Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ‘ဂူ’ အဆိပ်ပိုးမွှား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းအား ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ဝမ်မင်ကျိသည် ယခုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားမှု မပြုသေးချေ။</p> <p>ယင်းမြေနက်မြေသည် မြေပြင်ညီညာသဖြင့် အဝေးမှပင် လွယ်ကူစွာ မြင်နိုင်ရာ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် ညအချိန်ရောက်မှသာ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည်လည်း မကြာမီပင် မြေနက်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နန်ဝူးမြို့သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> ဤခရီးစဉ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ပင်မျိုးစေ့အချို့ကို ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပေါင်အန်းဆေးခန်းရှိ အဘိုးအို ဝမ်ရှူးကျူးထံတွင် မိမိကိုယ်တွင်းရှိ ‘ဂူ’ အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ရှိ၊ မရှိ သွားရောက် စုံစမ်းရန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်တွင် အတွေ့အကြုံသည်သာ အဓိကဖြစ်ရာ၊ အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူဟူသမျှသည် အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန်သော လေ့ကျင့်မှုများမှသာ ပေါ်ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပင်နှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ဝယ်ယူရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေရာ ဆေးဖော်စပ်သူဟူသည် အလွန်အမင်း ငွေကုန်ကြေးကျများသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>နန်ဝူးမြို့သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ဖော်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြကုန်၏။</p> <p> ၎င်းတို့သည် ဤမျှ ကြီးကျယ်သော မြို့ကြီးပြကြီးသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးကြသဖြင့် မြင်မြင်သမျှ အရာတိုင်းကို အထူးအဆန်းသဖွယ် ငေးမောကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p>"ဒါချောင်နဲ့ ရှောင်ချောင်... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီမှာပဲ လျှောက်ကြည့်နေကြ၊ ငါ့မှာ လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့... ဝမ်ချိုင်ကို မင်းတို့နဲ့အတူ လွှတ်လိုက်မယ်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းကြပေါ့၊ မြို့ထဲမှာ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အဖွဲ့တွေ ရှိပါတယ်" ဟု ဆိုကာ ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်ဝက်ခန့်ကို ထုတ်ယူ၍ ချန်ဒါချောင်၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် အရာရာ၌ တွက်ချက်တတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း မိမိနှင့် နီးစပ်သူများအပေါ်တွင်မူ အလွန်ပင် ရက်ရောတတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူသည် မိမိကိုယ်တွင်းရှိ ‘ဂူ’ အဆိပ်ကိစ္စမှာ နက်နဲပြီး အန္တရာယ်များလှသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား စိုးရိမ်ပူပန်မှု မဖြစ်စေလိုသောကြောင့် အတူမခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့သည်လည်း ခေါင်းညိတ်၍ မြို့ထဲ၌ လည်ပတ်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ပေါင်အန်းဆေးခန်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ဆေးခန်းအတွင်း၌ လူအများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဘိုးအိုဝမ်မှာ ခဏတာမျှပင် အနားမရဘဲ ရှိနေလေသည်။</p> <p> ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ဝမ်ယွန်းကို မြင်သော် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>"ဝမ်ယွန်း... ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသော်လည်း၊ ဝမ်ယွန်းကမူ ရွေရွေရရ ပြန်မကြည့်ဘဲ "ဒီလူမိုက်က ဘာကိစ္စနဲ့ ထပ်ရောက်လာပြန်တာလဲ" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် မေးခွန်းထုတ်လေသည်။</p> <p>"ငါ တကယ်ပဲ မင်းအဘိုးနဲ့ တွေ့ဖို့လာတာပါ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် ဆိုရလေသည်။ သူ၏ လူမိုက်ပုံရိပ်မှာ ဝမ်ယွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေပုံရချေသည်။</p> <p> ထိုစဉ် ဝမ်ရှူးကျူးသည် ချင်းယွမ်ဖုန်းကို မြင်သွားသဖြင့် လူနာကို ခဏစောင့်ခိုင်းကာ နောက်ဖေးခြံဝင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>"စီနီယာ... ကျွန်တော် ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးမိပြန်ပြီ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက အားနာစွာ ဆိုလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြီး "ရပါတယ်... ငါလည်း မင်းလာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ" ဟု ပြန်လည် ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဪ... ဒါဆို အဆိပ်ပိုးမွှားကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ပြီပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်ရှူးကျူးက ခေါင်းခါပြလျက် "ငါက ပဉ္စမအဆင့် သမားတော်တစ်ဦးပဲမို့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်က အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်ထဲက ‘ဂူ’ အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မယ့် ရှေးဟောင်း ဆေးနည်းတစ်ခုတော့ ရှာတွေ့ထားတယ်" ဟု အေးဆေးစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p>"ရှေးဟောင်း ဆေးဖော်စပ်နည်း ဟုတ်လား" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ဆေးနည်းဟူသမျှသည် အဖိုးတန်လှပေ၏။</p> <p>ဝမ်ရှူးကျူးက ဆက်လက်၍ "မှန်တယ်... ဒီဆေးလုံးရဲ့ အမည်က ‘သန့်စင်ဆေးလုံး’ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အာနိသင်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဆိပ်တွေ၊ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်တွေအပါအဝင် ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်တဲ့ အပြင်ပစ္စည်း မှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပေးတာပဲ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤဆေးလုံးသည် ချင်းယွမ်ဖုန်းကိုယ်တွင်းရှိ ‘ဂူ’ အဆိပ်အပေါ် အမှန်တကယ် ထိရောက်မှု ရှိ၊ မရှိကိုမူ ဝမ်ရှူးကျူးကိုယ်တိုင်လည်း