Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မကြာမီပင် ထိုဆေးဖော်စပ်သူသည် ဝမ်ကျင့်အား ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်ကျင်သည် လင်းထျန်း၏ စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားရရှာ၏။</p> <p>"သခင်လေးချင်... ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးရှိလို့ ဒီကို ကြွလာရတာလဲ" ဝမ်ကျင်သည် တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ၏ နောက်ကွယ်၌ ပုန်းကွယ်ရင်း မဝံ့မရဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ရှောင်ဝမ်... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ ကြောက်နေရတာလဲ" ဟု ဆို၏။</p> <p>"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး သခင်လေးချင်၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သိလိုတာရှိရင် မေးပါ" ဟု ဝမ်ကျင်က တုံ့ပြန်လေသည်။</p> <p>ဝမ်ကျင်သည် မိမိအား တစ်စုံတစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ရိပ်မိလိုက်ပေရာ "ငါ ပြောစရာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အတော်လေး လျှို့ဝှက်တဲ့ကိစ္စမို့ မင်းနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့် စကားပြောချင်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ဝမ်ကျင်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှေ့သို့လှမ်းလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့၏။</p> <p>"သခင်လေးချင်... ပြောစရာရှိတာကိုသာ ပြောပါ"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ငါ မေးပါရစေဦး၊  ဆေးဖော်စပ်သူတွေထဲမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူများ ရှိလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ကျင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို နားမလည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ "ရှိတော့ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းရဲ့ ဌာနချုပ်မှာပဲ ရှိကြတာပါ၊ အားလုံးက အသင်းရဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေဆိုတော့ တွေ့ဆုံဖို့က အလွန်ကို ခဲယဉ်းလှပါတယ်" ဟု ဖြေကြားလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပို၍ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်ဖို့အတွက် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းချင်လို့ပါ၊ အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား" ဟု မေးပြန်သည်။</p> <p>ဝမ်ကျင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ခက်ပါလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီ အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူကြီးတွေက အင်မတန် အတွေ့ရခဲပြီး လူမြင်ကွင်းကိုလည်း ထွက်လေ့မရှိကြပါဘူး၊ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ နေနေသာသာ ရှာဖွေဖို့တောင် ခက်ခဲလှပါတယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "အင်း... ဒါဆိုရင် သူတို့ကို အကူအညီတောင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိဦးမလား"</p> <p>"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဘိုးလင်းကိုတော့ မေးကြည့်ပေးလို့ ရပါတယ်" ဟု ဝမ်ကျင်က ဆိုသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သော်လည်း ဝမ်ကျင်ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အဘိုးလင်းက သခင်လေးကို တွေ့ချင်မှ တွေ့မှာပါ..." ဟု တားမြစ်ရှာသည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အကြီးအကဲလင်းက ငါ့ကို ကျိန်းသေပေါက် တွေ့မှာပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုလေ၏။</p> <p>ဝမ်ကျင်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ၊ ယင်းနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ပင်မဆောင်ကြီး၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဆေးဖော်စပ်သူများ နေထိုင်ရာနှင့် ဆေးဖော်စပ်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဝမ်ကျင့်သည် ထောင့်အစွန်ဆုံးရှိ အိမ်ကလေးတစ်လုံး၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်ရာ "ဝင်ခဲ့" ဟူသော လင်းထျန်း၏ အသံသည် အခန်းတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ဝမ်ကျင် တံခါးဖွင့်၍ ဝင်သွားသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့၏။</p> <p>"ဪ... ရှောင်ဝမ်ပါလား၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" လင်းထျန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သော်လည်း ဝမ်ကျင်၏ နောက်ကွယ်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ "မင်းပါလား ကောင်လေး၊ ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာကြီးကို အကူအညီတောင်းစရာ ရှိလို့ပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖားလိုဖားလို အမူအရာဖြင့် လင်းထျန်း၏ ဘေးသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ အဘိုးအို၏ ခြေထောက်နှင့် ကျောပြင်ကို နှိပ်နယ်ပေးတော့၏။</p> <p>လင်းထျန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ "ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော် သိချင်တာက အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ကို ဆေးဖော်ပေးဖို့ ဖိတ်ကြားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိမလားဆိုတာပါ စီနီယာကြီး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံး ဟုတ်လား၊ မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ ကောင်လေး" လင်းထျန်းက အေးစက်စွာ ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "စီနီယာကြီး... ကျွန်တော် အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်ဖို့ လိုနေလို့ပါ၊ ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အလွန် အရေးကြီးပါတယ်၊ ဒါကြောင့် နည်းလမ်းလေး တစ်ခုလောက် ရှာပေးပါဦးလို့ တောင်းဆိုချင်တာပါ"</p> <p>"ဘယ်လောက်အထိ အရေးကြီးလို့လဲ" လင်းထျန်းက စနောက်သည့် သဘောဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားကာ "အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားကို ဆုံးဖြတ်မယ့် ကိစ္စပါ" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လင်းထျန်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေးမှာလည်း တည်တံ့သွားကာ "ကောင်လေး... