလား" ဟု ဒုန်ဖန်းက ပြန်မေးလေသည်။</p> <p>"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ပြီးတာပါပဲ။ အိုင်ဖေးက အိုင်ဖေးပဲပေါ့၊ သူ့မိသားစုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု ဒုန်ဖန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။</p> <p>"နောက် နှစ်လခွဲလောက်မှာ ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းကို ပါဝင်စေချင်တယ်" ဟု ဒုန်ဖန်းက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ"ဘာကြောင့်လဲ"</p> <p>"ဘာကြောင့်မှ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မြင်ချင်ရုံတင်ပါပဲ။ ပြီးတော့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေလည်း အများကြီးရှိနေတာကိုး" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>"ဟူး... တွေ့လား၊ ကျွန်တော်က မရှာပေမဲ့ ပြဿနာတွေကပဲ ကျွန်တော့်ဆီ လာနေတာ" ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းခဲသွားရသည်။</p> <p>ဤကာလအတွင်း သူသည် အမှိုက်ကောင်ဆိုသည့် နာမည်ဆိုးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရုံမက ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းချက်ကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ၊ ပါရမီရှင်များစွာ၏ မျက်စိစပါးမွှေးစူးစရာ ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူတစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်... ချင်ဝူယန်း  အခု ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချင်ဝူယန်း ဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ သူက ဘာပတ်သက်လို့လဲ"</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း ချင်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပါပဲ။ အမျိုးအရဆိုရင် သူနဲ့ ကျွန်တော့်က ဝမ်းကွဲမောင်နှစ်မပါ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဖြေသည်။</p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံးလိုက်ရင်း "ချင်ဝူယန်းကတော့ နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ သူ့ကို ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတွေမှာ မြင်ရဖို့ မလွယ်ဘူး"</p> <p>"ထူးခြားတယ် ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ ချင်ဝူယန်းတွင် ပါရမီအဆင့် မြင့်မားသည်ကိုသာ သူသိထားပြီး အခြား မည်သည့်အရာက ထူးခြားနေသည်ကိုမူ မသိပေ။</p> <p>သို့သော် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ အပြောအရ သူသည် ဆက်လက် မမေးမြန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p>"အခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။</p> <p>ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ယင်းက ရုတ်တရက် တစ်ခုကို မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"သားရဲမီးလျှံ  က အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် အရာအားလုံးကို သိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>"အရမ်ကောင်းမွန်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှည့်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် နှစ်ဦးသား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မြေခွေးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ကြသည်။</p> <p>"သွားတော့... ဒါပေမဲ့ ဂရုစိုက်ဦး" ဟု ဒုန်ဖန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်မီတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုင်ဖေးတို့သည် ဂိုဏ်း၏ ဆေးဘက်ဝင်အပင် စိုက်ပျိုးရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် မြေနက်မြေအပြင် အခြားသော ဆေးပင်စိုက်ခင်းများလည်း ရှိပေရာ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ဆေးပင်အချို့ကို စိုက်ပျိုး၍ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်အပ်နှံရန် မျိုးစေ့များ လာရောက်တောင်းခံခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြပြီးနောက် စိုက်ခင်းစောင့်တပည့်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မျိုးစေ့အချို့ကို အလွယ်တကူပင် ပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအပင်များမှာ အဆင့်သုံးနှင့် အထက် မဟုတ်ကြသလို ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ရှိပြီးသား အမျိုးအစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အိုင်ဖေးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဝမ်ချိုင်ကို စီး၍ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ မြေနက်မြေဆီသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save