တပ်အပ်မပြောနိုင်ချေ။</p> <p> "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... စမ်းကြည့်ရမှာပဲ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက ညည်းတွားလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးနည်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ တစ်ခုပြောဖို့ မေ့သွားတယ်... ဒီသန့်စင်ဆေးလုံးက အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကလည်း အဆင့်မြင့်တွေချည်းပဲမို့ စုဆောင်းဖို့ မလွယ်ကူဘူး" ဟု ဝမ်ရှူးကျူးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးပြူးကာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးဟူသည်မှာ သူနှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းလှသော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူသိသမျှ အတော်ဆုံး ဆေးဖော်စပ်သူများဖြစ်သည့် လင်းထျန်းနှင့် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်တို့သည်ပင် သတ္တမအဆင့်သာ ရှိကြရာ၊ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူကိုမူ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း၏ ဌာနချုပ်တွင်သာ ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဆေးနည်းတွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်ပင် အမည်အများစုမှာ ချင်းယွမ်ဖုန်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အရာများဖြစ်သည့်အပြင်၊ နှစ်မျိုးမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ပင်များပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> ယခုအချိန်၌ သူ၏လက်ဝယ်တွင် အဋ္ဌမအဆင့် ပစ္စည်းဟူ၍ ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်နှင့် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် နှစ်မျိုးသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။</p> <p>"ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲဝမ်" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက "ဟားဟား... ကြိုးစားရင် တစ်နေ့တော့ အောင်မြင်မှာပါ၊ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေက ရှားပါးပေမဲ့ မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းမှာ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေပါသေးတယ်" ဟု ပြုံးလျက် အားပေးရှာသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ "နားလည်ပါပြီ... လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောက်နေ့မှ ထပ်လာခဲ့ပါမယ်" ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊</p> <p>ဝမ်ရှူးကျူးက လှမ်းတားကာ "နေပါဦး... မင်းကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ချင်သေးတယ်၊ ဒီရက်ပိုင်း ရှေးဟောင်းကျမ်းအတော်များများကို လေ့လာထားလို့ ‘ဂူ’ အဆိပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့ရဲ့ သိမြင်မှုက ပိုတိုးလာတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည်လည်း စားပွဲတွင် ထိုင်ချလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ကာ နူးညံ့သော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ စီးဝင်စေလိုက်သည်။</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် ဝမ်ရှူးကျူးက သူ၏လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေဟန် ရှိပေသည်။</p> <p>"အဘိုးဝမ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက "အမှန်အတိုင်း ကြားချင်လား" ဟု ပြန်မေးလေသည်။</p> <p>"ကြားချင်တာပေါ့... ကျွန်တော် ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုသဖြင့် ဝမ်ရှူးကျူးက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ပြောပြရတာပေါ့၊ ‘ဂူ’ အဆိပ်မှာ အသက်ဓာတ်ကို စုပ်ယူတာနဲ့ ပါရမီကို စုပ်ယူတာဆိုပြီး နှစ်မျိုးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကတော့ မတူဘူး၊ သူက သာမန်ထက် သေးငယ်ရုံတင်မကဘဲ အနီရောင် အလင်းတန်းတွေ တောက်ပနေတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ချင်းယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်ရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးက လေးလံသော လေသံဖြင့် "ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်းဂူ’ လို့ ခေါ်တဲ့ အဆိပ်ပိုးမွှား ဖြစ်ဟန်တူတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ထိုအမည်ကို ကြားရုံမျှဖြင့် ချင်းယွမ်ဖုန်းမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားရ၏။</p> <p>"မှန်တယ်... ရှေးဟောင်းကျမ်းတွေအရ ဒီကောင်းကင်ဘုံသုဉ်းဂူဟာ ရှေးခေတ်တုန်းက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းခဲ့တာ၊ သူက လက်ခံထားသူရဲ့ ပါရမီတွေကို စုပ်ယူပြီး လူညွန့်တုံးအောင် လုပ်ရုံတင်မကဘဲ အသက်ဓာတ်ကိုပါ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပစ်တာမျိုးပဲ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသဖြင့် မိန်းမောတွေဝေစွာ ထိုင်နေမိသည်။ "ဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား" ဟု သူက ညည်းတွားရာ၊ ဝမ်ရှူးကျူးကလည်း "သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီလို့ ယူဆရတဲ့ ဒီအဆိပ်ပိုးမွှား ဘာကြောင့် ပြန်ပေါ်လာတာလဲဆိုတာ ငါလည်း စိုးရိမ်မိပါတယ်" ဟု ဆိုရှာသည်။</p> <p>ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်ချည်းပင် အသက်ကြီးရင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး "အကြီးအကဲဝမ်... ကျွန်တော့်မှာ အချိန် ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ရှူးကျူးက လက်တစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ "ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ မင်းမှာ အချိန် တစ်နှစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p>"တစ်နှစ်တဲ့လား... ဟား..." ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အလင်းကင်းမဲ့သွားတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ရှူးကျူးက သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးပြီးနောက် လူနာများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် ထွက်သွားလေသည်။ ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယွန်းပင်လျှင် သူ့အပေါ် အနည်းငယ် သနားစိတ် ဝင်လာမိတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save