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် "ကျွန်တော် 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' အဆိပ် အဆိပ်ခတ်ခံထားရလို့ပါ" ဟု ဆို၏။</p> <p>လင်းထျန်းသည် 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' အကြောင်းကို ကျိန်းသေပေါက် ကြားဖူးနားဝ ရှိပေရာ ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားရသည်။ "ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလို ရက်စက်တဲ့ အဆိပ်မျိုး ခတ်ခဲ့တာလဲ" ဟု သူက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် "ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် လိုက်ရှာမှာပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဟူး... ကယ်တင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိသေးရဲ့လား" လင်းထျန်းက မေးမြန်းသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်ရှူးကျူး ပေးထားသော 'သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး' ဖော်စပ်နည်းကို ထုတ်ယူကာ လင်းထျန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းထျန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ဒီ သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံးက အလုပ်ဖြစ်ရင်လည်း ဖြစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မဖြစ်ရင်လည်း မဖြစ်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက် ထားနေရတာပါပဲ၊ လောလောဆယ်တော့ ဒါက ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါပဲ" ဟု ဆိုရှာ၏။</p> <p>"အားမလျှော့ပါနဲ့ဦး၊ ဒီဆေးလုံးက အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် ငါမသေချာပေမဲ့ အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကို ဆေးဖော်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ငါ့မှာ ရှိပါတယ်" ဟု လင်းထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားတော့၏။</p> <p>"နောက်ဆယ်လကြာရင် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းကနေ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပလိမ့်မယ်၊ ပဉ္စမအဆင့်နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြတယ်၊ အကယ်၍ မင်းသာ အနိုင်ရခဲ့ရင် အသင်းဘက်ကနေ မင်းရဲ့ လွန်လွန်ကျူးကျူး မဟုတ်တဲ့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မယ်" ဟု လင်းထျန်းက ဆိုသည်။</p> <p>"ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက သွားကြိတ်လျက် "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမှာပေါ့" ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ဆက်ပြီး ကြိုးစားပေါ့၊ ဒီဘက်ခေတ်မှာ မင်းလို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လူငယ်မျိုးက ရှားပါတယ်" ဟု လင်းထျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆို၏၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့သော လူငယ်မျိုးသည် ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်ကလေးတစ်ခုနှင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ စီနီယာကြီး... ဆေးဖော်နည်းမှာပါတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အပင်တွေကိုလည်း တစ်ချက်လောက် ကူညီစောင့်ကြည့်ပေးပါဦးလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဘယ်လိုတန်ဖိုးမျိုးနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါတွေကို ရအောင် ယူပါ့မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။</p> <p>"ငါ စောင့်ကြည့်ပေးပါ့မယ်၊ သတင်းထူးရှိရင် မင်းကို အကြောင်းကြားမယ်လေ" ဟု လင်းထျန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ကတိပေးလိုက်၏၊ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းသည် ဆေးမြက်များနှင့် အထိတွေ့ဆုံးဖြစ်၍ လင်းထျန်းကလည်း လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါတွေကတော့ စီနီယာကြီးအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂါရဝပြု လက်ဆောင်လေးတွေပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ သန့်စင်သော နတ်ရေစင် ဆယ်ပုလင်းသည် လင်းထျန်းရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့၏။</p> <p>လင်းထျန်းသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် ဆယ်ပုလင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ဒါ... ဒါတွေက နတ်ရေစင်တွေလား" ဟု မေးလေသည်။</p> <p>"အစစ်အမှန်ပါပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။</p> <p>"ဟေ့လူလေး... ဒါတွေကို မင်း ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ" လင်းထျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါ၊ စီနီယာကြီးအနေနဲ့လည်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ပေးထားဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ လျှို့ဝှက်ပေးထားပါ့မယ်" လင်းထျန်းက ပြုံးလျက် ဆို၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် "စီနီယာကြီးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောက်ဆယ်လကြာရင် ကျင်းပမယ့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြိုင်ပွဲကို ကျွန်တော် ကျိန်းသေ တက်ရောက်ပါ့မယ်"</p> <p>"ဒါကတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်မှာပေါ့" ဟု လင်းထျန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လျက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "စီနီယာကြီး... ဒီဆေးမီးဖိုအတွက် တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ၊ မဟုတ်ရင် ဒီလို ရတနာမျိုးကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာတည်းနဲ့ ဘယ်မှာ ဝယ်နိုင်ပါ့မလဲ" ဟု ဆိုကာ တဟားဟား ရယ်မောလျက် လှည့်ထွက်သွားတော့၏။</p> <p>လင်းထျန်းသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုကို ကြည့်လိုက်မိကာ နှလုံးရပ်မတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိလျက် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားရှာသည်။</p> <p>ဝမ်ကျင်က အပြေးအလွှား သွားရောက်တွဲထူကာ "အဘိုးလင်း... ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်ရာ "အဲ့ဒါက မှော်လက်နက်ကွ၊ မှော်လက်နက်ကြီး..." ဟု လင်းထျန်းက နာကျင်ခံခက်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လင်းထျန်းထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ လိမ်လည်ယူခဲ့ခြင်းအတွက် အတော်လေးကို စိတ်ကျေနပ်သွားရသည်။</p> <p> အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆယ်လအတွင်း ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ မဖြစ်လာနိုင်ခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ပြိုင်ပွဲ၌ ပထမမရခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ထိုဆေးမြက်များကို မရှာနိုင်ခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း သူသည် သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါတွင် နေ့ရက်တိုင်းကို သူ၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်ကဲ့သို့ မှတ်ယူကာ မိမိကို ပျော်ရွှင်စေမည့်အရာမှန်သမျှကိုသာ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားတော့၏။</p> <p>လင်းထျန်းတစ်ယောက် သွေးအန်မတတ် ခံစားနေရမည်ကို တွေးတောမိရုံမျှဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေမိတော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save